Yapay zeka dışında çok az sayıda startup, iklim teknolojisi gibi girişim yatırımlarını kendine çekti. Ve AI gibi, sektördeki şirketlerin de iz bırakabilecekleri bir büyüklüğe ulaşmak için bazen tipik bir girişim yatırımcısının sunabileceğinin çok ötesinde büyük miktarda nakit akışına ihtiyacı var.

Termal enerji pilleri üreten Rondo Energy ile yapılan yeni bir anlaşma, ileriye yönelik yeni bir yol öneriyor: Hayırseverlik bağışları.

Rondo gibi iklim teknolojisi girişimleri, özellikle de donanım üretenler, prototip veya pilot aşamanın ötesine geçmeye ve bitmiş ürünleri müşterilere satmaya başlarken özel bir zorlukla karşı karşıya kalıyor. Bazıları buna “ticari ölüm vadisi” adını verirken, diğerleri bunun “türünün ilk örneği” olduğunu söylüyor.

Bu aşamada fon toplamak çok zordur çünkü yatırımcıların risk ve ödülü dengelemelerine yardımcı olacak bir planı yoktur.

Girişim yatırımcıları bu aşamada taahhütte bulunmaktan çekiniyor çünkü teknik risklerin çoğu zaten sıralanmış durumda, bu da getirilerin o kadar yüksek olmayacağı anlamına geliyor. Öte yandan, normalde bu ölçekteki projeleri üstlenen altyapı yatırımcıları, türünün ilk örneği olan tesislerin çok riskli görülmesi nedeniyle bu projelere sıcak bakmıyor. Bu ikilem o kadar yaygın ki, iklim teknolojisi yatırımcıları arasında neredeyse takıntı noktasına varacak derecede acil bir konuşma konusu haline geldi. (Yani: Exantia “ilk” temalı ürünler.)

Bill Gates’in Çığır Açan Enerji Girişimlerindeki çalışanlar da bu durumdan muaf değil. Organizasyonun girişim koluna ek olarak, gelecek vaat eden risk sermayeli şirketlerin ölüm vadisinden geçmesine yardımcı olan bir büyüme aşaması platformu olan Catalyst de bulunuyor. Bu hafta başkalarına örnek teşkil edebilecek bir anlaşmayı duyurdu.

Catalyst, Çarşamba günü Avrupa Yatırım Bankası ile birlikte Rondo’nun kavurucu ısıyı 18 saate kadar depolayabilen üç termal pilinin kurulumu için 75 milyon Euro proje finansmanı sağlayacağını duyurdu. Finansmanın hedeflerinden biri, girişimin ürününün çeşitli endüstrilerde fosil yakıtların yerini alabileceğini kanıtlamak. Ancak sonuçta daha geniş bir etkiye sahip olabilecek şey, işlemin doğasıdır.

Finansmanda Avrupa Yatırım Bankası’nın payı kredi, Catalyst’inki ise hibe niteliğinde. Hibeler iklim teknolojisinde alışılmadık bir durum değil, ancak genellikle daha önce, temel bilim veya teknolojinin henüz kanıtlanmadığı zamanlarda yapılıyor. Burada Catalyst, bağışını Rondo’nun daha sonraki aşamadaki bir endişeyle başa çıkmasına yardımcı olmak için kullanmayı umuyor: Müşterinin benimsenmesi.

“Bu ticari ölçekte bir uygulama ve dağıtımdır. Burada herhangi bir test yok. Bu daha önce hiç yapılmamış bir gerçek,” diye TechCrunch’a konuşan Breakthrough Energy Catalyst’in başkanı Mario Fernandez.

Anlaşmaya dahil olan üç müşteri, bir kimya tesisi, bir kombine ısı ve enerji santrali ve bir yiyecek ve içecek fabrikası, operasyonlarına yeni bir teknoloji ekleme riskini üstlenmeye istekliydi, ancak bunu yapma ayrıcalığı için ödeme yapmakla ilgilenmiyorlardı. Altyapı yatırımcıları da onlara parayı vermek istemiyordu, en azından henüz değil.

