Avustralya’daki bilim adamları, dünyanın en eski etki kraterini bulduklarını ve önceki rekor sahiplerin yaşını 1,25 milyar yıldan fazla aştıklarını söylüyorlar.

Batı Avustralya’nın Pilbara bölgesindeki göktaşı etkisi 3,5 milyar yıl öncesine dayanırken, eski rekor tutma çarpma krateri sadece 2,2 milyar yaşında. Araştırmacılar, Pilbara Krateri Dünya’da bilinen en eskidir ve farklı bir kaya oluşumu sayesinde bulmayı başardılar. Takımın bulguları yayınlanmış Bugün Doğa İletişiminde.

Avustralya’daki Curtin Üniversitesi’nde bir jeolog ve çalışmanın ortak yazarına bir üniversitede, bir üniversitede, “Bu çalışma, Dünya’nın etki tarihinin bulmacasının önemli bir parçasını sunuyor ve zamanla keşfedilebilecek başka birçok eski krater olabileceğini öne sürüyor” dedi. serbest bırakmak.

Araştırmacıların krateri tanımlamasına yardımcı olan ayırt edici kayalara paramparça koniler denir ve sadece bir meteorit etkisinin neden olduğu aşırı ortamda oluşurlar. Space Rock, Batı Avustralya’daki Marble Bar’ın yaklaşık 25 mil (40 kilometre) batısında Pilbara’nın bir bölümünde şu anda Kuzey Kutbu Kubbesi olarak bilinen bir bölgeye çarptı. Şimdi en eski ikinci krater de Batı Avustralya’da, Yarrabubba’da.

Serbest bırakılmaya göre, 62 mil genişliğinde (100 km) daha fazla krater oluşturan göktaşı, erken Dünya’yı saatte 22.370 milden (saatte 36.000 kilometre) daha fazla vurdu.

Koniler, 3,47 milyar yıl önce çok yüksek hızlı bir göktaşı etkisinin “kesin kanıtları” sağlıyor, ekip yazdı ve etki yaşının Güney Afrika’daki eski kaya yataklarından “istatistiksel olarak ayırt edilemez” olduğunu gösteriyor, bu da etki olayının küresel olarak yayılan kaya başlamış olabileceğini gösteriyor.

“Bu etkiyi ortaya çıkarmak ve aynı zaman diliminden daha fazlasını bulmak, etkinin nasıl başlamış olabileceği hakkında çok şey açıklayabilir, çünkü etki kraterleri sıcak su havuzları gibi mikrobiyal yaşam için dostça ortamlar yarattı” dedi.

Gerçekten de, dünyanın yaşam için en eski kanıtlarından bazıları göktaşı etkisi alanında bulunur. Stromatolitler – Avustralya kıyılarındaki sıcak, sığ sularda bulunan mikrobiyal mat betonlar – neredeyse 3,5 milyar yaşında. Stromatolitler, Mars’ta fosilleşmiş yaşam belirtilerinin nasıl görünebileceğinin bir göstergesi sunar. Geçen yıl, bir grup araştırmacı, 1.75 milyar yıl öncesine dayanan bilinen en eski fosilleşmiş fotosentetik yapıların keşfini açıkladı ve Avustralya’da da bulundu.

Kirkland, “Aynı zamanda kabuk oluşumu anlayışımızı radikal bir şekilde rafine ediyor: Bu etkiden muazzam miktarda enerji, Dünya’nın kabuğunun bir kısmını diğerine iterek veya magmayı Dünya’nın mantosunun derinliklerinden yüzeye doğru yükselmeye zorlayarak erken Dünya kabuğunun şekillendirilmesinde rol oynayabilir” diye ekledi Kirkland. Kaya olan Pilbara’dan gelen önceki kanıtlar, dünyadaki en eski kabuklardan bazıları olan – plaka tektoniğinin, bu şaşırtıcı meteorit etkisinin gerçekleştiği 3 ila 4 milyar yıl önce Dünya’da zaten aktif olabileceğini gösterdi.

