Geçtiğimiz ay, hukuk alanında yapay zeka girişimi Spellbook’un kurucu ortağı ve CEO’su Scott Stevenson, yapay zeka girişimleri arasında “büyük bir dolandırıcılık” olarak adlandırdığı durumu ifşa etmek amacıyla X’te bir paylaşımda bulundu: kamuya açıklanan gelir rakamlarının abartılması.

Stevenson, yaptığı paylaşımda, “Pek çok yapay zeka girişiminin gelir rekorları kırmasının sebebi, dürüst olmayan bir ölçüm kullanmaları. Dünyanın en büyük fonları bunun arkasında duruyor ve gazetecileri yanıltarak PR desteği sağlıyor” ifadelerine yer verdi.

Stevenson, yıllık tekrarlanan gelir (ARR) — sözleşmeli aktif müşterilerin yıllık gelirini toplamak için tarihi olarak kullanılan bir ölçüm — bazılarının bu metriği tanınmaz hale getirdiğini savunan ilk kişi değil. ARR ile ilgili spekülasyonlar, çeşitli haber raporlarının ve sosyal medya paylaşımlarının konusu oldu.

Ancak Stevenson’ın paylaşımı, yapay zeka girişimi topluluğunda özel bir yankı buldu ve 200’den fazla paylaşım ve yorum aldı. Yüksek profilli yatırımcılar, pek çok kurucu ve bazı başlıklar bu durumu gündeme getirdi.

TechCrunch ile konuşan Clio’nun kurucu ortağı ve CEO’su Jack Newton, “Scott’ın Spellbook’taki paylaşımları, bazı şirketlerin kötü davranışlarını vurgulamada harika bir iş çıkardı” diyerek bu konuyu gündeme getirdi.

Kendi alanında birçok girişimci, yatırımcı ve finans uzmanıyla görüşerek ARR abartısının Stevenson’ın belirttiği kadar yaygın olup olmadığı değerlendirildi. Anonim kalmayı isteyen birçoğu, kamuya açıklanan ARR’nın sahte bir şekilde abartıldığını ve çoğu zaman yatırımcıların bu abartmalardan haberdar olduğunu ifade etti.

Sahte Gelir Modelleri

Elde edilen yanıltma taktiği genellikle “sözleşmeli ARR” veya “taahhütlü ARR” terimlerinin ARR olarak adlandırılmasının yanında kullanımıdır. Bir yatırımcı, “Kesinlikle taahhütlü ARR’yi ARR olarak raporluyorlar” dedi. “Bir girişim bu durumu yaşadığında, özellikle aynı sektörde benzer bir oyunu oynamamak zor.”

ARR, bulut çağı sayesinde, zaman içinde kullanım ve dolayısıyla ödemeleri parçalara ayırarak toplam satışları göstermek için oluşturulmuş ve güvenilen bir ölçümdür. Muhasebeciler, ARR’yi genellikle resmi olarak denetlemez çünkü genel kabul görmüş muhasebe (GAAP) ilkeleri, geçmişteki ve daha önce tahsil edilen gelirleri merkez alır.

ARR, genellikle çok yıllı sözleşmeleri kapsayan imzalı ve mühürlü satışların toplam değerini göstermek amacıyla kullanılmıştır. Yakın zamanda, bu kavram “kalan performans yükümlülükleri” şeklinde anılmaya başlamıştır. Öte yandan, “gelir” terimi genellikle önceden tahsil edilen para için ayrılmıştır.

Taahhütlü ARR, büyümeyi izlemek için başka bir yol olarak tasarlanmıştır; ancak ARR’ye göre daha belirsiz bir ölçümdür çünkü imzalı müşterilerden ancak henüz başlamayan gelirleri de sayar.

Bazı girişimciler, Taahhütlü ARR’nın, ARR’den %70 daha fazla olduğunu belirtiyor, bununla birlikte sözleşmeli gelirin büyük bir kısmının hiç gerçekleşmeyeceği durumlar da söz konusu olabilir.

