LG çamaşır makinesi sahibi ve kendini itiraf eden bir fintech meraklısı, Twitterverse’e akıllı ev cihazının neden günde ortalama 3,66 GB veri tükettiğini sordu. Çamaşır makinesinin internet bağımlılığı konusunda endişeleniyoruz, Johnie cihazı, yönlendirici kullanıcı arayüzünü kullanarak cihazı engellemeye zorladı. LG çamaşır makinesi hacklendi mi, ele geçirildi mi ya da internet üzerinden başka bir şekilde kurcalandı mı; yoksa bu, bunun gibi bir akıllı cihaz için ortalama veri tüketimi miydi?

Yukarıdaki Tweet / X’i genişletmek için ‘Daha Fazlasını Gör’ü tıklayın.

Bu hikaye ilk olarak tarafından yayınlandı Grist. Grist’s’e kaydolun haftalık haber burada.

Çevresel zorluklar devam ederken, mikrofiber kirliliği neredeyse hiç yoktan ortaya çıktı. Bilim adamlarının, giderek daha fazla polyester ve naylon gibi sentetik malzemelerden yapılan giysilerimizin, insan sağlığına önemli katkıları olabileceğinden yalnızca on yıl kadar önce şüphelendiler. küresel plastik sorunu.

Bugün giderek artan sayıda bilim dalı, giysilerden dökülen ince iplikçiklerin her yerde ve her şeyde olduğunu öne sürüyor. bir tahmine göre, okyanusa salınan tüm mikroplastiklerin üçte birini oluşturuyorlar. Everest Dağı’nda ve Mariana Çukuru’nda musluk suyu, plankton, karides bağırsakları ve kakamız.

Araştırma, bunun insan ve gezegen sağlığı için ne anlama geldiğini henüz belirlemedi. Ancak ortaya çıkan bilim, bazı hükümetleri, özellikle Küresel Kuzey’de, yanıt vermek için çabalamaya bıraktı. İlk hedefleri: çevrecilerin mikro elyaf kirliliğinin çevreye ulaşmasında önemli bir yol olduğunu söylediği mütevazi çamaşır makinesi.

Geçen ayın sonlarında bir California Eyalet Meclisi komitesi, hakkında bir duruşma düzenledi. Meclis Yasa Tasarısı 16282029’a kadar yeni çamaşır makinelerinin 100 mikrometreye (kabaca insan saçı genişliği) kadar parçacıkları yakalayan cihazlar içermesini gerektirecek. Golden State burada yalnız değil, hatta ilk değil. Fransa, 2025’ten itibaren böyle bir şartı zaten onayladı. Kanada, Oregon ve Ontario’daki milletvekilleri benzer yasa tasarılarını değerlendirdiler. Avrupa Komisyonu, 2025’te de aynı şeyi yapacağını söylüyor.

Çevreci gruplar, yer bilimcileri ve bazı dış giyim şirketleri, politikaları büyük bir soruna önemli bir ilk müdahale olarak alkışlıyor. Ancak, sessizce, bazı sürdürülebilirlik uzmanları, yıkayıcılara odaklanılması karşısında şaşkın hissediyorlar. Filtrelerin çok şey başaracağından şüphe ediyorlar ve gerçekten ihtiyaç duyulan şeyin kapsamlı bir değişim olduğunu söylüyorlar. nasıl yapıyoruz, temiz Ve elden çıkarmak Kıyafetlerin.

Yıkama, “giysinin yaşam döngüsünde sadece bir dökülme noktasıdır. Leeds Üniversitesi’nde sürdürülebilir malzemeler profesörü olan Richard Blackburn, “O küçücük, küçücük çamaşır yıkama anına odaklanmak tamamen çılgınlık” dedi. “İmalat aşamasının kayıp açısından aklamadan çok daha önemli olduğu giysinin tüm yaşam döngüsüne odaklanmak çok daha iyi olur ama tüm noktalara dikkat edilmelidir.”

Bugün tüm tekstil ürünlerinin yaklaşık yüzde 60’ı firma kurmak sentetik malzeme. Yoga pantolonu, egzersiz kıyafeti veya esnek kot pantolon giyen herkes faydalarını bilir: Bu malzemeler yumuşaklık, fitil ve esneklik katar. Yine de mikroskop altında, düz eski plastiğe çok benziyorlar. Sentetik giysiler – tüm giysiler gibi – yapıldıkları andan itibaren kendilerinden küçük parçalar çıkarır. Bir kez serbest kaldıktan sonra bu lifleri geri almak, rüzgara savrulan parıltıdan daha kolay değildir. Ancak boyutları, şekilleri ve kimyasalları emme eğilimleri, bilim adamlarını habitatlar ve besin zinciri üzerindeki etkileri konusunda endişelendiriyor.