Şuna bak. Perseverance gezgini, Kızıl Gezegen’de yaklaşık dört yıldır beşik olan kraterden dışarı çıktı.

Perseverance, Şubat 2021’de Mars’a indi. Gezgin, biyolojik imzaları aramakla görevlendiriliyor; bu, misafirperver olmayan dünyanın yalnızca bir zamanlar yaşamı destekleyebildiğini değil, gerçekten de desteklediğinin kanıtı. Gezicinin neler yaptığını hızlı bir şekilde özetlemek gerekirse:

Percy son 3,5 yıldır Mars yüzeyinde çalışıyor. Görev süresi boyunca, gezici kayaları deldi, Mars yüzeyinin ve Mars helikopteri Ingenuity’nin görüntülerini aldı ve bir gün incelenmek üzere Dünya’ya getirileceğini umduğumuz kaya örneklerinden oluşan bir koleksiyon derledi.

Gezici, bir zamanlar büyük bir gölün bulunduğu Jezero Krateri’ne indi. Krater yaklaşık 3,9 milyar yıl önce bir çarpma olayı sonucu oluşmuştur. Kraterin batı ucunda, araştırmacıların eninde sonunda Dünya üzerinde çalışmaya istekli oldukları ilgi çekici kayaları içeren bir nehir deltası vardı.

bir oturum Dün Amerikan Jeofizik Birliği’nin yıllık toplantısında Perseverance projesi bilim adamları, Perseverance’ın yeni ortamını ve paslı arazide yolculuğuna devam ederken geziciyi neyin beklediğini tartıştılar. Purdue Üniversitesi’nde gezegen bilimcisi ve Perseverance misyonunun ortak araştırmacısı Briony Horgan, sırada ne olacağını tartışmak için Gizmodo ile telefona atladı.

Horgan, “Kraterin kenarında çarpışma nedeniyle yükselen bir arazi var” dedi. “Bu konuda gerçekten heyecan verici olan şey, şu anda suyun durduğu yerin üzerinde olmamız. Çarpmadan önce orada bulunan kayaları gerçekten görebiliyoruz; gerçekten çok eski şeyler.”

Perseverance için oyunun adı: tuhaf kayalar. Gezici ekip, Temmuz ayında ortaya çıkan “leopar lekesi” kayaları gibi, Mars arazisinin garip görünümlere veya kimyasal bileşimlere sahip parçalarını görüntülüyor ve örnekliyor. Bu kayalar eski yaşamın yanı sıra Mars’ın evrimine dair ipuçları da sunabilir. Antik Mars’ın Dünya’ya benzediği teorileştirildiğinden, bu kayalar dünyamızın nasıl yemyeşil ve ıslak hale geldiğine ve Mars’ın nasıl bu kadar Marslı olduğuna ışık tutabilir.

Horgan, “Krater kenarı konusunda heyecanlanmamızın nedenlerinden biri de çarpma kraterlerinin bu büyük çarpmadan ısı üretmesidir” dedi. “Hidrotermal sistemleri kabuğun içinden geçiriyor ve bunlar gerçekten yaşanabilir ortamlar.”

Perseverance örnekleri oyunun kurallarını değiştirecek ve bilim adamlarının Mars’ın eski geçmişini, 160 milyon mil uzaktaki bir gezici ile uzaktan yapması imkansız olmasa da çok zor olan bir şekilde sorgulamasına olanak tanıyacak.

Perseverance, Mars’ın son derece eski geçmişini incelerken bilim insanları, Mars’ın mikrobiyal yaşama ev sahipliği yapma potansiyeli ve gezegenin bugün bildiğimiz kurak, kayalık, rüzgârlı dünyaya nasıl dönüştüğü hakkında bilgi toplayabiliyor.

Horgan, “Bunlar bize erken güneş sisteminin hemen hemen her yönünü ve gezegenlerin nasıl geliştiğini öğretecek türünün tek örneği” dedi ve “on yıllar boyunca bunu yapmaya devam edecekler.”

