Her seferinde bir şey ama iyi yapıldı. Dyson mühendisleri bu şekilde çalışıyor; her ev aletinin net bir mesleği olması gerektiğine inanıyorlar, her şeyi yapabilmesi gerekmiyor çünkü bu şekilde etkinliğini kaybediyor. Dyson Wash G1, evin zeminlerini yıkamak için ilk çözüm. Her ne kadar iki adet temizleme fırçası olsa da, süpürmek için üretilmiş olan V15s Detect Submarine’in yerini almaz. Temizlemek için doğdum. Ve bunu da iyi yapıyor. Buradaki fikir su jetinin kuvvetine odaklanmaktır. Yüzeye ve kir seviyesine bağlı olarak üç nemlendirme modu vardır. Kurulumu, montajı ve demontajı Dyson kalitesine uygun olarak oldukça basittir.

Üst üste monte edilmiş iki şeffaf kap vardır. Birincisi bir litredir ve temiz su içerir. İkincisi 0,8 litredir ve kirli olanı içerir. İki kap vardır: 1 litrenin üstünde, maksimum soğuk suyla doldurulması gereken temiz su için, 0,8 litrenin altında ise kirli su için. Sıvı kir ve kuru kir ayrılır. Zemindeki suyu temizlemek ve geri kazanmak için iki adet hiper emici mikrofiber silindirle çalışır. Çeşitli kir türlerine sahip parke ve mermer zeminlerde denedik ve tüm “testleri” geçti.

İşin güzel yanı, desteğe ihtiyaç duymadan dik duran ilk Dyson ürünü olması. 4,9 kg ağırlığına rağmen kullanımı kolaydır ve her yere gidebilir. Ancak bakımın gözden geçirilmesi gerekiyor.

Her 3-4 yıkamada makineyi tamamen temizlemek iyi bir fikirdir. Bu, tüm çıkarılabilir parçaların klipslerini açıp temizlemeniz gerektiği anlamına gelir. Akan suyun altından geçirilmesi ve birkaç saat dışarıda kurumaya bırakılması gereken rulolar ve fırçalar dahil. Otomatik silindirli kurutma sistemine de ihtiyaç duyulacaktır çünkü ürün, özellikle çocuklu, köpekli ve kedili bir eviniz varsa yoğun kullanıma uygundur.

Wash G1 isminde g, nesil anlamına gelir. Yani bu ilk ürün, diğerlerinin de takip edeceğini düşünüyoruz. Üstelik fiyatı da aşırı değil (699 euro), rakiplerine göre rekabetçi olduğunu söyleyelim. Bir Dyson ürünü için bu mükemmel bir haber.

Kambur balinaların elleri olmayabilir, ancak bu onların becerikli olmadıkları anlamına gelmez. Yeni bir çalışma, kabarcıklardan yapılmış ağlar kullanarak kril yakalama yetenekleri sayesinde akvaryum memelilerinin alet kullanıcıları olarak sınıflandırılması gerektiğini savunuyor.

Söz konusu balinalar araştırmacılar tarafından Temmuz 2019’da Alaska kıyılarında görüldü. Bilim insanları beş gün boyunca balinaların kabarcık ağlarını inşa etmelerini filme aldılar; bu davranış yaygın olarak gözlemlendi. Özellikle ağların gerçek yapısı, boyutları ve kabarcıklar arasındaki mesafeler ilgi çekiciydi. Araştırmacılar sonraki iki yıl boyunca daha fazla keşif gezisi için geri döndüler ve kabarcık ağlarını ölçmeye devam ettiler. Bu süre zarfında düzinelerce balina tarafından oluşturulan yüzlerce kabarcık ağını belgelediler. Belgelenen tüm ağlar, her bir ardışık halka bir öncekinden daha küçük olmak üzere, birden fazla dairesel kabarcık halkası içeriyordu.

