Ford, 18 ay önce elektrikli araç sahiplerine Tesla Supercharger ağına erişim sağlamak için bir anlaşma imzaladığında bir dönüşümün başlangıcını yapmıştı.

Çarpıcı bir değişimle, GM ve Hyundai’den Rivian ve Mercedes’e kadar otomobil üreticisi ardı ardına aynı şeyi yaptı. 2023’ün sonuna kadar, neredeyse her büyük otomobil üreticisi Tesla’nın Kuzey Amerika Şarj Standardı’nı (NACS) benimsemeyi kabul etti ve EV sahiplerine adaptörlerin yakında yolda olacağına dair söz verdi.

Tesla dışındaki çoğu müşteri hala bekliyor. Ancak GM’nin bu hafta başındaki duyurusu iyimserliğe dair elektrikli bir astar sağlayabilir.

Chevrolet Silverado EV ve Cadillac Lyriq gibi GM araçlarının EV sahipleri artık resmi olarak erişime sahip olmak Tesla’nın Süper Şarj Cihazlarına. GM EV sahiplerinin tek yapması gereken, arabalarının Tesla’nın portlarında şarj olmasını sağlayacak GM onaylı adaptörleri satın almak ve beklemek.

Yakında daha fazlası gelebilir. TechCrunch, hangi markaların Tesla Süper Şarj Ağına erişimi olduğunu takip ediyor ve bu listeyi güncelleyecek.

Tesla EV şarj standardına geçiş

Kasım 2022’de Tesla, ağ operatörlerini ve otomobil üreticilerini teknolojiyi benimsemeye ve Kuzey Amerika’da yeni standart haline getirmeye teşvik etmek amacıyla EV şarj konnektörü tasarımını paylaştı. O zamanlar, diğer tüm otomobil üreticileri Kuzey Amerika’da Birleşik Şarj Standardını (CCS) kullanıyordu.

Tesla’nın şarj ağının, sağlam ve kullanıcı dostu tasarımı ve EV enerjisinin ödeme kolaylığı nedeniyle çok daha üstün olduğu düşünülse de o dönemde bu aracın kitlesel olarak benimsenmesi pek mümkün görünmüyordu.

Altı ay sonra Ford, müşterilerine ABD ve Kanada genelinde 12.000’den fazla Süper Şarj Cihazına erişim sağlayacak bir anlaşmada Tesla ile çalışacağını duyuran ilk şirket oldu. Ancak konu sadece Ford EV sahiplerine özel bir adaptöre erişim sağlamak değildi. Ford ayrıca gelecekteki EV’lerini CCS yerine NACS portlarıyla entegre etmeyi de taahhüt etti.

Bunları Rivian, GM, BMW, Honda, Hyundai, Volkwagen, Porsche, Audi, Hyundai, Kia, Lucid ve Stellantis takip etti.

Tesla şarjı SSS

Bugün ABD’de, halka açık 36.499 NACS portu var (bunlardan bazıları Tesla’nın standardını benimsemiş diğer EV şarj şirketlerinden olabilir), buna karşın yaklaşık 16.925 CCS portu var. Buna rağmen federal dolarlar CCS şarj cihazlarının kurulumuna açıkça gidilmiştir.

CCS portuna takılıp kalan EV sahipleri, üretici tarafından onaylanmış adaptörleri beklemek zorunda kalacaklar. Bazı üçüncü taraf adaptörler, belirli güvenlik ve performans standartlarına uyumlu olduğunu iddia etse de, örneğin Lectron’un Vortex Fişi 199 dolara, Tesla’nın web sitesi bu tür adaptörlerin yasak olduğunu söylüyor.

TechCrunch’a konuşan bir GM sözcüsü, adaptörlerinin şarj sırasında GM EV pillerini korumak için özel olarak tasarlandığını ve araç garantisinin GM tarafından onaylanmayan adaptörlerin kullanımı sonucu araç parçalarında meydana gelen hasarları kapsamadığını söyledi.

Tesla, Ağustos ayının sonlarında X’te adaptör üretimini artırdığını duyurdu. Bu açıklama, GM’nin duyurusuyla birleştiğinde, yakında daha fazla Tesla olmayan EV’nin Süper Şarj istasyonlarına geleceği anlamına gelebilir. Hepsinin şarj için ödeme yapabilmeleri için Tesla uygulamasını indirmeleri gerekecek.

Tesla süper şarj erişim kontrol listesi

Genel Motorlar

Eylül 2024 itibarıyla GM, Chevy, Cadillac ve GMC EV’lerindeki yazılımı nihayet güncelledi, böylece müşteriler Tesla’nın Süper Şarj Cihazlarını kullanabilir. Yakında erişim istiyorlarsa, uygulamaları üzerinden 225 dolara “GM onaylı” bir adaptör satın almaları gerekiyor.

GM, gönderimin ne kadar süreceğini söylemedi. Bir GM sözcüsü, şirketin halihazırda adaptörlerin bir envanterine sahip olduğunu ve onaylı NACS DC hızlı şarj adaptörlerini üretmek için birden fazla tedarikçiyle çalıştığını söyledi.

2025’ten itibaren GM’nin elektrikli araçları NACS şarj portu ile üretilecek.

Ford

Bazı Ford müşterileri resmen erişim sağlandı Şubat ayında Tesla Süper Şarj Cihazlarına ücretsiz hızlı şarj adaptörleri teslim edilecek, ancak devam eden tedarik kısıtlamaları çoğu müşteriye ücretsiz hızlı şarj adaptörlerinin teslimatını geciktirdi (Ford, gecikmelerin “bazı” müşterileri etkilediğini söylese de).

