Tiyatro des Vampirler Claudia (Delainey Hayles) için yeni bir program başlatırken, Armand’ın (Assad Zaman) senaryodan çıkıp onu terk etmesiyle aralarında gerginlikler ortaya çıktı. Olumsuz Louis’i (Jacob Anderson) öldürmek geçen haftaki bölüm ile ilgili Vampirle Röportaj.

İçinde Levan Akin’in yönettiği, senaryosunu Coline Abert ve A. Zell Williams’ın yazdığı “Seni Dünyadaki Her Şeyden Daha Çok İstiyorum”da Armand, herkesin yaptığı gibi meclis kurallarını kendisi için esnetiyor. Bu arada modern çağda Molloy (Eric Bogosian), Claudia’nın kurduğu yeni bir arkadaşlığı anlatan ve Anne Rice’ın orijinal kitabından büyük bir farklılık sağlayan şifre çözücü günlüklerinden hikayeye Claudia tarafından devam ediyor.

Theatre des Vampires’da küçük bir kız olarak sahneye çıkmak Claudia için çok çabuk yaşlanıyor. Bu, 50 yıllık bir grubun kabul edilme zorunluluğu gibi oynanıyor ama 500. performansıyla bundan yoruluyor. “Bebek Lu” skeci, pasta yürüyüşünün rahatsız edici doğasını hatırlatıyor ve Claudia’nın, cadılar meclisi tarafından onu kırmak için yapılan şiddetli bir skeç nedeniyle sosyete kıyafeti içinde çocuklaştırıldığı bir âşık gösterisinin sömürücü doğasına gönderme yapıyor. Kasıtlıysa katmanlarca yorum var, ancak kasıtlı değilse gösteriye dahil edilmesi şüphelidir – ki bu Louis ve Claudia’nın Siyah kimliklerini zekice yansıtıyor. Son bölümde Louis, en azından Paris’te linç olmadığını, ancak eğlencede ırk ve cinsiyetin sömürücü doğasının tamamen silinemeyecek bir şey olduğunu belirtiyor. Bu tamamen Claudia’nın, bir çocuğun vücudundaki Siyah bir kadın olarak cezalandırılmasının teatral pastişinin altına gizlenmiş durumda ve meclis onun sınırlarını aşabileceğine inanmıyor. Molloy’un çocuklaştırmayı haykırdığı günümüzde, Armand bunu kendi gereği olarak yapmaya “istekli” olduğunu söylerken Louis bundan hoşlanmadığını itiraf ediyor.

Geçmişte Claudia kendini savunur ve sözleşmesinin Bebek Lu kısmından kurtulmaya çalışırken “Ben küçük bir kızın vücuduna hapsolmuş vahşi bir vampirim” der ve Armand ona bunu yapması gerektiğini söyler. Tekrar Bebek Lu’yu oynamak için ilham bulana kadar günlerini çocuksu elbiseyle geçirecektir. Kuşkusuz, cezanın sömürüyü marjinalleştirilmiş bir kimlik olarak bilen bir başkası tarafından verildiğini görmek biraz rahatsız edici. Santiago (Ben Daniels), herkesin arasından Claudia’yı savunuyor ve Armand’a haksızlık ettiğini söyleyerek şovun harika gittiğini düşünüyor – ama Louis’le şehirde vakit geçirdiği için kimin kaçmasına izin verdiğini bilmiyor. o kadar çok şey var ki. Bu noktada temelde evliler; Birbirlerine hızla “Seni seviyorum” diyorlar ve Claudia’nın eklediği öfkeyle birlikte, oluşan meclis kızgınlığıyla hala baş edemiyorlar. Molloy araya girerek tiyatronun yangınından hayatta kalan tek kişinin bu yüzden olup olmadığını soruyor. Bu bir gerçek. bilgisayar mektup arkadaşı casusu Raglan tarafından sağlandı. Bu Armand’ı bir şeylerin ters gittiği konusunda uyaran bir şey; Molloy’a bu bilginin kendisine verilmediğini ve görüşmeyi yapan kişi hemen BS’ye araştırma asistanının olaya tesadüfen rastladığını söyler – biz de bunu hazırlıyoruz.