Fernandez, “Altyapı dünyası, bu yatırımları yapmak için işaretlemeniz gereken çok uzun bir onay kutusu listesinin olduğu bir dünya” dedi. “Misyonumuzun bir kısmı, bu onay kutularının onları katılıma yetecek kadar rahat edecek şekilde nasıl işaretlendiğini görmek.”

Katalizörün buradaki umudu, Rondo’nun üç kurulumunun altyapı yatırımcılarına bu gibi projelerin sağlam yatırımlar olduğunu ve bunları çevreleyen risklerin yeterince karakterize edildiğini kanıtlamasıdır. İdeal olarak, yeni projeler yalnızca gelecekteki Rondo kurulumları için finansman sağlamakla kalmayacak, aynı zamanda benzer teknolojilerle çalışan diğer yatırımcılar ve startup’lar için bir yol haritası da sağlayacak.

Fernandez, “Açıkçası, her bir teknoloji yolunun risklerini ortadan kaldıracak paramız yok” dedi. “İşimiz sadece bireysel projeleri finanse etmekten çok daha büyük, daha ziyade tüm ekosistemi nasıl ileriye taşıyacağımız.”

İklim teknolojisi girişimleri ilk çeyrekte 8,1 milyar dolar topladı; bu, rekor miktarlara yakın bir rakam, 2023’ün sessiz kapanışının, uzun süren bir gerilemenin işaretinden ziyade bir anlık bir işaret olabileceğini gösteriyor.

Şekil, bir yeni rapor PitchBook’tan gelen rapor, iklim teknolojisinin, girişim topluluğunun geri kalanını da sürükleyen aynı yavaşlamaya yenik düşmediğini gösteriyor.

Rapora göre anlaşmaların sayısı bir önceki çeyreğe göre hafif düşerken değer yaklaşık %400 arttı. İlk çeyrekte elde edilen 8,1 milyar dolara daha derinlemesine bakıldığında yatırımcıların dikkatlerini yeşil çelik, pil malzemeleri ve mineraller de dahil olmak üzere malzemelere odakladıkları görülüyor.

Üç erken aşama firma en fazla anlaşmayı kapattı. İklim Sermayesi 94’e indi, Düşük Karbon Sermayesi 70’i kapattı ve SOSV 59 ile geldi (Hax ve IndieBio programlarını da dahil ederseniz daha yüksek bir rakam olurdu). Bu rakamlara rağmen, bu yıl, 2023’ün 4. çeyreğine kıyasla daha az anlaşmanın kapanmasıyla başladı. Toplam anlaşma sayısı bu çeyrekte %20 düşüşle 244’e geriledi.

Daha düşük anlaşma sayısına rağmen, iklim teknolojisi girişimlerinin birinci çeyrekte topladığı para miktarı, geçen yılın üçüncü çeyreğinin ardından ikinci sırada yer aldı. Bir avuç kayda değer anlaşma sektörün canlı kalmasına yardımcı oldu.

En iyi fırsatlar

İsveçli girişim H2 Yeşil Çelik İsveç’in kuzeyindeki devasa yeni bir fabrikayı finanse etmek için 4,5 milyar dolar borç ve 215 milyon dolar özsermaye toplayarak pakete liderlik etti. Şirket, kömür yerine yeşil hidrojen yakarak yüzde 95’e kadar daha az emisyonla çelik üretebileceğini iddia ediyor. Yeni tesis, başlangıçta yılda 2,5 milyon mt çelik üretecek ve şirket, müşterilerin şimdiden önümüzdeki beş ila yedi yıl için bu hacmin yarısını satın almayı taahhüt ettiğini açıkladı. H2 Green Steel, ülkede büyük ölçekli üretim tesisleri inşa etmek için büyük yatırımları çekme konusunda İsveçli akü üreticisi Northvolt’u takip ediyor.