Mustang Mach-E ve Ford F-150 Lightning’in henüz adaptörlerini sipariş etmemiş olan mevcut sahipleri bunu Ford Pass uygulamaları üzerinden yapabilirler. Ücretsiz adaptör için başvuruda bulunmanın son tarihi 30 Eylül’dür.

Rivian

EV girişimi Rivian, 18 Mart 2024’te Kuzey Amerika genelinde 15.000 Süper Şarj Cihazına resmen erişim sağladı. O zamanlar Rivian, müşterilere adaptör göndermeye başlayacağına söz vermişti Nisan ayından itibarenRivian sözcüsü TechCrunch’a yaptığı açıklamada, otomobil üreticisinin bu baharda teslimatlara başladığını ve adaptörleri aldığı anda göndermeye devam ettiğini söyledi.

TechCrunch, otomobil üreticilerinin resmi erişime kavuşmasıyla listeyi güncelleyecek.

Siber güvenlik, teknik jargon ve terimlerle dolu bir dünyadır. TechCrunch’ta, yıllardır siber güvenlik hakkında yazıyoruzve hatta bazen belirli bir kelime veya ifadenin tam olarak ne anlama geldiğine dair bir tekrara ihtiyacımız olur. Bu yüzden makalelerimizde kullandığımız en yaygın ve en yaygın olmayan kelime ve ifadelerden bazılarını ve bunları nasıl ve neden kullandığımıza dair açıklamaları içeren bu sözlüğü oluşturduk.

Bu gelişmekte olan bir derlemedir ve düzenli olarak güncelleyeceğiz.

---

Etkilenen bir sistemde komut veya kötü amaçlı kod çalıştırma yeteneği, genellikle sistemin yazılımındaki bir güvenlik açığı nedeniyle. Keyfi kod yürütme, etkilenen bir sisteme (örneğin birinin cihazına) uzaktan veya fiziksel erişimle gerçekleştirilebilir. Keyfi kod yürütmenin internet üzerinden gerçekleştirilebildiği durumlarda, güvenlik araştırmacıları buna genellikle uzaktan kod yürütme adını verir.

Kod yürütme, sıklıkla, söz konusu sisteme uzun vadeli ve kalıcı erişim sağlamak için bir arka kapı yerleştirmenin veya sistemin daha derin kısımlarına veya aynı ağdaki diğer cihazlara erişmek için kullanılabilecek kötü amaçlı yazılımları çalıştırmanın bir yolu olarak kullanılır.

(Ayrıca bakınız: Uzaktan kod yürütme)

Botnet’ler, siber saldırılarda kullanılmak üzere kötü amaçlı yazılımlar (veya bazen zayıf veya varsayılan parolalar) tarafından ele geçirilmiş web kameraları ve ev yönlendiricileri gibi ele geçirilmiş internet bağlantılı cihazların ağlarıdır. Botnet’ler yüzlerce veya binlerce cihazdan oluşabilir ve genellikle tuzağa düşürülmüş cihazlara komutlar gönderen bir komuta ve kontrol sunucusu tarafından kontrol edilir. Botnet’ler, siber suçluların internet trafiğini maskelemek ve korumak için dağıtılmış cihaz ağını kullanmak gibi çeşitli kötü amaçlı amaçlar için kullanılabilirkötü amaçlı yazılım teslim etmekveya toplu bant genişliklerini kullanarak büyük miktarda gereksiz internet trafiğiyle web sitelerini ve çevrimiçi hizmetleri kötü amaçlı olarak çökertiyorlar.

(Görmek: Komuta ve kontrol sunucusu; Dağıtılmış hizmet reddi)

Bir hata, esasen bir yazılım aksaklığının nedenidir, örneğin yazılımın çökmesine veya beklenmedik şekilde davranmasına neden olan bir hata veya sorun. Bazı durumlarda, bir hata aynı zamanda bir güvenlik açığı da olabilir.

“Böcek” terimi 1947’de, ilk bilgisayarların oda büyüklüğünde olduğu ve ağır mekanik ve hareketli ekipmanlardan oluştuğu bir zamanda ortaya çıktı. Bir bilgisayarda bulunan bir böceğin bilinen ilk olayı, bir güve elektronik aksamı bozdu Bu oda büyüklüğündeki bilgisayarlardan birinin.

(Ayrıca bakınız: Güvenlik Açığı)

Komuta ve kontrol sunucuları (C2 sunucuları olarak da bilinir), siber suçlular tarafından tehlikeye atılmış cihaz filolarını uzaktan yönetmek ve kontrol etmek, kötü amaçlı yazılımları internet üzerinden dağıtmak ve dağıtılmış hizmet reddi saldırıları başlatmak gibi siber saldırılar başlatmak için kullanılır.

(Ayrıca bakınız: Botnet; Dağıtılmış hizmet reddi)

Veri ihlallerinden bahsettiğimizde, nihayetinde verilerin olması gereken yerden uygunsuz bir şekilde kaldırılmasını kastediyoruz. Ancak koşullar önemlidir ve belirli bir olayı tanımlamak için kullandığımız terminolojiyi değiştirebilir.

