Yalnızca SpaceX her yıl ABD topraklarından Rocket Lab’den daha fazla roket fırlatıyor. Havacılık ve uzay endüstrisinde kilit bir oyuncu olarak sağlam bir şekilde kurulmuş olan şirket, sadece arkasına yaslanmıyor. Yaklaşan Neutron roketi, kimliğini sadece bir fırlatma sağlayıcısı olmanın ötesine genişletmeye çalışırken, yeteneklerini daha da ileri taşıyacak.

Yeni Zelandalı Peter Beck tarafından 2006 yılında kurulan Rocket Lab, uyduları Dünya yörüngesine ulaştırmak için rutin olarak hafif kaldırmalı Electron roketini kullanıyor. sahte sözleşmeler Diğerlerinin yanı sıra NASA, ABD Uzay Kuvvetleri, Ulusal Keşif Ofisi, Capella Space, Spire Global, BlackSky ve Telesat ile. Electron bugüne kadar uzaya 160’tan fazla uydu fırlattı. Şu anda Long Beach, California’da bulunan Rocket Lab, yaptığı işte çok iyi.

Şirket, Ağustos 2021’de halka açıldı (Nasdaq’ta RKLLB adıyla işlem görüyor) ve iki kıtadan roket fırlatma kapasitesine sahip tek ticari firmaYeni Zelanda’nın Māhia Yarımadası’nda ve Virginia’nın Wallops Uçuş Tesisinde faaliyet göstermektedir. Electron 2024’te şu ana kadar dört görevde uçtu ve önümüzdeki aylar için 20’ye yakın görev planlandı.

Rocket Lab’ın ilerlemesi büyük ölçüde akıllı yeniliklere bağlanabilir. Buna, tamamen karbon kompozit yapıya sahip ilk roket olan Electron ve ilk 3D baskılı ve elektrikle pompalanan roket motoru olan Rutherford motoru da dahildir. Rutherford’lar aynı zamanda Birden fazla uzay görevinde uçacak ilk 3D baskılı motorlar. Rocket Lab başlangıçta düşen Elektron iticilerini yakalamak için helikopter kullanmak istedi, ancak tuzlu suya sıçradıktan sonra iticilerin iyi durumda olduğunu keşfettikten sonra okyanus kurtarmaya geçti; şirket roketlerin yeniden kullanılabilirliğine giderek yaklaşıyor. Photon ise çok yönlü ve güvenilir bir uydu veri yolu olduğunu kanıtlıyor ve çeşitli görevleri yerine getirebiliyor. NASA’nın CAPSTONE küp uydusuŞu anda Ay’ın etrafında yörüngede olan.

Şirket, tamamen yeniden kullanılabilen, orta kaldırma kapasiteli bir fırlatma aracı üretmenin tam ortasında. Dublajlı Nötronroket şunları içerecektir: benzersiz “Aç Hippo” kaporta tasarımı ve yeniden kullanılabilir Arşimet motoru. Rocket Lab’ın CEO’su ve CTO’su Beck, Neutron’u bir “mega takımyıldız fırlatıcı” olarak tasavvur ediyor ve 2024 sonlarında uçması planlanıyor, ancak bir sonraki yakın daha makul görünüyor.

Beck, Rocket Lab’i bir fırlatma sağlayıcısından daha fazlası olarak tasavvur ediyor; onu uçtan uca bir uzay şirketi olarak görüyor. Bu vizyon, uydular ve uzay aracı bileşenleri oluşturmanın yanı sıra uzay varlıklarını yönetmeyi de kapsar. Geçenlerde Beck’le Rocket Lab’da olup bitenler ve şirketin geleceği hakkında konuştum.

George Dvorsky, Gizmodo: Geçmişiniz nedir?