Anja Brandon, California ve Oregon faturalarını destekleyen Ocean Conservancy’de ABD plastik politikası için yardımcı direktördür. Filtrelerin sorunu çözmeyeceğini kabul ediyor, ancak başlamak için bir yol sunduklarına inanıyor. Ayrıca giyim yeniliklerini de destekliyor, ancak bunların yıllarca sürebileceğini söyledi. “Ben şahsen beş alarmlı bir yangın çıkana kadar beklemek istemiyorum,” dedi.

Araştırmalar, tipik bir çamaşır yükünün binlerce hatta milyonlarca lif açığa çıkarabileceğini gösteriyor. PlanetCare, Lint LUV-R ve Filtrol gibi ticari olarak bulunabilen filtreler, gri suyu dünyaya yaymadan önce ultra ince ağdan süzer. Elbette, bu filtreyi periyodik olarak boşaltmak – ideal olarak bir çöp torbasına boşaltmak, elbette sahibinin işidir; Brandon, mikro elyafları, onları doğaya salıverme statükosundan daha iyi güvence altına alacağını söyledi.

ABD ve Avrupa’daki çamaşır makinesi üreticileri, cihazların önce ele alınması gereken su baskını ve artan enerji tüketimi gibi teknik riskler oluşturduğunu söyleyerek geri adım attı. Sıkça alıntılananlar da dahil olmak üzere bu filtrelerle yapılan üniversite deneyleri Toronto Üniversitesi ve Ocean Conservancy tarafından 2019 araştırmasıbu sorunları bulamadı, ancak henüz kapanmış bir dava değil: Geçen yıl bir federal rapor Çevre Koruma Ajansı ve Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi liderliğindeki mikro elyaflar üzerine, bu damarda daha fazla araştırma yapılması çağrısında bulundu.

Üreticiler ayrıca mikro elyafların birçok yerden kaynaklandığını, ancak yıkayıcıların nispeten mütevazı olduğunu iddia ediyor. Kulağa ne kadar bencilce gelse de, konuyu inceleyen insanlar mevcut bilimde büyük bir boşluk olduğu konusunda hemfikir: Giysilerin yaşamları boyunca mikro elyaf döktüğünü bilsek de, bunun çoğunun ne zaman gerçekleştiği hakkında şaşırtıcı derecede az şey biliyoruz.

Bazı kanıtlar, basitçe sürtünmenin giyme Giysiler, yıkandıkları kadar çok mikro elyaf açığa çıkarabilir. Bir de federal rapora göre, bazılarının mikrofiber çöpün ana kaynağı olduğundan şüphelenilen ancak çok az çalışılan kurutucular var. Çoğu insanın elde yıkandığı gelişmekte olan dünyadan ne kadar mikrofiber kirliliğin geldiğine dair de sınırlı bilgi var. (Yakın zamanda çalışmak Çin, Hangzhou’daki Hangzhou Dianzi Üniversitesi tarafından yönetilen bu bilgi boşluğuna işaret etti ve iki sentetik kumaşın elde yıkanmasının makinede yıkamaya göre ortalama yüzde 80 ila 90 daha az mikrofiber kirlilik saldığını buldu.)

Blackburn’e göre, çoğu salım, dokuma, kumaş boyama ve apre işlemlerinin çok miktarda lif püskürttüğünün yüzyıllardır bilindiği tekstil fabrikalarında meydana geliyor. “Fabrikadan çıktığımızda nereye gittiğini düşünüyorsun?” dedi. “Açık havaya çıkıyor.”

Filtre politikalarını “tamamen gerici” olarak nitelendiriyor ve en iyi ihtimalle toplam mikrofiber sorununu birkaç yüzde puan azaltacaklarını savunuyor. Ancak Blackburn’ün çevrecilerle büyük ölçüde hemfikir olduğu bir alan var: Uzun vadede, sorunun üstesinden gelmek çok sayıda yeni teknoloji gerektirecek. Henüz sihirli bir çözüm ortaya çıkmadı, ancak son zamanlarda yapılan bir dizi duyuru, soruna birçok açıdan saldıran canlı bir araştırma ve geliştirme sahnesini ortaya koyuyor.

Bazı en iyi uygulamalar sektörde halihazırda bilinmektedir. Örneğin, daha sıkı dokunmuş giysiler ve kısa liflerden ziyade uzun liflerden yapılan giysiler daha az yıpranır. Ancak yıllardır Patagonia ve REI gibi popüler markalar, gerçekten ihtiyaç duydukları şeyin birçok farklı malzemeyi denemenin ve saç dökülmelerini kafa kafaya karşılaştırmanın bir yolu olduğunu söylediler. Bu aldatıcı oldu: Mikro elyaflar mikrodur ve bunların nasıl ölçüleceğine dair bir endüstri standardı yoktur.

