Nicole Holofcener, günlük hayattaki yüksek dram ve içsel komedi hakkında filmler yapıyor. Yazar-yönetmen, uzun zamandır daha büyük bir hikayenin bir olay örgüsü noktası olarak görülebilecek şeyi dönüştürdü – bir nişanlıyla birlikte taşınan en iyi arkadaş (Yürümek ve Konuşmak) veya bir kocanın karısının ilk romanını beğendiği yalanını söylemesi (Duygularımı incittin) — tamamı uzun metrajlı bir filme dönüştürüldü.

Dünyada hareket etmenin getirebileceği rahatsızlığı yansıtan filmlerinin yönetmeni, “Rahatsız edici durumlar yazmayı seviyorum,” diyor. “Çok eğlenceli, çünkü benim başıma gelmiyor ve içinde rol yapmak zorunda değilim.”

Holofcener şu anda Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali’nde ve filmlerinden birkaçı — Lütfen ver, Yeterince söylendiVe Duygularımı incittin — festivalin 58. edisyonunun öne çıkanlarından biri olan retrospektif ve saygı duruşunda gösterilecek.

Festival öncesinde Oscar adayı, Hollywood Muhabiri Geçmiş çalışmalarından ve eski filmlerini televizyonda izlemenin nasıl rahatlatıcı bir deneyim olabileceğinden bahsetti.

Birçok aktörle, özellikle Catherine Kenner ile uzun süreli bir çalışma ilişkiniz var. Birlikte çalışmak istediğiniz yaratıcı bir işbirlikçiyi bulduğunuzu nasıl anlarsınız? …

Beş dakikadan fazla mı?

Evet kesinlikle.

Eh, tabii ki, yetenekleri ve benim işime dair yorumları ve bunu ne kadar anladıklarını ve sonra da ne kadar yükselttiklerini hissediyorum. Ve bunu yaparken harika vakit geçiriyorsam ve eğlenceli, işbirlikçi bir deneyimse, ki bu birlikte çalışmaya devam ettiğim insanlarda durum böyle oldu. Ve tekrar birlikte çalışmayı çok istediğim insanlar var, sadece çok fazla film yapmıyorum. Kimsenin duygularını incitmek istemiyorum. Şöyle diyorlar, “Eh, onunla iki kez çalıştın. Peki ya ben?” Ama başrol kadın oyuncularımla belirli bir bağım var.

Oyuncularınız için set ortamınızı nasıl oluşturuyorsunuz?

Eh, nazik olmak gerçekten yardımcı oluyor. Mürettebata saygılı davranmak ve birbirimize nasıl davranmamız gerektiği hiyerarşisini görmezden gelmek. Kanseri tedavi etmediğimin çok farkındayım. Bir hikaye anlatıyorum. Ve tabii ki bunu çok ciddiye alsam da, bu ölüm kalım meselesi değil. Kimseye bağırmam ve kimsenin kimseye bağırmasına tahammül etmem. Ödevimi yaparım ve insanların nasıl çalıştığını, davranışlarının nasıl olduğunu, kişiliklerinin nasıl olduğunu bulmaya çalışırım çünkü eğlenmek istiyorum. İyi işbirliği yaptığımı düşünüyorum ve girdi istiyorum.

Sette ne kadar doğaçlama var, sayfada ne kadar var?

Her zaman doğaçlama olur çünkü neden olmasın? İyi değilse her zaman kesebilirim. Ama bunu teşvik ediyorum çünkü bu aktörler çok iyi, çok zeki ve çok komik, neden olmasın? Bence Yeterince söylendi Ve Duygularımı incittinmuhtemelen, daha fazla doğaçlama vardı. Bazen ne yazdığımı ve bir aktörün ne söylediğini unutuyorum. Bir aktöre kredi veriyorum ve sonra senaryoya geri dönüyorum ve aslında yazdığımı fark ediyorum. Yüzde doksan beşi senaryo ve en iyi yüzde beşin bir kısmı aktörlerden geliyor. David Cross ve Amber Tamblyn’in evli bir çifti kavga ederken canlandırdığı zaman [in You Hurt My Feelings]iyi bir şeyler ortaya çıkaracaklar.

Filmleriniz, görünüşte küçük sorunları ele alıp 90 dakikayı dolduracak kadar büyük hale gelene kadar onları ele almada çok iyi. Küçük bir kibrin tüm bir filmi taşıyabileceğini nasıl anlarsınız?

