Chi-Hua Chien, iki yüzyılı aşkın bir süredir girişim sermayesi alanında çalışmakta ve kültürel bir antropolog gibi düşünmekte. İyi su gibi bir ürünle yatırım yapmayı amaçlayan Goodwater Capital’ın kurucu ortağı olarak, eğlence, sağlık, finans teknolojisi ve canlı deneyimler gibi alanlarda geniş bir portföy oluşturarak MIDI Health, Fever ve Monzo gibi şirketlere yatırım yapmıştır. Ayrıca, 27 yaşındayken Accel’de çalışırken, Harvard’dan çıkan altı kişilik bir şirket olan The Facebook’u ilk keşfeden kişi olmuştur.

İnsan davranışını büyük ölçekte okuyabilme yeteneği, Amerikalıların sosyal yaşamlarıyla finanslarını tek bir uygulamada asla bir araya getiremeyeceklerine dair görüşünden, en gelişmiş yapay zeka modelleri ile telefonlarda çalıştırılabilenler arasındaki boşluğun bir yıl içinde üç aya düşeceğine olan inancına kadar birçok şey üzerinde etkili olmaktadır.

Günümüzde ayrıca, pek çok girişimci sermaye uzmanının sadece düşündüğünü seslendirmekte: model katmanının ticarileşmesinin zaten başladığı ve yapay zeka çağının en büyük kazananlarının, yapay zeka satan firmalar olmayacağı.

Geçen hafta bir sohbet gerçekleştirdik; bu röportajın uzunluk ve açıklık için düzenlenmiş hali.

Son zamanlarda daha fazla kurucu ve yatırımcı, girişim sermayesinin olumsuz yönleri hakkında açıkça konuşuyor. Neden böyle oldu?

Bu, her şeyin memeleşmesi ile ilgili bir durum—siyasi alanda olanların, iş dünyasına taşınması ve bunun piyasada bir zirve durumunun işareti olması. Açıkça konuşan bu yatırımcıların sayısının artmasının nedeni, girişim firmalarının büyük ölçüde dikey entegrasyona gitmiş olmaları. Gerçekten büyük olanlar, ortak yatırımcılar aramadıkları için yeterli sermaye buluyorlar. Diğer ortaklarla iyi ilişkiler sürdürme isteği üzerine bir nezaket vardı; ancak firmalar büyüdükçe ve dikey entegre oldukça, bu ihtiyacın azaldığını görüyoruz.

“Hızlı takip” turlarını nasıl değerlendiriyorsunuz? Bu turlarda firmalar, büyük bir rakam üzerinden yatırım yapıp, birkaç hafta sonra daha yüksek bir değerle daha küçük bir miktar yatırıyor. Bu durum gerçekten yeni mi? Ne kadar yaygın?

Bunun bir süredir devam ettiğini düşünüyorum. En iyi şirketler, hızlı bir şekilde ardışık turlar gerçekleştiriyor — şu anda turlar arasında sadece üç ila altı ay olabilir ve değerleme çok çabuk değişiyor… Değerlemeler, pazarda liderliği gösterme, yetenek çekme ve potansiyel rekabeti engelleme amacıyla oldukça agresif bir şekilde pazarlanıyor. Hızlı finansmanların en iyi örnekleri, aslında talebin arzdan çok daha fazla olduğunu gösteriyor. Bir yatırımcı içeri girip bir fiyat belirliyor, bir finansmanı tamamlıyor ve birkaç hafta içinde hala fazla talep varsa, şirket hemen yeni bir turu daha yüksek bir fiyatla belirleyebiliyor.

Altyapı şirketlerinin ticarileşeceğini ve uygulamaların zamanla en büyük değeri yakalayacağını savundunuz. Bu döngünün şu anda ortaya çıktığını mı görüyoruz?