Pil geri dönüşümcüsü Yükselme Elemanları ardından D Serisine 162 milyon dolar daha ekleyerek turun toplamını 704 milyon dolara çıkardı. 1,6 milyar dolarlık bir tek boynuzlu at olan şirket, eski Tesla yöneticisi JB Straubel’in Redwood Materials’ına rakip olarak, geri dönüştürülebilir pil malzemeleri için giderek daha rekabetçi hale gelen bir pazarda pay almak için yarışıyor.

Malzeme temasını sürdüren pil üreticisi Natron, batı Michigan’da ticari ölçekli bir fabrikanın inşaatına başlamak için 189 milyon dolarlık B Serisi yatırım topladı. Başlangıç, lityum iyondan daha ucuz ancak daha az enerji yoğunluğuna sahip olan sodyum iyon piller konusunda uzmanlaşıyor.

Leylak Çözümleri ayrıca geçen çeyrekte önemli bir C Serisini kapattı ve tuzlu sudan lityum çıkarabilen iyon değiştirme teknolojisini büyütmek için 145 milyon dolar topladı. Dünyadaki lityumun çoğu, büyük miktarda toprak ve su gerektiren buharlaşma havuzlarında üretiliyor. Lilac Solutions’ın yaklaşımı, kapalı bir bina içinde modüler birimlerin uğultu yaptığı normal bir fabrikaya benziyor. ABD’de lityum çıkarımını ticari olarak uygulanabilir hale getirmeyi vaat ediyor; otomobil üreticilerinin, elektrikli araçlarının yerli minerallere bağlı olan federal vergi teşviklerine hak kazanması için ihtiyaç duyacağı bir şey.

Bir önizleme?

İlk çeyrekte açıklanan rakamlar, bu büyük artışlar nedeniyle şişmiş gibi görünebilir, ancak aynı zamanda dokuz rakamlı artışların artık istisnai olmaktan çıktığı bir trendin başlangıcı da olabilirler.

Bugün, H2 Green Steel’inki gibi büyük anlaşmaları aykırı bir değer olarak göz ardı etmek kolay olurdu; ancak bu aynı zamanda, genellikle yazılım yerine fiziksel ürünler satan birçok iklim teknolojisi şirketinin başarılı bir şekilde ulaşmak istiyorsa büyük meblağlara ihtiyaç duyduğu gerçeğini de göz ardı edecektir. ticari ölçek. Şu anda bu sıçramayı yapmaya hazır olan şirket sayısı çok daha az. Erken aşamadaki şirketler olgunlaştıkça bu durumun değişmesi gerekiyor.

Büyük turlar ve daha az anlaşma, şu anda nakit ihtiyacı olan erken aşamadaki kurucular için soğuk bir rahatlık olabilir. Ancak gerçek şu ki yatırımcılar birkaç çeyrektir bu yönde eğilim gösteriyor. Pandemi sırasında sergilenen coşku, değerlemelerin hızla yükselmesine neden oldu ve bu durum, bir düşüş olmadan ek yatırımı haklı çıkarmayı zorlaştırdı.

Son birkaç aydaki görüşmelerde risk sermayedarları bana paralarını müşteri çeken ve bir miktar gelir elde eden şirketlere yatırmayı tercih ettiklerini söylediler. İklim teknolojisinde, pek çok şirket hâlâ makul miktarda teknik risk barındırdığından yararlanılabilecek çok daha küçük bir havuz var. Yatırımcıların riskten arındırılmış, gelir getirici girişimlere yönelik önyargısı, ilk çeyrek rakamlarına da yansıyor; bu rakamlarda büyük yatırımlar yapan yerleşik şirketlerin hakim olduğu görülüyor.

Ancak bu dinamik sonsuza kadar devam edemez. Önümüzdeki 25 yıl içinde dünyanın net sıfır karbon emisyonuna ulaşmak için 230 trilyon dolar yatırım yapması gerekecek. binaen McKinsey’e. Yatırımcılar için bu göz ardı edilemeyecek kadar büyük bir fırsat ve kurucular bu boşluğu yeni teknolojiler ve iş modelleriyle doldurmaya çalışıyor.

