Ncuti Gatwa’nın Doktor Kim ilk çıkış geçen yıl kalıbı kırdı bir çok sebepten ötürüancak pek çoğu arasından mükemmel bir tanesi için bu, ilk kez hayranların olması gerektiği anlamına geliyordu. bir doktorla tanıştırıldım açıkça eşcinsel bir adam tarafından oynanıyor ve bunu kabul etmekten korkmayan bir Doktor’u da canlandırıyor.

“Ne var biliyor musun? Bana çok mantıklı geliyor” dedi Çeşitlilik yakın zamanda 15. Doktor rolüne seçilmesiyle ilgili geniş kapsamlı bir hikayede. “Heteroseksüel beyaz bir adamın bu karakteri oynamasıyla sorunu olan herkesin dizinin gerçekten ama gerçekten bir hayranı olmadığını düşünüyorum. Sen izlemedin! Çünkü dizi yenilenmeyle ilgili ve Doktor da bir uzaylı; neden sadece bu tür bir insan olmayı seçsinler ki?”

Ancak Gatwa serinin eşcinsel olduğunu açıkça ortaya koyan ilk yıldızı olsa da ve Doktoru onun cinsiyet ve cinsellik konusundaki yaklaşımına çekinmeden değinmiş olsa da, eteklerle kulüp yapmaktan yeni arkadaşı Millie Gibson’ın Ruby Sunday’ine Harry Houdini ile geçirdiği uzun, sıcak yazları anlatmaya. Ancak dizinin dizi sorumlusu Russell T. Davies için bu, dizinin uzun bir serisinin sadece sonuncusu; ya doğrudan Doktor’un queer kimlikle ilişkisine – özellikle de dizinin modern çağında – değiniyor ya da karakteri yeterince açık bırakıyor. Fandomun bundan yıllar önce karaktere tuhaf bir mercek taktığı yorumuna.

“Onlar tam olarak öyle değildi en düz Geçmişte erkekler vardı,” diye ekledi Davies. Doktor’un çağdaş enkarnasyonlarının çoğu, düz bir şekilde sunulan romantik ilişkilerle tanımlandı, ancak o zaman bile hepsi, geçen anlarda kendi tuhaf çekicilik kavramlarını oynadılar ve tartıştılar veya belki de Doktor için daha uygun bir şekilde, bir çağlar boyunca tüm zaman ve mekânda yolculuk yapmış biri olmak, insanın cinsiyet anlayışının ötesine geçen bir çekicilik. Son zamanlarda Jodie Whittaker’ın 13. Doktor’undan karakterin tuhaf kabulü daha açık bir şekilde ortaya çıktı. onun duygularını kabul etmek arkadaşlarından Yaz’a David Tennant’ın dönüşü için 14. Doktor olarak Sör Isaac Newton’a susamak için biraz zaman ayırıyorum.

Davies’e göre bu, Gatwa’s Doctor’ın belirleyici bir özelliği olmasa da dizide devam edeceğini göreceğiniz bir trend. Davies, “Bana göre tuhaf bir enerjiyle çınlayan bir hafiflik ve neşeye sahip birinden bahsediyorsunuz” diye ekledi. “Hikayeyi çok nadiren hararetli bir şekilde yönlendiriyor, ancak onu keşfederken anlar göreceksiniz. Kısırlaştırılmış bir Doktor teslim etmiyoruz.”

Sonuçta, bu sadece şu anlama geliyor Doktor Kim her zaman yaptığını yapmaya devam edecek—tüm dünyayı yansıt ve evreni mümkün olduğu kadar çok şekilde çevreliyor. Davies sözlerini şöyle tamamladı: “Birisinin beni bunları yapmamı engellemesi çok zor.” “Bana ‘Oraya gitme’ demek için oldukça cesur bir yönetici olmanız gerekir. Eminim bunu düşünen insanlar vardır ama onlarla çalışmazdım, değil mi?”

Doktor Kim İadeler 10 Mayıs Doğu saatiyle 19:00’da Disney+’ta ve 11 Mayıs İngiltere saatiyle 12:00’de BBC iPlayer’da.

