Mike Leighbu bölümün konuğu Hollywood Muhabiri‘S Ödül Sohbeti podcast, tüm zamanların en büyük İngiliz film yapımcılarından biridir. Yarım yüzyıldan fazla bir süredir hem büyük hem de küçük ekranlar için büyük beğeni toplayan ve etkili olan filmler yazdı ve yönetti. Bunlar arasında: 1976’lar Mayıs ayında fındık1977’ler Abigail’in Partisi1980’ler Yetişkinler1983’ler Bu arada1993’ler Çıplak1996’lar Sırlar ve Yalanlar2004’ler Vera Drake2008’ler Mutlu-Şanslı ve en son olarak 2024’ün Sert Gerçekler.

Leigh’in filmleri Cannes ve Venedik film festivallerinde büyük ödüller kazandı; bu, başka hiçbir İngiliz’in başaramadığı bir şey. Kendisi bizzat 1993’te OBE’ye, 1996’da BAFTA Michael Balcon yaşam boyu başarı ödülüne ve 2014’te BAFTA bursuna layık görüldü. Ayrıca yedi Oscar’a aday gösterildi.

İngiliz Film Enstitüsü, Leigh’i “İngiliz sinemasının büyük hümanisti” olarak adlandırdı. Roger Ebert bir keresinde onun hakkında şöyle demişti: “‘Gündelik hayatlara’ bakıp onlarda tuhaflıklar, çelişkiler, gizlilik ve zorlamalar bularak, şimdilerde de işgal edilen türü icat etti.” Todd Haynes, Paul Thomas Anderson Ve Todd Solondz.” New York Kitap İncelemesi “Leigh’in Londra’sı, Fellini’nin Roma’sı veya Ozu’nun Tokyo’su kadar farklı.” Muhafız onu “İngiltere’nin en beğenilen yönetmeni, en azından pek çok eleştirmen arasında ve ufacık ama çok saygılı bir hayran kulübü” olarak tanımladı. Ve Gözlemci Onu, “filmleri herhangi bir çağdaş İngiliz film yapımcısının en ayırt edici çalışma grubunu oluşturan” “tam bir başına buyruk” olarak nitelendirdi. sıradan insanlar.”

Gerçekten de Leigh’in çalışması, herkese ilham kaynağı oldu ve onları etkiledi. Sam MendesTony ve Oscar ödüllü yönetmen Ricky GervaisTV şovunu etkilediğini söyleyen Ofis. Mendes’in bir zamanlar söylediği gibi Leigh, “üç kuşak oyuncuyu hayatlarının performanslarını sergilemeye zorladı” ve dünyanın benzerleriyle tanışmasına yardımcı oldu. Gary Oldman, Tim Roth, Stephen Rea, David Thewlis, Jane Horrocks, Alfred Molina, Ben Kingsley, James Corden Ve Andy Serkisgibi herhangi birine karşı kendini savunabilecek bir tür anonim şirket kurarken Timothy Spall, Lesley Manville, Sally Hawkins, Jim Broadbent, Phil Davis, Ruth Sheen, Peter Wight Ve Marianne Jean-Baptiste.

Kendisi için Hollywood bölgesine nadir görülen ve duygusal açıdan çelişkili bir gezi olan Santa Monica’daki Shutters on the Beach otelinde yapılan bir röportaj sırasında 81 yaşındaki oyuncu, hikâyesinin kökenlerini ve ayrıntılarını düşündü. hikayeleri ve performansları şekillendirmenin ünlü gizemli yöntemi; neden birinci ve ikinci tiyatro filmleri arasında televizyonda çalışarak 17 yıl geçirmek zorunda kaldığını ve bu saptırmanın artılarını ve eksilerini; neden bu kadar rahatsız oldu? Sert Gerçekler Cannes, Venedik ve Telluride film festivalleri tarafından reddedildi ve filmi izlemenin kendisi için ne anlama geldiği ve özellikle Jean-Baptiste’in filmdeki performansı, ödül turlarında büyük övgüler aldı; artı daha fazlası.

Marianne Jean-Baptiste’in Mike Leigh’in filmiyle uluslararası film sahnesine çıkışının üzerinden 28 yıl geçti. Sırlar ve Yalanlar.