Yatırımcılar kurucularla başlangıç ​​aşamasında buluşuyor, ancak erken aşamadaki şirketler ölçeklendirmeyi düşünmeye başladıkça, sıklıkla “ölüm vadisi” olarak bilinen zorlu bir fon yaratma ortamıyla karşılaşıyorlar.

H2 Green Steel, Ascend Elements ve diğerleri gibi şirketler vadiyi geçerken, alınan dersler benzer yolculukta olan yatırımcıları ve startupları bilgilendirecek. Bir taktik kitabı geliştirmek birkaç yıl alabilir, ancak bu gerçekleştiğinde, bu çeyrekte görülen türden büyük turlar istisna değil norm haline gelmeye başlamalı.

S2G Ventures tabiri caizse bugün mezun oluyor.

İklim teknolojisi yatırım şirketi, son üç yıldır Walmart’ın varisi Lukas Walton’un hayırseverlik ve yatırım faaliyetlerini kapsayan bir şemsiye kuruluş olan Builders Vision altında yaşıyor. Walton, S2G’nin tek sınırlı ortağıydı. Şimdi örgüt başkalarını da işin içine katıyor.

Walton başladı S2G 2014 yılında iklime ve çevreye fayda sağlayacak yeni bir şirket grubu yaratmak amacıyla enerji, tarım ve okyanuslara odaklanan yeni girişimlere yatırım yapmak.

Firmaya yakın kaynaklara göre Walton, S2G’ye yatırım yapmaya ve desteklemeye devam edecek, dolayısıyla firmaya biraz daha fazla faaliyet alanı verirken, tamamen geri adım atmıyor.

S2G’nin 100’den fazla portföy şirketi var ve PitchBook verilerine göre yönetimi altında 2 milyar dolarlık varlık var. S2G ayrıca son on yılda 180’den fazla yatırım yaptı. Firmanın stratejisi, tohum aşamasından büyüme ve altyapı yatırımlarına kadar uzanıyor ve bu da onu yalnızca erken aşamadaki şirketlere yatırım yapan az sayıda şirketten biri haline getiriyor, aynı zamanda iklim teknolojisi girişimleri için ölçeklendirmeyi çok zorlaştıran “ölüm vadisinde” onlara rehberlik ediyor.

Her ne kadar Walton’un kendisi büyük bir meblağ değerinde olsa da — 28,3 milyar dolar Bloomberg’e göre dünyanın 2050 yılına kadar net sıfır karbon emisyonuna ulaşması için gereken yatırım miktarı onun servetini değersiz gösteriyor. Önümüzdeki 25 yıl boyunca fiziksel varlıklara her yıl 9,2 trilyon dolar harcanması gerekiyor; bu, dünyanın bugün harcadığından yaklaşık 3,5 trilyon dolar daha fazla. binaen McKinsey’e.

Walton, S2G’yi Builders Vision’dan kurtararak, bir girişimi hayata geçirmek için genellikle başlangıç ​​ve devam eden finansman sağlayan birçok hayırseverin kullandığı alışılmış bir yolu izliyor. Ancak proje ayaklarını altına aldığında, hayırseverler diğer sorunların üstesinden gelebilmek için sürekli genişlemeyi teşvik etmek için başkalarının devreye girmesine izin verme eğilimindedir.

Jonathan Strimling’in karşılaştığı bir ikilem. Şirketi, eski karton kutuları yüksek kaliteli bina yalıtımına dönüştürebilecek kimyasal işlemler üzerinde dokuz yıl çalışmıştı. İyi haber, ekibin sonunda sorunu çözmüş olmasıydı: CleanFiber’ın teknolojisi izolasyonu dışarı pompaladı; gerçekten iyi bir izolasyon. Eski gazetelerden yapılan diğer selüloz yalıtım malzemelerine göre daha az kirletici madde içeriyordu ve daha az toz üretiyordu. Yalıtım montajcıları bu malzemeleri sevdi.

Şimdi TemizFiber daha fazlasını yapmak zorundaydı. Çok daha fazla.