Ben yapmıyorum ve korkutucu olan da bu. İlk perdeler oldukça kolay. Bu sorunu kurabilirsiniz ve sonra ikinci perdenin ortasına geldiğinizde bazen bunun hiçbir yere varmadığını fark ediyorum. Yeterli değil. Muhtemelen diğer karakterleri bir topluluğa dahil etmeye başladığımda veya onu çöpe attığımda bu oluyor. Yaptığım filmlerin hikayenin bu küçüklüğünü atlattığını düşünüyorum. Belki de bir “ya şöyle olsaydı” durumuna dayandıkları içindir. “Ya şöyle olsaydı” senaryosunu daha geniş şekillerde genişletebilirim çünkü onu ben uyduruyorum ve otobiyografik değil. Sadece büyüleyici bulduğum veya kendimi o kişilerin yerine koyup bunun nasıl olacağını görmek istediğim bir şey. Filmlerim olay örgüsüne dayalı değil ve bu yazılması korkutucu bir şey.

Ve senaryo odaklı olmayan filmler Hollywood’da pek de arzu edilen filmler değil, özellikle de geleneksel stüdyoların giderek daha fazla riskten kaçındığına dair hikayeler duyduğumuz şu dönemde.

Bunu başarabilmem bir tür mucize. Hala inanamıyorum. Ve kolay değil. Bana büyük bütçeler teklif eden insanlar yok ve bazen finanse etmek uzun zaman alıyor. Yapımcılarım Anthony Bregman ve Stefanie Azpiazu Likely Story’den tüm filmlerimde yanımdaydı ve beni temsil etmek ve insanları bunun iyi bir film olacağına ikna etmek için canlarını dişlerine taktılar çünkü ben insanları buna ikna etmekte iyi değilim. Bana sadece 6 milyon dolar verseler bile, alırım. Sadece filmi yapmak istiyorum. Keşke daha fazla günüm ve daha fazla param olsaydı. Ama dediğin gibi, sektörün durumu benim yazdığım türden şeyler yazan insanlar için çok kasvetli, bu yüzden bunu yapmaya devam ettiğim için minnettarım.

Festivalde çalışmalarınızın retrospektifi olacak. Çalışmanızı tekrar izliyor musunuz?

Kanalları değiştirdiğim ve açık olduğu zamanlar oldu ve onu izledim ya da ortasından yakaladım. O zamanlar beynimin ev filmlerini izliyormuşum gibi oluyor. Genellikle daha affediciyim 1720189737. Kendi yaptıklarımı izlemek zor ama izlemeye dayanamadığım şeyler için kendimi affediyorum. Öğreniyordum, hala öğreniyorum ve kendime karşı şefkatli olmaya çalışıyorum. Kendimi eleştirmemek zor. O sahnede sadece bir şansınız var ve o anda sadece bir şansınız var ve onu mahvettiğimi veya daha iyisini yapabileceğimi görüyorum ama değiştiremiyorum. Tekrar çekim yok. Bazen kendimi gerçekten kötü hissettiğimde ve bir daha asla yazamayacağımı hissettiğimde veya yeteneğim olmadığını düşündüğümde, bazen televizyonda gördüğüm eski filmlerimden birini izlemek yardımcı oluyor ve “Hey, bu fena değil! Oldukça iyi. Bunu yapabilirim. Bunu daha önce yaptım.” diye düşünüyorum. Yani bu bir bakıma iki yönlü ve özgüven aşılarken beni mahvediyor.

Nicole Holofcener (Yürümek ve Konuşmak, Parayla Arkadaşlar) Çarşamba günü Çek film festivaline katılanları eğlendirdi ve soru-cevap bölümünde Ben Affleck ve Matt Damon gibi yıldızlarla yaptığı işbirliklerini ve Reese Witherspoon’u yönetme şansını kaybetmesini tartıştı. Yasal sarışın.

Holofcener son günlerde Çek kaplıca kasabası Karlovy Vary’de yoğun bir şekilde çalışıyor. Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali’nin (KVIFF) 58. edisyonu, üç filminin gösterildiği bir kariyer retrospektifi ile onu onurlandırıyor. Bunlar Lütfen Verin, Yeterince Söylendi Ve Duygularımı incittin.

