Demi Moore’un SAG Ödülleri Pazar günü önde gelen bir kadın aktörün olağanüstü performansı için kazanıyor, Oscar yarı nevize edilebilirliğine giden yolda başka bir basamak taşı olabilir, ancak öne çıkan şey, onun şeffaflığı ve anlatısına sahip olması, bağlanan kabul konuşmalarında sergilendi. “Kendisine inanmayan küçük kız” dan, uzun ömürlü bir simge olarak mevcut boyuna.

Altın Küre konuşmasına huşu içinde olmak anlaşılabilir Madde. Sahnede parlak görünen oyuncu, filmin kadın güvensizlikleri hakkındaki mesajını etkili bir şekilde ele almak için bir Thank-Yous listesinden kaçtı. Kelimeleri okuyalım: “Bana bir kadının bana söylediği, ‘Sadece bilin, asla yeterli olmayacaksın. Ancak ölçüm çubuğunu bırakırsanız, değerinizin değerini bilebilirsiniz. ””

Bu anonim bilgeye çok saygı duyarak, ekranda gençlik, güzellik ve şöhret üzerinde yer alan 60-bir şey izlemekten daha fazlası var. Filmi sıraya koyun ve kendiniz görün.

Hayır, değil Madde. Teşekkür ederim, Velet.

Velet Brat Pack’te olduğu gibi. Bilirsiniz, genç aktörler 1980’lerde Hollywood’u almaya hazırladılar. Kahvaltı Kulüp ve Aziz Elmo’nun Ateşi. Ama 1985’i takiben New York Dergi kapak hikayesi The Writer the Group the Brat Pack olarak adlandırılan, kariyerleri etiketi kaybedemedikleri için kraterlere girdi. En azından Andrew McCarthy’nin 2024 Hulu belgeselinde ortaya koyduğu tez.

Filmin çoğu boyunca Aziz Elmo’nun Ateşi Aktör, ülkeyi umutsuzca akranlarını onunla anlaşmaya ikna etmeye çalışıyor. Gururlu Gen X izleyicilerinin dehşeti için, birçoğu yapıyor. Emilio Estevez, Vintage Dergi makalesine bedensel sıvılarla kaplıymış gibi bakıyor. Ally Sheedy, arkadaşlıklarının kaybını yas tutar. Judd Nelson ve Molly Ringwald kasten Mia. Oh, damgalama. Stigma !!!

Moore dikkat çekici göze çarpan. Doc’a göre, McCarthy’nin çağrısına cevap veren ve “Şu anda LA’dayım!” Malcolm Gladwell’den sosyolojik bir konferansın ve 80’li yılların kırışık gözlü, beanie giyen bir Timothy Hutton’dan ciddi bir şekilde çekilmesinden sonra, resme tatlı rahatlamanın hoş geldiniz meleği olarak girer. Büyük boyutlu bir kazakta güneşli havuz güvertesinde oturan, yıpranmış kot pantolon ve terlikleri minimal makyajla, Moore hafiflik ve pozitifliği yayar. Gerçekten de, etiketin gün içinde onu tahriş ettiğini itiraf etmesine rağmen, herkesin neden “kötü bir şey” olarak yorumladığını yüksek sesle merak ediyor.

McCarthy, “Zamanla kişisel alıp almadığımı bilmiyorum,” diyor McCarthy. “Sanki ifadenizde bir sınırlama yaratan bir şey tuttuğunuz bir inanç vardı.”

O zaman hepimizi ele geçirebilecek önemli bir dersi kırıyor: “Bizim için her şeye bakıyorum, t değilO biz. Ve bununla seçici olamazsın. Velet olarak görülüyor. … Koşullandırmamızın ortak bir kısmı, ‘karşı’ olarak tuttuğumuz bu şeyleri görmektir. Fakat karşı sadece karşı karşıya karşı kışkırtır. Yani bunu karşı tuttuğumuzda yaratırız [a] model.” McCarthy, akıllı analizi tarafından o kadar alındı ​​ki, ona “Dr. Demi. ”

Ne zaman Velet Geçen yaz prömiyeri, Moore’un konağında rahatlamasını ve Joie de Vivre’sini başarılı ve kazançlı bir brat sonrası kariyere tebeşirle izlemek çok kolay oldu. Sonuçta, 1990 yazında, Patrick Swayze ile seramik yapmalı Hayalet Ally Sheedy ve Ringwald, stresli kız kardeşler oynamaya takılırken Betsy’nin Düğünü. Ancak Moore’un küresel konuşmasında belirttiği gibi, sürekli olarak “patlamış mısır aktris” olarak görevden alındı. Ve belirli bir yaştaki çok fazla aktris gibi, nihayetinde tamamen görevden alınmaya başladı. Kanıt için 90’lı yıl sonrası IMDB profilini inceleyin.