Taahhütlü ARR, toplam ARR’ye henüz canlı olmayan sözleşme değerlerini eklediği müddetçe ARR kavramını geliştirir. Ancak düşünülmesi gereken en önemli nokta, girişimlerin beklenen müşteri kaybını ve satışın düşmesini hesaba katmaları gerektiğidir.

Taahhütlü ARR kullanan girişimlerin belirsizliği arttırmasının bir başka nedeni ise, ürün ağının uygulanmasının gecikmesiyle müşterilerin deneme süresinde iptal etmeleridir. Birçok yatırımcı, TechCrunch’a, en az bir yüksek profil girişimin kamuya 100 milyon dolar üzerinde ARR raporladığını biliyor, ancak bunun yalnızca küçük bir kısmı mevcut ödeyen müşterilerden gelmektedir.

Bir girişimci, taahhütlü ARR olarak raporlanan önemli bir yıllık ücretsiz deneme süresinin ARR olarak sayıldığını belirtti. Şirketin yönetim kurulu, gerekli ödemelerin deneme programı süresince ARR’de sayıldığının farkındaydı.

Sözleşmeli ARR’nın ARR olarak adlandırılması, geleneksel ARR’ye göre daha fazla manipülasyona açıktır. Bir girişim, müşteri kaybını ve satışları realist bulmazsa, Taahhütlü ARR’sini şişirebilir. Örneğin, bir girişim üç yıllık bir sözleşme için ilk iki yıl boyunca büyük indirimler sunabilir ve toplam üç yılı Taahhütlü ARR (veya ARR) olarak sayabilir, oysaki müşterilerin üçüncü yılda yüksek ücretleri ödemeye devam edip etmeyecekleri belirsizdir.

Bir diğer yatırımcı, “Scott [Stevenson] haklı,” diyerek ARR’nin yanlış beyan genişliklerine dikkat çekiyor. “Tüm bunları duyuyorum. Varlıkların bazıları arasında çok değişken standartlar var,” dedi.

Çoğu durumda durum biraz daha az aşırı. Örneğin, bir girişimci, pazarlama materyallerinin 50 milyon dolar ARR raporladığını, ancak gerçekte 42 milyon dolar olduğunu belirtti.

Ancak burada, yatırımcıların şirketin gerçek gelir rakamına erişim sağladığı ve bu durumun daha düşük bir rakamı yansıttığı belirtildi. Yeni spor pazarlama ve finansmanı ile yapay zeka girişimlerinin hızla büyüdüğü düşünüldüğünde, 8 milyon dolarlık bir fark, hızlıca üstesinden gelinmesi gereken küçük bir hata olarak görülüyor.

Daha Sorunlu Diğer “ARR”

Tüm bu kamuya açık ARR beyanlarında başka bir sorun daha var. Bazen kurucular, aynı “ARR” kısaltmasıyla başka bir ölçüm kullanıyor: tahmin edilen yıllık gelir oranı.

Bu ARR da tartışmalıdır çünkü mevcut gelir, belirli bir dönemdeki gelir üzerinden 12 aya yayılacak şekilde ekstrapole edilir. Yapay zeka şirketleri kullanıma veya sonuçlara göre ücretlendirme yaptıklarından, bu ölçeğin yıllık ortalamalara ulaşırken yanıltıcı olabileceği düşünülmektedir.

Bu hikaye için yapılan röportajlarda, herkesin farklı türlerde ARR abartılarının eski bir fenomen olmadığını belirttikleri gözlemlendi; ancak yapay zeka heyecanı ile birlikte girişimlerin çok daha agresif hale geldiğine dikkat çekildi.

Yatırımcılar daha yüksek değerlere ulaşma motivasyonu ile hileli ARR sayımlarını görmezden gelmeye teşvik ediliyorlar. Yatırımcılar, kendi portföy şirketlerini öne çıkaracak hikayeler oluşturma eğilimi taşımaktadırlar.

VC’lerin Gerçek Düşünceleri

Diğer yatırımcılar, TechCrunch ile yaptıkları görüşmelerde, ARR abartılarına yönelik açıklama yapılmaması adına hiçbir neden olmadığını savundular. Kamuya yüksek gelir bildiren bir girişim, daha iyi yetenekleri ve müşteri çekmek konusunda daha avantajlı olabilmekte.