Birinde kağıt dergide yayınlandı Royal Society Açık Bilimbu verileri analiz ettiler ve balinaların ağları gelişigüzel oluşturmadıklarını buldular. Aksine, balinalar ağların boyutunu ve yapısını derinliklerini ve kabarcıklar arasındaki boşluğu değiştirmek de dahil olmak üzere çeşitli şekillerde değiştiriyorlardı. Balinalar bunu, kabarcıkları oluşturma hızını değiştirerek ve yine de sabit bir hızda yüzerek başarabildiler.

Ağlar, balinaların ziyafet çekebileceği küçük bir alanda krilleri, balık sürülerini ve diğer yiyecekleri bir araya toplamak için kullanılan bariyerler oluşturuyordu.

Avı küçük bir alana toplamanın balinaların daha az enerji harcamasını gerektirerek işe yarayabileceği düşünülse de araştırmacılar bunun böyle olmadığı sonucuna vardı. Kambur balinalar, ağ kullanmayan balinalarla benzer bir hızda nefes alıyorlardı ve bunun yerine sadece avlarına doğru hamle yapıyorlardı. Ayrıca ağları oluştururken harcanan enerjinin, ağ yapmayan bir balinanın beslenirken harcadığı enerjiye benzer olduğunu buldular.

Bunun yerine, fayda bir lokmada daha fazla yiyecek toplamak olabilir. Bilim insanları, ağ yapan bir balinanın yaptığı her hamle için, ağ yapmayan birinin 15’e kadar hamle yapabileceğini söyledi. Toplamda, alet kullanan hayvanlar için av yoğunluğunun hamle yapmaya bayılan kuzenlerinden yedi kat daha fazla olduğunu tahmin ettiler.

Araştırmacılar bu davranışın, “bağlantısız bir çevresel nesnenin” başka bir nesneyi veya organizmayı değiştirmek, konumlandırmak veya başka şekilde kontrol etmek için amaçlı kullanımı olduğunu söyledikleri alet kullanımı tanımına uyduğunu savundular.

Hawaii Üniversitesi Deniz Memelileri Araştırma Programı direktörü Lars Bejder, “Birçok hayvan yiyecek bulmalarına yardımcı olmak için alet kullanır ancak çok azı bu aletleri kendisi yaratır veya değiştirir” dedi. basın bülteni“Bu balinalar, iç halkaları olan ağlar oluşturan desenlerde ustalıkla baloncuklar üflüyor ve halka sayısı, ağın boyutu ve derinliği ve baloncuklar arasındaki boşluk gibi ayrıntıları aktif olarak kontrol ediyor.”

Alet yapımı memeliler, kuşlar, balıklar ve böcekler de dahil olmak üzere çeşitli türlerde bulunmuştur, ancak hayvanlar arasında nispeten nadirdir. Gelecekteki uzaylıların bu kadar çaresiz Kambur balinalarla konuşmak.

League of Legends’ı uzun süredir oynamama rağmen [redacted] Yıllardır, bir türlü tam olarak girmeyi başaramadım Takım Savaşı TaktikleriMOBA’nın yan ürünü otomatik savaşçı. Kesinlikle sevilen Remix Rumble’ın estetiği (Steve Aoki’li parça çalma listemin olmazsa olmazı) ama birkaç oyundan sonra her şeyi kavrayamadım ve kendimi Summoner’s Rift’e geri dönerken buldum. Inkborn Fables görsel bir şölendi ama çarpıcı Doğu temasına rağmen Remix Rumble kadar çekici değildi. TFT Seti 12Magic n’ Mayhem ise beni ilk andan itibaren etkiledi ve başlangıçta biraz bunaltıcı olsa da oynadığım tüm setler arasında en ödüllendirici olanı olabilir.