---

Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son gelişmeleri ne zaman bekleyeceğinizi öğrenin hayret, Yıldız SavaşlarıVe Yıldız Savaşları yayınlanıyor, sırada ne var Film ve TV’de DC Universeve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.

Uzaylılarla ilgili spekülasyonlar o kadar da yeni değil. 17. yüzyıl Avrupa’sında diğer gezegenlerde yaşamın varlığı konusunda hararetli bir tartışma vardı.

Bu, bir durumdan geçişin sonucuydu. Ptolemaios görünümüDünyanın evrenin merkezinde olduğu ve her şeyin onun etrafında döndüğü Kopernik görüşü Güneş’in merkezde olduğu ve gezegenimizin diğerleriyle birlikte onun etrafında döndüğü.

Şunu takip etti: Eğer biz artık bize yakın olan ve Güneş’in etrafında dönen diğer gezegenlere ve aylara benziyorsak, o zaman onlar da Dünya’ya daha çok benziyorlardı. Ve eğer diğer gezegenler Dünya gibiyse, büyük olasılıkla onların da sakinleri vardı. Robert Burton’ın konuşmasındaki sözleri Melankolinin Anatomisi (1621) yaygındı:

Eğer Dünya hareket ediyorsa, bu bir Gezegendir ve Ay’daki onlara ve diğer Planiter sakinlere, Ay’ın ve onların Dünya’da bize yaptığı gibi parlar.

Benzer şekilde Hollandalı gökbilimci Christiaan Huygens (1629-95), diğer gezegenlerdeki yaşamın Kopernik’in Güneş merkezli görüşünün bir sonucu olduğuna inanıyordu. Ancak bu tür konulardaki spekülasyonları şu doktrinden yola çıktı:ilahi bolluk.” Bu, evrenin her yerinde maddeyi yaratan Tanrı’nın, tüm kudreti ve iyiliğiyle, tüm evreni canlılarla doldurma fırsatını kaçırmayacağı inancıydı.

onun içinde Keşfedilen Göksel Dünyalar (1698), Huygens, diğer gezegenlerin sakinlerinin de bizim gibi elleri, ayakları ve yukarı doğru duruşları olacağını öne sürdü. Ancak diğer gezegenlerin, özellikle de Jüpiter ve Satürn’ün büyük boyutlarına bağlı olarak, bizden çok daha büyük olabilirler. Sosyal hayatın tadını çıkarıyorlar, evlerde yaşıyorlar, müzik yapıyorlar, Allah’ın eserleri üzerinde düşünüyorlar vb.

Diğerleri uzaylı yaşamlarının doğası hakkında spekülasyon yapma konusunda kendilerine çok daha az güveniyorlardı. Bununla birlikte, Isaac Newton’la birlikte Kraliyet Cemiyeti üyesi Joseph Glanvill’in 1676’da öne sürdüğü gibi, diğer gezegenlerdeki yaşamın ayrıntıları bilinmese de bu, “Ay’ın yaşanabilir olduğu hipotezine; ya da gerçekten yaşanılan bir yer olduğu varsayımı”.

Tanrı’nın işi

Başka dünyalarda da insanların yaşadığı fikri, Tanrı’nın doğadaki işine odaklanan erken modern bilimden çıkarılacak uygun bir sonuç gibi görünüyordu. Bu, 17. yüzyılın ikinci yarısında dünyaların çoğulluğu üzerine en etkili çalışma olan Kopernikçi Bernard Fontenelle’in eseri tarafından uzun uzadıya geliştirilen bir temaydı. Entretiens sur la pluralité des mondes (Dünyaların Çoğulluğu Üzerine Konuşmalar, 1686).

Fontenelle’e göre sonsuz sayıda gezegen ve sonsuz sayıda yaşanılan dünya vardı. Ona göre bu, Kopernikçiliğin bir sonucu olarak, Dünyamızın doğası ile diğer dünyaların doğası arasındaki analojinin sonucuydu.

Ama aynı zamanda her şeyin kaynağı olan ilahi varlığın doğurganlığının da sonucuydu. Kitabını yönlendiren şeyin “Doğanın Eserlerinde kullanması gereken sonsuz Çeşitlilik” fikrinin bu olduğunu ilan etti.