Veri ihlali, korunan verilerin başlangıçta depolandığı yerden uygunsuz bir şekilde sistemden ayrıldığının doğrulanması ve genellikle birisi tehlikeye atılan verileri keşfettiğinde doğrulanmasıdır. Çoğu zaman, kötü niyetli bir siber saldırgan tarafından verilerin sızdırılmasından veya başka bir şekilde kasıtsız bir ifşanın sonucu olarak tespit edilmesinden bahsediyoruz. Olay hakkında bilinenlere bağlı olarak, ayrıntıların bilindiği yerlerde bunu daha spesifik terimlerle açıklayabiliriz.

(Ayrıca bakınız: Veri ifşası; Veri sızıntısı)

Veri ifşası (bir veri ihlali türü), korunan verilerin insan hatası veya yanlış yapılandırma gibi nedenlerle erişim denetimi olmayan bir sistemde depolanmasıdır. Bu, bir sistemin veya veritabanının internete bağlı olduğu ancak parolası olmadığı durumları içerebilir. Veri ifşa edilmiş olması, verilerin aktif olarak keşfedildiği anlamına gelmez, ancak yine de bir veri ihlali olarak kabul edilebilir.

Veri sızıntısı (bir veri ihlali türü), korunan verilerin sistemde daha önce bilinmeyen bir güvenlik açığı veya içeriden erişim (örneğin bir çalışan) yoluyla kaçmasına izin verilen bir şekilde depolanmasıdır. Veri sızıntısı, verilerin dışarı sızdırılmış veya başka şekilde toplanmış olabileceği anlamına gelebilir, ancak her zaman kesin olarak bilmek için günlükler gibi teknik araçlar olmayabilir.

Dağıtılmış hizmet reddi veya DDoS’u düzenlemek bir tür siber saldırıdır İnternet üzerindeki hedefleri gereksiz web trafiğiyle doldurarak sunucuları aşırı yüklemek ve çökertmek, bir web sitesi, çevrimiçi mağaza veya oyun platformu gibi hizmetleri aksatmak anlamına gelir.

DDoS saldırıları, kötü niyetli bir operatör tarafından genellikle bir komuta ve kontrol sunucusundan uzaktan kontrol edilebilen, hacklenmiş internet bağlantılı cihazların (ev yönlendiricileri ve web kameraları gibi) ağlarından oluşan botnetler tarafından başlatılır. Botnetler, yüzlerce veya binlerce ele geçirilmiş cihazdan oluşabilir.

DDoS bir siber saldırı biçimi olsa da, bu veri sızdırma saldırıları kendi başlarına birer “hack” değildir; çünkü hedeflerinden veri ihlali veya veri sızdırmayı içermezler, bunun yerine etkilenen hizmette bir “hizmet reddi” olayına neden olurlar.

(Ayrıca bakınız: Botnet; Komuta ve kontrol sunucusu)

Çoğu modern sistem, altta yatan sistemin yapılandırmalarına ve ayarlarına daha kısıtlı erişime sahip kullanıcı hesapları belirleme yeteneği de dahil olmak üzere birden fazla güvenlik katmanıyla korunur. Bu, bu kullanıcıların veya bu kullanıcı hesaplarından birine uygunsuz erişimi olan herhangi birinin temel altta yatan sisteme müdahale etmesini önler. Ancak, bir “ayrıcalıkların yükseltilmesi” olayı, bir hatayı istismar etmeyi veya sistemi kullanıcıya olması gerekenden daha fazla erişim hakkı vermesi için kandırmayı içerebilir.

Kötü amaçlı yazılımlar, ayrıcalıkların yükseltilmesiyle oluşan hatalardan veya kusurlardan yararlanarak bir cihaza veya bağlı bir ağa daha derin erişim elde edebilir ve bu sayede kötü amaçlı yazılımın yayılmasına olanak tanıyabilir.

Bir istismar, genellikle bir sisteme girmek amacıyla bir güvenlik açığının kötüye kullanılması veya bundan faydalanılmasının yolu ve aracıdır.

(Ayrıca bakınız: Böcek; Güvenlik Açığı)

“Bilgi güvenliği”nin kısaltması, veri ve bilginin korunmasına odaklanan savunmacı siber güvenliği tanımlamak için kullanılan alternatif bir terimdir. “Infosec”, endüstri gazileri için tercih edilen terim olabilirken, “siber güvenlik” terimi yaygın olarak kabul görmüştür. Modern zamanlarda, bu iki terim büyük ölçüde birbirinin yerine kullanılabilir hale gelmiştir.

Jailbreaking, bir cihazın güvenliğini aşmak veya bir üreticinin donanım veya yazılıma koyduğu kısıtlamaları kaldırmak için istismarların ve diğer hackleme tekniklerinin kullanılması anlamında çeşitli bağlamlarda kullanılır. Örneğin iPhone’lar bağlamında, jailbreak, Apple’ın kısıtlamalarını kaldırmak için kullanılan bir tekniktir Uygulamaları sözde “duvarlı bahçesi”nin dışında yükleme veya Apple cihazlarında güvenlik araştırması yapma yeteneği kazanmanormalde oldukça kısıtlıdır. AI bağlamında, jailbreak yapmak, bir sohbet robotunun vermemesi gereken bilgileri vermesini sağlayacak bir yol bulmak anlamına gelir.

Kötü amaçlı yazılım, kötü amaçlı yazılımları tanımlayan geniş kapsamlı bir şemsiye terimdir. Kötü amaçlı yazılım birçok biçimde ortaya çıkabilir ve sistemleri farklı şekillerde istismar etmek için kullanılabilir. Bu nedenle, belirli amaçlar için kullanılan kötü amaçlı yazılımlar genellikle kendi alt kategorileri olarak adlandırılabilir. Örneğin, insanların cihazlarında gözetleme yapmak için kullanılan kötü amaçlı yazılım türüne “casus yazılım” denirken, dosyaları şifreleyen ve kurbanlarından para talep eden kötü amaçlı yazılımlara “fidye yazılımı” da denir.