Moore’un Mayıs 2023’te McCarthy ile de yeniden bağlandığını unutmayın – Cannes Film Festivali’nde Kırmızı Halı Yürüyüşünden Tam Yıl Öncesi Bir Yıl Madde. Projeye zaten imza atmış olmasına rağmen, en iyimser benliği bile bu cüretkar, şiddetli kanlı, vücut değiştiren korku filminin ilk Altın Küre adaylığına yol açacağını tahmin edemezdi-bir galibiyet olsun.

Bu, Moore’un bu röportajda melankolik ve nostaljik olmak için her nedeni olduğunu söylemek. Ancak şu anda umutlu yüksek zemini almayı seçti. Ona Star-Turned-Forlorn Fitness Guru karakterinden 180 derecelik bir anahtar deyin. Madde. Elbette, Elizabeth Sparkle gibi, Moore sadece Hollywood’un saçma standartlarına göre prime sonrası. İçinde Veletler, Kendi cildinde tamamen rahat. Dengeye saygı duyuyor, tamam. Onun onun zihin, beden ve ruh arasındadır.

Bu tutumun onu doğrudan Oscar’lara götüreceğine inanmak için iyi bir neden var. Kuşkusuz Moore için bir zafer, ekran idollerinin son 40 yıldır ısrar etmeye çalışmasını izleyen tüm Brat Pack hayranları için bir kutlama olacaktı. (Geçen yıl gayri resmi olarak kırılan Brat Pack-Adjacent Robert Downey Jr.’a kredi Oppenheimer. İtibaren Tuhaf bilim sadece 38 yılda birinci sınıf bilim insanlarını aldatmak.)

Ve Moore, altın bir kupa tutan büyük geceyi bitirmezse, geri dönüş arkı çağlar için bir tane kalır. Sadece Moore’un geçmişini suçlamayı reddettiğinde anlatının gerçekten harekete geçtiğini unutmayın. Tek gereken doğru sinematik araç ve bir çift tekerlekti.

Coralie Fargeat’ın vücudunda dehşet verici bir şok MaddeDemi Moore, Dennis Quaid tarafından canlandırılan iğrenç bir stüdyo patronu tarafından fitness TV şovundan törensizce kovulan eski bir A-lister olan Elisabeth Sparkle rolünde. Yenilmiş hisseden Sparkle, kendisinin daha genç ve daha iyi bir versiyonunu ortaya çıkarmayı vaat eden deneysel yeni bir ilacın çekiciliğine karşı koyamıyor.

Fragmanı izlediyseniz, sonrasında ne olacağını biliyorsunuzdur: Sparkle sıçrayış yapar, kendisine gizemli sıvıyı enjekte eder ve kelimenin tam anlamıyla yeni ve geliştirilmiş Elizabeth Sparkle’ı —Sue olarak bilinir ve Margaret Qualley tarafından canlandırılır— omuriliğinden doğurur. Beden değişimi için tek kural, istisnasız bir şekilde bir bedende bir hafta ve diğerinde bir hafta geçirmeleridir. Söylemeye gerek yok, dram ve şoklar hızla ortaya çıkar.

Ekrandaki travmaya rağmen Moore ve Qualley birlikte geçirdikleri zamanın bundan daha tatlı olamayacağını söylüyor. Moore, “Birbirimizi hemen tanıdık, çok az konuşma gerektirdi ve bu tamamen kolay oldu,” diye açıkladı. Hollywood Muhabiri Pazartesi gecesi Yönetmenler Birliği’nde filmin Los Angeles galasında. “Bu, nadiren gerçekleşen bir şey ve sanırım ikimiz de anladık [one another].”

Qualley, Moore’un düşüncesini kısa bir ortak röportajda tamamlayarak, onların bu noktadaki görüşlerini ikiye katladı. “Demi, çok sıcakkanlı, açık sözlü ve kendisi gibi olduğu için onu hemen tanıyormuşsunuz gibi hissettiren insanlardan biri. Onunla çalışmak ve ateşin içinden yürürken elini tutabilmek mutlak bir zevkti.”