Çarşamba günü festival merkezi Hotel Thermal’de düzenlenen bir KVIFF Konuşması sırasında, festivalin daveti ve üç filmini gösterme kararıyla onur duyduğunu söyledi. “Daha ölmedim bile,” diye espri yaptı.

Holofcener, bağımsız film çalışmalarıyla tanındığı göz önüne alındığında gişe başarısının kendisi için ne kadar önemli olduğu sorulduğunda şunları söyledi: “Benim için çok şey ifade ediyor. İnsanların filmlerimi izlemesi anlamına geliyor. Hiçbir zaman para kaybetmedim. Sanırım bu yüzden devam edebiliyorum. Ve bazı filmler hatırı sayılır miktarda para kazandırdı. Ama nedenini veya hangilerinin kazandırdığını ve hangilerinin kazandırmadığını asla bilmiyorum.”

Ayrıca bağımsız film sektörünün daha geniş durumuna da değindi. Film yapımcısı, “Şu anda filmleri izlemek gerçekten zor,” dedi. “Ve sonra akış platformlarına geldiklerinde, çok fazla küçük resim oluyor. Ne izleyeceğinizi veya neden izleyeceğinizi bilmiyorsunuz. Bu yüzden, Duygularımı incittin (Julia Louis-Dreyfus’un başrolünde oynadığı) gerçekten uzun bir süre sinemalardaydı, hiç para kazandırmadı, ki bunu anlamıyorum. Belki birileri zengin oluyor. Ama bu gerçekten hayal kırıklığı yaratıyor. Elbette, en çok sevdiğim şeyden para kazanmak istiyorum,” bu onun en büyük önceliği olmasa da.

Televizyondaki işi geçimini sağlamasına yardımcı oluyor. Holofcener, “Gerçekten televizyon yönetmenliği ve kitap uyarlaması veya bir şeyi yeniden yazma gibi yazarlık işleri yaparak para kazanıyorum,” diye açıkladı. “Bir Marvel filminde üç hafta yazmak, üç film yapmaktan daha fazla para kazandırdı. Bu müstehcen!”

Marvel’ın en önemli eserini yeniden yazmak onun için nasıldı? “Eğlenceli çünkü kadın karakterleri daha iyi yapmak için işe alınıyorum. Çünkü erkekler kadınları anlamıyor ya da her neyse,” dedi. “Yani KaradulScarlett Johansson’ın karakteri ve Florence Pugh’un karakteri üzerinde çalıştım, onları daha insancıl hale getirdim, onlara biraz daha derinlik kattım. Ve bu zor değil, özellikle de karton karakterler gibi yazıldıklarında.”

Bu tür işlerin başka faydaları da var, diye belirtti. “Tüm bu yeni insanlarla tanışıyorum ve bu çılgın setleri görüyorum, tıpkı Son Düello Jodie Comer’ın bölümünü yazdığımda. Fransa’daki savaşları gerçek kalelerde izleme deneyimim asla olmayacaktı. Ve böyle bir filmi yönetmek istemeyebilirim, ancak buna tanık olmak harika bir deneyimdi ve gerçekten harikaydı.”

Peki Ben Affleck ve Matt Damon ile çalışmak nasıldı? “Ben’i daha önceden tanıyordum çünkü ortak hayranlarımızdı. Bana bir mektup yazmıştı ve ben de onu sette ziyaret ettim,” diye paylaştı Holofcener. “Tanıdığım en zeki, en komik insanlardan biri. Aşk sorunları olabilir ama aslında en zeki ve en komik insanlardan biri ve ona çok saygı duyuyorum. Matt’i tanımıyordum, sadece oğlum lisede kızıyla çıkıyordu. Ve kıskanıyordum. ‘Sen Matt Damon’ı tanıyorsun da ben tanımıyor muyum?’ Onlar harika adamlar. Ve bana karşı çok cömertlerdi. Bana saygı duyuyormuş gibi davrandılar, bu yüzden çok rahattım. Ve o kısmı onun için yazdım. Sonunda, tutarlı bir senaryo olması gerektiği için her şey üzerinde hepimiz işbirliği yaptık. Çok işbirlikçi ve gerçekten harika bir deneyimdi.”