Tematik olarak, oyun yapımcısı Dan Townsend bana Teamfight Tactics’in Magic and Mayhem setinin “birçok farklı türe yayılan birçok farklı büyü türünden” esinlendiğini söylüyor. O halde, Coven’dan esinlenen Eldritch ağacına hemen ilgi duymam şaşırtıcı değil – Coven Morgana sonuçta League of Legends kostümlerimden biri. İlk maçımda yıldızlar hizalanıyor ve Coven Elise’i pottan çekiyorum. Tam olarak umduğum tanıtım bu ve hemen karşılığını almaya başlıyorum.

Sonuçta, en iyi ihtimalle sıradan bir oyuncuyum, bu yüzden otomatik savaşçının sistemleriyle tekrar başa çıkmak birkaç tur alıyor. Ancak kötü oyunuma rağmen, Eldrich temalı savaşçılarımla hemen sonuçlar görüyorum, ilk birkaç turda düşman birliklerini kolayca yok ediyorum ve liderlik tablosunda ikinci sıraya yerleşiyorum – fena değil, kendim de söyleyebilirim.

Seviye atladıkça havuzumu Ashe, Mordekaiser, Nami, Nilah ve Syndra’yı da içerecek şekilde genişletiyorum ve tahtam onları birbirine bağlayan ürkütücü siyah ve kırmızı sarmaşıklarla aydınlanıyor. Tahtada altı Eldritch birimiyle, takımımın toplam sağlığı belirli bir eşiğin altına düştüğünde öfkeli bir Malphite’i ortaya çıkaran Eski Tanrı çağırma mekaniğini etkinleştirdim. Düşmanlarımı havaya fırlatıyor ve onları Nilah’ın içeri girip onları şekle sokması için mükemmel bir şekilde hazırlıyor. Her şey yolunda gidiyor.

Ancak sorun şu ki, oyun ilerledikçe, geleneksel güçlendirme sistemi her birkaç dükkan rotasyonunda düşen rastgele tılsımlarla sinerji yaratmaya başlıyor. 100’den fazla ve genişletilmiş bir güçlendirme listesiyle, işler karmaşıkÇaylak bir oyuncu olarak, rastgele şeylere tıklamaya ve bunların sinerji yaratmasını ummaya başlıyorum – Eldritch özelliğinin son çağrısı olan Thousand Pierced Bear Volibear’ı çağırmaya kararlıyım, o da tahtayı benim için etkili bir şekilde temizleyecek. Ancak, bu gerçekleşmeden çok önce yeniliyorum.

Deneyimli oyuncular için her şeyi takip etmek ikinci doğadır, ancak kötü hafızaya sahip yeni bir oyuncu olarak, büyüler hızla gelirken, yan taraftaki güçlendirmeler ve eşyalandırma hızla artarken, bu durum kısa sürede biraz fazla oldu. Oyunun ilk aşamaları benim için çok iyi giderken, liderlik tablosunun en altına hızla düştüm ve ilk elenen ben oldum.

Inkborn Fables’ın ardından TFT’nin oyun tasarımı yönetmeni Stephen ‘Mort’ Mortimer notlar ekibin “oyunun derinliğini veya eğlencesini ortadan kaldırmadan karmaşıklık tavanını düşürmenin” yollarını aradığını söyledi. Yüzeysel olarak, Magic n’ Mayhem aslında son öncüllerinden biraz daha karmaşık hissettiriyor, bu yüzden Townsend’dan Set 12’nin erişilebilirlik felsefesiyle bağlarını soruyorum.

“Çanta boyutlarımızı veya havuzda bulunan şampiyon sayısını artırıyoruz,” diyor bana İngiltere’ye özel röportajımızda. “Oyunculara oyunun başlarında benzer kompozisyonlara daha güvenilir bir şekilde ulaşmaları için daha fazla fırsat veriyoruz, bu da oyunun sonlarına doğru daha yumuşak geçişlere olanak sağlamalı. Sıradan bir oyuncu olarak keşif yapmanın ve yarışmanın gerçekten göz korkutucu olabileceğini biliyorum. Bu nedenle bu değişiklikle oyuncuların oyunun ortasında diğerleriyle aynı şampiyonları kovalamasına izin veriyoruz, ancak bu o kadar cezalandırıcı olmuyor. Ayrıca bu set için havuzdaki toplam bir maliyet sayısını 13’ten 14’e çıkardık, bu da oyunculara oyunun başlarında oynamak için daha fazla seçenek sunuyor.”