Adem’in tohumu

Fakat önemli bir sorun vardı. Ay’da ya da gezegenlerde akıllı varlıklar varsa, bunlar “insan” mıydı? Ve eğer öyleyseler, yeryüzündeki insanlar gibi İsa Mesih’in işi sayesinde kurtarılmışlar mıydı?

Yeni bilimin kurucularından biri olan John Wilkins (1614-72), Kopernik evreninin teolojik sonuçlarıyla boğuşuyordu. Ay’da yerleşim olduğuna ikna olmuştu. Ancak ay sakinlerinin “Adem’in soyundan” gelip gelmediğinden oldukça emin değildi.

Wilkins’in basit çözümü onların insan statüsünü inkar etmekti. Ay’ın sakinleri, kitabında öne sürdü Moone’da Bir Dünyanın Keşfi (1638), “bizim gibi insanlar değil, doğalarımıza bir miktar orantı ve benzerlik taşıyan başka türden yaratıklardır”.

Sonunda Fontenelle de bu çözümü benimseyecek. Ay’da Adem’in soyundan gelmeyen insanların yaşaması durumunda bunun “Teolojide büyük bir kafa karıştırıcı nokta” olacağını ilan etti. Sadece “belki de İnsan olmayan” sakinler adına tartışmak istediğini yazdı.

Uzaylıların (tıpkı bizim gibi insanların) varlığı, tüm insanların İsa Mesih’in yaşamı, ölümü ve dirilişi yoluyla kurtuluşuna ilişkin Hıristiyan hikayesinin güvenilirliğini tehdit ediyordu. Bu, yalnızca teolojik açıdan cesur veya aptal olanların seyahat etmeye cesaret edebildiği entelektüel alandı.

Uzaylının insanlığını reddetmek çok daha kolaydı. Böylece uzaylıların bizim gibi olmadığına dair modern inancımız teolojik bir soruna çözüm olarak ortaya çıktı. Kelimenin tam anlamıyla ve mecazi olarak “yabancı” oldular. Ve bu nedenle tehdit edici ve korkulacak bir şey.

İlahi olanın bir ürünü mü?

Artık ilahi bütünlüğün ürünü olarak görülen bir evrende yaşamıyoruz. Ne de gezegenimiz evrenin merkezi olarak görülebilecek bir yer. Sonuç olarak, ironik bir şekilde, kendimize yabancılaştık: Modern “yabancılaşma”, tanrısız bir evrenin uçsuz bucaksız alanlarında kaybolma ve terk edilme duygusudur.

Erken modern dönemde uzaylılara bizim için bir tehdit olarak bakılmıyordu. Sonuçta onlar (“insan” olmasalar bile) ilahi iyiliğin ürünüydüler. Ancak modern dünyada, kişisel anlamımıza yönelik, nihai anlamı veya amacı olmayan bir dünyada bulunmamızdan kaynaklanan tehdidi hem kişileştiriyor hem de dışsallaştırıyorlar. Kendi yabancılaşmamızın yansımaları olarak bizi büyülemeye devam etseler bile bizi korkutuyorlar.

Philip C. BademDini Düşünce Tarihi Emeritus Profesörü, Queensland Üniversitesi. Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altındadır. Okumak orijinal makale.

Eğer Doktor Kim‘nin muzaffer dönüşü içinde “Yıldız Canavarı” bunu kanıtlamak için Russell T. Davies’e özgü tarzda bir boğuşmaydı Doktor Kim gerçekten hâlâ yakın geçmiş gibi hissedilebiliyorsa, o zaman “Vahşi Mavi Yonder” bunu kanıtlamaya yönelik benzer şekilde muzaffer bir girişimdir. Doktor Kim hala her zamanki gibi tuhaf, tüyler ürpertici ve yaratıcı olabilir. Ama aynı zamanda başka bir şey daha var: David Tennant ve Catherine Tate belki de cephaneliğindeki en büyük silahlardan ikisi.