Bununla birlikte, sektör içindeki birçok kişi, bazı girişimlerin birkaç yıl içinde 100 milyon dolara ulaştığını kabul etmenin zorluğuna dikkat çekti. “İçerideki herkes için bu, sahte hissettiriyor,” diyen sağlık AI girişimi Hello Patient’ın kurucu ortağı ve CEO’su Alex Cohen, “Haber başlıklarını okuduğunuzda, inanmıyorsunuz,” dedi.

Ancak tüm girişimler, gelirlerini CARR yerine ARR ile temsil etmekte kendilerini rahat hissetmiyorlar. Şeffaflığı öncelikli kılan girişimciler, çünkü kamu piyasa şirketleri ARR ile ölçülmektedir. Wordsmith’ten McNairn, 2022 pazar düzeltmesi sonrası girişimlerin yüksek değerlemeleri desteklemek için mücadele ettiklerini hatırlıyor ve “Bu istenmeyen bir engel oluşturmayı istemiyorum,” dedi.

Hızlı kazanımlar uğruna kısa vadeli kazanımlar elde edilmeye çalışmanın, şişirilmiş sayılara yol açabileceğini düşünen McNairn, bunun çok kötü bir alışkanlık olduğunu düşünüyor.

Allison Stern, ABD’de Anneler Günü için hazırlık yapan aileler arasında, bu tek günlük kutlamanın ötesine bakıyor. Stern, anneleri tüketici olarak hedef alan, 10 milyon dolarlık taahhütlerle tanıttığı ilk erken aşama fonu Mother Ventures‘ı kapattı.

“ABD’de anneler, hanehalkı harcamalarının %85’inden sorumlu ve 2.4 trilyon dolarlık bir harcama gücüne sahip,” diyen Stern, “Rakamlara bakıldığında anneler alıcıdır ve kendileri çok özel bir ekonomik motor oluşturuyorlar.”

İki çocuk annesi olan Stern, modern annelerin ihtiyaçlarını yansıtan girişimleri destekleyerek bu harcama gücünden yararlanıyor. Mother Ventures’ı iki yıl önce kurduğundan beri, 13 girişime 4 milyon dolar yatırım yaptı. Portföyünde, gelişimsel gecikmeleri olan çocuklar için pediatrik uzmanların anında rezerve edilmesini sağlayan Coral Care ve retro tarzda tasarlanmış çocuklar için Wi-Fi destekli “sabit telefon” olan Tin Can gibi girişimler bulunuyor.

Kendi fonunu kurmadan önce, sosyal video analitiği alanında hizmet veren Tubular Labs’ı kurdu ve 2023’teki öz sermaye alımından önce yıllık 25 milyon dolara kadar büyümesine yardımcı oldu. Ayrıca, tüketici odaklı büyüme yatırımları alanında The Chernin Group’da (TCG) işletme ortağı olarak çalıştı.

TCG’nin yatırım tezi, harcama gücü olan ‘göz ardı edilen özel kitleler’ hizmet sunan şirketleri desteklemeyi içeriyordu. Bu şirketler arasında Barstool Sports gibi, başlangıçta Boston spor hayranlarını hedef alan girişimler de bulunuyordu.

Stern, kendi fonunu kurmak için yola çıktığında, anneleri benzer şekilde hizmet verilmeyen bir pazar olarak tanımladı ve bu pazarın yüksek getiri sağlama potansiyeline işaret etti. “Annelik, gerçekten özel bir niş fakat aynı zamanda çok geniş bir alan,” dedi.

Fonu için Tony James’i, Blackstone’un eski başkanı ve COO’su ile şu anda Costco’nun yönetim kurulu başkanı olarak ikna etti. Fonun diğer destekçileri arasında çocuk gelişimi alanında faaliyet gösteren Lovevery’nin kurucusu Jessica Rolph ve Netflix, Rent the Runway, Sesame Street gibi kurumlarda görev alan kadın yöneticiler yer alıyor.