Claudia’nın günlük bakış açısına dönelim; burada Santiago’nun onu üçüncü yasayı çiğneyerek yakaladığını hatırlıyor: “Hiçbir vampir vampirlerin tarihini yazmaya kendini adamamalı.” Onu endişelendiren bir şey var ama Santiago, kuralların gevşek kurallar olduğunu ima ederek endişesini hızla yatıştırıyor. Birinci yasayı ihlal ederek kendisine bir lider tarafından karanlık bir hediye verilmediğini kabul ediyor ve dördüncü yasayı sık sık esnetiyor: “Hiçbir vampir gerçek doğasını bir ölümlüye açıklayamaz ve o ölümlünün yaşamasına izin veremez.” Her şeyin gerçekten de gevşek olduğu hissine kapılan Claudia, Santiago’ya güvenmeye başlar ve ona daha da çok saygı duyar. Belki bu, Santiago’nun kesinlikle peşinde olduğu Louis ile arasını bozmak için yapılmış bir komplodur ya da belki de onda kendinden bir parça görüyordur. Bu mesele, bir meclis yemeği sırasında, Santiago’nun Louis’i, kültüre ve insanlara olan gösterişli sevgisini başka bir karanlık yeteneğiyle tekrarlayarak sürüklemesiyle kanıtlanır; New Orleans vampirinin taklit ettiği Cajun aksanına kadar ne söyleyeceğini tam olarak bilir ve ona seslenir. gerçek kimliğini saklamanın peşinde. Armand, etraflarında zamanı dondurarak hakimiyetini kullanıyor ve küçük çocuklar gibi birbirlerinden uzak durmaları için onları azarlıyor, ancak yine de kendisini veya Louis’i meclisin dışında sevgili olarak var olmaktan sorumlu tutmayı reddediyor.

Armand’ın değişken doğası günümüzde de kendini gösteriyor; Louis, Molloy’a o dönemde çektiği fotoğrafları gösterirken, folyodan aldığı tek görüntünün Armand’a ait olduğu ortaya çıktı. Gaz lambasına ve bekçiye giden biri, o sırada çektiği tüm fotoğrafları kaldırdı. Armand aptalı oynuyor ve Molloy masum sorular sorduğunda, Daniel’e fazla yaklaşmasını engellemek için dikkatini dağıtacak korkutucu bir dikkat dağıtıcı olarak hızla kendisini Daniel’in zihnine yansıtıyor. bir şey. Louis, çalışmalarını yanlış tanıtmak istemediğini ve yalnızca Paris’te geçirdiği zamanın fotoğraflarını çekmek istediğini ısrarla belirtiyor. Olumsuz Bir fotoğrafçı olarak övülmek istiyordu; buna rağmen, çalışmalarının yalnızca potansiyele sahip olduğunu söylediği için neredeyse bir küratörü yerdi. Onaylanma arayışının cevabı, Lestat’ın öngörülen varlığı biçiminde ortaya çıkıyor ve ona gelişmesi için sanatsal notlar konusunda güvence veriyor – Armand’ın balkonda Shakespeare’i okumasıyla kesintiye uğradı. Sam Reid, Lestat rolünde bu sahnelerin tadını lezzetli tepkilerle çıkarıyor ve Armand’ın kötü okunan Romeo repliklerine kelimenin tam anlamıyla kahkaha atıyor.

Armand, meclisle akşam yemeğindeki davranışını telafi etmek için Louis’i mesai saatleri dışında müzeye götürür. Orada, Louis’e, ebeveynleri onun bir ticaret gemisine bindirildiğini düşünerek kandırıldıktan sonra onu köle olarak satıldığı genelevden satın alan ustası Marius de Romanus tarafından yapılmış bir sanat eserini gösterir. Sonunda efendisi tarafından karanlık bir armağanla kurtarılmadan ve Roma meclisi gelip yaratıcısını ateşe verene kadar onun “tapındırıcı merhametinin” tadını çıkarmadan önce sömürü içinde yaşadığını anlatıyor. “Ben katlandığım geçmişimim” dediği göz önüne alındığında, bu konuyu açmak çok fazla şey ama bu, kendi geçmişinize, örneğin marjinalleştirilmiş bir siyahi vampir olarak, benzer bir şey deneyimlemelerini sağlayacak şekilde davranmak için bir mazeret değil.