Birçok kurucu ve CEO bu sorunu kıskanıyor olabilir. Ancak bilim projesinden ticari projeye geçiş, başarılması en zor olanlardan biridir.

Şirketin CEO’su Strimling, TechCrunch’a “Türünün ilk tesisinizi başlatmak zor” dedi. “Bize beklediğimizden daha pahalıya mal oldu. Beklediğimizden daha uzun sürdü. Bu oldukça tipik bir durum.”

Herhangi bir girişim belirli bir miktarda riskle bağlantılıdır. İlk aşamadaki şirketler genellikle teknolojilerinin işe yarayıp yaramayacağından veya ürünlerinin yeterli müşteri bulup bulamayacağından emin değiller. Ancak bu noktada yatırımcılar riski göğüslemeye daha istekli olurlar. Yeni girişimlerin kumar olduğunu biliyorlar, ancak bir girişimi hayata geçirmek için gereken miktar nispeten küçük. Sayı oyunu oynamak daha kolaydır.

Ancak yeni girişimler gençliklerinden ortaya çıktığında oyun değişiyor ve şirketin ürünleri birlerden ve sıfırlardan değil atomlardan oluştuğunda iş özellikle zorlaşıyor.

“Donanım, ileri teknoloji ve altyapı konusunda hala çok fazla tereddüt var” Matt RogersNest ve Mill’in kurucu ortağı TechCrunch’a söyledi. Bu garip orta aşamalar, donanım şirketlerinin hakim olduğu iklim girişimleri için özellikle zordur.

Rogers, “İklim sorununu SaaS ile çözemezsiniz” dedi.

Sorun, finans ve iklim değişikliği hakkındaki konuşmalara hakim olmaya başladı. Son yıllarda evleri ve binaları elektriklendirmek, endüstriyel süreçlerdeki kirliliği azaltmak ve gezegeni ısıtan karbonu atmosferden uzaklaştırmak isteyen girişimlerde bir patlama yaşandı. Ancak bu şirketler laboratuvardan çıktıkça, ilk ticari ölçekli projelerini inşa etmek için ihtiyaç duyacakları parayı toplamakta zorlanıyorlar.

“Bu geçiş gerçekten çok zor bir geçiş” dedi Lara İskele NoktasıPrime Coalition’da Trellis Climate’ın genel müdürü. “Bu, VC’nin gezinmek için tasarlandığı bir şey değil, kurumsal altyapı yatırımcılarının risk perspektifinden üstlenmek üzere tasarlandığı bir şey değil.”

Bazıları buna “türünün ilk örneği” sorunu diyor. Diğerleri bunu “eksik orta” olarak adlandırıyor ve bir tarafta erken aşamadaki girişim paraları ve uzmanlık ile diğer tarafta altyapı fonları arasındaki giderek büyüyen uçurumu tanımlıyor. Ancak bu terimler sorunun ciddiyetini ortaya koyuyor. Daha iyi bir terim ne olabilir Ashwin ShashindranathEnergy Impact Partners’ın ortağı, “ticari ölüm vadisi” olarak adlandırıyor.

Sean Sandbach’ınSpring Lane Capital’in müdürü, bunu daha açık bir şekilde ifade ederek, bunu “iklim şirketlerine yönelik en büyük tehdit” olarak nitelendiriyor.

Donanımın finansmanı zordur

Ölüm vadisi iklim teknolojisi şirketlerine özgü değil ancak örneğin sanayi veya binaları karbondan arındırmak isteyenler için daha büyük bir zorluk teşkil ediyor. Rogers, “Donanım veya altyapı yaparken sermaye ihtiyaçlarınız çok farklıdır” dedi.

Nasıl olduğunu görmek için iki varsayımsal iklim teknolojisi şirketini düşünün: Biri yakın zamanda 2 milyon dolar toplayan gelire sahip bir SaaS girişimi ve 5 milyon dolar daha arıyor. “Bu geleneksel bir girişim şirketi için iyi bir hikaye” dedi Abe YokellCongruent Ventures’ın kurucu ortağı ve yönetici ortağıdır.