Ateşten ne kastettiğini öğrenmek için şuraya göz atmanız gerekecek: Madde Mubi’nin izniyle bu hafta sonu vizyona girdiğinde. Ancak ifşalar konusuna gelince, Fargeat kırmızı halı röportajında, birkaç yıl önce Moore’a filmi sunduğunda hiçbir numarayı saklamadığından emin olduğunu açıkça belirtti.

“Filmin içine girmeden önce filmi yüzde 100 anladığından emin olmak istedim” diye açıkladı. İntikam auteur. “Onun tam olarak ne tür bir film yapımı olacağını, rolün gerektirdiği çıplaklık seviyesini, Fransa’da bağımsız bir film çekmenin koşullarını ve prodüksiyonun uzunluğunu bilmesini istedim. Kendisi ve film için doğru kararı verebilmesi için zihninde çok net bir resim olduğundan emin olmak istedim.”

Moore, sürpriz bir şekilde kabul etti ve Fargeat, geniş çaplı gösterime girmeden önce Cannes ve Toronto’daki festivallerde gösterilen filmde daha işbirlikçi ve korkusuz bir ortak bulamayacağını söyledi. Fargeat, başrol oyuncusunu överek, “Daha önce tanımadığım birini keşfettim, çok rock and roll, çok içgüdüsel, çok risk alan ve çok yenilikçi birini,” dedi. “Kalıpların dışında düşünüyor ve daha da önemlisi, çok güçlü içgüdülere sahip. Ve sanırım filmin özel bir şey olduğunu, kendisi için çok yeni bir şey olduğunu hissetti. Ama başarılı olursa iyi olmak çok güçlü bir şey getirebilir.”

Fargeat şöyle devam etti: “Demi sadece harekete geçti. ‘Hadi gidelim’ dedi. Artık umursamıyor ve ‘Umursamıyorum’ anı yaşıyor.”

Bilgisayar işlemcilerinde lider Intel, 24 Mart Cuma günü Hawaii’de hayatını kaybeden kurucu ortağı Gordon Moore’u 94 yaşında kaybetti. Dergide yazılan bir makalede Mühendislik ve BilimMoore 1994’te kendini tarif etti gibi “kazara girişimci”. Aslında, başlangıçları bize endüstri kaptanlarının yörüngesinin her zaman beyaz iplikle dikilmediğini hatırlatır. Moore, borsanın çöktüğü yıl olan 1929’da doğdu ve Pescadero adlı küçük bir California kasabasında büyüdü. Annesi yerel dükkânı işletiyor, babası şerif yardımcısı. Bilime tutkulu bir çocuk olarak, yüz kilometre ötedeki Berkeley Üniversitesi’ne girdi.

Yakındaki Silikon Vadisi yerden yükselmeye başlıyor. Ancak Moore henüz elektronikle ilgilenmiyor. Koltuğunun altındaki kimya doktorası ile birlikte çalışmak için ayrıldı. deniz füze yakıtı doğu kıyısında, Baltimore’daki Johns Hopkins Üniversitesi’nde. Sonra ekibi dağıldı, Lawrence Livermore Laboratuvarı’nda bir görüşme yaptı: Atom bombası patlamalarını analiz etmesi istendi.

Reddetmesi ona Silikon Vadisi’nin kapılarını açacaktır. Gerçekten de, Livermore Laboratuvarı’nın teklifini reddeden adaylar, daha ucuz bir elektronik üzerinde çalışacak bir kimyager arayan, 1940’larda transistörün ortak mucidi, geleceğin Nobel Fizik Ödülü sahibi Bill Shockley’den bir telefon alırlar. çip. . Birkaç elektronik devreyi tek bir devrede birleştirecek: ilk entegre devrelerden biri olacak. Gordon Moore kabul ediyor.

elektronik öncüleri

Shockley’in yönetimi tarafından hayal kırıklığına uğrayan Moore, ertesi yıl 1956’da diğer sekiz hainle birlikte onu terk etti. Birlikte, gelişmekte olan elektronik pazarından hızla pay alan Fairchild Semiconductor Corporation’ı kurdular. Moore, 1963’te araştırma ve geliştirme direktörü olarak görev yaptığında, kendi adını taşıyacak ünlü yasayı ilk kez bu şirkette formüle etti. Elektronik çiplerdeki transistör sayısının düzenli olarak arttığına dikkat çekerek, sayılarının düzenli olarak ikiye katlanmaya devam edeceğini öngörüyor.