(Ayrıca bakınız: Casus yazılım)

Meta veri bilgidir hakkında dijital bir şey, içeriğinden ziyade. Buna bir dosyanın veya belgenin boyutu, onu kimin oluşturduğu ve ne zaman oluşturduğu veya dijital fotoğraflar söz konusu olduğunda görüntünün nerede çekildiği ve fotoğrafı çeken cihaz hakkında bilgiler dahil olabilir. Meta veriler bir dosyanın içeriğini tanımlamayabilir, ancak bir belgenin nereden geldiğini veya kimin yazdığını belirlemede yararlı olabilir. Meta veriler ayrıca bir değişim hakkında, örneğin kimin arama yaptığı veya bir kısa mesaj gönderdiği gibi bilgilere de atıfta bulunabilir, ancak aramanın içeriğine veya mesajın kendisine atıfta bulunamaz.

Uzaktan kod yürütme, bir ağ üzerinden, genellikle internet üzerinden, herhangi bir insan etkileşimi gerektirmeden bir sistemde komutları veya kötü amaçlı kodları (kötü amaçlı yazılım gibi) çalıştırma becerisini ifade eder. Uzaktan kod yürütme saldırıları karmaşıklık açısından çeşitlilik gösterebilir, ancak istismar edildiğinde son derece zararlı güvenlik açıkları olabilir.

(Ayrıca bakınız: Keyfi kod yürütme)

Kötü amaçlı yazılım gibi, bir dizi gözetim izleme yazılımını kapsayan geniş bir terim. Casus yazılım genellikle NSO Group’un Pegasus’u, Intellexa’nın Predator’ı ve Hacking Team’in Remote Control System’ı gibi özel şirketler tarafından yapılan ve şirketlerin hükümet kurumlarına sattığı kötü amaçlı yazılımları ifade etmek için kullanılır. Daha genel terimlerle, bu tür kötü amaçlı yazılımlar, operatörlerinin (genellikle hükümet ajanları) hedeflerini gözetlemelerine ve izlemelerine olanak tanıyan, onlara bir cihazın kamerasına ve mikrofonuna erişme veya veri sızdırma yeteneği veren uzaktan erişim araçları gibidir. Casus yazılım ayrıca ticari veya hükümet casus yazılımı veya paralı asker casus yazılımı olarak da adlandırılır.

(Ayrıca bakınız: Takip yazılımı)

Stalkerware, genellikle çocuk veya çalışan izleme yazılımı kisvesi altında sıradan tüketicilere satılan bir tür gözetleme kötü amaçlı yazılımıdır (ve bir casus yazılım biçimidir) ancak genellikle habersiz bireylerin, çoğunlukla eşlerin ve ev arkadaşlarının telefonlarını gözetleme amacıyla kullanılır. Casus yazılım, hedefin mesajlarına, konumuna ve daha fazlasına erişim sağlar. Stalkerware genellikle hedefin cihazına fiziksel erişim gerektirir ve bu da saldırgana onu doğrudan hedefin cihazına yükleme olanağı verir, genellikle saldırgan hedefin parolasını bildiği için.

(Görmek: Casus yazılım)

Ne korumaya çalışıyorsunuz? Sizi veya verilerinizi kovalayabilecek kimlerden endişe ediyorsunuz? Bu saldırganlar verilere nasıl ulaşabilir? Bu tür soruların cevapları sizi bir tehdit modeli oluşturmaya yönlendirecektir. Başka bir deyişle, tehdit modellemesi bir kuruluşun veya bireyin güvenli bir yazılım tasarlamak ve onu güvence altına almak için teknikler geliştirmek için geçmesi gereken bir süreçtir. Bir tehdit modeli duruma bağlı olarak odaklı ve belirli olabilir. Otoriter bir ülkedeki bir insan hakları aktivistinin, örneğin fidye yazılımlarından endişe eden demokratik bir ülkedeki büyük bir şirketten farklı bir düşman kümesi ve koruması gereken verileri vardır.

“Yetkisiz” erişimi tanımladığımızda, bir oturum açma istemi, parola gibi güvenlik özelliklerinden herhangi birini kırarak bir bilgisayar sistemine erişimden bahsediyoruz; bu, ABD Bilgisayar Sahtekarlığı ve Kötüye Kullanım Yasası veya CFAA uyarınca yasa dışı kabul edilir. Yüksek Mahkeme 2021’de CFAA, yetkilendirme araçları olmayan bir sisteme (örneğin şifresi olmayan bir veritabanına) erişmenin yasa dışı olmadığını, çünkü orada olmayan bir güvenlik özelliğini kıramayacağınızı açıkladı.

“Yetkisiz” teriminin yaygın olarak kullanılan bir terim olduğunu ve şirketler tarafından sıklıkla öznel olarak kullanıldığını ve bu nedenle, içeriden erişim veya çalışanlar tarafından kötüye kullanım olaylarını engellemek için birinin şifresini çalan kötü niyetli bilgisayar korsanlarını tanımlamak için kullanıldığını belirtmekte fayda var.