Peter Beck: Geçmişim en hafif tabirle sıra dışı. Muhtemelen aksanımdan da anlaşılacağı üzere Amerika’dan değilim. Yeni Zelanda’nın aşağı kesimlerinde, havacılık endüstrisiyle tanınmayan küçük bir kasabada doğdum. Aslında Rocket Lab’a başlamadan önce sıfırdı. Yani pek geleneksel olmayan bir başlangıç. Meslektaşlarım arasında milyarder olmayan tek roket CEO’su olduğuma dair şaka yapıyorum. Rakiplerimin çoğu bu kategoriye giriyor. Bizim için mesele her zaman bu yeteneği yaratmak ve bunu başlangıçta çok az hizmet verildiğini düşündüğümüz bir ülkede ve bölgede yapmaktı. Yani evet, bir makine mühendisi olmama rağmen oldukça geleneksel olmayan bir altyapım var.

Gizmodo: Rocket Lab’da inovasyon kültürünü nasıl teşvik edersiniz ve ekibinizi, sıklıkla önlerine konulan daha karmaşık zorluklar hakkında yaratıcı düşünmeye nasıl teşvik edersiniz?

Beck: Teknolojiyi geliştirmek için kendi iç metodolojilerimiz var ve bunun bir kısmı da küçük şeylerde hızla başarısız olmamızı sağlıyor. Büyük şeylerde hızlı başarısız olmayı sevmiyoruz ama küçük şeylerde hızlı başarısız oluyoruz. Bunun anlamı şu; örneğin bileşen seviyesinde bir sürü küçük test yapacağız ve daha sonra tüm sistem seviyesine ulaştığında arıza beklemiyoruz.

Yenilik konusunda büyük hamleler yapmaktan korkmuyoruz. 3D baskılı roket motorunu yörüngeye yerleştiren ilk kişi bizdik. Ve elbette herkes roket motorlarını 3D olarak basmıyor. 2015 yılında Rutherford motorunu duyurduğumuzda 3D baskı sanatının mevcut durumu kedilerdi, protezler ve şişe açacakları vardı, dolayısıyla kimse bizim roket motoru yapacağımızı o kadar da ciddiye almadı.

Dönüştürücü yenilikler veya teknolojiler olacağını düşündüğümüz şeyleri üstlenmekten ve büyük sonuçları olması koşuluyla onlara bir şans vermekten korkmuyoruz. Vikipedi sayfalarını almak için bir şeyler yapmıyoruz, ancak büyük sonuçlar doğuracağını düşündüğümüz için yapıyoruz. Karbon kompozit roketimiz için de aynı şey geçerli; karbon kompozit roketi bir kez daha yörüngeye sokan ilk kişi bizdik, başka bir nedenden dolayı değil ama bunun hem şimdi hem de gelecekte bizim için çok büyük bir performans avantajı olacağını görebiliyorduk. gelecek ve bunun doğru olduğu kanıtlandı.

Herkese tavsiye ettiğim bir diğer şey de (muhtemelen en zoru) güzel şeyler yapmaktır. Ve bu benim inancımdan kaynaklanıyor: En azından estetik açıdan güzel bir şey yaratırsanız, o şeyin işe yarama şansı, işe yaramama ihtimaline göre önemli ölçüde daha yüksektir. Güzelleştirirseniz en azından güzel görünür. Eğer başardıysanız ve çirkinse ve işe yaramıyorsa, o zaman kesinlikle hiçbir şey başarmış değilsiniz demektir; elinizde çalışmayan ve iyi görünmeyen bir şey vardır. Kaliteli mühendisliğe ve güzel şeyler inşa etmeye gerçekten önem veriyoruz ve inovasyon işimizin derinliklerinden akıyor. Büyük getirisi olacağını düşündüğümüz şeylerde büyük hamleler yapmaya hazırız.

Gizmodo: Uzay teknolojisi inovasyonu açısından önümüzdeki on yıla baktığınızda, Rocket Lab’ın bu ortamda nasıl bir rol oynadığını görüyorsunuz?

Beck: Eğer kartlarımızı doğru oynarsak, büyük bir kart oynarız. Uzay endüstrisine bakış açımız birkaç yıl öncesine kadar benzersizdi ve bazı takipçileri görmeye başlıyoruz. Ancak bizim görüşümüz her zaman geleceğin büyük uzay şirketlerinin yalnızca bir fırlatma şirketi ya da yalnızca bir uydu şirketi olmayacağı yönündeydi. Her şeyin bulanıklaştığı ikisinin birleşmesi olacaklar.