Bunun gibi temaları keşfetmek zor olabilir ve terzi Madeline (Roxanne Duran) ile sıkı bir dostluk kurma girişiminde bulunan Claudia’yı, camına başka bir gamalı haç çizen çeteden kurtaran Claudia’yı yakaladığımızda işler daha da çetrefilli hale gelir. onları yiyor ve gerçek doğasını ortaya çıkarıyor. Hedef alınmasının nedeninin, savaştan sonra bir Nazi askeriyle kendi rızasıyla seks yapması olduğu ortaya çıktı.bir kere. Bu yüzden onun ve Claudia’nın “canavarca” olarak kabul edilen kanka olarak kabul edilen şeyler yapmış olmaları tamamen sorun değil. Evet, dizide bunu yapıyorlar, Claudia’nın yaşına daha uygun bir arkadaş edinmesi ne kadar güzel, sanırım? Ona “Bir keresinde bir faşistle yattım ama artık Siyah bir vampir arkadaşım var” geçiş kartını vermek tuhaf bir seçim. Hayatın onlara dağıttığı kartlara rağmen birbirlerine bağlanırlar ve Claudia ilk kez Louis ve kendisinden çoğunlukla nefret ettiğini bildiği meclis dışında bir kişiyle bağlantı kurar.

Armand’ın onu giyim mağazasından dönerken yakalaması ve Louis ile Lestat’a yaptıklarına dair bilgisiyle onu tehdit etmesi çok kötü. Daireye döndüğümüzde o ve Louis tekrar tartışıyorlar. Onu, kendisi yerine başka bir erkeği seçmekle ve yaptıklarını anlatmakla suçlarken ilişkileri neredeyse bozulur. Louis, Armand’ın başından beri bildiğine karşı çıkmaya çalışıyor ama bu Claudia için önemli değil ve o haklı; sırrın meclis liderine açık olduğunu ondan sakladı. Louis, bunun çocuğunu tehdit etmek ve kendi bağlarını kurmasını engellemek için kullanıldığını fark edemeyecek kadar aşık ama onun yerine meclisi seçtiğini söylüyor. Onun yerine başka birini seçmesi ve sezonun başında verdiği sözü tutmaması değişmiyor.

Bunu görmek o kadar yürek parçalayıcı ki Lestat’ın hayaleti bile sanki lanet etmek, “Kızımız olan vahşi doğa.” Santiago, New Orleans vampirleri hakkında casusluk yaparken ilişkilerdeki kırılma devam ediyor. Louis ayrılır ve Lestat’la hassas bir an geçirir; bu noktada, istismarcı ilişki travmasıyla uğraşanlarda sıklıkla olduğu gibi, yeni bir duruma düşmekten kaçınmak için balayı aşamasını hatırlıyor ve Armand’ın farklı türde bir istismar uyguladığını görmezden geliyor. Louis’i istediğini biliyorsun, meclisten çıkmak istiyor ve bunun meclisin dağılmasına yol açabileceğini düşünüyor. Armand’ın ortaya çıkıp silahlı beceriksizliğini kullanarak Louis’in, Santiago’nun cadılar meclisi üzerinde daha fazla liderlik elde etmesine izin verme ve bunu onlar adına mahvetme fikrini desteklemesi çok kötü. Peki bu durum Claudia’yı, Armand’ın Louis’i kovalamasında başka bir engel olarak görülmekten başka nereye götürüyor?

Bölüm, günümüzde Armand ve Louis’in gizlice yerleştirilen fotoğraflar üzerinde tartışmasıyla sona eriyor; Armand, Louis’in bunu kendisinin yapmadığını garanti ediyor. Bu arada aşıkların odasının dışında Molloy, Louis’le yaptığı ilk röportajın ses dosyalarını gönderir; burada Armand her şeyi temizlemek için ortaya çıkmadan önce vampir tarafından saldırıya uğramış gibi görünür.

Vampirle Röportaj Pazar günleri AMC ve AMC+ kanallarında yayınlanıyor.

---

Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son gelişmeleri ne zaman bekleyeceğinizi öğrenin hayret Ve Yıldız Savaşları yayınlanıyor, sırada ne var Film ve TV’de DC Universeve bilmeniz gereken her şey Ejderha Evi Ve Yüzüklerin Efendisi: Gücün Yüzükleri.

Bu haftanın bölüm AMC’lerin Vampirle Röportaj Daniel Molloy’un (Eric Bogosian) bir sanat eserini gözlemlemesi ile başlar. Gerçekten mevcut. Resim, küçük şeytanlar onu aşağı çekmeye çalışırken, İsa’nın göğe doğru uzandığını gösteriyor. Molloy ona bakarken, Raşid (Esad Zaman), Tintoretto’nun Venedikli çağdaşı Marius de Romanus tarafından boyandığından bahseder. aşina iseniz Vampir Günlükleri Marius’un serideki diğer bir vampir olduğunu bilirsiniz, Daniel’i sonraki kitaplarında kanatları altına alır. Parça sahte veya sahte değil, bu zarif, sofistike, ultra çağdaş dairenin duvarına hakim olan benzersiz bir şekilde kurgusal bir Rönesans sanat eseridir.