Stern, Milenyum ve Z kuşağı annelerinin, Zum gibi talebe dayalı ulaşım hizmetleri, DoorDash gibi hazır yemek teslimatı ve çocukların bankamatik kartlarına anında para yüklemeye olanak tanıyan finansal teknolojiler gibi ürünlerin farklı bir setini beklediğini savunuyor.

“Sağlıklı şeyler istiyoruz. Abonelik bazlı ürünler istiyoruz. Dijital topluluklar istiyoruz,” diyor.

Ancak Stern, fonunun yalnızca ebeveynlik teknolojisine yatırım yapan bir fon olarak algılanmasını istemiyor. “Bu bir tüketici fonu ve anneleri tüketici olarak hedef almak, daha geniş bahisler yapmamıza olanak tanıyor,” diyor.

Makale içindeki bağlantılar üzerinden yapılan satın alımlarda küçük bir komisyon kazanabiliriz. Bu durum, editoryal bağımsızlığımızı etkilemez.

Etkinliğe katılanlar, bu yıl şehir merkezinde tekrar kalabalıklar yaşandığını belirtti. Ancak bölgedeki bir arkadaşı, bazı şeylerin değiştiğini kabul etti. Örneğin, festivalin artık iki gün daha kısa sürdüğünü ifade etti. Aynı zamanda, Austin Kongre Merkezi’nin yıkılması nedeniyle etkinlikler farklı mekanlara dağıldığı için daha “dağınık” bir hale geldi. Bu durum, konferansın daha az bunaltıcı ama daha az bağlantılı hissettirdi.

Festival, pandemiden bu yana toparlanmaya çalışıyor; bu süre zarfında bazı çalışanlarını işten çıkarmış ve uzun bir süre gelir elde edememişti. Bu yıl yeni bir strateji benimsendi.

SXSW’den sorumlu programlama başkan yardımcısı Greg Rosenbaum, bu yıl, konferansın 40. yılı olduğuna dikkat çektiği “en iddialı yeniden doğuşunu” gerçekleştirdiğini belirtti. Yeni Clubhouse alanları gibi değişiklikler, günlük 5,000 kişilik bir katılımcı çekti. Katılımcılar, “Austin ve şehir merkezinin topluluğunu daha fazla deneyimleme” fırsatı buldu.

Görüştüğüm teknoloji kurucusu katılımcılar, konferansı son derece değerli bulduklarını ve böyle etkinliklerde *ne kadar verirseniz o kadar alırsınız* gibi bir görüş belirttiler.

Örneğin, Grammy adayı Lola Young sahne aldı, Vox sıcak bir parti düzenledi, yeni Boots Riley filmi prömiyer yaptı, Serena Williams ve Steven Spielberg ana konuşmalarını gerçekleştirdi. (Ben de AI ve ilişkiler gibi tabu konularında bir panel yönettim; bence oldukça iyiydi.)

Yatırımcı ve kurucu Ashley Tryner-Dolce, konferansın hala “fikirlerin muazzam bir buluşması” olduğunu vurguladı. Ancak birçok festivalde olduğu gibi, onun için en “anlamlı anların” yan etkinliklerde gerçekleştiğini söyledi; mesela INC’nin Kurucu Evi partisinde diğer kurucular ve CEO’larla bağlantı kurdu.

“Ana sahne ile oturduğunuz kişiler arasında daha fazla şeyin döndüğünü” belirtti.

Black Ops VC’nin yönetici ortağı James Norman, etkinliğe katılmak için düzgün bir kimliğe sahip değildi. Kurucuları fırsatlarla buluşturmak için bir etkinlik düzenledi ve bazı film gösterimlerine ve akşam yemeklerine katıldı.

“Eğer doğru bağlantılar olmadan veya önemli konuşmaların yapıldığı odalara yaklaşım sağlayamıyorsanız, etkinliğin gerçek değerini ortaya çıkarmakta zorlanırsınız,” sözleriyle, SXSW yarışmasına katılan kurucu Jonathan Sperber’in düşüncelerini de destekledi.