Günün sonunda, uzay endüstrisindeki hiç kimse evine gitmiyor ve satın aldıkları roketin ne kadar güzel olduğu ya da uydularının ne kadar güzel göründüğü konusunda ağızları sulanmıyor; yörüngede gelir getiren bir şeyin olduğu gerçeği karşısında ağızları sulanıyor ve gerçek bu. bilinmelidir ki, bundan önceki her şey sadece gerekli bir kötülüktür. Yani eğer bir fikir ile yörüngeden gelir elde etmek arasındaki tüm çöpleri ortadan kaldırabilirseniz, o zaman müşteriye muazzam bir değer katmış olursunuz. Bizim görüşümüz, geleceğin büyük uzay şirketlerinin fırlatma ve altyapı şirketlerinden oluşacağı yönünde. Altyapı dediğimde uyduları inşa edebilen, uyduları çalıştırabilen ve fırlatabilen şirketleri kastediyorum.

Uzay alanına daha geniş bir oyuncu yelpazesinin girdiğini görmeye başlıyoruz; bunların uzay bağlamında daha az geleneksel olduğunu söyleyebilirim. Bir uydudaki radyatörün termal eğilimini bilmek istemiyorlar. Bu şeyleri öğrenmelerine gerek yok; sadece uzaydan sinyal istiyorlar ve bunu ne kadar kolay hale getirirseniz o kadar başarılı olursunuz.

Gizmodo: Uzay endüstrisinde ortaya çıkan en kritik teknolojilerden bazıları nelerdir ve Rocket Lab bu belirli trendlere nasıl uyum sağlıyor veya onları nasıl yönlendiriyor?

Beck: Sanırım gerçekten ilginç bazı trendler görmeye başlıyorsunuz. Bunlardan biri uzaydan gelen internet, ancak bunun uygulanabilir olup olmayacağı henüz kanıtlanmadı, ancak buna kesinlikle çok fazla sermaye akıyor. Bence bir başka ilginç nokta da doğrudan mobil cihazlara geçiş; uzay altyapısı üzerinden doğrudan mobil ile sürekli bağlantıda olmak çok ilginç. Bir diğeri ise uzaydan ilaç üretimi.

Bu şeylerde nasıl oynadığımıza gelince, her pastada parmağımız var. Şu anda size şunu söyleyebilirim ki, elbette roketler yapıp fırlatıyoruz, uydular yapıp fırlatıyoruz. Gelirimizin üçte ikisi uydu üretim kollarımızdan veya uydu bileşen kollarımızdan geliyor. Bunlar aracılığıyla, tüm bu tür unsurlarla oyuna derinlemesine dahil oluyoruz.

Gizmodo: Önümüzdeki on yılda geliştirmeyi umduğunuz spesifik teknolojiler var mı?

Beck: Uzay endüstrisi hakkında bilinmesi gereken en önemli şey, bunun küçük dükkanlarla dolu bir yazlık endüstrisi olmasıdır. Yani uzay endüstrisine baktığınız her yer lüks. Teknolojinin gelişimi bir unsurdur, diğeri ise bu teknolojilerin bu kadar özel ve benzersiz olduğu bir sektörde ölçeklendirilmesidir. Aslında zorluğun büyük kısmı burada yatıyor.

Belki de itiş alanı dışında, teknoloji gelişiminde büyük boşluklar olduğunu düşünmüyorum. Ve sanırım itici gücü seçmemin nedeni, Uzay Çağı’nın başlangıcından beri dinozorları yakıyor olmamız. 1950’lerin sonlarında yakıt yakarak elde edebileceğiniz maksimum performansa ulaştık. Yaptığımız tek şey, odalardaki basınçları arttırmak ve motorların boyutunu arttırmaktır, bunun nedeni yanmada kimyasal dengeye ulaşmamızdır. Artık verecek bir şey yok. Şahsen bana göre uzay endüstrisindeki en önemli değişime zemin hazırlayacak en büyük yenilik, itici güçte bir devrim olacak. Şimdi bu devrimin ne olacağını bilmiyorum ama elimizden geldiğince bunun hakkında düşünüyoruz. İtici yakıtlardan uzaklaşana kadar daha büyük roketler yapmak zorunda kalacağız.