Moore Yasası bilimsel bir gösteri değil, mühendisliğin gücüne olan inancın bir ifadesidir. Bu ona Silikon Vadisi’nde kötü bir şöhret kazandırdı, tabii ki mütevazi, çünkü Moore henüz vesayetçi bir figür değil. Mikroişlemci henüz doğmadı ama çok geç olamaz.

1968’de Moore, meslektaşı Robert Noyce ile Intel’i (Entegre Elektronik) kurdu. Akıllarında oldukça belirsiz bir iş planı olan iki adam, birkaç milyon dolarlık fon topladılar ve hafıza üretmeye başladılar. Zamanın ilk orijinal tercihi: Intel, baz olarak, özellikle kumda bulunan kimyasal bir element olan silikonu kullanır. Bilgilendirilmiş ikinci seçenek, Intel rakamları ilkler arasında şirketler, bir bilgisayarın merkezi elektronik çiplerinin çoğunu tek bir çipte birleştiren bir mikroişlemci üzerinde çalışacak. Mikro hesaplama tarihinde önemli bir buluş.

tesadüfen devrimci

Ancak Gordon Moore bu devrimin geleceğini öngörmüyor. O zamanlar birçok mühendis, mikroişlemcinin esas olarak hesap makinelerinde kullanılacağını hayal ediyordu. 1994 tarihli makalesinde Moore, PC’nin amacını görmediğini bile açıkladı: “Apple’dan çok önce, mühendislerimizden biri bir ev bilgisayarı yapmamı önerdi. Ona, “Ama insan neden evinde bilgisayar istesin ki?” diye sordum. »

Diğer mühendisler, bir mikroişlemci kullanılarak çok daha ucuz, çok daha küçük ve elektrik konusunda çok daha az açgözlü hale getirilen bir PC’nin yerine bu vizyona sahip olacaklar. Bu öncü zihinlerden bazıları, Micral veya Altair gibi öncü makinelerin mucitleri gibi, mikrobilgisayarlarında bir Intel işlemci de kullanacak. Ancak, mikro bilgi işlemin ilk büyük ticari başarılarından biri olan Apple II gibi diğer bilgisayarlar, rakip bir işlemci içerir.

Ayrıca okuyun: Makale abonelerimize ayrılmıştır. Elli yıl önce Fransa’da dünyanın ilk ticari mikro bilgisayarı olan Micral N doğdu.

Moore, 1975’te Intel’in yönetimini devralarak bunu telafi etti. CEO olarak on iki yıl içinde, mikroişlemcilerini dayatıyor Texas Instrument veya Motorola gibi şirketlerin önünde dünya standardı olarak. Ardından yirmi yıl daha Yönetim Kurulu Başkanı olarak mirasına sahip çıkıyor. 1997’de emekli olduğunda, 1960’larda ilan edilen Moore yasasının raydan çıkmadığını fark etmenin mutluluğunu yaşadı: Entegre devrelerin yoğunluğu her on sekiz ayda bir ikiye katlanmaya devam ediyordu. İlkini bilmesi için 2008’i beklemek gerekecek. büyüyen ağrıları.

Ayrıca okuyun: Makale abonelerimize ayrılmıştır. Moore Yasası Öldü mü?

Kariyeri boyunca Gordon Moore, kişi başına 7 milyar dolar (yaklaşık 6,49 milyar avro) olarak tahmin edilen hatırı sayılır bir servet biriktirdi. Forbes. Sözleriyle tutumlu, alçakgönüllü ve sade giyimli olarak tanımlanan karakter, yaşamı boyunca ödeyecekti. mirasının yarısı kendi adını ve karısı Betty’nin adını taşıyan bir vakfa. Bu kuruluş hastaneleri, üniversiteleri, çevre STK’larını ve bilimsel laboratuvarları desteklemektedir.

Birkaç tarihte Gordon Moore

3 Ocak 1929 San Francisco’da (ABD) doğdu

1963 Daha sonra “Moore Yasası” olarak anılacak olan ilke ilk kez ifade edildi.

1968 Intel Vakfı

24 Mart 2023 Hawaii’de (ABD) öldü

Nicholas Altı