İngiliz aktris, 1996 yapımı komedi dizisinde, bebekken evlat edinilen ve ebeveynlerinin ölümünden sonra biyolojik annesinin izini sürmeye karar veren siyahi orta sınıf bir profesyonel olan Hortense’yi canlandırmak için seçildiğinde drama okulunu henüz bitirmişti. Hortense, Cynthia’nın (Brenda Blethyn) işçi sınıfından beyaz bir kadın ve çok işlevsiz bir aileye sahip, zar zor işlevsel bir alkolik olduğunu keşfeder. Blethyn’in Cynthia’sı, seğiren sinirleri, duygusal açıdan ham ve savunmasızlığı ile Jean-Baptiste’in Hortense rolündeki sakin, ölçülü, çoğunlukla şaşkın performansı arasındaki karşıtlık, filmin duygusal özünü oluşturuyor.

Sırlar ve Yalanlar Prömiyerini Cannes’da yapan film, Jean-Baptiste’e en iyi kadın oyuncu adaylığı da dahil olmak üzere beş Oscar adaylığıyla sona erecek olan ödül sezonuna giderken Altın Palmiye’yi kazandı. Kariyeri resmen başlatıldı. Önümüzdeki neredeyse otuz yıl boyunca küçük ekranda büyük ölçüde parlayacaktı; en çok da uzun süredir devam eden CBS dizisindeki Vivian Johnson rolüyle öne çıktı. İz bırakmadan (2002-2009), FBI ajanı Bethany Mayfair rolünde Kör nokta (2015–2016) ve Amazon Prime’da Stephan James’in askeri veterineri Walter Cruz’un annesi Gloria Morisseau rolünde Eve Dönüş (2018).

Jean-Baptiste’in Leigh ile yeniden bir araya gelmesi yaklaşık otuz yıl alacaktı. Sert Gerçekler. Etrafındaki dünyaya, genellikle kamuoyunda, hem trajik hem de komik bir şekilde saldıran, depresif ve öfkeli bir kadın olan Pansy’yi canlandırıyor.

Filmin prömiyeri geçen ay Toronto Film Festivali’nde yapıldı ve burada özellikle Jean-Baptiste için büyük ödül heyecanı yarattı. Oyuncu konuştu Hollywood Muhabiri önde Sert GerçekPazartesi günü Londra Film Festivali’nde Birleşik Krallık’ta gösterime girecek.

Eğer bu çok fanboy değilse, sizi yıllar sonra beyazperdede görmeyi ve bir Mike Leigh filminde yeniden görmeyi gerçekten özlediğimi söylemeliyim. İkinizin tekrar birlikte çalışması neden bu kadar uzun sürdü?

Los Angeles’a taşındım [after Secrets and Lies] ve bu bizi ayırdı ve sanırım artık tam zamanıydı. Bunu nasıl yapacağımızı bulmaya çalışıyorduk ve bu sefer sorduğunda evet dedim. Bu sefer neden işe yaradığını gerçekten söyleyemem ama işe yaradı.

Mike Leigh, karakterlerini ve hikayelerini, çekim senaryosunu yazarken kullandığı uzun provalar ve doğaçlamalar yoluyla oluşturmasıyla ünlüdür. ABD televizyon yapım makinesinde bu kadar uzun süre çalıştıktan sonra bu yönteme geri dönmek nasıldı?

Tekrar bu şekilde çalışabilmek muhteşemdi. Korkunç ve heyecan verici. Demek istediğim, bunu o kadar uzun zamandır diğer şekilde yapıyorum ki, geleneksel film yapma yöntemiyle mümkün olmayan bir düzeyde işbirliğine dayalı bir şeye dişlerimi sokmak için can atıyordum. Bu karakterleri keşfetmek için prova yapmak için zaman ayırabilmek çok güzeldi. Ve evet, sadece yaşlı olmak durumu farklı kılıyordu. İlk kez birlikte çalıştığım [Leigh]Drama okulunu bıraktıktan çok kısa bir süre sonraydı, bu yüzden zaten yeni şeyleri keşfetme ve bunlara atlama zihniyetindeydim. [Hard Truths] buna geri dönmeye, bir süreçte birine tüm kalbiyle güvenmeye ve seninle ilgilenileceğini bilmeye geri dönmeye çalışıyordum.

Bu proje için Mike Leigh’in size teklifi neydi?

Mike Leigh’in sunumu her zaman Mike Leigh’tir, ancak onun işini bilen, bu işe aşina olan, onun yöntemlerini okumuş oyuncular için bu deneyimi satın alıyorsunuz. Bir karakteri ilk anısından parçanın içinde bulunduğu yaşa kadar yaratan üç veya altı aylık provalara katılıyorsunuz. Bu süreci satın alıyorsunuz. Tüm bu süreçten geçip sadece bir veya iki sahnede kalabilirsiniz ya da karakteriniz hikayenin merkezi haline gelebilir.