Şovun hayranlarına, hatta sıradan hayranlarına Vampir Günlükleribu Paskalya yumurtası pek bir şey değil—başka, daha korkutucu, daha kanlı şeyler okyanusuna düşen tek bir isim. Resim var olmayabilir de. Ancak bu kısa açılış, yeniden yorumlanan bu kitabın daha geniş çerçevesinin bir parçasıdır. Vampirle Röportaj; bu gösterinin orijinalin titiz, üzerinde çalışılmış bir anlayışını iletmekle derinden ilgilendiğini ve aynı zamanda tamamen yeni bir şey yarattığını gösteriyor. Sadece kendi yarattığı bir dünyanın içinde var olan bir sanat eseri.

“Önceki Benliğinizin Hayaletlerinden Sonra” başlıklı bölüme iki dakikadan az bir süre kaldı ve söz veriyorum, bu özet sırasında odaklanmaya çalışacağım, ancak bu ayrıntıları ne kadar sevdiğimi anlatamam. Özellikle sanat eseri söz konusu olduğunda, Louis de Pointe du Lac’ın dairesindeki sanat seçimi… çok ilginç seçeneklerle dolu. Daha sonra.

Daniel de Romanus’u gözlemledikten sonra, yedinci dersten sonra Louis’in kendisine katılacağı bilgisini alarak masaya oturdu. Ardından, zengin, pahalı ve kesinlikle en iyi yemeklerin inanılmaz bir geçit töreni var. Kaz ciğeri, şampanya, ıstakoz. Louis’in Daniel’i etkilemeye mi yoksa sofistike olduğunu kanıtlamaya mı çalıştığı belli değil, sanki Daniel’in insan olabileceğini, gerçekten yeterince çabalarsa en zarif insan olabileceğini bilmesi gerekiyormuş gibi. Daniel ajo blanco servis edilirken masanın karşısında (ekmek, ezilmiş badem ve yeşil üzümlerle süslenmiş tuz), Louis’e AB negatif, “çiftlikten taze” olarak servis edilir.

1910’da ölürken Louis’in dönüşümüne hızla giriyoruz. Lestat sakince bir ceset arabasıyla yer üstü bir mezarlıktan geçirir. Neşeli, gelişigüzel zalim ve arkasında Louis ölümün sancıları içinde öğürüyor. Ve sonra Louis dönüşür; sokaklarda yürümeye başlar, hemen yırtıcı olur. Önsezi, gözleri kocaman, yeni avını analiz ediyor. Lestat, Louis’e rehberlik ederken, talihsiz bir traktör satıcısını eve götürür ve ondan Louis’in ilk yemeğini yapar. Louis acımasızca saldırırken, Louis merdiven boşluğundan izliyor. Boynu, ısır boynunu Louis, dedi sadece biraz endişeyle. “Kanı ısırmazsın, emersin.”

Louis’nin pişmanlık duyması hiç zaman almıyor. Hemen koşmaya çalışır ama sabah olmuştur ve güneş doğmuştur. Lestat onu eve geri çeker ve yukarı çıkarlar. Louis yatak odasına götürülür, tabut ortaya çıkar ve Lestat bunun bir vampir romantizmi için mükemmel bir ortam olduğunu söyler. Soyunuyor, Louis’i tabutuna davet ediyor ve Louis’e “üstte olabileceğini” söyleyerek sırıtıyor. Derinden rahatsız edici ve aynı zamanda gülünç derecede seksi.

Daniel ve Louis’e geri döndüğümüzde, yemek masasında dikenli konuşma yapıyorlar. Louis küçük bir tilkiyi öldürür, Daniel tavşanı üç şekilde yer. Akşam yemeğinde yaşam, ölüm ve ayrılık teorileri hakkında tartışmaya devam ediyorlar.

Yine New Orleans’ta, Louis ve Lestat’ı kasabada görüyoruz. flört etmek. Büyüleyici, sevimli. Cinayeti neredeyse affedebiliriz. Lestat, Louis’e bir vampir olarak güçleri hakkında daha fazla şey öğretmeye devam eder. Her insanın sadece yemek yemeyi, sevişmeyi ya da eve gitmeyi düşündüklerini fark ettiklerinde, Louis sırıtarak Lestat’a meydan okur. “Şu anda ne düşünüyorum?” Lestat yavaşça ona döndü. “Bana kendin anlatmak zorunda kalacaksın.”