Bunu, hiçbir geliri olmayan ve türünün ilk örneği olan projesini finanse etmek için 50 milyon dolarlık B Serisi fon toplamayı uman bir derin teknoloji şirketiyle karşılaştırın. “Bu daha zor bir hikaye” dedi.

Sonuç olarak, “Zamanımızın büyük bir kısmı sürekli olarak portföy şirketlerimizin sermayenin bir sonraki aşamasına geçmelerine yardımcı olmak için harcanıyor” dedi Yokell. “Boşluğu dolduracak insanları buluyoruz. Ama bu 20 fona gitmeniz gibi bir şey değil. 100 veya 200’e gidersiniz.

Para toplamayı zorlaştıran sadece dolar miktarları değil. Sorunun bir kısmı, startup finansmanının yıllar içinde nasıl geliştiğinden kaynaklanıyor. Onlarca yıl önce risk sermayedarları donanım zorluklarıyla mücadele ederken, bugün çoğunluk bunlardan kaçınma eğiliminde.

“Ekonomimizde donanım ilerlemelerinden ziyade dijital inovasyon için inşa edilmiş bir sermaye yığınımız var” dedi Saloni MultaniGalvanize İklim Çözümleri’nde girişim ve büyümeden sorumlu eş başkan.

Startup’lar nasıl ortada ölüyor?

Ticari ölüm vadisi birkaç kurbandan fazlasını talep etti. On yılı aşkın bir süre önce, akü üreticisi A123 Systems, yalnızca kendi fabrikalarını değil, aynı zamanda GM gibi şirketlere pil sağlamak amacıyla tüm bir tedarik zincirini kurmak için hararetli bir şekilde çalıştı. Sonunda dolar başına birkaç kuruş karşılığında Çinli bir otomobil parçası devine satıldı.

Daha yakın bir zamanda, güneş panellerinin güneşi takip etmesine yardımcı olacak aktüatörler üreten Sunfolding, batmak Üretim zorluklarıyla karşılaştıktan sonra Aralık ayında. Başka bir girişim olan elektrikli otobüs üreticisi Proterra, kısmen kârsız sözleşmeler imzalaması nedeniyle Ağustos ayında iflas ilan etti; bu da otobüslerin beklenenden daha pahalı olmasına neden oldu.

Proterra örneğinde, otobüslerin seri üretimine yönelik zorluklar, şirketin aynı zamanda biri diğer ağır hizmet araçları için akü sistemlerine odaklanan, diğeri ise onlar için şarj altyapısı konusunda uzmanlaşmış iki iş kolu daha geliştirmesiyle daha da arttı.

Birçok startup bu tuzağa düşüyor Adam Sharkawy, Material Impact’in kurucu ortağı ve yönetici ortağıdır. “Erkenden başarı elde ettikçe etraflarına bakıyorlar ve ‘Ekosistemimizi nasıl inşa edebiliriz? Gerçekten ölçeklendirmenin yolunu nasıl açabiliriz? Kendimizi ölçeğe hazırlamak için altyapıyı nasıl oluşturabiliriz?’” dedi. “Geri kalanını doğrusal olarak ölçeklendirmeye başlamadan önce, inşa ettikleri ve uygulanmasını sağlamaları gereken temel değer önerisini gözden kaçırıyorlar.”

Aradaki farkı kapatacak yetenekleri bulmak

Odaklanmayı sürdürmek, zorluğun bir parçasıdır. Neye ve ne zaman odaklanılacağını bilmek başka bir şeydir. Bu, ilk elden deneyimle öğrenilebilir; bu, genellikle başlangıç ​​aşamasındaki startuplarda eksik olan bir şeydir.

Sonuç olarak, birçok yatırımcı startupları üretim, inşaat ve proje yönetimi alanlarında deneyimli kişileri normalden daha erken işe almaya zorluyor. “Biz her zaman proje yöneticisi, mühendislik şefi, inşaat şefi gibi pozisyonların erken işe alınmasını savunuyoruz” dedi. Mario FernandezBüyük gösterilere ve türünün ilk örneği olan projelere yatırım yapan Breakthrough Energy Catalyst’in başkanı.