Gizmodo: 3D baskı Rocket Lab için neden bu kadar önemli?

Beck: Her şey üretimle ilgilidir; diğer üretim teknikleriyle mümkün olmayan bazı geometrilere olanak tanır. Bizim için bu aynı zamanda inovasyon döngüsünün çok daha hızlı olmasını sağladı; böylece yeni tasarımları hızlı bir şekilde deneyebilir ve çok daha hızlı bir şekilde yineleyebiliriz. 3D baskı gerçekten idealdir çünkü uzay endüstrisindeki büyük bir hacim, imalatın diğer birçok bölümünde bir örnek çalışma bile olmayan binlerce şeye benzer.

Gizmodo: Uzay endüstrisinde iz bırakmak isteyen genç girişimcilere ve yenilikçilere ne gibi tavsiyeleriniz var?

Beck: Bu kulağa biraz CEO tarzı gelecek ama şunun söylenmesi gerekiyor: İnsanların istediği, ihtiyaç duyduğu bir şeyi yapın. Uzay endüstrisi, bir teknoloji uzmanının harika bir teknoloji bulduğu, bunun etrafında bir iş kurduğu ve daha sonra bu harika teknoloji parçası etrafında nasıl uygulanabilir bir iş yapılacağını bulmaya çalıştığı başarısız olmuş işletmelerle doludur.

Bu hiçbir yerde birisinin yeni bir tür güneş paneli yaratıp hayatını buna harcayacağı ve tonlarca para toplayacağı uzay endüstrisinden daha doğru olamaz. Ve günün sonunda pazar küçücük ve kimsenin umrunda değil.

Benim tavsiyem, eğer uzay endüstrisine giriyorsanız, gerçekten harika teknolojileri değil, insanların gerçekten ihtiyaç duyduğu teknolojileri düşünün. Bunun yerine, ölçeği olan teknolojileri düşünün ve bunların peşinden gidin çünkü doğası gereği inanılmaz derecede niş ve küçük olan bir sektör için bir şeyler yaratmaktan daha kötü bir şey olamaz.

Hayatınızda daha fazla uzay uçuşu için bizi takip edin X ve Gizmodo’nun özel yer imlerine ekleyin Uzay uçuşu sayfası.

Japonya’nın H3 roketi Pazartesi günü yörüngeye ulaşamadı, bu nedenle, amiral gemisi fırlatma aracının çıkışını kutlamak yerine, Japon uzay ajansı neyin yanlış gittiğini ve Japon uzay politikasının ileriye dönük olarak ne anlama geldiğini anlamaya çalışıyor. Ayrıca eski bir astronotun haklı olarak test görevine neden 200 milyon dolarlık bir uydunun dahil edildiğini sormasıyla bir tepki de var.

H3 roketi Pazartesi günü 20:37 ET’de Japonya’nın Kagoshima Eyaletindeki Tanegashima Uzay Merkezi’nden kalktı. 14 dakikadan kısa bir süre sonra, H3 üst aşaması ve onun yükü -ALOS-3 gelişmiş Dünya gözlem uydusu- Filipin kıyılarından birkaç yüz mil açıkta Pasifik Okyanusu’na yağan alevli parçalara ve parçalara indirgendi.

Güçlendirici ile başarılı bir şekilde ayrılmanın ardından, tek başına ikinci aşama motor ateşleyemedi ve kontrolörleri zorladı. korkunç kendi kendini yok etme komutunu ilet. Başarısızlığın nedeninin birinci aşama değil de ikinci aşama olması, ilk aşama olarak büyük bir sürpriz oldu. istihdam deneysel LE-9 motorları.

Roket, 17 Şubat’taki ilk fırlatma girişimi sırasında bir elektrik arızası sonucu yerden kalkamadı. Ancak ilk denemenin pedde bir iptale yol açtığı yerde, ikincisi feci bir başarısızlığa yol açtı.

