Avrupa Misyonu Solar Orbiter ilk olarak güneş rüzgarının dinamiklerini kaydetti – güneş tarafından yayılan yüklü parçacıkların akışı. 12 Ekim 2022’de koronograf metis kullanılarak alınan görüntüler, rüzgarın spiral olarak yıldızdan nasıl ayrıldığını görmeye izin verdi ve dev bir siklona benzedi. Bu fenomen, güneş atmosferinin dış tabakası olan Taç’ta sekiz saat (Orta Avrupa zamanına göre 12:18 – 20:17 arasında) gözlemlendi.

Güneş rüzgarı sürekli olarak zemini etkiler, sadece polar ışıltıyı değil, aynı zamanda uyduların, iletişim sistemlerinin ve navigasyonun çalışmalarını da etkilemektedir. Yoğunluğu güneşin aktivitesine bağlı olarak değişir, ancak akışın oluşumu için kesin mekanizma uzun bir gizem olarak kalmıştır.

Parçacıkları gerçek zamanlı olarak ölçmek için altı kamera ve cihazla donatılmış güneş orbiter, rüzgarın kaynağını açmak için güneşe diğer uzay aracından daha yakın yaklaştı.

https://www.youtube.com/watch?v=1vhfzgw8jms&playerid=4931

Coronograf Metis önemli bir rol oynadı: Yıldızın yüzeyinden düz ışığı engelliyor ve taçın milyonlarca kat daha sık ışıltısının saçılmasını vurguluyor. Bu, partiküllerin hareketini, benzeri görülmemiş bir çözünürlükle güneşten birkaç milyon kilometre mesafede yakalamayı mümkün kıldı. Bugün Metis, başlangıç ​​aşamasında güneş rüzgarının “doğumunu” gözlemleyebilen tek araç olmaya devam ediyor. Önümüzdeki yıllarda, benzer ekipmanlara sahip prob-3 aparatı katılabilir, bu da verilerin doğruluğunu artıracaktır.

Rüzgarın yapısının görselleştirilmesi, doğasını anlamak için önemli bir adımdır. Daha önce, ölçümler sadece lokal olarak, akışın ulaştığı noktalarda gerçekleştirilmişti. Şimdi, araştırmacılar tam bir resim görüyor: parçacıkların nasıl hız kazandığı, yıldızın yerçekimini aşma ve türbülanslı yapılar oluşturma. Bu veriler uzay hava modellerinin iyileştirilmesine ve Dünya üzerindeki etkilerini tahmin etmeye yardımcı olacaktır.

Güneş Orbiter misyonu, güneşteki süreçler ile rüzgarın davranışı arasındaki ilişkiyi inceleyerek çalışmaya devam ediyor. Her yeni gözlem bilimi, tüm güneş sisteminin ortamını oluşturan akışın nasıl doğduğu sorusunun cevabına yaklaşıyor.

NASA ekibi, ayda ilk dev interferometre oluşturmak için dokuz aylık bir çalışmayı tamamladı. AESI Projesi (Artemis özellikli yıldız görüntüleyici), 1 km uzunluğa kadar bir dizide birleştirilmiş ultraviyole ve optik hassasiyetle 15-30 teleskopun dağıtılmasını sağlar. Bu tür araçların kurulumu, 2030’ların sonunda Ay’dan uzun vadeli astronomik araştırmalar için gerekli altyapıyı yaratacak olan Artemis programı sayesinde mümkün olacak.

Aesi konsepti, başlangıçta uzayda serbest uçuş için önerilen yörünge interferometre yıldız görüntüleyici fikrini geliştirir. Bununla birlikte, ay tabanlarının, güç kaynağı sistemlerinin ve robotik teknolojilerin geliştirilmesindeki ilerleme, ay yüzeyini daha umut verici bir alanla hale getirdi. Atmosferin olmaması, uyarlanabilir optikleri terk etmenizi ve kısa dalgalarla çalışmanızı sağlar. 1 metre çapında her teleskop, dizi yapılandırmasını esnek bir şekilde değiştirecek bir mobil platform üzerine kurulacaktır. Onlardan elde edilen veriler, algoritmaların yörünge teleskopları için bile erişilemeyen görüntüler oluşturacağı merkezi merkeze girecektir.

Aesi’nin temel amacı yıldızların manyetik aktivitesini incelemektir. Alpha Centaur A ve Protion gibi en yakın armatürlerin lekeleri, plato ve konveksiyon hücrelerini gözlemleyen bilim adamları, yıldız alt toprağının doğru modellerini oluşturabileceklerdir. Bu sadece güneşin evriminin anlayışını derinleştirmekle kalmayacak, aynı zamanda dünyanın uydularını ve enerji sistemlerini etkileyen flaşların tahminini de iyileştirecektir.