Bu değişiyor olabilir. Şubat ayındaki ayrı duyurularda, Hohensteinuluslararası tekstil standartları geliştiren bir şirket ve aktif giyim markası Zırh Altında bu doğrultuda yeni yöntemler ortaya koymuştur. Under Armour, 2030 yılına kadar ürünlerinde yüzde 75 “düşük tüylü” kumaş kullanmayı hedefliyor.

Bu yaklaşımlar en iyi ihtimalle mikro elyaf emisyonlarını ortadan kaldırmaz, azaltır. Yani başka bir araştırma alanı, Blackburn’ün “biyouyumluluk” dediği şeydir: mikro elyafları doğaya daha az zararlı hale getirmek. Kaliforniya merkezli şirket Intrinsic Advanced Materials, polyester ve naylonun deniz suyunda on yıllar yerine yıllar içinde biyolojik olarak çözünmesine yardımcı olduğunu iddia ettiği, üretim sırasında kumaşlara eklenen bir ön işlem satıyor. Blackburn’ün kendi girişimi Keracol, meyve atığı gibi şeylerden elde edilen ve doğada sentetik olanlardan daha kolay parçalanan doğal boyalar geliştiriyor.

Bazıları çevreciler arasında kaşların çatılmasına neden olsa da, kıyafetleri atmak için yeni fikirler de ortaya çıkıyor. Bu yıl ABD’li kimya devi Eastman, polyester giysiler gibi geri dönüştürülmesi zor plastikleri giysi ve yalıtım gibi yeni ürünlere dönüştürülebilecek moleküler öncülere “açtığını” iddia ettiği Normandiya, Fransa’da bir tesis inşa etmeye başlayacak. Eleştirmenler, bu tür “kimyasal geri dönüşüm” tekniklerinin yalnızca şüpheli fayda çevreye karşı, gerçekten de ürünlerini talepte tutmaya çalışan fosil yakıt şirketleri için bir sis perdesi.

Çamaşır makinelerini unutmayalım, onların da peşinden giden bir Ar-Ge var. Ocak ayında Patagonya ve cihaz devi Samsung ilan edildi mikro plastik emisyonlarını %54’e kadar azalttığını iddia ettikleri bir model. Avrupa ve Kore’de zaten kullanıma sunuldu. Yaklaşık aynı zamanlarda, Toronto Üniversitesi araştırmacıları, naylon kumaşı yıkamada daha kaygan hale getirdiğini, sürtünmeyi ve dolayısıyla dokuz yıkamadan sonra mikrofiber emisyonları yüzde 90 azalttığını iddia ettikleri bir kaplama üzerine araştırma yayınladılar. İçinde basın bülteni araştırmacılar, sorun için “Yara bandı” adını verdikleri çamaşır makinesi filtrelerine odaklandıkları için hükümetleri azarladılar.

Elbette tüm bu çabalar boyunca devam eden bir konu, herkesin kusurlu bilgilerle çalıştığıdır. Mikro elyaflar ve genel olarak mikro plastikler hakkında ortaya çıkan bilim, bunların cesur olduğunu öne sürüyor. modern hayatın gerçeği, ancak insanlara ve diğer türlere verdikleri zararın büyüklüğünü henüz göstermedi. Şu an için çevreciler, politika yapıcılar ve üreticiler sadece çamaşır makinelerine filtre takıp takmamamız gerektiğini değil, aynı zamanda harekete geçecek kadar bilgimiz olup olmadığını da tartışıyorlar. 20 yıl içinde, bilim adamları çok daha fazla şey bildiklerinde, bugünün politikalarının ortaya çıkan bir çevre sorunu üzerinde proaktif liderliği mi yoksa ıslak bir yara bandını mı temsil ettiğini yargılamak daha kolay olacak.

Editörün notu: Patagonia, Grist ile bir reklamverendir. Reklamverenlerin Grist’in editoryal kararlarında hiçbir rolü yoktur.

Bu makale ilk olarak yayınlandı Grist de https://grist.org/technology/how-do-you-tackle-microplastics-start-with-your-washing-machine/. Grist, kendini iklim çözümleri ve adil bir gelecek hakkında hikayeler anlatmaya adamış, kar amacı gütmeyen, bağımsız bir medya kuruluşudur. adresinde daha fazla bilgi edinin Grist.org

Canon, RF lensleri için dünya çapında stok sorunları yaşıyor olabilir, ancak kamera devi yakında aynasız kameraları için iki yeni lensi piyasaya sürmeyi planlıyor – geniş açılı makro ve ultra geniş açılı zoom lensi.

güvenilir göre Canon Söylentileri (yeni sekmede açılır), Canon RF 24mm f/1.8 IS STM Macro ve RF 15-30mm f/3.5-5.6 IS STM yolda, ancak “bu yılın Ekim veya Kasım ayına kadar duyurulmayabilir”. Bu, sitenin “önümüzdeki hafta veya üç hafta içinde” ilan edileceğine dair orijinal iddiasından biraz daha uzun.