“Değer, etkinliğe ne kadar iyi hazırlanıldığına bağlı,” diyen Sperber, ekibinin, toplantılar için önceden plan yaparak geldiklerini vurguladı. Bu yer, büyük şirketlerle ve diğer önemli paydaşlarla bağlantı kurmak için “etkili bir ortam” olarak nitelendirildi.

SXSW’nin öldüğü yönündeki söylentiler yıllardır sektörde dolaşıyor. Ancak bu asla gerçek olmuyor. Yorucu kurucuların ortaya çıkmasının yanı sıra, festivalin arkasında yeni gözlerle dolu bir grup her zaman mevcut.

Örneğin, Simon Davis, ilk SXSW deneyimini yaşadı. Genel izlenimi, “teknoloji açısıyla değil, medya konferansı olarak” olduğunu belirtti. Diğer teknoloji etkinliklerine göre etkinliğin çeşitliliğinden övgüyle bahsetti.

“SXSW; çok daha geniş bir yelpazede insan, arka plan ve deneyim seviyesine sahip. Canlı müzik programları bu durumu pekiştiriyor. Farklı bir enerji var. Burada bir teknoloji şirketi olarak anlaşmalar yapmak için gitmiyorsunuz, ama paylaşmak ve öğrenmek için harika bir yer.”

Bu yıl, SXSW yeni bir badge sistemi tanıttı; her katılımcının deneyimi, satın aldığı badge’a bağlı olarak değişiyordu — film, müzik veya teknoloji. Örneğin, ben AI ve teknoloji hakkında konuşmalarla çevriliydim ve festivalin bir zamanlar daha güçlü bir müzik odaklı olduğuna dair diğer teknoloji katılımcılarının söylediklerini duydum (bu yıl müzik gösterilerinden ziyade teknoloji odaklı panellerin daha fazla olduğunu belirtmek garip görünmüyordu).

Konferans, müzik badge’leri olan katılımcıların film etkinliklerine girebildiği ek erişimi de kaldırdı. Bunun yerine, katılımcıların tüm hizmetleri kapsayan premium badge’i yaklaşık 2,000 dolara satın almaları gerekti. Ayrıca, zaman yaratmak için iptal sistemi de tanıtıldı; badge sahipleri, yapmak istedikleri her etkinlik için zaman ayırmak zorundaydılar. Bu durum, Sperber gibi platin badge sahipleri için de geçerliydi.

Sonuç olarak, festivalin herkesin katılabileceği bir yer olmadığını ifade etti ve bazı etkinliklerin o kadar hızlı tükenmiş olduğunu ekledi. Dağınık yapısı da tahmin ettiği kadar kolay dolaşmayı sağlamıyordu.

“Açıklık ve herkesin hayat deneyimlerinden insanlarla tanışma fırsatından hoşlandım; şehrin daha iyi yanlarını anlama fırsatı buldum ve bazı etkileşimli sergiler oldukça ilgi çekiciydi,” dedi.

Rosenbaum, katılımcıların daha düzenli bir erişim istemesi ve Platin badge sahiplerine daha fazla fayda sağlanması talebine dayanarak, ikincil erişimi kaldırma kararını aldıklarını belirtti. Ayrıca, tüm hizmetleri kapsayan opsiyonun daha uygun fiyatlı olabilmesi için platin badge fiyatlarını düşürdüler. Rezervasyon sistemi, teknik hatalar ve kapasite karışıklığına rağmen, gelecek yıl geri dönecek.” dedi.

Norman, şimdi etkinliğin daha çok bir “konferans dışı” havasına sahip olduğunu ifade etti; etkinlik daha esnek hale gelmişti, insanlar hareket edebiliyor, birbirleriyle tanışabiliyor ve daha sonra başka yerlere gidebiliyorlardı.

Fintech şirketi SoLo Funds’ın kurucu ortağı Rodney Williams da bir değişim fark etti, ama yine de bu değişiklik kötü bir şey değil. SXSW’yi on yıl boyunca takip etti ve etkinliklere ev sahipliği yaptı; genellikle festivalin tamamına katılırken bu yıl birkaç gün için katılmaya, kendi etkinliklerini düzenlemeye ve kuyruklardan kaçınmaya karar verdi.