Holofcener ayrıca başka bir büyük yıldızla iş birliğini kaçırdığını hatırladığında da kahkahalara yol açtı. “Almadığım için pişman olduğum senaryolar gönderildi,” dedi. ” Yürümek ve KonuşmakReese Witherspoon ile görüştüm ve bana, ‘Bu filmi yönetmek ister misin? Ben yapıyorum’ dedi. Yasal sarışın.’ Okuduğumda, ‘Bu çok saçma ve nereden başlayacağımı bilemedim.’ diye düşündüm. Bu yüzden vazgeçtim. Ve biliyor musunuz? Gerçekten harika bir film olduğu ortaya çıktı. Ve bence [Robert Luketic] harika bir iş çıkardı. Muhtemelen daha az harika bir iş çıkarırdım. Daha az kapsamlı, daha az komik, daha gerçek yapardım.”

Yönetmenlik deneyimiyle ilgili sorulan bir soruya Holofcener, erkeklerin bir yönetmen olarak onun rehberliğini kabul etmesinin bazen daha zor olduğunu söyledi. “Sanırım erkekler bana güvenmekte zorluk çekiyorlar çünkü genelde başrol olmuyorlar,” dedi. “Ve bence erkeklerin başrol olmamakta – veya ekranda sevimli olmamakta – zorluk çekiyorlar. Oyuncuların ‘Ah, biraz daha nazik olabilir miyim ya da bunu yapmayabilir miyim’ dediklerini duydum ve ben de şöyleydim [no]. Ve sonra filmi izliyorlar ve anlıyorlar. Şöyle diyorlar, ‘Çok haklıymışsın. Karakterimi başka bir şeye dönüştürmeye çalışıyordum. Ve sen haklıymışsın.’ Bu yüzden sonunda özür diliyorlar. Ama bu hiçbir zaman çok fazla olmadı. Her zaman idare edilebilirdi. Sahip olduğum setler komik ve şakalaşıyoruz, şakalaşıyoruz ve hiçbir şeyi çok ciddiye almıyoruz – sayfadaki kelimeler hariç.”

Sohbetin ilerleyen kısımlarında, streaming çağındaki film endüstrisi konusu tekrar gündeme geldi. Holofcener, streaming filmlerin çoğunun “sinemalarda izlenmesi gerektiğini” söyledi. Ve şunları hatırladı: “90’larda ben büyürken bağımsız filmler gerçekten heyecan verici ve açıktı ve stüdyolar benim gibi tuhaf insanlara şans vermeye istekliydi. Todd Solondz ve Quentin Tarantino ile Sundance’teydim. Herkes aynı anda başlıyordu ve şimdi, sanırım, herkes korkudan kaçıyor. Ve genellikle istediğiniz finansmanı sağlayacak altı aktör var.”

Akış çağında, sinemaların kapandığını da gördü. “New York’ta filmlerimin oynadığı çok sayıda sinema salonu kapandı. Ve bu benim için ve yeni film yapımcıları için gerçekten üzücü. Şu anda gerçekten farklı. Ama grevden sağ çıktım. Bir yazarlık işim vardı ve grevden bir gün önce maaşımı aldım ve iyiydim. Birçok insan gerçekten kötü durumdaydı.”

Peki ya yazarlar ve film yapımcıları için diğer zorluklar ve stüdyolarla yapılan yeni WGA iş gücü anlaşmasının rolü? Holofcener, “Henüz senaryo yazmaları için robotları işe aldıklarını sanmıyorum,” dedi. “Bence işe alacaklar. Olacak. Ancak birçok kişi daha küçük yazar odalarına sahipti. [Yet] Mike White gibi dizinin tüm bölümlerini yazan biri Beyaz Lotusbilirsin, … bir yazar odası olması zorunlu. Yazarlara kendi üzerinde çalışmaları için ödeme yapmak zorunda. Yani onlar sadece orada oturuyorlar.”

Şöyle sonlandırdı: “Yaptığımız anlaşmalar açısından anladığım kadarıyla, yazarların daha fazla işe sahip olması iyi, ancak aynı zamanda, bazılarının da bir anlamı yok. Yani bir karmaşa. Tanıdığım birçok televizyon yazarı mücadele ediyor, gerçekten yeterli parayı kazanmak ve iş bulmak için mücadele ediyor.”

Viggo Mortenson, Daniel Brühl ve Clive Owen, bu yıl 58’incisi düzenlenen Çek festivalinde Karlovy Vary Uluslararası Film Festivali (KVIFF) ödüllerini alacak.