Bilgisayar, internet ve mobil dönemi dikkate alındığında, hepsi oldukça tutarlı bir desen izliyor. Altyapı piyasa değerleri aslında 2000 yılında zirve yaptı — ama 25-26 yıl sonra, nominal değer olarak, bu altyapı şirketlerinin piyasa değeri 2000 zirvesini geçmedi. Web dönemi içerisinde altyapı firmalarının yeni katılımcıları 400 milyar dolar yeni piyasa değeri üretti. Uygulama şirketleri ise 3.1 trilyon dolar yarattı — yeni değerin %88’i. Mobil dönemde de benzer bir durum yaşandı: altyapı yaklaşık 700 milyar dolar sağlarken, uygulama şirketleri 3.7 trilyon dolar oluşturdu. Netflix, Spotify, Meta, Uber, Airbnb gibi şirketler öne çıkıyor.

Geçen hafta ise oldukça ilginç bir gelişme yaşandı: Google, abonelik AI ürünlerinin fiyatını 7.99 dolardan 4.99 dolara düşürdü ve depolama alanını iki katına çıkardı. Artık fiyat rekabeti dönemindeyiz; Google gibi yapısal avantajlara sahip şirketler, ortalama tüketici için paketler sunmaya ve fiyat rekabetine girebiliyor.

Kişiselleştirmenin, kazananları ayırt eden bir unsur olduğunu tekrar tekrar vurgu yapıyorsunuz. Bu durum, sonraki kazanları ayırt edecek mi?

Hiper-kisiselleştirmenin kesinlikle belirleyici bir unsur olduğunu düşünüyorum, çünkü kişiselleştirme size ne veriyor? Eğer doğru yapılırsa, daha yüksek müşteri memnuniyeti, daha derin katılım ve zamanla daha yüksek ARPU’lar sunuyor.

Hedefimizde eğlence şirketleri var; Triumph ve Ritten gibi şirketler — müşteriler “bu bir yapay zeka uygulaması” demiyor, bunun bir eğlence uygulaması olduğunu söylüyor. Bu şirketler, hızlı bir şekilde 100 milyon, 400 milyon, 600 milyon ARR’ye ulaşabiliyor, güzel marjlarla, çünkü yapay zeka deneyimi daha özelleştirilebilir ve kişiselleştirilebilir kılıyor — ama bu, satmakta oldukları temel bir özellik değil.

Ayrıca Midi Health adında bir kadın sağlığı şirketine yatırım yaptık. Kadın sağlığı açısından temel kısıtlamalardan biri, perimenopoz dönemindeki kadınlar için hormon replasmanı konusunda iyi eğitim almış yeterli sağlayıcının olmaması. Yapay zeka kullanarak, tedavi alanını önemli ölçüde genişletebiliyor ve ulaşamadıkları yüz binlerce hastayı tedavi ediyorlar. Bunu maliyet etkin bir biçimde yaparak, daha önce arz açısından kısıtlı olan bir pazara erişimi artırıyorlar. Bu durumu, insan uzmanlığının darboğaz olduğu her tedarik kısıtlı kategorisinde ileri götürebiliriz.

Kişisel ve ortam etkisi hissedilen yapay zekaya ne kadar yakınız?

Bunun çok da uzak olduğunu düşünmüyorum. Artık telefonlarınızda, en iyi modellerin yaklaşık altı ay önceki seviyesinde olan yapay zeka modellerini yerel olarak çalıştırabiliyorsunuz — bu fark giderek kapanıyor. İki yıl önce, yerel ortamda çalıştırılabilenlerle bulut üzerindeki en ileri modeller arasındaki fark 18-24 ay kadar büyüktü. Şu anda bu altı aya düştü ve muhtemelen gelecek yıl bu zamanlar üç aya kadar düşecek.

Henüz iyi tanımlanmış kullanım durumlarına sahip değiliz. Bunu mobil alanda da gördük — 2007’de iPhone piyasaya sürüldüğünde, insanlar genellikle bunun, tüm web uygulamalarının mobil cihazlara taşınması olduğunu düşünüyordu. Girişimcilerin, artık mümkün olan şeyler etrafında fikir geliştirmek için zamana ihtiyaçları var.

LLM’ler, işlevleri temelinden çıkararak, ne yaptıklarına bakıldığında iki şeyi mümkün kılar: büyük miktarda bağlamı işleyebilme ve bunu anlamlandırabilme, yanı sıra kişiselleştirmeyi birey düzeyinde, maliyet etkin bir şekilde yapabilme, sürekli geri bildirim döngüsüyle ürünün daha iyi hale gelmesine olanak tanıma.

