Güney Afrika, Muneera Sallies’in müzik temalı dramasını seçerek Oscar adayını ele geçirdi Eski Adil Blues 97. Akademi Ödülleri’nin en iyi uluslararası uzun metrajlı film kategorisindeki yarışmacısı.

Güney Afrika Ulusal Film ve Video Vakfı (NFVF), Güney Afrika Akademi Ödülleri Seçim Komitesi tarafından seçilen seçimi duyurdu. Sallies’in draması, bölünmüş topluluğunu müziğin gücüyle birleştirmeye çalışan genç bir adamı konu alıyor.

Ayden Croy, kasabasının Kerskoor’unda (Noel korosu) çalan ve amcası Oom Jakwes (Ivan Abrahams) emekli olunca koronun en üst görevi olan trommelmajoor (davul binbaşısı) olarak göz ardı edilen genç bir adam olan Hantjie Jansen’i canlandırıyor. Bu küçümseme, Croy’un babasının, muhteşem Old Righteous Blues Kerskoor’u iki rakip gruba ayıran ve o zamandan beri topluluğu bölen seçimine dayanan, on yıllardır süren husumetin bir sonucudur. Croy, grupları ve topluluğu yeniden bir araya getirmeye ve heyecan verici şarkılarla eski yaraları iyileştirmeye koyulur.

Yazar ve yapımcı Carol Shore’un orijinal fikrine dayanan, Eski Adil Blues büyük bir festival prömiyeri yapmadan Oscar yarışına giriyor. Dizi, Afrikaans sinemasının öne çıktığı Güney Afrika’daki Silwerskerm Film Festivali’nde, Birleşik Krallık’taki Romford festivalinde ve Flordia’nın Sunscreen film festivalinde gösterildi.

Güney Afrika, Gavin Hood’un polisiye dramasıyla en iyi uluslararası uzun metrajlı film Oscar’ına iki kez aday gösterildi ve bir kez kazandı. Tsotsi 2005 yılında. John Trengove’un Yara 2017’de Oscar kısa listesine girdi ancak adaylığı kaçırdı.

97. Oscar ödüllerinin kısa listesi 17 Aralık 2024’te, son adaylar ise 17 Ocak 2025’te açıklanacak. Ödül töreni ise 2 Mart 2025’te gerçekleşecek.

Erken insan davranışlarına ilişkin bilimsel anlayışı şekillendiren keşiflerin anahtarı olan Güney Afrika mağaraları, Dünya Mirası Alanı olarak belirlendi.

26 Temmuz’da kesinleşen Miras listesine eklenen üç yeni eser arasında Diepkloof Kaya Sığınağı, Sibhudu Mağarası ve Pinnacle Point Site Kompleksi yer alıyor. Sonuncusu, UNESCO tarafından tanınma çabalarında etkili olan Arizona Eyalet Üniversitesi profesörü Curtis Marean tarafından kapsamlı bir şekilde araştırılmış ve belgelenmiştir.

Marean 1999’da Pinnacle Point’teki çalışmalarına ilk başladığında, Hint Okyanusu kıyısında bulunan 164 fit (50 metre) yüksekliğindeki bir uçurumun tabanındaki mağaralar henüz kazılmamıştı. Marean’ın belgelediği keşifler arasında, Homo sapiens yaklaşık 160.000 yıl önce, insanların Afrika kıtasına yayıldığı Kuaterner olarak bilinen bir dönemde yaşadı. Marean, bu insanların yediğine dair kanıtlar buldu kabuklu deniz ürünlerideğiştirilmiş ve kullanılmış pigmentlerve kullanılmış ateş ham maddeleri değiştirmek için. Site ayrıca insanların gelişmiş mermi kullandığına dair en erken işaretleri de içeriyordu silahlar71.000 yıl öncesine dayanan.

Arizona Eyalet Üniversitesi İnsan Evrimi ve Toplumsal Değişim Okulu müdürü Ryan Williams, “Pinnacle Point, türümüzün kökenine, özellikle de denizle olan ilişkimize dair inanılmaz bir içgörü olduğunu kanıtladı” dedi. basın bülteni.

UNESCO, Güney Afrika’nın Batı Kap ve KwaZulu-Natal eyaletlerindeki üç alanın, “davranışsal olarak modern insanların kökeninin, bilişsel yeteneklerinin ve kültürlerinin ve hayatta kaldıkları iklim geçişlerinin anlaşılmasına yaptıkları katkılar” nedeniyle tanındığını bildirdi. İnternet sitesi. Siteler yalnızca “insanlık için olağanüstü değere sahip” oldukları düşünülürse listeye eklenir.

Pinnacle Point, aynı zamanda erken dönem insanların değişen iklim koşullarında nasıl hayatta kaldıklarına dair ipuçları içermesi bakımından da önemlidir. Bunlar arasında, Kuaterner Dönem’de devasa buz tabakalarının hareketi ve 74.000 yıl önce günümüz Endonezya’sında bulunan bir yanardağ olan Mt. Toba’nın süper püskürmesi yer alır.

Batı Kap İl Kültür ve Spor Bakanı Ricardo Mackenzie, “Bu önemli olay, modern insan davranışının kökenlerini ve ortak kültürel mirasımızı korumak ve kutlamak için ortak yolculuğumuzda önemli bir dönüm noktasını işaret ediyor” dedi. ifade“İklim değişikliği ve yükselen deniz seviyelerinin zorlukları ortasında bu alanların olağanüstü şekilde korunması, atalarımızın çevresel değişikliklere karşı dayanıklılığının, yaratıcılığının ve uyumunun kanıtı niteliğindedir.”