Bu bölüme gelen göreceli gizlilik, Doktor Kim Hayranlar (tıpkı dizinin kahramanı gibi, birkaç saniyeden fazla hareketsiz oturamayan ve her şeyi derinlemesine düşünemeyen) “Yonder”ın bize beklediğiniz tipik süsleri vereceği konusunda çılgınca spekülasyonlar yapıyorlar. yıldönümü özel. Tanıdık düşmanlar, geri dönen yüzler, Doktorların geçmişinden ve hatta geleceğinden özel minyatürler, adını siz koyun. onlar emindi kartların arasındaydı. Bunun yerine bölüm, büyük ölçüde izole bir yerde geçen ve büyük ölçüde sadece Tennant ve Tate’in 14. Doktoru ve Donna Noble’ın başrol oynadığı sade bir olaydır. Ve gerçekte Doktor Kim tarzıyla, evrenin aşağı yukarı koşacağı en uzun koridoru yaratmak için tamamen silahlı ve operasyonel Disney nakit akışının ateş gücünden yararlanıyor.

Yani, demek ki Kesinlikle Nasıl Doktor Kim 60 yaşında kendini kutlamalı: gösterinin en iyi haliyle sizi her zaman şaşırtması, sevindirmesi, korkutması ve yıldızlarının parlamasına izin verdiğinde dikkatleri üzerine çekmesi gerektiğinin bir hatırlatıcısı. gerçekten iyi bir bölümden daha büyük gerçekten çok az şey var Doktor Kim. Çünkü “Vahşi Mavi Yonder” budur: gerçekten, Gerçekten iyi bir bölüm Doktor Kim.

Ve yine de, daha geleneksel olarak kutlama amaçlı bir şey isteyen hayranların arzu edebileceği kadar uzak olmasa da, aslında geçmişle de oynayan bir şey. Evrenin en ucunda, görünüşte terk edilmiş bir uzay gemisinde geçiyor; TARDIS, kahve dökülmesinin neden olduğu çarpışmadan iniş yapıp hemen çıkış yaptıktan sonra, artık yalnızca tek bir robot ve Doktor ve Donna’nın yaşadığı büyük bir tehlike tespit etti. kendisi. Gizem ve gerilim arttıkça, “Vahşi Mavi Yonder” birçok yönden kendini gösteriyor. manevi bir halef David Tennant’ın Onuncu Doktor’unu, kendi düşüncelerinizi ve kimliğinizi size karşı çeviren tüyler ürpertici bir kopyalayıcı olarak ortaya çıkaran gizemli bir tehdidin peşini bırakmadığı bir tren yolculuğuna çıkaran 2008’in dördüncü sezon şişe bölümü “Midnight”a kadar. Çünkü burada elde ettiğimiz şey şu: gemiye “hiçbir şey” sızmış durumda; iki uzaylı varlık, tüm anıları ve duygularıyla birlikte kurbanlarının mükemmel kopyalarına fiziksel olarak şekil değiştirebiliyor ve üstelik bir de kötü niyet sarsıntısı yaşıyor. Bu da bölümün en büyük kahramanlarının aynı zamanda en büyük düşmanları olduğu anlamına geliyor: Doktor’u ikiye katlayın, Donna’yı ikiye katlayın ve David Tennant ile Catherine Tate’in gerçekten inanılmaz oyunculuk potansiyelini ikiye katlayın.

Gerçekten “Vahşi Mavi Yonder”ı şarkı söyleten şey bu. Hiçlik rahatsız edici bir kavramdır, kurbanlarını korkutarak kopya süreçlerinin aşırı hızlanmasına neden olarak gücü artan korkunç bir gizemdir, ama aynı zamanda onlar sadece serbest bırakılmış David Tennant ve Catherine Tate’dir, birbirlerine mükemmel birer engeldirler ve aslında kendilerine. Hiçbir şey olmayan Doktor ve Donna, kırık uzuvlar ve dev kollardan kendilerinin çirkin, devasa, hayvani versiyonlarına şekil değiştirebilmeye kadar kahramanlarımızı kopyalama konusunda yaptıkları yanlışlar nedeniyle hemen tüyler ürperticidirler, ama aynı zamanda yaptıkları şey nedeniyle de dehşet vericidirler. doğru olanı yapın ve Doktor ile Donna’nın birbirlerinin “gerçek” versiyonlarıyla konuşup konuşmadıklarını bilme konusunda karşılaştıkları belirsizlik, onların sınırlarını nasıl zorluyor. Bulmaca kutusunu nefis bir şekilde tatmin edici bir şekilde ortaya çıkaran bir gizemi olan, ancak vahşice etkili bir karakter parçası olduğu gerçeğiyle inanılmaz hale gelen güzel, tüyler ürpertici bir bölüm.