İnterferometre ayrıca gezegenlerin oluştuğu genç yıldızların birikim disklerini ve süpernova patlamalarının ilk aşamalarını araştırıyor. Aktif galaktik çekirdekleri (AGN) incelemek için ultra kütleli kara delikleri gizlemek için dizinin genişlemesi gerekecektir. Bu bölgelerin parlaklığı bir mesafe ile düşer, bu nedenle artan ultraviyole duyarlılığı ve büyük bir taban çapı olan teleskoplara ihtiyaç duyulacaktır. Evrenin derinliklerinden zayıf sinyalleri yakalayabilen gelişmiş bir UV açıklığı ve dedektörleri olan aynalarda çalışmalar zaten devam ediyor. Bu, AGN çevresindeki rüzgarların hızını ölçecek ve evrenin genişlemesini hesaplamak için önemli olan kozmolojik mesafeleri netleştirecektir.

AESI’nin konuşlandırılması 2030’ların sonundan daha erken başlamayacak-son tarihler Artemis’in başarısına bağlı. İlk insanlı görevler 2026 için planlanıyor ve 2040 yılına kadar ayda yer alan istasyonlar ve enerji düğümleri görünmelidir. Uydunun güney kutbu, altyapıya yakınlık nedeniyle öncelikli bir alan olarak kabul edilir, ancak bilim adamları daha düşük enlemlerde konaklama seçenekleri incelerler-bu galaksilerin gözlem bölgesini genişletecektir.

Ana riskler, optiklere ve sismik aktiviteye zarar verebilen ay tozu ile ilişkilidir. Teleskopları korumak için otomatik temizleme sistemleri ve titreşimleri telafi eden esnek montajlar kullanmayı planlıyorlar. Robotlar bir diziye hizmet edebilecek ve astronotlar yeni görevleri dikkate alarak modernize edebilir.

Projenin aşağıdaki aşamaları, ISS için test teknolojileri ve aynı anda 30 teleskoptan gelecek veri eksabaytlarının işlenmesi için algoritmaların geliştirilmesi yer almaktadır. Her şey plana göre giderse, 2045 yılına kadar insanlık yıldızların yüzeyini ve kara deliklerin çevresini taramak için “X -Ray Vizyonu” alacaktır.

Avrupa Uzay Ajansı (ESA), Hewlett Packard Enterprise (HPE) ile birlikte oluşturulan yeni bir yüksek performanslı bilgi işlem kompleksi SpaceHPC’yi faaliyete geçirdi.

Roma’dan 20 km uzaklıktaki İtalyan Frascati şehrinde bulunan altyapı, Avrupa uzay endüstrisini “veri işleme, modelleme ve simülasyonlarla ilişkili riskleri en aza indirgemek” için tasarlanmıştır.

Süper bilgisayar, 34.000 son nesil AMD ve Intel işlemcilerin yanı sıra 5 petaflopta tepe performans sağlayan NVIDIA H100’in 108 grafik hızlandırıcısı ile donatılmıştır. Mevcut tahminlere göre, bu SpaceHPC’yi dünyanın en güçlü 500 en güçlü süper bilgisayarında 210. sıraya yerleştirecek. Sistem Infiniband ağını kullanır, 156 TB’lik bir RAM’e sahiptir ve SSD sürücüleri 3.6 Pb.

Kompleksin enerji verimliliği, PUE (güç kullanımı etkinleştirme) katsayısını 1.09’un altında sağlayan doğrudan sıvı soğutma sistemi nedeniyle elde edildi. Süper bilgisayar tarafından salgılanan aşırı ısı, genel enerji tüketimini azaltan ESA kampüs ısıtma sistemine entegre edilir.

SpaceHPC, çeşitli görevler için esnek bir yapılandırmayı destekler. Genel hesaplamalar için bölüme ek olarak, içinde iki özel segment tanımlanmıştır: biri GPU H100’de yapay zeka ve makine öğrenimi ile çalışmak için, hızlandırıcıların kullanımını gerektiren uygulamalar için.

Zaten süper bilgisayar, ESA Uzay Güvenliği Programının bir parçası olarak test edildi. Örneğin, uyduları ve zemin altyapısını tehdit edebilen güneş aktivitesini tahmin etmek de dahil olmak üzere uzay hava durumu modellerini geliştirmek için kullanıldı.

Büyük açılışa rağmen, kompleks en az Nisan ayına kadar pilot aşamada kalır. ESA, “Kullanıcılar için optimum performans ve kolaylık sağlamak için kaynaklara geniş erişimin kademeli olarak açılması planlanıyor” dedi. Bununla birlikte, ajans zaten web sitesinde özel bir form aracılığıyla bilgi işlem gücünün kullanımı için uygulamaları kabul etmektedir.

SpaceHPC’nin tanıtımı, uzay araştırması alanındaki Avrupa konumunu geliştirir ve uzaktan algılama verilerinin analizinden uzay tehdidi koruma sistemlerinin geliştirilmesine kadar karmaşık problemleri çözmek için bir araç sunar.