Vampir irfanının açıklayıcılarının etrafına sarılmış bu çekicilik ve zeka anlarını bize vererek—bu dizide tuhaf, tuhaf, tam olarak beklediğimiz gibi değil—hikaye doğal olarak dünya inşasına anekdotlar ekleyerek arka planda kamerayı göstermeden bir tablo oluşturuyor. Son derece iyi bir yazı ve hızlı bir şekilde devam etti. Hareketli olay örgüsü ve Louis ve Daniel arasındaki çerçeve hikaye içinde meydana gelen anlatı yansıması.

Louis bir kutlama sırasında evine döner ve doğaüstü duyularının iki ucu keskin kılıcıyla çabucak karşılaşır – ailesi, iş anlaşmaları ve hatta sosyal çevresi olarak kabul ettiği insanlar arasında, dünyadaki tüm güçler arasında. ona saygı gösterme. Ne zaman biri Louis’e saygısızlık etse, ben de cinayetin haklı olduğunu düşündüm. Burada, Louis’in New Orleans’ta bir Siyah adam olarak, insanların onunla nasıl konuştuğundan bahsettiği bir an var. Buradaki yazı tamamen orijinaldir, ancak Rice’ın kendi yüksek stilinin titreşimlerini mükemmel bir şekilde taklit eder. “Benimle böyle konuşmalarına izin vermiştim. O kadar uzun süre dinlemeyi bıraktım ki. Evet efendim, hayır efendim, özne-fiil uyumu efendim. Gülümsemek. Başını salla. Evet efendim…” Daniel notlarında bir şeyin altını defalarca çiziyor- “Hepsi içimdeki aynı organdan geldi. O zamanlar bilimin bilmediği bir organ, çünkü hangi bilim adamı sadece zayıflıklarını kullanarak ayağa kalkan Siyah adamlarda bulunan bir organı arar ki?”

Bu sahnenin, bu anın etkisi benzersizdir. Burada yazılanlar inanılmaz. Dave Harris ve Jonathan Cenceroz bu bölümle anılıyor ve Harris’in derin, düşünceli, deneysel tiyatro çalışması bu sahnelerde tam olarak sergileniyor. Bu gösteride gerçekten inanılmaz, eşsiz bir an. Aslında tüm bölüm inanılmaz repliklerle dolu. Louis kendine queer diyor, Lestat’ı işaret ediyor ve “Queer mi? Yarı tuhaf? Çoğunlukla queer, nedir bu?” Ve Lestat sadece sırıtıyor. “Ayrımcılık yapmamak.”

Bir kavgadan sonra barışmanın bir yolu olarak, Lestat, Louis’in Fairplay Saloon’u satın almasını finanse eder. Beş yıl boyunca Louis dağlar kadar para kazanıyor. Bu, kötü gitmiş gibi görünen ailesiyle olan anlaşmalarıyla ilgili. Yeğenleriyle tanışmadı ve yeni yeğeni zaten vaftiz edildi. Grace, kız kardeşi, memnun değil. Onlar yetişirken, o çekildi ve çocuğu Louis’in yeğeni vampire verdi.

Bu çocuğu kucağına aldığında Louis’de bir şeyler değişir. Babalık değil, yırtıcı. Bebeğin kalp atışını, telaşını dinliyor ve dişleri dışarı çıkıyor. O istiyor beslemek.

Aniden, röportaja geri döndük. “Artık öldürmüyorum. Son kurbanım 2000 yılındaydı,” diyor Louis. Ancak Daniel, kurtuluş arkını umursamıyor. Çocukla ilgileniyor. “Bebeği yedin mi?”

Burada bir başka eğlenceli küçük Paskalya yumurtası – Louis, diğer vampirleri duyabildiğini söylüyor. Bu, ortaya çıkan bazı absürt bilgilere bir referanstır. Prens Lestat ve Atlantis krallıkları vampirler birbirlerinin düşüncelerini duyabilirler çünkü vampir/yabancı Kitabın başında Lestat’ın vücudunda yaşayan bir ruh olan Atlantis Kralı Amel, tüm vampirleri birbirine bağlayan ilk bağı yarattı ve Karanlık Hediyenin verilmesi sırasında aktarıldı. (“Amel’e Kutsal Çekirdek denir çünkü tüm Uonun aracılığıyla diğer tüm Undead’lerle bağlantı kurun – bir nevi ogiriş ov de operatöramficadı tahtası” io9’lar Rob Briken, kim 2016 yılında Anne Rice ile röportaj yaptığında Atlantis krallıkları serbest bırakıldı, bana açıkladı. Ne zaman bir vampir yapsan, Kutsal Çekirdeğin bir parçası olurlar. Tanrım, Vampir Günlüklerini seviyorum. Ne sürüşü.)