Facebook’un yıllarca süren bir süper uygulama oluşturma çabasını izlediniz. Neden Amerikan tüketicileri için finansal hizmetlerle sosyal eğlenceyi harmanlamak bu kadar zor?

Birçok denemede bulundular — 2009’da piyasaya sürülen Facebook Kredileri… Facebook Pay, Libra… Gerçek bir süper uygulamayı bir türlü hayata geçiremediler. İnsanların bir güven algısı var ve eğlencenin ve sosyal ürünlerin, ticaret, bankacılık, finansal hizmetler arasında bir güven boşluğu bulunuyor — özellikle Batı dünyasında.

Finansal işlemlerde ciddiyet, sosyal medya dünyasının yüzeyselliğinden çok farklı. Ancak bu yüzeysellik, bir trilyon dolardan fazla değer yarattı. Ancak finansal hizmetler, tam tersi bir durum; izleyici yüksek zaman ve düşük monetizasyona sahipken, finansal hizmet işlemleri yüksek monetizasyona sahip ve zaman olarak düşüktür. Bankacılık uygulamanızda takılmak istemezsiniz. İşlem yapmak ve işi bitirmek istersiniz — ama bu işlemin güvenliği ve güvenilirliği konusunda son derece yüksek bir güven duymak istersiniz. Müşterilerin bu psikolojik beklentisini aşmak oldukça zor.

İnsanların bunu karşılamaya yönelik yüz yüze bağlantıya ihtiyaç duyduğuna mı inanıyorsunuz?

Bunu gerçekten düşünüyoruz. İnsanoğlu, sonsuz dijital içerik tedarikinde neyi arıyor? Gerçek insan teması olan gerçek dünya deneyimlerini. Paris merkezli Bump adında bir şirketimiz var – Zenly’nin kurucularından kuruldu ve Snap tarafından satın alındı… İnsanların fiziksel dünyada etkileşimde bulunmalarını sağlayan bir arayüz geliştirdiler, dijital bilgilerle destekleniyor. Londra ve Madrid’deki Fever, Avrupa’nın Live Nation’ı niteliğinde. Küçük, ilginç etkinliklerle başladılar — mum ışığında konserler, Bridgerton Deneyimi — zaten ana akım haline geldi.

Tamamen çevrimiçi tüketimden uzaklaştığımızı ve yapay zekanın, gittiğiniz yer, kimlerle vakit geçirdiğiniz, nerelerde zaman geçirdiğiniz bilgilerini toplayarak, o gerçek dünya deneyimini daha faydalı ve kişisel hale getirmek için çok sayıda ilgiyi çıkartabileceğini düşünüyoruz. Bu bizim için son derece heyecan verici.

Makale içinde bağlantılar üzerinden yaptığınız alımlardan, küçük bir komisyon kazanabiliriz. Bu, editoryal bağımsızlığımızı etkilemez.

Venture capital dünyası son yıllarda önemli değişimlere tanıklık ediyor. Yatırımcılar ve sınırlı ortaklar (LP’ler) arasında dönen tartışmalar, sektörün geleceği açısından kritik öneme sahip. Charles Hudson, Precursor Ventures’ın yönetici ortağı olarak, bu değişimlerin farkında ve bu süreçte elde ettiği deneyimler, yatırım stratejilerini şekillendiriyor.

Venture Capital ve Yatırım Stratejileri

Hudson, son yıllarda yatırımcıların düşük likidite dönemlerini nasıl yönettiği üzerine önemli gözlemler yapıyor. Başta gelen sorun, ilk aşama yatırım süreçlerinin geçerliliğini sorgulamak. Özellikle Seri A, B ve C aşamalarında karar verme süreçleri, yatırımcıların beklentileri ile karşılaştırıldığında alışılmışın oldukça dışında bir hal alıyor.

Birçok yatırımcı, yüksek kâr beklentisi içinde olmasına rağmen, likidite talepleri giderek daha fazla gündeme geliyor. Hudson, yatırımcıların artık "yedi veya sekiz yıl" boyunca beklemenin çok uzun bir süre olduğunu düşündüklerini ifade ediyor. Bu, yatırım stratejilerinin ve portföy yönetiminin yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini ortaya koyuyor.