Takım Planlayıcısı da sonunda hepimizin beklediği, yine yeni oyunculara yardımcı olmayı amaçlayan yenilenmeye kavuşuyor. Kıdemli oyun yapımcısı Christine Lai bana, “Takım Planlayıcısı özelliği, başlangıçta bu hedefle başlamamış olsa da oyuncuların TFT’yi kolayca öğrenmelerine yardımcı olmayı amaçlıyor,” diyor. “Oyunun tüm ekosistemine baktığımızda, TFT oyuncularının oyunu sorunsuz bir şekilde öğrenmelerine yardımcı olabileceğimiz bir alan açıkça görüyoruz ve Takım Planlayıcısı bu hedefe ulaşmamıza yardımcı olacak mükemmel özelliklerden biri.”

“TFT’nin karmaşık bir oyun olduğuna inanıyoruz ve bu yönünü seven çok sayıda oyuncumuz var, ancak oyuncuları hazır olmadan önce bu karmaşıklığa zorlamak istemiyoruz,” diye devam ediyor Townsend. “Hardcore oyuncular için, becerilerini ve ustalıklarını gösterebilecekleri bir sürü yol olmasını istiyoruz ve sonra sıradan oyuncular için, TFT’nin birçok farklı şeyle oynayabilecekleri ve favorilerini bulabilecekleri bir oyuncak kutusu gibi hissettirmesini istiyoruz.”

Townsend’in Magic n’ Mayhem (ve genel olarak TFT) tanımı mükemmel; bir oyuncak kutusu gibi hissettiriyor. Karanlık ve ürkütücü her şeye aşık biri olarak, ilk başta Eldritch ağacına çekildim, ama aynı zamanda sevimli şeyleri de seviyorum ve Sugarcraft’ı ve Witchcraft’ı denemek istiyorum, çünkü dürüst olmak gerekirse, Morgana’yı gerçekten çok seviyorum. Tüm zorluklara rağmen, felaketle sonuçlanan kaybım beni oyunu oynamaktan alıkoymadı – aslında, yeni kombinasyonlar denemeye devam etmek istiyorum. Öfkeyle çıkıp birkaç gün sonra geri dönme eğilimim göz önüne alındığında, bu kendi başına gerçekten büyülü.

Arttırmalara, cazibelere ve aradaki her şeye rağmen, Set 12 ile yaşadığım deneyim gerçekten tatmin ediciydi. (Potansiyel olarak kazara) galibiyet serimin tadını çıkardım; o Volibear’ı almak istiyordum. TFT’den genellikle biraz hayal kırıklığı hissederek ayrıldığım yerlerde, bu benim için uygun set olabilir. Tematik olarak bayıldım, görsel olarak muhteşem ve mekanik olarak alışması biraz zaman alacak ama istek alışmak.

Magic n’ Mayhem iyi oyuncuların esnek davranıp güçlü, tahtayı silen kompozisyonlar oluşturmasına izin verirken, aynı zamanda yeni oyuncuların farklı şeyler denemesine ve eşit bahislerle denemeler yapmasına olanak tanır. Magic n’ Mayhem yeni oyuncular için mükemmel bir başlangıç ​​noktası mı? %100 ikna olmadım. Ancak mükemmel bir şekilde yaptığı şey, ‘bir dahaki sefere daha iyisini yapabilirim’ hissini uyandırması. Kötü bir League of Legends oyununun ezici cezası yerine, bir öğrenme ve anlama hissi var.