Ama Daniel Molloy, vampir radyosu konuşmalarıyla saptırılmayacak. “Bebeği yedin mi?” Louis’in insanlığını savunmasını tekrar tekrar soruyor. New Orleans’a geri döndük. Louis, perişan halde, yatakta ağlıyor. Kendine ait bir ailesi olmayacağı için umutsuzluğa kapılırken, Lestat’ın yüzüne kesiyoruz. o acıtmak. “Ben senin ailenim Louis.”

Lestat, Louis’in tüm hatalarını ve erdemlerini övdüğü için, buradaki çaresizlik ve romantizm arasındaki denge inanılmaz. Lestat ona “mükemmel kusurlu” diyor, “her gün batımında bir meydan okuma, Saint Louis ve başka yolu yok” diyor. Louis, Daniel’e “onun hakkında bir yol” olduğunu söylüyor. Bu toksik ilişkinin inanılmaz derecede romantik ve korkunç bir keşfi. Bu bir ibadet, bir aşk, ilahi bir aşktır.

Birlikte bir operaya katılırlar, Louis, Lestat’ın uşağı gibi davranmanın onursuzluğundan muzdariptir ve Lestat tenorun vokal başarısızlıklarından muzdariptir. Bu gösterinin en küçük, en şımarık anı, Lestat’ın parmağını kestiği ve tenorun düz bir nota verdiği her seferinde not aldığı an gelir.

Lestat, tenoru evlerine geri götürür. Genç adama hatalarını öğretiyor ve Louis, Lestat’ın yemeğiyle oynamasını izlemekte zorlanıyor. Ardından gelen şey, yalnızca kitaplara değil, 1994 filmine de bir saygı duruşudur, çünkü kadın soprano cinayeti, iki vampirin tartıştığı ve nihayetinde her ikisi de erkekten beslendiği gibi erkek tenor ile yeniden yaratılmıştır. Louis’in görüşleri çelişkilidir; Lestat’ın yöntemlerine hayrandır ve eylemden nefret eder, tenor ile empati kurar, ancak Lestat teklif ettiğinde kanını içmekten çekinmez. Louis’i tam bir karakter, daha iyi bir şey olmak isteyen, ancak nasıl daha iyi olacağını ya da ne gerekebileceğini asla tam olarak anlayamamış, karmaşık ve şiddetli bir adam yapan bu çelişkinin özüdür.

Akşam yemeği hala devam ediyor. Burada sanata da değinmek istiyorum. Daniel’in yanında Celile Denizi’nde Fırtına–t1990’da Isabella Steward Gardner Müzesi’nden ünlü bir şekilde çalınan Eski Usta Rembrandt’ın deniz manzarası. Louis’in yanında dönüşümNew Orleans sanatçısı Rob Bechet’in 2021 karakalem parçası. dönüşüm uyumla ilgilidir, aynı zamanda dengesizlikle de ilgilidir. Bir ağaç ve bir asma hayatta kalır, ancak biri diğeriyle karşılaştırılamaz. Büyük ihtimalle daha birçok kez söyleyeceğim ama bu gösterinin detaylarında saplantı var.

Louis, Daniel’in anılarından hatırladığı bir tatlı servis eder. Daniel, ilk karısına evlenme teklif ettikten sonra yediği tatlının bu olduğunu açıklar. Paris’teki kafeyi anlatıyor ve Louis orayı bildiğini söylerken gülümsemiyor. Daniel bilgisayarı kapatarak kaydı sonlandırıyor. Burada baştan çıkarıcı bir şey varsa, Daniel’i buraya getirmeye çalışan Louis’dir. onun tarafını görmek için. Henüz işe yarayabilir. Louis de Pointe du Lac’ın onun hakkında bir yolu var. En iyisinden öğrendi.

yeni bölümleri Vampirle Röportaj Pazar günleri AMC ve AMC+ üzerinden geliyor.

---

Daha fazla io9 haberi ister misiniz? En son ne zaman bekleneceğini kontrol edin hayret ve Yıldız Savaşları yayınlar, sırada ne var DC Universe film ve TV’deve hakkında bilmeniz gereken her şey Ejderha Evi ve Yüzüklerin Efendisi: Güç Yüzükleri.