Karakteriniz Pansy’nin hikayenin merkezinde olacağını ve filmin neredeyse her sahnesinde yer alacağınızı ne zaman anladınız?

Los Angeles’ta yaşıyorum, dolayısıyla [Mike] bana şöyle demişti: “Karakterin oldukça sağlam olmadığı sürece seni kaç aylığına Londra’ya getirmeyeceğim.” Ancak filmi ilk kez tam olarak izlediğimde hikayenin ne olacağını ve rolümün ne kadar büyük olduğunu gerçekten biliyordum. Çünkü Mike’ın yöntemiyle, içinde olmadığınız hiçbir sahne hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz. Çekim sürecine başlamadan hemen önce, mekandaki son prova sürecinde, bir tür redakte edilmiş belge elde edersiniz. sahneleriniz: Pansy mutfakta, Pansy markete gidiyor, Pansy kanepeyi temizliyor. Ama elde edebileceğin tek şey bu. Diğer karakterlerin ne yaptığını bilmiyorsunuz.

Peki filmi ilk kez izlemek sizin için nasıl bir deneyimdi?

Aslında dürüst olmak gerekirse biraz travmatikti. Bu oldukça tetikleyiciydi. Bir bakıma beni onun acı dolu yolculuğuna geri götürdü. Şunu düşünerek izliyordum: “Aman Tanrım, biri ona vuracak, vuracaklar.” Yapmadıklarını biliyordum çünkü ben de yaşadım, o sahnelerde ben de vardım. Ama hâlâ ona karşı mantıksız bir korkum vardı.

Pansy karakterini anlamanın veya kilidini açmanın anahtarı neydi?

Mike Leigh sürecinin özelliği, karakteri ilk anısından oynayacağı yaşa kadar yaratmanızdır. Ve bunun içinde tüm bu deneyimler gömülüdür. Bütün bu hayal kırıklıkları var, bir sürü kalp kırıklığı var, sahip olduğu bütün bu duygular var, gerçekleşen şeyler, sahip olduğu korkular, bunların hepsi onun sonunda kim olacağıyla sonuçlanıyor. Daha sonra kız kardeşi David Weber Chantelle rolünde Michele Austin’in yanına alınır. [who plays Pansy’s husband Curtley]ve hatta oğlu [played by Tuwaine Barrett]. Tüm bu bileşenler mutlu olmayan biri için bir araya geliyor. Filmden, annesinin mezarını görmeye gittiğinde onu asıl sinirlendirmeye başlayan şeyin o kadar sevilmeme, en sevilen olamama duygusu olduğunu görebiliyorsunuz. O ana kadar oluşan pek çok şey vardı.

Herhangi bir sahneyi oynamak eğlenceli miydi? Sokakta ve markette insanlara öfkelendiği sahneler de oldukça komik. Pansy’nin çok keskin bir dili var ve hakaretleriyle insanları nasıl yaralayacağını biliyor.

Bu bir kombinasyon, değil mi? Çünkü harika bir mizah anlayışım var. Pansy de komik ama kimseyi güldürmeye çalışmıyor. Ne demek istediğimi biliyor musun? Bu sevinçten gelmiyor. Yani o sahnelerden bir dereceye kadar keyif aldım. Daha çok şu şoktu: “Aman Tanrım, bu beyinden neler çıkıyor? [of mine]?” Bazıları oldukça komikti. Örneğin otopark sahnesinde bu takas altın değerindeydi. Ancak bunları yaparken karakterinizin o kadar derinine inersiniz ki, o anda bunlardan mutlaka keyif alamayabilirsiniz. Sadece karakterinizin dışına çıktığınızda şöyle dersiniz: Vay be.

İçinizdeki Pansy’ye erişmenin çok faydalı olabileceğini düşünüyorum, örneğin birisi trafikte yolunuzu kestiğinde…

Şunu söylemeliyim ki hayatta Pansy olmamak için çok çabaladım. Ne demek istediğimi biliyor musun? Yani hayır, beni oraya götürmenin çok zaman alacağını düşünüyorum. Genellikle bu tür etkileşimleri biraz esprili buluyorum. Ben her zaman şöyle derim: “Tamam, çok acelen var, devam et”, anlıyor musun?