Doktor ve Donna’yı kelimenin tam anlamıyla ve mecazi olarak karşı karşıya getirmek, bu iki karakterin son 15 yılda ne kadar değiştiğini ve büyüdüğünü daha da ortaya koyuyor. Donna için önemli olan, ailesinin onu ne kadar motive ettiğinin ötesinde, aynı zamanda Doktor’la geçirdiği zamanın (geçen haftadan sonra aslında duygusal olarak saklamayı başardığı anıların, yıllar önce “Yolculuğun Sonu” trajedisini ortadan kaldırması) onu bir kadın haline getirmesiydi. Kendisinin daha iyi, daha güçlü versiyonu, hiçbir şey olmayan kopyanın asla başaramayacağı bir versiyon epeyce sıkı sıkı tutmak. Bu, Doktor ve Donna’nın, arkadaşlarının bir kopyasıyla mı yoksa gerçek bir anlaşmayla mı konuştuklarını anlamaya çalışmakla görevlendirildikleri “Wild Blue Yonder” anlarında, bunu her zaman ilk çözenin Donna olduğunu anlatıyor. . Bu, onun gerçekte ne kadar büyüdüğünü, kendisinin ve ruhunun en iyi yönlerini güçlendirdiğinin ve bunun test edildiğini görmenin ve onun zafer kazanmasının, “bizim” Donna’mızı geri almamız için uygun bir kazanç gibi geldiğinin bir yansımasıdır; O, her zaman olduğu kişidir ve bir trajedi yaşanmasaydı her zaman olduğu gibi korkutucu, komik ve dirençlidir.

Bu arada 14. Doktor hiç de öyle değil. Bu üçlü özel programa gelirken David Tennant’ın geri dönüşünün dakika dakika yeniden Onuncu Doktor olacağından endişeleniyorsanız Doktor Kim bu yeni enkarnasyonun hiç de öyle olmadığını kanıtlıyor. Bu hafta Donna zafer kazanırken, Doktor bocalıyor ve hiçliklerle karşılaşması yüzünden neredeyse yıkılıyor çünkü zaman bir kez daha geçti: Yüzüne rağmen bu çok farklı bir Doktor, sadece yeni bir enkarnasyon oldukları için değil, aynı zamanda on beş yıl önce Donna’nın yolları onlarla kesiştiğinden beri çok şey yaşadıkları için. Bu daha savunmasız bir Zaman Lordu, duygusal açıdan daha açık bir Zaman Lordu – sadece hafif yollarla değil, örneğin Doktor ve Donna’nın kazara teoriyi keşfetmesi için sahneyi hazırladığını gören soğuk açık şakanın ardından Isaac Newton’a susadığı için kendini nasıl şaşırttığı gibi. *notları kontrol eder* mavilik (pek mantıklı olmamasına rağmen başarılı olan mükemmel bir şaka Doktor Kimkendi iç mantığına sahiptir, ancak aynı “Yıldız Canavarı” gibi, bu kadar eğlenceliyken kimin umrunda?). Ancak yakın geçmişlerinin travmalarını ve bunun onları gerçekten ne kadar etkilediğini, Doktor’un o anlarda asla yapmadığı şekilde hesaba katması gereken bir şey.