Normalde, uçulmamış roketler sahte yüklerle doludur. Dedikleri gibi, uzay zordur ve hiçbir fırlatma sağlayıcı, roketlerinin ilk yolculuğunda beklendiği gibi performans göstereceğini garanti edemez. Ancak bu durumda, Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı (JAXA) riske atmayı seçti, ve bunu yaparken kayıp bir geliştirmesi 28.2 milyar yene mal olan uydu– kabaca 206 milyon dolara eşit bir fiyat (yen cinsinden maliyet 2020’ye kadar uzanıyor, bu nedenle o yıl için ortalama döviz kuruna göre 265 milyon dolara yakın).

DAICHI-3 olarak da bilinen ALOS-3 oyuncak değildi. 3 tonluk görüntüleme uydusu, 2,62 fit (0,8 metre) kadar ince beklenen görüntüleme çözünürlükleri ve 43,5 mil (70 kilometre) çapında bir görüş alanı ile öncekilere göre büyük bir gelişmeydi. JAXA, ALOS-3’ü küresel jeo-uzamsal verileri yükseltmek, Japon kıyılarını ve iç kesimlerini izlemek ve -en önemlisi- doğal afetleri izlemek için kullanmayı planladı.

Bu haftanın başlarında, emekli Japon astronot Soichi Noguchi, Twitter üzerinden aksilikten duyduğu hoşnutsuzluğu dile getirdi. “H3 roket arızası tarafından vuruldum,” dedi tweet attı (Yandex tarafından makine çevirisi). “Koymaya ne gerek var? [an operational] ilk etapta bir test makinesinde uydu? JAXA’nın geçmişte sahte yükler kullandığına dikkat çekti, uzay ajansına bir dahaki sefere “çarpmamak” için soruşturmasını yavaşça yürütmesini tavsiye ederken.

Bazı hükümet kaynakları, ikinci fırlatma girişiminin 10 Mart’ta aceleyle yapıldığını iddia ediyor. başlatma penceresinin sonu yaklaşıyorJaponya Times raporlar. ALOS-3’ü gösteri görevine dahil etme kararına gelince, JAXA’nın geliştirilmesinde “gecikmeyi telafi etmek için gerçek bir uydu monte etmekten başka seçeneği olmayabilir”, uzay politikası uzmanı ve profesör Kazuto Suzuki. Tokyo Üniversitesi Kamu Politikası Enstitüsü, The Japan Times’a verdiği demeçte.

H3’ün tekrar uçması bir süre, muhtemelen yıllar alabilir. Bu şaşırtıcı bir olasılık, Japonya’nın roketi 2020’de fırlatmayı umduğu göz önüne alındığında daha da sinir bozucu hale geldi. LE-9 motoruyla ilgili geliştirme gecikmeleri, iki yıllık gecikmeyle sonuçlandı.

Pazartesi günkü fırlatma başarısızlığının Japonya’nın uzay politikasına ciddi bir darbe vuracağı kesin. 2013’ten beri Mitsubishi Heavy Industries ile ortaklaşa geliştirilen 187 fitlik (57 metrelik) roket, JAXA’nın amiral gemisi roketi olarak konumlandırılıyor. önümüzdeki 20 yıl için yılda iki fırlatma kadansı bekleniyor. Japonya’nın HIIA roketinin halefi, basitleştirilmiş bir ilk aşamaya, daha büyük yük kapasitesine, daha az bileşene ve geliştirilmiş esnekliğe sahiptir. Başlatma başına maliyet tahmini yaklaşık 38 milyon dolar, H3’ü hem kamu hem de özel sektör için cazip kılıyor.

JAXA, roketi fırlatmak için kullanmayı planlıyordu. Mars Uydularının Keşfi (MMX) gelecek yıl, Uluslararası Uzay İstasyonuna malzeme göndermenin yanı sıra. Ay ortamına kargo taşıyabilecek ve yaklaşmakta olan Ay Geçidi’nin inşasına yardımcı olabilecek şekilde roketi değiştirme planları da yapılıyordu.

“Bu fırlatma başarısızlıkları serisini çok ciddiye alıyoruz” söz konusu JAXA başkanı Hiroshi Yamakawa fırlatma başarısızlığının olduğu gün düzenlediği basın toplantısında. “Başarısızlığın nedenini araştırmak bizim sorumluluğumuzdur ve en öncelikli sorunumuz, güveni hızlı bir şekilde yeniden tesis etmektir.”