Organizatörler Çarşamba günü, oyuncu-yönetmen Mortensen’in 28 Haziran’daki açılış gecesinde KVIFF Başkanlık Ödülü’nü alacağını ve aynı zamanda feminist western filmini sunacağını açıkladı. Ölüler AcıtmazFestivalin açılış filmi olarak yazıp yönettiği film.

Alman-İspanyol yıldız Brühl de festivalin konuğu olacak ve KVIFF Başkanlık Ödülü’nü alacak ve ilk yönetmenlik denemesini sunacak. Yan Kapı. Ve İngiliz aktör Owen, 6 Temmuz’daki kapanış töreninde KVIFF Başkanlık Ödülü’nü alacak.

Geçen yılın KVIFF ödülleri arasında Alicia Vikander, Ewan McGregor ve grubu Indoor Garden Party ile bir açık hava konserinde müzikal yeteneklerini sergileyerek pastoral kaplıca kasabası Karlovy Vary’yi sallayan Russell Crowe da vardı.

Bu yıl sahneye çıkışının 25. yılı olan İngiliz elektronik müzik grubu Kosheen (U’yu gizle) festivalin ücretsiz açılış konserinde sahne alacak. Organizatörler, “Çek Cumhuriyeti’ndeki önceki konserleri sayesinde ülkede güçlü bir hayran kitlesine sahip olan grup, repertuarındaki en büyük hitleri seslendirecek” dedi.

Festivalin açılış töreni sırasında geleneksel olarak gösterime girecek olan bu yılki KVIFF fragmanında rol alan Benicio del Toro da yıldız gücüne daha fazla katkıda bulunuyor. Oyuncu ve yapımcı, 2022’de KVIFF Başkanlık Ödülü’nün sahibi oldu.

Ünlü film yapımcıları da KVIFF’in ilgi odağı olacak. Festivalde Steven Soderbergh Kafka retrospektifinde iki film sunacak. Bunlar Kafka’nın Ve Bay Kneff. KVIFF organizatörleri, “Festival izleyicileri, bu tür etkinliklere davetleri nadiren kabul ettiği bilinen yaratıcıları tarafından şahsen sunulan her iki filmi de izleme şansına sahip olacak” diye vurguladı.

“Gizemli dram Kafka’nın Steven Soderbergh’in başrolünde Jeremy Irons’la birlikte Prag’da çektiği (1991), Kafka’nın gerçek yaşamının kurguyla sofistike bir karışımıdır; ancak izleyicilerin filmdeki olayların gerçek mi yoksa olayın meyveleri mi olduğunu bilmelerinin hiçbir yolu yoktur. yazarın hayal gücü,” diye açıkladı festival Çarşamba günü. “Otuz yıl sonra Soderbergh, Kafka’nın tamamen yeni bir film yaratmak. 1919’da Prag’da geçiyor. Bay Kneff sonu olmayan işini yazılarına ilham kaynağı olarak kullanan bir yazarın hikayesidir. Yeni versiyon, yeniden düzenlenmiş bir anlatım yapısıyla yirmi dakika daha kısadır. Ayrıca Soderbergh, gerçeklik ile baş kahramanın hayal gücü arasında daha net bir ayrım yapabilmek için bazı sahneleri renklendirdi.”

Bu arada senarist ve yönetmen Nicole Holofcener, KVIFF anma töreninin ve gösteriminin odak noktası olacak ve üç filmini tanıtacak: Lütfen ver, Yeterince söylendi Ve Duygularımı incittin.

Karlovy Vary’e yönelmeye ve son filmlerini sunmaya hazır diğer film yapımcıları arasında Michel Franco, Juho Kuosmanen, Sergei Loznitsa, Rúnar Rúnarsson, Daniele Luchetti ve Ti West yer alıyor.

Bu yılki KVIFF yarışma jürisine bağımsız film yapımcısı Christine Vachon başkanlık ediyor. Ona Avustralyalı aktör Geoffrey Rush, Macar yönetmen Gábor Reisz, İzlandalı şair, romancı ve senarist Sjón ve Çek aktris Eliška Křenková da eşlik edecek.

2024 Karlovy Vary Festivali 28 Haziran-6 Temmuz tarihleri ​​arasında gerçekleştirilecek.