Bir güvenlik açığı (güvenlik açığı olarak da bilinir), yazılımın çökmesine veya sistemin veya verilerinin güvenliğini etkileyen beklenmedik bir şekilde davranmasına neden olan bir hata türüdür. Bazen, iki veya daha fazla güvenlik açığı, hedeflenen bir sisteme daha derin erişim elde etmek için birbirleriyle birlikte kullanılabilir — “güvenlik açığı zincirlemesi” olarak bilinir.

(Ayrıca bakınız: Böcek; Faydalanmak)

Sıfır gün, daha önce keşfedilmiş veya istismar edilmiş, ancak etkilenen donanım veya yazılımı üreten satıcıya sorunu düzeltmesi için zaman (veya “sıfır gün”) verilmemiş belirli bir güvenlik açığı türüdür. Bu nedenle, etkilenen bir sistemin tehlikeye atılmasını önleyecek acil bir düzeltme veya hafifletme olmayabilir. Bu, özellikle internete bağlı cihazlar için sorunlu olabilir.

(Ayrıca bakınız: Güvenlik Açığı)

Ford, 18 ay önce elektrikli araç sahiplerine Tesla Supercharger ağına erişim sağlamak için bir anlaşma imzaladığında bir dönüşümün başlangıcını yapmıştı.

Çarpıcı bir değişimle, GM ve Hyundai’den Rivian ve Mercedes’e kadar otomobil üreticisi ardı ardına aynı şeyi yaptı. 2023’ün sonuna kadar, neredeyse her büyük otomobil üreticisi Tesla’nın Kuzey Amerika Şarj Standardı’nı (NACS) benimsemeyi kabul etti ve EV sahiplerine adaptörlerin yakında yolda olacağına dair söz verdi.

Tesla dışındaki çoğu müşteri hala bekliyor. Ancak GM’nin bu hafta başındaki duyurusu iyimserliğe dair elektrikli bir astar sağlayabilir.

Chevrolet Silverado EV ve Cadillac Lyriq gibi GM araçlarının EV sahipleri artık resmi olarak erişime sahip olmak Tesla’nın Süper Şarj Cihazlarına. GM EV sahiplerinin tek yapması gereken, arabalarının Tesla’nın portlarında şarj olmasını sağlayacak GM onaylı adaptörleri satın almak ve beklemek.

Yakında daha fazlası gelebilir. TechCrunch, hangi markaların Tesla Süper Şarj Ağına erişimi olduğunu takip ediyor ve bu listeyi güncelleyecek.

Tesla EV şarj standardına geçiş

Kasım 2022’de Tesla, ağ operatörlerini ve otomobil üreticilerini teknolojiyi benimsemeye ve Kuzey Amerika’da yeni standart haline getirmeye teşvik etmek amacıyla EV şarj konnektörü tasarımını paylaştı. O zamanlar, diğer tüm otomobil üreticileri Kuzey Amerika’da Birleşik Şarj Standardını (CCS) kullanıyordu.

Tesla’nın şarj ağının, sağlam ve kullanıcı dostu tasarımı ve EV enerjisinin ödeme kolaylığı nedeniyle çok daha üstün olduğu düşünülse de o dönemde bu aracın kitlesel olarak benimsenmesi pek mümkün görünmüyordu.

Altı ay sonra Ford, müşterilerine ABD ve Kanada genelinde 12.000’den fazla Süper Şarj Cihazına erişim sağlayacak bir anlaşmada Tesla ile çalışacağını duyuran ilk şirket oldu. Ancak konu sadece Ford EV sahiplerine özel bir adaptöre erişim sağlamak değildi. Ford ayrıca gelecekteki EV’lerini CCS yerine NACS portlarıyla entegre etmeyi de taahhüt etti.

Bunları Rivian, GM, BMW, Honda, Hyundai, Volkwagen, Porsche, Audi, Hyundai, Kia, Lucid ve Stellantis takip etti.

Tesla şarjı SSS

Bugün ABD’de, halka açık 36.499 NACS portu var (bunlardan bazıları Tesla’nın standardını benimsemiş diğer EV şarj şirketlerinden olabilir), buna karşın yaklaşık 16.925 CCS portu var. Buna rağmen federal dolarlar CCS şarj cihazlarının kurulumuna açıkça gidilmiştir.

CCS portuna takılıp kalan EV sahipleri, üretici tarafından onaylanmış adaptörleri beklemek zorunda kalacaklar. Bazı üçüncü taraf adaptörler, belirli güvenlik ve performans standartlarına uyumlu olduğunu iddia etse de, örneğin Lectron’un Vortex Fişi 199 dolara, Tesla’nın web sitesi bu tür adaptörlerin yasak olduğunu söylüyor.

TechCrunch’a konuşan bir GM sözcüsü, adaptörlerinin şarj sırasında GM EV pillerini korumak için özel olarak tasarlandığını ve araç garantisinin GM tarafından onaylanmayan adaptörlerin kullanımı sonucu araç parçalarında meydana gelen hasarları kapsamadığını söyledi.

Tesla, Ağustos ayının sonlarında X’te adaptör üretimini artırdığını duyurdu. Bu açıklama, GM’nin duyurusuyla birleştiğinde, yakında daha fazla Tesla olmayan EV’nin Süper Şarj istasyonlarına geleceği anlamına gelebilir. Hepsinin şarj için ödeme yapabilmeleri için Tesla uygulamasını indirmeleri gerekecek.