Çarşamba günü JAXA, ikinci aşama motorun güç sistemindeki bir sorun nedeniyle muhtemelen ateşlenemeyeceğini söylerken, halen soruşturma yürüttüğü konusunda uyarıda bulundu., The Japan Times’a göre. Roketteki kontrol ekipmanının üst kademe motora bir ateşleme sinyali iletmesi gerekiyor ve JAXA’nın önerdiği gibi, bu ekipmanın işini yapmamış olması muhtemel. Diğer bir ihtimal ise sinyal gönderilmiş fakat nedense motora ulaşamamış olabilir. Özellikle roket artık tamamen yok edilmiş ve kurtarılamaz durumdayken, gerçek nedeni bulmak zor olabilir.

Söylemeye gerek yok, JAXA şimdiden ilerlemenin yollarını düşünüyor. H3 proje ekibinin genel müdürü Masashi Okada bir basın toplantısında, “Şu anda yapabileceklerimize devam ederken, mümkün olan en kısa sürede başarılı bir lansmanı nasıl gerçekleştirebileceğimizi düşünmek istiyoruz” dedi. alıntı Asahi Shimbun tarafından.

İlginç bir şekilde, JAXA zaten ikinci bir H3 roketi inşa etti, ancak yine de motor testlerinden geçmesi gerekiyor. Roketin bu yılın sonlarında fırlatılması planlanıyor ve bu şu anda pek olası görünmüyor.

Daha fazla: Derin Uzaya Yapılacak Bu Yaklaşan Görevler, Bizi Gelecek Hakkında Stokladı

Geçen hafta fırlatma sırasında bir Japon roketinin kasıtlı olarak imha edilmesi gerekiyordu, bu da şirketin Epsilon-6 roketinin ilk başarısızlığını işaret ediyor. İlk soruşturma, büyük arızanın kaynağı olarak roketin tutum kontrol sistemine işaret ediyor.

Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı’nın Epsilon-6 roketi 12 Ekim’de Japonya’nın güneybatısındaki Uchinoura Uzay Merkezi’ndeki Mu Pad’den havalandı. JAXA olarak bilinen uzay ajansı, uçuşuna yaklaşık 10 dakika kala, dır-dirkendi kendini yok etme emrini dava etti üçüncü aşama motorunun ayrılması ve ateşlenmesi için yanlış hizalandığını tespit ettikten sonra rokete. Roket sefaletinden kurtulmak zorundaydıaraç paylaşımı görevine dahil edilen sekiz ticari uydu ile birlikte.

Bu, bir Epsilon-6 roketinin fırlatılamadığı ilk seferdi, ancak JAXA bunun nedeni tam olarak belirlediğine inanıyor. Salı günü, uzay ajansı yetkilileri bir set söyledi roketin iticileri normal şekilde ateşlendi, ancak diğer set çalışamadı, Spaceflight Now rapor edildi. Epsilon-6 özellikleri roketin gücünü koruyan ikinci aşamasında dört küçük reaksiyon kontrol sistemi iticisinden oluşan iki set ilk kıyı aşaması sırasında oryantasyon. JAXA yetkilileri, uçuş verilerini inceledikten sonra bu sonuca vardı.

Kontrol sistemi arızası, Spaceflight’a göre roketin yöneliminden veya konumundan 21 derece sapmasına neden oldu. Şimdi. Roketin birinci kademe motoru normal şekilde çalışırken, ikinci kademesinin anormal tutumu fırlatma hatasına yol açmış olabilir. JAXA, “İkinci ve üçüncü aşamaların ayrılmasına karar verirken, aracın uçuş tutumunun hedeften saptığını gözlemledik ve planlandığı gibi Dünya yörüngesine giremeyeceğini belirledik.” yazdı geçen hafta yaptığı açıklamada.