Filmi izleyicilere gösterdiğinizden beri insanların karaktere tepkisi nasıl oldu?

Şaşırtıcı olan şey, teyzeleri, kuzenleri, kız kardeşleri, büyükanneleri, anneleri veya kayınvalideleri olan ve şunu söyleyenlerin sayısıdır: “Ben o kişiyle akrabayım. Bir Pansy tanıyorum.” Ona duyulan şefkat oldukça yoğundu. Bence bu harika.

Bu sadece Pansy’nin değil, bütün bir topluluğun portresi; en azından bu derinlik ve karmaşıklıkta ekranda nadiren gösterilen bir portre. Tasvir ettiği şeyin kendi geçmişi olmadığı göz önüne alındığında, Mike Leigh bu topluluğa nasıl yaklaştı?

Karayip toplumundan mı bahsediyorsun?

Evet, İngiliz Karayip topluluğu.

Temel olarak, çok fazla araştırma yapıldı ve oyuncuları çok fazla dinledik. sanırım onun yüzünden [Mike Leigh’s] Çalışma yöntemi muhtemelen bu derinliği elde etmenin tek yollarından biridir. Bir nevi kendi deneyimlerinden yola çıkanlar Siyah Karayipli oyunculardı. Kültürü bilen ve oturup şunu söyleyen bir sürü aktör var: “Hayır, bu Pazar günü olur. Buraya giderdik. Bunu yaparlar. Burası böyle görünecek.” Mike hikayeyi anlatırken ve dinlerken çok işbirlikçiydi. Karakterlere gerçek insanlar gibi yaklaşıyor. Dolayısıyla ayrıntılara olan ilgisi ve her şeyi doğru yapma isteği bu hikayeyi anlatırken çok önemliydi.

Size bu tür bir rolün teklif edilmesinin ne kadar yaygın olduğunu merak ediyorum – sizin yaşınızdaki karmaşık bir karakter olan, karmaşık konuları araştıran büyük bir filmde bu tür merkezi bir rol?

Eğer yaygın olsaydı, bunu her zaman yapardım. Sorunuzu yanıtlamak gerekirse, evet, sonsuza kadar böyle filmler yapmayı çok isterim.

Bu filmle ilgili, özellikle de sizin için, ödüllerle ilgili çok fazla konuşma var. Tüm bu süreci nasıl değerlendiriyorsunuz?

Çok güzel olurdu değil mi? Çok hoş olurdu. Önemli olanın filmi izletmeye çalışmak olduğunu biliyorsun. Çünkü bunun gibi filmler, bu küçük küçük filmler, arkanızda bir makineniz olmadığı sürece, her yerde reklam panoları ve tanıtım için tonla para varken, bunun gibi filmlerin bir şekilde gözden kaçıp kaybolması kolaydır. Yani eğer ödül konuşması dikkatleri filme çekiyorsa bu harika. Bir şey kazanmak bir bonus olacaktır. Bazı şeyler için ödüllendirilmek güzel.

Bu tür filmlerin piyasada zor durumda kalmasıyla ilgili söyledikleriniz. O zamandan beri ne değişti? Sırlar ve Yalanlar?

O zamanlar daha çok bağımsız film şirketlerinin olduğu bir ortam vardı. Atış Galeriniz vardı. New Line, Fine Line’ınız vardı. Film yapmakla ilgilenen pek çok bağımsız film şirketiniz vardı. Şimdi, bu kadar çok sayıda olduğundan pek emin değilim ve devlerle çok parayla rekabet ediyorlar ve filmler internet üzerinden yayın dünyasında kaybolup gidiyor, vb. Oldukça değiştiğini düşünüyorum.

İçindeki karakterin Sırlar ve Yalanlar Pansy’den çok farklı, çok olumlu ve iyimser bir hayat görüşü var. Bu filme olumlu bakış Pansy’nin kız kardeşinden geliyor. Bu iki karakteri, etkileşimlerini ve hayata çok farklı yaklaşımlarını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Bence ilginç olan, tüm ailelerde, tüm ilişkilerde ve durumlarda, aynı şeyi deneyimleyen ancak bu konuda tamamen farklı iki bakış açısına sahip iki kişinin bulunabilmesidir. Bunların hepsi kendilerine anlattıkları senaryodan, olup biten her ne ise onunla ilgili kendileri için oluşturdukları anlatıdan geliyor. Bunun Chantelle ve Pansy arasındaki ilişkinin merkezinde olduğunu düşünüyorum. Pansy sevilmediğinden ve Chantelle ile aynı şeyleri elde edemediğinden bu senaryoya bağlıydı. Chantelle de biraz şöyle: “Eh, sen her zaman biraz tuhaf oldun, biliyor musun?” Ve bunda biraz doğruluk payı var, ne demek istediğimi anlıyor musun?