EIP ortağı Shashindranath, “Ekip boşluğu, çözmeye çalıştığımız büyük bir sorun” dedi. “Yatırım yaptığımız şirketlerin çoğu daha önce hiç büyük bir proje inşa etmemişti.”

Elbette, şirketin parası biterse doğru ekibin varlığı önemli olmayacaktır. Bunun için yatırımcıların cüzdanlarını daha derinlemesine incelemeleri veya başka yerlerde çözüm aramaları gerekiyor.

Para Önemlidir

Daha fazla ve daha büyük çekler yazmak, birçok firmanın izlediği çözümlerden biridir. Pek çok yatırımcının, ölüm vadisinde hayatta kalmak için gerekli kaynaklara sahip olmalarını sağlamak amacıyla en başarılı portföy şirketlerine ayrılmış fırsat fonları veya süreklilik fonları vardır. Shashindranath, bunun sadece girişimlere daha büyük savaş sandıkları sağlamakla kalmayıp, aynı zamanda diğer sermaye havuzlarına erişmelerine de yardımcı olabileceğini söyledi. Daha büyük banka hesaplarına sahip şirketlerin borç finansörleri nezdinde “ek güvenilirliğe” sahip olduğunu söyledi. “Bu, birçok farklı şekilde yardımcı olan bir sinyaldir.”

Fabrika kuran şirketler için varlığa dayalı ekipman kredilerinin de bir seçenek olduğunu ifade etti. Tom ChiAt One Ventures’ın kurucu ortağı, “en kötü senaryoda, ekipmanı değerinin %70’i oranında geri satabilirsiniz ve geri ödemek için yalnızca küçük bir borç tavanınız kalır.”

Ancak füzyon startupları gibi son teknoloji şirketler için bu taktik kitabının onları nereye kadar götürebileceğinin sınırları var. Bazı projelerin anlamlı bir gelir getirebilmesi için çok fazla paraya ihtiyacı vardır ve bu açığı kapatabilecek konumda olan çok fazla yatırımcı yoktur.

“Erken aşamadaki yatırımcılar, pek çok nedenden ötürü, büyük ölçüde fonlarının büyüklüğü, yazabilecekleri çeklerin büyüklüğü ve dürüst olmak gerekirse getirilerin gerçekleri nedeniyle bu orta süreci desteklemekte zorlandılar. Bu varlıkların sonuçta üretim yapabilecek durumda olduklarını” ifade etti. Francis O’SullivanS2G Ventures’ın genel müdürü. “Bu daha büyük, daha sermaye yoğun, daha proje odaklı, emtia üreten dünyaya adım attığınızda, girişim benzeri getiriler elde etmek son derece zordur.”

Tipik erken aşama girişim yatırımcıları, yatırımlarından on kat getiri elde etmeyi hedefliyor ancak O’Sullivan, donanım odaklı iklim teknolojisi girişimleri için belki de daha iyi bir hedefin 2 veya 3 kat olabileceğini savunuyor. Bu, işleri %50 getiri hedefleyen altyapı yatırımcılarına devretmeden önce, benzer getiriler arayan büyüme sermayesi fonlarından devam eden yatırımları çekmeyi kolaylaştıracaktır. Sorun şu ki, çoğu yatırımcı büyük para yöneticilerinin bünyesinde bile birlikte çalışmaya teşvik edilmiyor, dedi.

Abe Yokell, bunun da ötesinde, orta aşamalarda finansman sağlayacak ölçeğe sahip iklim odaklı çok fazla risk sermayesi firmasının bulunmadığını söyledi. “Bu noktada gerçekten üzerine bahse girdiğimiz şey, yeterince örtüşmenin olması. [in interests] geleneksel girişim firmalarının gelmesi için” dedi. “Elbette sorun şu ki, son birkaç yıldır geleneksel girişimler oldukça yıpranmış durumda.”