Başarısız lansman, Epsilon-6’nın ilk kez taşınmasını işaret etti. ticari yükleriçermek iki Dünya gözlemci Fukuoka’da bir girişim şirketi tarafından geliştirilen uydular. Epsilon’un yükü, Güneş ile eşzamanlı bir yörüngede çalışması amaçlanan RAISE-3 uydusunu da içeriyordu; Bu 13 aylık gösteri görevi amaçlandı ile bir mikro tahriki test edin yakıt olarak su ve yörüngeden çıkan bir uydu sürükleme yelkeni kullanan sistem, Everyday Astronaut’a göre. Ne yazık ki, sekiz uydunun tümü roketle birlikte imha edildi.

Uzay ajansının önceki beş Epsilon roket fırlatmasının tümü, fırlatma aracının 2013’teki ilk çıkışının ardından başarılı olmuştu.

Daha: Çok İhtiyaç Duyulan Ariane 6 Roketinin İlk Fırlatma 2023 Sonuna Kadar

Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı veya JAXA, Epsilon-6’sını imha etti Salı günü uçuşun ortasında roket, sekiz ticari uydunun kaybolmasına neden oldu. araç paylaşımı misyonuna dahil, yerel medya rapor edildi.

JAXA, uzay ajansı yetkilileri roketin doğru yörüngeden saptığını ve görevini tamamlayamadığını belirttikten sonra katı yakıtlı rokete kendi kendini imha etme komutunu gönderdi. Küçük fırlatma aracı ilk kez yörüngeye ulaşamadı.

Epsilon-6 roketi, Salı günü saat 20:50 ET’de Japonya’nın güneybatısındaki Uchinoura Uzay Merkezi’ndeki Mu Pad’den havalandı. Fırlatmadan yaklaşık 10 dakika sonra JAXA, roketin güvenli bir şekilde uçmadığını ve bir kendini imha komutunun verilmesi gerektiğini belirledi. Projeyi yöneten JAXA’dan Yasuhiro Funo, görev iptal edildikten sonra gazetecilere verdiği demeçte, “Roketin imha edilmesini emrettik çünkü onu planladığımız yörüngeye gönderemezsek nereye gideceğini bilmiyoruz” dedi. El Cezire’ye göre.

Roket, devam etmesine izin verilseydi, nüfuslu bir alana inebilirdi. Bunun yerine, sonlandırma dizisi 85 fit uzunluğundaki (26 metrelik roketi denizde bir yere inmeye zorladı.

JAXA şu anda roketin hedef yörüngesine ulaşamamasına neden olacak neyin yanlış gittiğini belirlemeye çalışıyor. Uzay ajansının önceki beş Epsilon roket fırlatmasının tümü, fırlatma aracının 2013’teki ilk çıkışının ardından başarılı olmuştu.

Salı günkü lansman, Epsilon’un Fukuoka’daki bir girişim şirketi tarafından geliştirilen ve radar kullanarak Dünya yüzeyini gözlemlemek için tasarlanmış iki uydu da dahil olmak üzere ilk kez ticari yük taşımasına işaret ediyordu. Epsilon’un yükü, Güneş ile eşzamanlı bir yörüngede çalışması amaçlanan RAISE-3 uydusunu da içeriyordu. 13 aylık bu gösteri görevi, yakıt olarak suyu ve yörüngeden çıkan bir uydu yelkenlisini kullanan bir sistemi test edecekti. Everyday Astronaut’a göreancak bu planlar raydan çıktı.

Japonya, en son 2003 yılında H2-A roketinin fırlatıldığı bir roket fırlatma hatası yaşadı. yerlebir edilmiş uçuş sırasında görev kontrolörleri tarafından. Roket, biri optik sensörlere sahip, diğeri radar izleme kullanan, Kuzey Kore’yi gözetlemek için tasarlanmış iki casus uydu taşıyordu. Japonya, Hayabusa2 uzay aracı ile son zamanlarda topladıktan sonra tarih yazmasıyla uzay gündeminde büyük adımlar atıyor. asteroit Ryugu’dan örnekler ve onları Dünya’ya geri getiriyor. JAXA da planlıyor 2024’te Mars’a uzay aracı göndermekMars’ın uydusu Phobos’tan ilk örnekleri getirmeyi hedefliyor.

Daha: Japon Sondası, Çakıl Taşları ve Gaz Dahil olmak üzere Beklenenden Daha Fazla Asteroid Döndürdü