Chantelle’e göre, kesinlikle sevildiğini bilerek hayatı yaşamak, kusurlu insanlara karşı sabırlı olmasını sağlıyor. Bu onu şekillendirdi. Ama kız kardeşi tam tersi şekilde şekillendirilmişti. Eğlenemezdi. Babasının vedasına kız kardeşi gibi katlanmadı. Buna tanık olmak ilginç bir şey ve film buna değiniyor ama çok fazla ayrıntıya girmiyor ki bence bu harika. Sadece yüzeye çıkan küçük ayrıntılar elde edersiniz.

Benim çok ilgi çekici bulduğum şey, bu insanların hayatlarına baktığımız ve sadece ipuçları ve bakışlar elde ettiğimiz, alamadığımız ve hikayenin tamamını anlamadan oradan ayrıldığımız fikri.

Evet, bence bu önemli, çünkü bakkalda karşılaştığınız o öfkeli kadını bilirsiniz, ona bakıp şöyle demezsiniz: “Ah, depresyondan acı çekiyor olabilir,” ne demek istediğimi anlıyorsun ? Sadece sana verileni alırsın. Bu filmin en önemli özelliğinin size biraz duraklama vermesi olduğunu düşünüyorum. Bir sonraki Pansy’yle karşılaştığımda belki orada bir sürü saçmalığın döndüğünü fark ettim ve belki de ona biraz nezaket göstermeliyim.

Bleecker Street yayınlanacak Sert Gerçekler 6 Aralık’ta ödül almaya hak kazanacak ve filmle birlikte 10 Ocak 2025’te ABD’de ülke çapında gösterime girecek.

Malta Akdeniz Film Festivali, BAFTA ödüllü yazar-yönetmen Mike Leigh’i onurlandıracak (Vera Drake, Başka yıl, Gamsız) bu yılın ilk kariyer başarısı Altın Arı Ödülü ile ödüllendirildi.

Organizatörler Pazartesi günü yaptığı açıklamada, ödülün “filmde ömür boyu kazanılan başarının takdiri olarak” verildiğini söyledi. Kariyeri boyunca yedi Akademi Ödülü adaylığı alan Leigh, 22-30 Haziran tarihleri ​​arasında Malta adasının başkenti Valletta’da gerçekleşecek olan festivalin ikinci edisyonunda da bir ustalık sınıfına ev sahipliği yapacak.

Palme d’Or ödüllü yönetmen Leigh, daha önce Britanya Film Enstitüsü’nde direktör vekili olarak görev yapan ve şu anda Film London ve Britanya Film Komisyonu’nun CEO’su olan Adrian Wootton ile sohbet edecek.

Geçen yıl StudioCanal, Leigh’in gizli projesinin İngiltere haklarını satın aldı Sert Gerçeklerbaşrolde Sırlar ve Yalanlar Dağıtımcının ikonik yönetmenle ilk kez çalıştığı yıldız Marianne Jean-Baptiste. Bleecker Street, ABD için Film4 destekli özelliği satın aldı

İngiliz ve Malta Film Komisyonları, 2023 yılında bir mutabakat zaptı imzalayarak ortaklık anlaşması imzaladı ve bu yaratıcı ilişki festival boyunca da devam etti. Leigh’in yer alacağı oturum, festivalde gerçekleştirilecek daha büyük ustalık sınıfları ve paneller serisinin bir parçasını oluşturacak ve yakın gelecekte daha fazla program detayı açıklanacak.

Malta Film Komiseri Johann Grech şunları söyledi: “Festivalin bu yılki etkinliği, Akdeniz ve ötesindeki film endüstrisinde kaçırılmayacak bağlantı ve kutlama anları yaratmayı vaat ediyor; en beğenilen yeteneklerden bazılarını Malta’da ağırlamayı sabırsızlıkla bekliyoruz” dedi. “İlk Kariyer Başarısı Altın Arı Ödülünü Mike Leigh’e sunmaktan onur duyuyoruz ve onun sinemadaki efsanevi kariyeri boyunca kazandığı uzmanlığı derinlemesine incelemek için sabırsızlanıyoruz.”