Tesla süper şarj erişim kontrol listesi

Genel Motorlar

Eylül 2024 itibarıyla GM, Chevy, Cadillac ve GMC EV’lerindeki yazılımı nihayet güncelledi, böylece müşteriler Tesla’nın Süper Şarj Cihazlarını kullanabilir. Yakında erişim istiyorlarsa, uygulamaları üzerinden 225 dolara “GM onaylı” bir adaptör satın almaları gerekiyor.

GM, gönderimin ne kadar süreceğini söylemedi. Bir GM sözcüsü, şirketin halihazırda adaptörlerin bir envanterine sahip olduğunu ve onaylı NACS DC hızlı şarj adaptörlerini üretmek için birden fazla tedarikçiyle çalıştığını söyledi.

2025’ten itibaren GM’nin elektrikli araçları NACS şarj portu ile üretilecek.

Ford

Bazı Ford müşterileri resmen erişim sağlandı Şubat ayında Tesla Süper Şarj Cihazlarına sunulacak, ancak devam eden tedarik kısıtlamaları çoğu müşteriye ücretsiz hızlı şarj adaptörlerinin teslimatını geciktirdi (Ford, gecikmelerin “bazı” müşterileri etkilediğini söylese de).

Mustang Mach-E ve Ford F-150 Lightning’in henüz adaptörlerini sipariş etmemiş olan mevcut sahipleri bunu Ford Pass uygulamaları üzerinden yapabilirler. Ücretsiz adaptör için başvuruda bulunmanın son tarihi 30 Eylül’dür.

Rivian

EV girişimi Rivian, 18 Mart 2024’te Kuzey Amerika genelinde 15.000 Süper Şarj Cihazına resmen erişim sağladı. O zamanlar Rivian, müşterilere adaptör göndermeye başlayacağına söz vermişti Nisan ayından itibarenRivian sözcüsü TechCrunch’a yaptığı açıklamada, otomobil üreticisinin bu baharda teslimatlara başladığını ve adaptörleri aldığı anda göndermeye devam ettiğini söyledi.

TechCrunch, otomobil üreticilerinin resmi erişime kavuşmasıyla listeyi güncelleyecek.

ABD yenilik yapar ve AB düzenler, ya da belirli transatlantik bahisçilerin söylemeyi sevdiği gibi. Burada bu gürültüye karışmayacağız, ancak iki şey açık: Bloğun Tek Pazarı’nın kendine özgü kuralları var ve son birkaç on yılda pek çok ABD teknoloji devi Avrupa Birliği rekabet düzenlemelerine aykırı davrandı. Bundan ne anlarsanız anlayın.

Bu ayın başlarında, Apple ve Google’a karşı açılan birkaç büyük antitröst davasını kazanmanın keyfini çıkarırken, AB’nin emekli rekabet şefi Margrethe Vestager, şaka yollu Büyük Teknoloji şirketlerini en iyi müşterilerinden biri olarak niteledi. Ay!

Son birkaç on yılda dijital gelişimin Brüksel ile endüstrinin ağır topları arasındaki en dikkat çekici – her zaman sonuç doğurmasa da – rekabet çatışmalarının anlık görüntüsünü vermek için teknolojiyi hedef alan en büyük 10 AB antitröst eylemini içeren bir liste derledik. Liste, söz konusu para cezasının veya sorumluluğun büyüklüğüne göre sıralanmıştır.

AB’nin antitröst teknoloji uygulama sonuçlarının çeşitlilik gösterdiğini söylemek adil olsa da, bu önemli davalardan bazılarının bloğun Dijital Piyasalar Yasası’na ilham kaynağı olması kalıcı bir mirastır: Önümüzdeki yıllarda büyük teknoloji oyuncularının daha sert ve daha hızlı darbe almasını sağlayabilecek bir amiral gemisi pazar rekabet edilebilirlik reformu. Sonunda Büyük Teknoloji’nin emniyet kemerini takma zamanı geldi.

İrlanda’nın Apple’a sağladığı vergi indirimleri

Hiç kimse zevk alır vergilerini ödemek, hatta ödenmemiş vergiler için talepte bulunmak daha da az. Ancak Eylül 2018’de Apple, AB’ye göz yaşartıcı bir ceza vermeyi yeni bitirmişti. 13,1 milyar avro (o dönem değeri 15,3 milyar dolar) Bloğun, üye devletlerinden biri olan İrlanda’ya 1991 ile 2014 yılları arasında Apple’a verilen yasadışı vergi indirimleri nedeniyle açtığı davayı kazanmasının ardından.

Bloğun rekabet kuralları kapsamına giren Devlet Yardımı davası, AB temyiz mahkemelerinde gidip geldi. Ancak Eylül 2024’te Adalet Divanı, Ağustos 2016’da Komisyon’un yasadışı Devlet Yardımı hakkındaki orijinal bulgusunu onayladı.

En üst mahkemenin nihai kararını açıklamasıyla (alt mahkemeye geri gönderme değil), Apple’ın karara itiraz etme konusundaki yasal seçenekleri tükendi ve AB emanet hesabında bekleyen milyarlarca dolarlık eksik ödenmiş verginin sonunda İrlanda’nın kasasına akması bekleniyor.

Google’ın Android’e yönelik OEM kısıtlamaları

Mobil cihaz üreticilerinin işletim sistemiyle birlikte sunabileceği yazılımı mikro düzeyde yönetmek, Android — seçtikleri donanımdan bağımsız olarak kendi ürünlerini Android kullanıcılarının önüne çıkarmak için — Google’ı son yıllarda AB’de maliyetli bir soruna soktu. Aslında yaklaşık 5 milyar dolarlık bir antitröst ateşi. 2018’de hakim konumunu kötüye kullandığı gerekçesiyle yaptırım uygulayan Komisyon kararı, bu rekabet kötüye kullanımı kategorisi için rekor kıran bir cezaydı ve hala öyle.