NASA’nın fon bulmasını ve numuneleri eve getirmek için doğru planı bulmasını beklemek zorunda kalacak olmamız çok yazık – insanın nefesini bir dakikadan fazla tutmak zordur, çok daha az yıl – ama beklemeye kesinlikle değecektir. BT. Perseverance, güneş sisteminin en eski kayalarından bazılarıyla çalışmalarına başladığından, o zamana kadar uzaktan derlenecek çok sayıda bilgi var.

Son araştırmalar Sibirya’da ortaya çıkan gizemli kraterlerin daha derinlemesine anlaşılmasını sağladı. Bazıları 160 feet (50 metre) kadar derin ve 230 feet (70 metre) kadar geniş olan bu kraterler, permafrostun çözülmesi ani metan gazı patlamalarını tetiklediğinde oluşur. Permafrost’un erimesi çatlaklara neden oluyor, yerin derinliklerinde depolanan metan gazını açığa çıkarıyor ve bu dramatik patlamalara yol açıyor.

Kuzey Rusya’nın Benzersiz Jeolojik Koşulları

Cambridge Üniversitesi’nde doktora öğrencisi ve kimya mühendisi olan Ana Morgado’ya göre, bu fenomen son derece nadirdir ve kuzey Rusya’daki Yamal ve Gydan yarımadalarına özgüdür. Antik tuzlu su birikintileri olan kriopegler yalnızca bu bölgede bulunmaktadır ve bu süreçte çok önemli bir rol oynamaktadır.

Basınç Oluşumu ve Patlamalar

Son buzul çağında var olan tarih öncesi denizlerden oluşan kriopegler, yüksek basınç ve tuz içeriği nedeniyle donma sıcaklıklarına rağmen sıvı kalıyor. Donmuş yüzeyin erimesinden kaynaklanan eriyik su bu kriyopeglere sızdıkça, onlarca yıl boyunca basınç artıyor. Sonunda permafrostta çatlaklar oluşuyor. serbest bırakmak basınç ve metan hidratların gaza dönüşmesine neden olarak bir patlamayı tetikliyor.

Küresel Isınmanın Etkileri

Bu fenomen nadir olmasına rağmen, bu patlamalar sırasında ortaya çıkan metan gazının küresel ısınma üzerinde önemli bir etkisi olabilir. Metan güçlü bir sera gazıdır ve salınımı Kuzey Kutbu bölgelerinde daha fazla çevresel kaygıyı tetikleyebilir. Yalnızca Rusya’nın kuzeyinde ortaya çıkan bu kraterler, permafrost erimesinin karmaşıklığı ve bunun iklim üzerindeki olası sonuçları hakkında yeni bilgiler sunuyor.

Gine açıklarındaki deniz tabanındaki bir kraterin keskin, üç boyutlu sismik verileri, ikinci bir asteroitin Dünya’ya 66 milyon yıl önce Kuzey Amerika’yı vurarak dinozorların saltanatını sona erdiren dev dev yaratıkla hemen hemen aynı anda çarptığını doğruluyor gibi görünüyor.

Bir araştırma ekibi yakın zamanda Afrika kıyılarındaki 5,28 mil genişliğindeki (8,5 kilometre genişliğinde) çöküntüyü görüntüleyerek ekibe kraterin özelliklerinin çok daha iyi bir karakterizasyonu sağladı. Ekip, analizine dayanarak kraterin yaşını doğruladı ve çarpışmanın hemen sonrasını düşündü.

2020 tarihli bir makaleye göre, modern kuşların atalarının yanı sıra dinozorların nesli, 66 milyon yıl önce, devasa bir asteroitin şu anda Meksika’nın Yucatán Yarımadası’na “mümkün olan en ölümcül açıyla” çarpmasının ardından yok oldu. 2021’de yayınlanan araştırma, asteroitin muhtemelen ilkbaharda çarptığını ancak sonucun her türlü hava koşulunda felaket olacağını gösterdi: 100 milyon megatonluk kuvvet Dünya’nın sistemlerini bozdu.