Daha fazla sermaye getirmek

Geleneksel girişim firmalarının adım atmamasının bir başka nedeni de iklim teknolojisi yatırımlarıyla ilişkili riskleri gerçekten anlamamaları.

“Donanımda teknoloji riski varmış gibi görünen ama gerçekte olmayan şeyler var. Bunun çok büyük bir fırsat olduğunu düşünüyorum” dedi Shomik DuttaOverture’un kurucu ortağı ve yönetici ortağıdır. “Sonra teknoloji riski taşıyan ve hala taşıyan şeyler var. Ve soru şu: Bu yolları nasıl ikiye ayıracağız?”

Yakın zamanda CleanFiber’a yatırım yapan Spring Lane adlı firma, hem risk sermayesinden hem de özel sermayeden yararlanan bir tür hibrit yaklaşım geliştirdi. Sandbach, firmanın yatırımları konusunda büyük miktarda durum tespiti yaptığını söyledi – “büyük altyapı fonlarıyla aynı seviyede” – bu da girişimin bilimsel ve teknik zorluklarla başa çıktığına dair güven kazanmasına yardımcı oluyor.

Devam etmeye karar verdiğinde, genellikle özsermaye ve borcun bir kombinasyonunu kullanır. Anlaşma tamamlandıktan sonra Spring Lane, portföy şirketlerinin ölçek büyütme zorluklarının üstesinden gelmesine yardımcı olan uzmanlardan oluşan bir ekibe sahip oluyor.

Her firma bu yaklaşımı benimseme eğiliminde olmayacaktır; bu nedenle Pierpoint’in firması Prime Coalition, devlet bağışlarından hayırseverlik dolarlarına kadar her şeyi içeren daha sözde katalitik sermayeyi savunuyor. İkincisi, diğer yatırımcıların kabul etmeye istekli olmayacağı riski absorbe edebilir. Zamanla, yatırımcılar orta aşamadaki iklim teknolojisi yatırımlarının içerdiği riskleri daha iyi anladıkça, hayırseverlik desteği olmadan kendi başlarına bahis koymaya daha yatkın olacakları düşüncesi devam ediyor.

Multani, “İnsanoğlunun bilgi yoluyla bazı riskleri ortadan kaldırdığına inanıyorum” dedi. “Genelci firmaların bu şirketlere yatırım yaptığını görmeyi sevmemin nedeni, bunun, alanı anlamak için çok zaman harcadıkları ve bir fırsat olduğunun farkına vardıkları anlamına gelmesidir.”

Ne olursa olsun, teknoloji yoluyla iklim çözümleri yaratmak acil bir zorluktur. Dünya ülkeleri önümüzdeki 25 yıl içinde karbon kirliliğini ortadan kaldırma hedefini koymuş durumda. Tek bir fabrika kurmanın birkaç yıl sürdüğünü düşünürsek bu çok da uzun bir süre değil. Isınmayı 1,5°C’nin altında tutmak için, birçoğu daha önce hiç inşa edilmemiş olan çok sayıda fabrika kurmamız gerekecek. Ve bunu yapabilmek için startupların bugün mevcut olandan çok daha fazla paraya ihtiyacı olacak.

CleanFiber’da Strimling ve ekibi şirketin ilk fabrikasını henüz tamamlamadı, aynı zamanda genişletti. Artık her yıl 20.000 eve yetecek kadar yalıtım üretiyor. Sonraki birkaç tesisin inşası daha az zaman alacaktır ancak ilkinin açılışına giden yolda ciddi engeller vardı. Strimling, “Türünün ilk tesisini faaliyete geçirirken beklemediğiniz şeylerle karşılaşırsınız” dedi. “Bir salgınla karşılaştık”

Bu başarıyı çeşitli sektörlerde kopyalamak kolay veya ucuz olmayacak. Yine de pek çok yatırımcı iyimserliğini koruyor. Multani, “Gelecek geçmişten farklı görünecek” dedi. “O olmalı.”