Orijinal AB 4,34 milyar avro Google’a verilen para cezası, Genel Mahkeme’nin Eylül 2022’deki temyiz kararında hafifçe düşürülerek 4,125 milyar avroya indirildi. Ancak, hakimler büyük ölçüde orijinal Komisyon kararını onadı ve Google’ın uygulamayı bozma teklifini reddetti.

Haziran 2017’de Google, o zamana kadar rekor kıran bir olayla daha karşı karşıya kaldı 2,42 milyar avro hakim konumunu kötüye kullanmanın cezası — bu, ürün karşılaştırma hizmeti olan Google Alışveriş’in (önceki adıyla Google Ürün Arama ve ondan önce de kelime oyunu içeren Froogle) nasıl işletildiğiyle ilgiliydi.

Blok, Google’ın organik arama sonuçlarında kendi (aynı adı taşıyan) alışveriş karşılaştırma hizmetini haksız yere kayırmakla kalmayıp, teknoloji devinin Avrupa’da neredeyse tamamen ele geçirdiği bir pazar olduğunu, aynı zamanda rakip karşılaştırma hizmetlerini de aktif olarak gerilettiğini tespit etti. Milyarlarca avroluk para cezası geldi – duyurulduğu sırada yaklaşık 2,73 milyar dolar değerindeydi – ve daha sonra AB’nin en üst mahkemesi tarafından Eylül 2024’te alınan bir kararla onaylandı.

Apple’ın iOS müzik akışına yönelik yönlendirme karşıtı

AB, Apple’ın iOS’taki müzik akışı pazarındaki davranışlarına karşı uzun süredir devam eden bu uygulamada, Apple’ı dışlayıcı davranıştan ziyade tüketici sömürüsüyle suçlayan bir zarar rekabeti teorisine dönüştü.

Bloğun rekabet bölümü, App Store operatörüne karşı iOS geliştirici şikayetlerini araştırırken birkaç kez yön değiştirdi. Ancak Mart 2024’te Apple’ı bir 1,84 milyar avro Geliştiricilerin iPhone kullanıcılarına Apple mağazasının dışında mevcut olan daha ucuz fırsatlar hakkında bilgi vermesini yasaklamak için para cezası (yaklaşık 2 milyar dolar). Finansal yaptırımın büyük çoğunluğu (tam 1,8 milyar avro) AB’nin standart zarar hesaplamasının üzerine uygulandı ve blok bunun caydırıcı olmasını umduğunu söyledi. (Bu olmadan, para cezası sadece 40 milyon avro olurdu – veya Büyük Teknoloji için “park cezası” seviyesinde bir ceza.)

Google’ın AdSense kısıtlamaları

Mart 2019’da blok, Google’a arama reklamı aracılık işi nedeniyle yaptırım uyguladığında, Google’a hakimiyetin kötüye kullanılması nedeniyle bir milyar dolardan fazla antitröst cezası daha verildi. Komisyon, şirketin 2006 ile 2016 yılları arasında rakip reklam aracılarını sıkıştırmak amacıyla müşterilerle yaptığı sözleşmelerde kısıtlayıcı maddeler kullandığını tespit etti. 1,49 milyar avro (veya yaklaşık 1,7 milyar dolar) tutarındaki ceza usulüne uygun olarak uygulandı.

Ancak Eylül 2024’te, Komisyon’un bulgularının çoğunu desteklemesine rağmen, AB Genel Mahkemesi, Komisyonun Google’ın sözleşmelerinin süresini değerlendirme biçimindeki hatalar nedeniyle AdSense kararını tamamen iptal etti. AB’nin itiraz edip etmeyeceği henüz belli değil.

Komisyon’un Google’ın reklam teknolojisi yığınını daha geniş bir şekilde araştıran (açık) bir davası daha var ve bu da AdSense davasını önemsiz bir bira gibi gösterebilir. Margrethe Vestager geçen yıl, şüphelenilen ihlallerin doğrulanması durumunda yapısal bir ayrımın (yani Google’ı parçalamak) tek uygulanabilir çözüm olabileceği konusunda uyardı.

PC monitörü ve TV parçaları fiyat sabitleme karteli

2012 yılında AB toplamda 1,47 milyar avro para cezalarında bir kartel davası bilgisayar monitörleri ve televizyonların üretiminde kullanılan bileşenlerin satışıyla ilgili. Bir sürü elektronik devi, 1996 ile 2006 yılları arasında katot ışın tüplerinin (CRT) fiyat tespiti konusundaki yaptırımlara yakalandı. Bileşenler düz ekran öncesi dönemde bilgisayar monitörlerinde ve televizyonlarda kullanılıyordu ve Komisyon, donanım üreticilerinin fiyatları belirlemek için işbirliği yaptığını tespit etti. LG, Panasonic, Philips, Samsung ve Toshiba dahil olmak üzere bir veya iki CRT karteline dahil olan yedi elektronik devine para cezası verildi.