Dinozorların ve antik yaşamın diğer pek çok türünün karşılaştığı zorlukların bir kısmı, asteroitin en iyi mil cinsinden ölçülen tsunami dalgalarının yanı sıra toz, is, kükürt ve daha fazla tozun yaşamın yaklaşık %75’inin yok olmasına neden olmasıydı. Başka bir deyişle, bu sadece dev bir kayanın uzaydan gelen yıkıcı etkisi değildi; aynı zamanda bu çarpışmanın yarattığı sonuçtu.

Ancak Chicxulub asteroitinin tek başına işe yaramadığı açık. 2022’de, son ekibin birkaç üyesinden oluşan bir ekip kase şeklindeki özelliği ortaya çıkardı ve ona Nadir Krateri adını verdi. Krater, Gine ve Gine Bissau kıyılarından yaklaşık 250 mil (400 km) uzağa uzanan bir kıtasal kabuk parçası olan Gine Platosu’ndaki yaklaşık 1.300 fit (400 metre) çökeltinin altına gömüldü.

Yeni makalede, araştırma ekibi asteroit çarpma kraterinin görüntülerini yayınladı, yaşının 66 milyon yıl olduğunu doğruladı ve çarpmanın hemen ardından ne olacağını öngördü. Ekibin araştırması şuydu: yayınlandı bugün İletişim Dünya ve Çevre.

Ekip, 2022 tarihli makalesinde kraterin üç potansiyel kökenini öne sürdü. Araştırmacılara göre bir olasılık, büyük bir asteroitin Dünya’ya yaklaşırken Yucatán’daki Chicxulub asteroitiyle aynı ana gövdeden kopmuş olması. Diğer bir seçenek ise asteroit kuşağındaki bir çarpışmanın, yaklaşık olarak milyon yıllık bir zaman diliminde Dünya’ya doğru bir asteroit yağmuru göndermesidir. Son bir seçenek de, iki çarpışmanın zamanlamasının tamamen tesadüf olduğudur: İki dev uzay taşının Dünya’ya hemen hemen aynı anda çarpması, bu da dinozorlar için fazladan bir şanssızlıktı.

İskoçya’daki Heriot-Watt Üniversitesi’nden yerbilimci ve her iki makalenin de baş yazarı Uisdean Nicholson, 2022’de Gizmodo’ya “Chicxulub’dan sorumlu asteroit, Nadir için önerdiğimiz asteroitten çok daha büyük” dedi. “Yaklaşık 10.000 kat daha fazlasını beklerdik.” Chicxulub’dan salınacak enerji. Yani Nadir’in etkisi Chicxulub’un yanında gölgede kalırdı.”

Daha geçen ay, farklı bir araştırmacı ekibi Science dergisinde Chicxulub ve Nadir asteroitlerinin ana gövdesinin Jüpiter’in çok ötesinden geldiğini öne süren ve asteroit kuşağının kökeni hipotezini destekleyen bir çalışma yayınladı.

Ekip, Nadir asteroitinin saniyede yaklaşık 12,43 mil (saniyede 20 kilometre) veya saatte yaklaşık 45.000 mil (72.000 km/saat) hızla Dünya’ya çarptığını tahmin etti. Heriot-Watt Üniversitesi’nde serbest bırakmakNicholson, çarpmanın neden olduğu depremlerin “tüm plato boyunca deniz tabanının altındaki çökeltileri sıvılaştırdığını” ve büyük su altı heyelanlarına neden olduğunu söyledi. Ekip ayrıca kraterin keskin görüntülerine dayanarak, çarpmanın daha yüksek olmasa da yarım mil yüksekliğinde (800 metre) bir tsunamiye neden olduğunu tahmin ediyor.

66 milyon yıl öncenin Dünya’da yaşayan bir varlık olmak için oldukça berbat bir dönem olduğu zaten biliniyordu. Ancak Nadir Krateri’nin yaşının doğrulanması bu fikri ikiye katlıyor. Ekip, kraterin kendisinden çökelti çekirdekleri çıkarmak için deniz tabanına sondaj yapmak için başvuruda bulundu; bu, antik asteroitin deniz tabanına çarpma kuvvetini ve olayın hemen sonrasında nasıl ortaya çıktığını daha da açıklığa kavuşturacak.