TFT Set 12, Magic n’ Mayhem’in çıkış tarihi 31 Temmuz Çarşamba olarak belirlendi. Çıkıştan önce, Townsend ve oyun yönetmeni Peter Whalen’a lansmanda hangi TFT derlemelerini oynayacaklarını sorduk, bu yüzden bir göz atmayı unutmayın; sonuçta Townsend seti tasarladı; kimden öğrenmek daha iyi olabilir ki?

Yeni bir çevrimiçi araç, kullanıcıların eğitim veri kümelerinin yasal durumunu belirlemesine, izlemesine ve öğrenmesine olanak tanır. üretken yapay zekaHızlı bir bakış, çoğunun lisans sorunları yaşayabileceğini gösteriyor.

Veri Kaynak Gezgini olarak adlandırılan araç, iki şirket arasındaki ortak çabanın sonucudur. makine öğrenme MIT’den hukuk uzmanları, üretken AI API sağlayıcısı Cohere ve diğer 11 kuruluş (Harvard Hukuk Fakültesi, Carnegie Mellon Üniversitesi ve Apple) katkıda bulunanlar arasında yer alıyor. Data Provenance Explorer, araştırmacıların, gazetecilerin ve diğer herkesin binlerce yapay zeka eğitim veritabanında arama yapmasına ve yaygın olarak kullanılan veri kümelerinin “soyunu” izlemesine olanak tanır.

Buradaki fikir, üretken yapay zeka geliştirmek için kullanılan eğitim verilerinin bazen karanlık dünyasını keşfetmenin bir yolunu sağlamaktır. Data Provenance Explorer’ı duyuran resmi bir açıklamada, arkasındaki ekip, üretken yapay zeka sistemlerinin geliştirilmesini ve ticari kullanımını zorlaştırabilecek bir “veri şeffaflığı krizini” tanımladı.

Kitle kaynaklı veri kümelerinin lisansları yok

“GitHub, Papers with Code ve birçok açık kaynaklı LLM gibi kitle kaynaklı toplayıcılar [large language models] Grup, bu toplayıcılara ilişkin verilerden eğitilenlerin %72 ile %83 arasında değişen son derece yüksek bir eksik veri lisansı oranına sahip olduğunu belirtti. “Ayrıca, kitle kaynaklı toplayıcılar tarafından atanan lisanslar sıklıkla veri setinin yazarları tarafından ifade edilen asıl amaçtan daha geniş kullanıma izin veriyor.”

IDC araştırma direktörü Kathy Lange’ye göre, sorumlu bir şekilde geliştirilen yapay zekaya duyulan ihtiyaç, sektörün gayet iyi bildiği bir şey. Üretken yapay zekanın yaygınlaştırılmasına yönelik aceleci çabanın, verilerin güvenli ve yasal kullanımına yönelik kamuoyunda bir odaklanma yarattığını söyledi.

“Verilerin kaynağını anlamak; Lange, bunun nasıl toplandığı, işlendiği ve dönüştürüldüğü, yapay zeka modeli sonuçlarına olan güveni etkileyebilir” dedi. “Veri kaynağına öncelik veren yapay zeka tedarikçileri, şeffaflık, hesap verebilirlik ve uyumluluk girişimlerine ihtiyaç duyan müşteriler için pazarda bir avantaja sahip olacak.”

Yapay zeka verileri bazı açılardan bir savaş alanından başka bir şey değil. Lange, dijital sanatı, eğitim verileri için telif hakkıyla korunan çalışmaları kullanmaya çalışan yapay zeka yaratıcılarının kafasını karıştıracak şekilde ustaca değiştiren Nightshade aracının yakın zamanda tanıtıldığını vurguladı. Dahası, yazarlar ve diğer telif hakkı sahipleri, eserlerinin üretken yapay zeka eğitiminde kullanılmasına karşı yasal işlem başlatmaya başladı; komedyen ve yazar Sarah Silverman, bu nedenle OpenAI’ye dava açanlar arasında yer alıyor. Ancak bu iddialara ilişkin hukuki manzara pek çok açıdan belirsizliğini koruyor.