Williams, SXSW’nin “samimi ve keşif dolu bir alandan, yüksek maliyetli ve yüksek rekabetçi bir mekana” dönüştüğünü, bunun yatırımcı etkileşimine ve deneyimsel pazarlamaya odaklandığını belirtti; yani büyük bütçeli şirketler büyük etkinlikler düzenleyip daha fazla dikkat çekiyor.

“Eğer ilk kez katılıyorsanız veya doğru etkinliklere ya da bağlantılara erişiminiz yoksa, etkinliği yönetmek gerçekten zorlayıcı olabilir.” dedi.

Adweek, genel olarak daha az gösteri olduğu ve büyük teknoloji şirketlerinin reklam vermediği konusunda bilgi verdi. Williams, büyük teknoloji şirketlerinin bile olmamasına rağmen, reklamcılığın hala büyük bir bütçe oyunu olduğunu ifade etti.

“Genellikle büyük reklam bütçelerine sahip şirketler, etkinliklerde yer alıp ürün lansmanı yapma veya maliyetli etkinlikler düzenleme yoluna gidiyor.” dedi. “Bu her zaman böyle değildi ve bu değişim, önceki katılımcılara fırsatları uzaklaştırdı.”

Williams ekledi, “Artık öne çıkmak, harika bir ürün sunmaktan fazlasını gerektiriyor; yalnızca büyük bütçelere sahip şirketlerin yapabileceği önemli bir pazarlama yatırımı talep ediyor.”

Bununla birlikte, bu yıl bir parti düzenlemekten geri kalmadı. Norman da öyle. Aslında organizatörler, bu yıl yaklaşık 300,000 kişinin katılmasını bekliyordu (kesin sayılar Nisan ayında açıklanacak); bu da etkinliğin hala enerjisini kaybetmediğini gösteriyor.

“Her zaman bu etkinlikten keyif alıyorum ve en iyi şekilde değerlendirmeyi hedefliyorum.”

OpenAI’nin ilk satış lideri Aliisa Rosenthal, yeni bir kariyer yoluna girmeye karar verdi: girişim sermayesi. Rosenthal, Acrew Capital takımına genel ortak olarak katılıyor ve burada kurucu ortak Lauren Kolodny ile birlikte çalışacak.

Rosenthal, OpenAI’den yaklaşık sekiz ay önce ayrıldı. Üç yıllık görev süresinde DALL·E, ChatGPT, ChatGPT Enterprise, Sora ve diğer ürünlerin lansmanına tanıklık etti. TechCrunch’a yaptığı açıklamada, “Başlangıçta bir VC fonuna katılmayı düşünmüyordum. Birçok AI girişimiyle görüşüyordum.” dedi.

Ancak OpenAI’nin kurumsal satış ekibini iki kişiden yüzlerce kişiye çıkardıktan sonra, Kolodny’nin girişim sermayesini kendisine sunduğunda ilgisini çekti. Tek bir girişimin pazara giriş stratejisine yardım etmek yerine, birçok girişime destek olabileceğini düşündü.

OpenAI’deki zamanında, “Satın alıcıların davranışları ve çoğu organizasyonun mümkün olduğunu düşündüğü ile gerçekte neyi uygulayabildiği arasındaki fark hakkında çok şey öğrendim.” ifadesini kullandı.

AI girişimlerinin, OpenAI gibi model üreticileri ortaya çıktığında savunmasız kalmayacakları türde bir müstahkem alanlar geliştirmeleri konusunda da birinci elden bir anlayışa sahip.

“OpenAI her şeyi geliştirip her şirketi iflas ettirecek mi? Biliyor musun, zaten birçok alanda varlar: tüketici, kurumsal, bir cihaz geliştiriyorlar. Benim düşünceme göre, her potansiyel kurumsal uygulamaya yönelmek istemiyorlar.” açıklamasında bulundu.