Doktor ve Donna arasındaki inanılmaz sahnede karşılaştığımız şey budur; Doktor, Donna’yla mı yoksa hiçbir şeyle mi konuştuğunu anlamaya çalışırken Doktor, Flux’un sonuçlarıyla, yani felaketle baş etmek zorunda kalır. olayları sırasında bilinen evrenin yarısının yok edilmesi Jodie Whittaker’ın son sezonuSonrası, eski programcı Chris Chibnall ve onların bundaki rolleri tarafından tuhaf bir şekilde keşfedilmeden bırakıldı. Bu daha savunmasız Doktor, seleflerinin ve duygularını büyük ölçüde bastırılmış tutma tutkularının (sadece 13. Doktor için değil Onuncu Doktor için de geçerli olan bir özellik) aksine, bu duyguları insanlarla ifşa etmeye ve onlarla hesaplaşmaya başlamaya isteklidir. ona yaşattıkları acı ve acıyı ve bu kırılganlığın Doktor’un hem en büyük gücü, hem de en büyük zayıflığı olduğunu.

Bu, Donna’ya olan aşkında parlıyor, ama burada neredeyse onun çöküşü: Flux’un sonucunu hesaba katmaya çalışırken, bir hiç olduğu ortaya çıkan Donna’nın onu neredeyse kandırdığını görmesi, bu duyguları kontrol edememesi. Taklitçilerin kendilerine uyum sağlamalarını hızlandırmalarını önlemek için Donna, mahsur kaldıkları geminin ardındaki gizemi çözerken neredeyse onları mahvedecektir. Kelimenin tam anlamıyla patlayıcı doruk noktasında, geri dönen TARDIS’e gerçek bir anlaşma yerine hiçbir şey olmayan Donna’yı getirdiğini neredeyse çok geç fark etti ve bu, hem biz hem de Donna’nın neredeyse onun gerçekten ölmek üzere olduğuna inandığımız yürek burkan bir ana yol açtı. ve o andan kaçınmanın, sevdiklerine karşı açık olmanın hayati ve gerekli olduğunu, aynı zamanda üzerinde çalışılması gereken bir şey olduğunu fark etmesine nasıl yol açtığını. İzleyici olarak biz 14. Doktor’la sadece bir haftamız daha olduğunu bilsek bile, bu bölümler boyunca onların hikayeleri sanki David Tennant’ın kurmasına izin vermenin ötesinde, sanki üç ya da dört yıl daha burada kalacaklarmış gibi anlamlı geliyor. bununla onuncu Doktor olarak gösterdiği performans arasında belirgin bir ayrım var.

Ve gerçekten, bu çok daha iyi bir hediye Doktor Kimherhangi bir kamera hücresi yüklü olandan daha büyük bir dönüm noktası, İntikamcılar-gizli bir buluşma olabilirdi. Bu, hem dizinin geçmişine dair bir keşif (her ne kadar çok uzaklara yayılmış bir şeyden ziyade daha yakın geçmişi olsa da) ve geleceğine dair bir hatırlatma. Geçen hafta olsaydı Doktor Kim Bize hala sıcak ve rahatlatıcı hissedilebileceğini hatırlatan bu hafta, bize şunu hatırlattı: Doktor Kim soğuk ve tüyler ürpertici, tamamen farklı bir şekilde sürükleyici ve bir o kadar da tuhaf, tüyler ürpertici ve yaratıcı olabilir. Bu bir hatırlatmadır Doktor Kim Her zaman kendisiyle konuşmalı, ilerlemeli, ancak geçmişindeki olaylara ve bunların kahramanları üzerindeki etkilerine dayanarak ilerlemeyi ve bunları ele almayı unutmamalıdır.

Önümüzdeki hafta 14. Doktor ve Donna ile son bir maceraya doğru ilerlerken, kaçınılmaz olarak onlardan en az biri veda ediyor olmak sonsuza dek – onların nostaljik bir neşeyle kucaklandıklarını ve korkunç bir bilinmezin içinde yumuşadıklarını gördük. Bundan sonra ne olursa olsun, onlar buna hazır olacaklar… biz seyirciler böylesine muhteşem bir serinin keyfini çıkarsak bile. Doktor Kim Geçtiğimiz birkaç hafta, onları tekrar bırakmaya henüz o kadar hazır olmayabilir.

---

Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son gelişmeleri ne zaman bekleyeceğinizi öğrenin hayret, Yıldız SavaşlarıVe Yıldız Savaşları yayınlanıyor, sırada ne var Film ve TV’de DC Universeve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.