Çip üreticisi Intel’in dışlayıcı uygulamaları

Zaman içinde daha da geriye giderek, o zamanlar rekor sayılan Mayıs 2009’a geliyoruz 1,06 milyar avro AB, ABD devinin rakip AMD’yi dışlamak için baskın konumunu kötüye kullandığını tespit ettikten sonra çip üreticisi Intel’e antitröst cezası verdi. Intel, bilgisayar üreticilerine ve perakendecilere AMD’nin ürünlerini kullanmayı veya satmayı ertelemeleri, iptal etmeleri veya başka şekillerde kaçınmaları için ödeme yapıyordu ve AB bu dışlayıcı uygulamaların rekabet kurallarını ihlal ettiğini tespit etti.

Çip üreticisi, AB’nin yaptırımına itiraz etti ve sonraki on yıllık yasal tartışmalarda bir miktar başarı elde etti. 2017’de Adalet Divanı, alt mahkemenin daha önceki bir kararını bozdu ve davayı Genel Mahkeme’ye geri gönderdi, Genel Mahkeme ise Intel’in bazı uygulamalarının hukuka aykırı olduğunu kabul ederken Komisyon’un kararının bir kısmını iptal etti.

Mahkeme, ceza hesaplamasındaki belirsizlik nedeniyle orijinal para cezasını tamamen iptal etti, ancak geçen yıl AB, Mahkemenin onayladığı “çıplak kısıtlamalar” nedeniyle Intel’e 376,36 milyon avroluk bir para cezası daha verdi. Temyizler hala devam ediyor, bu nedenle bu uygulamanın nihayetinde nereye varacağı henüz belli değil.

Qualcomm’un Apple ile mobil çipler için anlaşması

2018’in başlarında, mobil çip üreticisi Qualcomm’un da AB’den ağır bir antitröst cezası alması söz konusuydu: 997 milyon avro (veya o zamanlar yaklaşık 1,23 milyar dolar). Yaptırım, 2011 ile 2016 yılları arasında baskın bir konumun kötüye kullanılması içindi. Uygulama, Qualcomm’un Apple ile ilişkisine odaklandı ve AB, Apple’a iPhone’lar ve iPad’ler için yalnızca kendi yongalarını kullanması için ödeme yaparak, rakip yonga üreticilerini LTE temel bant yonga setleri tedarik etme pazarından çıkardığına karar verdi.

Ancak Qualcomm karara itiraz etti ve Haziran 2022’de AB Genel Mahkemesi, Komisyon’un analizini reddederek ve ayrıca davasında bazı usul hataları bularak Qualcomm lehine karar verdi. daha sonra doğrulandı Karara itiraz edilmeyeceği için bu, manşetlerden öteye geçemeyen önemli bir antitröst cezasıdır.

Blok, çip üreticisine karşı ayrı (daha uzun süredir devam eden) bir antitröst prosedüründe daha şanslıydı: Eylül 2024’te Genel Mahkeme, yırtıcı fiyatlandırmayla ilgili bir davada Qualcomm’a verilen yaklaşık 270 milyon dolarlık bir Komisyon cezasını büyük ölçüde onadı.

Microsoft’un rekabete aykırı lisanslama uygulamaları

Microsoft’un Windows işletim sistemiyle hakim konumunu kötüye kullandığı için AB’nin onu cezalandırması için saati Mart 2004’e kadar geri almamız gerekiyor. O zamanki rekor 497 milyon avro Ceza (yaklaşık 794 milyon dolar) bugün Avro Bölgesi enflasyonunu da hesaba kattığımızda 762 milyon avroya (veya yaklaşık 1,3 milyar dolara) yakın bir değere sahip olacaktır. bu araç).

Microsoft’un lisanslama ve telif uygulamalarına yönelik soruşturmayı başlatan orijinal şikayet 1993’e kadar uzanıyor. AB’nin Microsoft’a uyguladığı yaptırım temyizde onaylandı. Blok, para cezası vermenin yanı sıra, birlikte çalışabilirlik gereksinimleri de dahil olmak üzere çeşitli çözümler emretti ve Microsoft’a 899 milyon avroluk ikinci, daha büyük bir ceza verildi Şubat 2008 uyumsuzluk için. AB Genel Mahkemesi’nin 2012 tarihli bir kararı uyumsuzluk cezasını onadı ancak uyumsuzluk cezasının seviyesini biraz düşürerek 860 milyon avroya indirdi.

Lüksemburg’un Amazon ile vergi anlaşması

Birinde Ekim 2017 Devlet Yardımı davasıAB, e-ticaret devi Amazon’un bölgesel üssünün bulunduğu üye ülke olan Lüksemburg’un şirkete Mayıs 2006 ile Haziran 2014 arasında “haksız vergi avantajları” sağladığını ileri sürdü. Komisyon, Amazon’un ülkedeki kurumsal yapısının, orada bulunan diğer şirketlere göre dört kat daha az vergi ödemesine izin verdiğini tespit etti; AB’nin hesapladığı vergi indirimi yaklaşık olarak 250 milyon avro(AB, Devlet Yardımı davalarında para cezası kesmiyor ancak hukuka aykırı olarak tahsil edilmeyen vergilerin geri alınmasını şart koşuyor.)

Ancak Komisyon, yukarıda belirtilen İrlanda-Apple Devlet Yardımı davasının aksine, Lüksemburg’un Amazon’un ülkedeki vergilendirilebilir kârını hesaplama yöntemine itiraz ederken, argümanları mahkemede geçerli olmadı: Nihai bir kararda geçen yılın sonlarındaAB’nin en yüksek mahkemesi, AB’nin Lüksemburg vergi kararının yasadışı Devlet Yardımı olduğunu kanıtlamadığını tespit ederek Komisyon kararını bozdu. Sonuç? Amazon kurtuldu.