Böyle bir müstahkem alan oluşturmanın yolu, kurumsal AI girişimlerinin uzmanlaşma sunmasıdır.

Bağlamın Müstahkem Alan Olarak Rolü

Ayrıca, iyi bir girişim müstahkem alanının anahtarının “bağlam” olacağını düşünüyor. Bu, AI’nın talepler üzerinde çalışırken bağlam penceresinde depoladığı bilgilerdir.

“Bağlam dinamik, uyumlu ve ölçeklenebilir. Ve gördüğümüz, temel RAG’in ötesine geçerek kalıcı bir bağlam grafiği fikrine yöneldiğimiz.” dedi. Burada, güvenilir ve spesifik kaynaklardan LLM’leri eğiterek yanılsamaları minimize etmeyi hedefleyen Retrieval-Augmented Generation (RAG) yöntemi kastedilmekte.

Bu alanda daha geliştirilmesi gereken pek çok teknoloji var; özellikle bellek ve kalıp tanımadan öteye gidecek muhakeme yetenekleri.

“Burada gerçek yenilik bekliyorum. Bu yıl, bağlam ve bellek ile ilgili yeni yaklaşımlar göreceğiz.” ifadelerini kullandı.

Doğrudan bağlam mühendisliği üzerinde çalışan girişimlerin yanı sıra, konteks katmanını entegre eden kurumsal uygulamaların avantajı olacağını düşünüyor.

“Sonuçta, müstahkem alanı konuştuğumuzda, bu bağlam katmanını kimin sahip olduğu ve yönettiği, AI ürünleri için büyük bir avantaj haline gelecektir.” dedi.

Ayrıca, büyük laboratuvarların en son modellerini kullanmayan girişimler için pazar fırsatı gördüğünü belirtti. “Daha düşük maliyetli, daha hafif ve çıkarım maliyetleri üzerine yenilikler yapabilen modeller için hala bir alan olduğunu düşünüyorum.” dedi.

“Gerçekten yatırım yapmaktan heyecan duyduğum alan uygulama katmanı. Tüm bu farklı modeller üzerinde kullanılan kalıcı uygulamaların, sadece temel modeller üzerinde değil, neler olacağını merak ediyorum.” diye ekledi. AI’yi kullanarak işletme çalışanlarını daha verimli hale getiren girişimlerle ilgileniyor.

Bu girişimleri nasıl bulacağına gelince, önce OpenAI eski çalışanları arasındaki ağını kullanacak. AI organizasyonu on yılını doldurduğu için, eski çalışan ağı genişledi. Birçok kişi, OpenAI’nin en büyük rakibi olan Anthropic’ten, başlangıç aşamasındaki dikkat çeken şirketler olan Safe Superintelligence’a kadar büyük fonlar toplayan yeni girişimler kurdular.

Ayrıca, yüksek düzeyde eski OpenAI çalışanlarının tohum aşaması yatırımcıları olma konusunda bir geçmişi var. Yaklaşık bir yıl önce, OpenAI’nin eski tüketici ürünleri başkanı Peter Deng, Felicis’e katıldı. O zamandan beri büyük anlaşmalara imza atarak başarılı bir performans sergiledi.

“Aslında birkaç ay önce Peter ile bir görüşme yaptım ve beni karar vermemde destekledi.” diye aktardı Rosenthal, yatırımcı olma kararının arka planını paylaşırken.

Ancak Rosenthal’ın anlaşmaları kazanması için gizli bir silahı var. AI kurumsal kullanıcıları arasında derin bağlantılara sahip. Bu erken aşama AI girişimlerinin ihtiyaç duyduğu alıcılar ve beta test kullanıcılarıyla ilişkileri sayesinde fırsatları değerlendirebilir.

Kurumsal dünyada AI’nın ne kadar faydalı olabileceği konusunda hala büyük bir belirsizlik bulunmakta. “Doldurulabilecek büyük bir boşluk var. Bu, uygulamalar ve şirketler için büyük bir fırsat sunuyor.” diye sorulsa, onun düşünceleri sizce nasıl olmalıydı?