Portföy Yönetimindeki Değişimler

Hudson’ın LP’lerden aldığı bir öneri, portföyündeki tüm şirketleri belirli aşamalarda satmanın sonuçlarını değerlendirmekti. Bu analizin sonucu, çok önemli bir gerçeği ortaya koydu: Seri A aşamasında bütün yatırımları satmanın pek de mantıklı olmadığı, ancak Seri B aşamasında yüksek getiriler sağlayabileceği. Hudson, bu aşamada çıkış yapmanın, yüksek kâr oranları getirebileceğini belirtiyor.

Bu değişim, Hudson’ın portföy yönetimini daha da karmaşık hale getiriyor. Küçük fonlar için, bu tür esnek stratejiler benimsemek kritik bir önem taşıyor. Precursor, alışılmadık kurucuları destekleyerek öne çıkarken, baron fonları gibi büyük fonlar, daha uzun vadeli beklemeleri kaldırabilecek esnekliğe sahip. Küçük fonlar ise, stratejilerini belirlerken belirli bir dikkat ve özen göstermeliler.

İkincil Satışların Önemi

Hans Swildens, Industry Ventures’ın kurucusu olarak, fonların likidite yaratma yöntemleri ile ilgili önemli bilgiler paylaşıyor. Varlık yönetimi firmaları, likidite sağlamak için özel ekipler kuruyor ve bu da sektörde büyük bir değişimin sinyallerini veriyor. Hudson’ın yaşadığı dönüşüm, sadece bireysel bir proje değil, aynı zamanda tüm venture ekosistemini etkileyen bir dalga gibi görünmekte.

İkincil satışlar, portföy yönetimi açısından yeni bir fırsat sunmakta. Hudson, “en büyük ikincil ilgiye sahip şirketlerin, aynı zamanda gelecekte en büyük beklentiye sahip olduğu şirketler” olduğunu vurguluyor. Bu çerçevede, yatırımcıların sadece uzun vadeli kazançları değil, aynı zamanda stratejik çıkışları da düşünmesi gerekiyor.

LP ile İlişkilerde Değişim

Hudson’ın sınırlı ortakları ile olan etkileşimleri, yatırım dünyasındaki en belirgin değişimlerden birini yansıtıyor. Üniversite vakıfları, yatırımlarını yönetirken daha dikkatli olmak zorunda kalıyorlar. Harvard gibi köklü üniversiteler bile, yeni politikalar ve denetimler ile başa çıkmak zorunda. Bu da, LP’lerin risk algısını ve yatırım kararlarını doğrudan etkiliyor.

Yatırımcıların karşılaştığı temel zorluklardan biri, farklı beklentileri olan LP gruplarıyla çalışmaktır. Bazıları, hızlı bir geri dönüş beklerken, diğerleri uzun vadeli stratejileri tercih ediyor. Hudson, bu dinamikleri yönlendirmek için portföy yönetiminde daha fazla sofistike yaklaşım benimsemek zorunda olduklarını ifade ediyor.

Algoritmik Yaklaşımlar ve İnsan Faktörü

Son olarak, büyük fonların büyümesiyle beraber, algoritmik yaklaşımların artması dikkat çekici bir unsur olarak öne çıkıyor. Yatırımcılar, yüksek miktarda sermaye dağıtırken belirli ölçütlere göre hareket etmeye başlıyorlar. Bu, daha sistematik ve analitik bir yaklaşım gerektiriyor ancak aynı zamanda yaratıcı ve yenilikçi girişimlere ulaşma konusunda kayıplara neden olabilir.

Hudson, algoritmaların sınırlı olduğunu belirtiyor; çünkü bazı yaratıcı ve yenilikçi projeler, geleneksel değerlendirme kriterlerine uymayabilir. Eğer sadece CV tarayıcı araçlarıyla yatırım yaparsanız, potansiyel fırsatları kaçırmış olursunuz.

Sonuç itibarıyla, venture capital dünyasının yüzü değişiyor. Yatırımcılar, yalnızca kâr elde etme arayışında değil; aynı zamanda doğru stratejileri geliştirebilme yeteneklerini de gözden geçirmek zorunda kalıyorlar.

Güncel Teknoloji Haberleri – 1

sinema-2

genel-8