Webb Uzay Teleskobu en son önemli keşfini yaptı: Jüpiter’in yörüngesindeki donmuş ay olan ve buzlu yüzeyinin altında tuzlu su okyanusunu barındıran Europa’nın bir kısmından gelen karbondioksitin gözlemlenmesi.

Bulgu, astrobiyolojiye veya Dünya’nın ötesinde yaşam arayışına bir destek niteliğinde. Karbon bildiğimiz şekliyle yaşam için kritik öneme sahiptir.Dünyadaki yaşam karbon bazlıdır—yani Europa’da görünen öğe okyanuslar, Uzun zamandır uzaylı yaşamı için potansiyel bir yer olduğu düşünülüyordubu umutları artırıyor. Su aynı zamanda Dünya’daki yaşam için de gereklidir, dolayısıyla Europa’nın, örneğin Mars’ın etrafındaki özel heyecanı da buradan kaynaklanmaktadır. bol miktarda karbondioksit ama sıvı suyu yok, en azından henüz bildiğimiz yok.

Uzaylı yaşamı arayışı aynı zamanda bu araştırmanın temel taşıdır. Perseverance gezgininin Mars’taki görevive NASA’nınki de dahil olmak üzere diğer uzay ajansı projelerinin temel bir yönü Yeni Nesil Yaşanabilir Dünyalar Gözlemevi. Ancak her zaman astrobiyologların hedefi olan Europa, artık karbondioksit tespitinden büyük bir destek aldı.

Webb’in Yakın Kızılötesi Spektrograf (NIRSpec) cihazı, Europa’nın Tara Regio’nun “kaos bölgesi”nde karbondioksit tespit etti. Bu bölgede, yüzey buzu bozuldu ve ay okyanusundaki maddelerin yüzeye çıkmasına izin verildi.

Webb verilerinin analizi bugün iki bağımsız dergide yayınlandı. Bilim kağıtlar; kağıtlardan biri Karbondioksit tespitinin spesifik alanına dayanarak Europa’nın yüzey altı okyanusunun potansiyel bileşimini araştırdı ve diğer kağıt karbon kaynağını belirledi ve aydan gelen herhangi bir bulut bulamadı; bu da Europa’nın yüzeyindeki bozulmanın karbondioksitin ortaya çıkmasına izin verdiğini gösteren başka bir gösterge.

“Artık Europa’nın yüzeyinde gördüğümüz karbonun okyanustan geldiğine dair gözlemsel kanıtlarımız olduğunu düşünüyoruz. Bu önemsiz bir şey değil. Cornell Üniversitesi’nden gezegen bilimcisi ve Avrupa Uzay Ajansı’ndaki yeni verileri analiz eden çalışmanın baş yazarı Samantha Trumbo, “Karbon biyolojik açıdan önemli bir elementtir” dedi. serbest bırakmak.

Satürn’ün buzlu uydusu Enceladus gibi, Europa da ara sıra yayın yapıyor devasa su buharı bulutları bilim adamları karbonu Tara Regio’nun yüzeyine taşımış olabileceğini düşünüyorlardı. Mayısta, Webb NIRSpec’i kullandı Ay’ın güney kutbundan uzanan Enceladus’un 20 katından daha büyük bir su bulutunu tanımlamak için.

Ancak Webb verileri, NIRSpec tarafından incelenen Europa’nın 3.128 kilometre genişliğindeki görüş alanında bir duman bulutunun oyunda olduğunu göstermiyordu. eğer öyleyse verilerde görünmüyordu.

Trumbo, “Hubble Uzay Teleskobu’ndan yapılan önceki gözlemler, Tara Regio’da okyanustan elde edilen tuzun kanıtlarını gösteriyor” dedi. “Artık karbondioksitin orada da yoğun şekilde yoğunlaştığını görüyoruz. Bunun, karbonun nihai kökeninin muhtemelen iç okyanusta olduğu anlamına geldiğini düşünüyoruz.”

Ufukta Europa’ya dair daha fazla bilgi var. ESA’nın JUpiter ICy moons Explorer’ı veya JUICE, Nisan ayında Fransız Guyanası’ndan fırlatıldıJUICE’ın, 2031’de Jüpiter’in sistemine ulaşması bekleniyor. JUICE, elbette Europa’nın yanı sıra, kendi okyanusları olan Ganymede ve Callisto uydularını da inceleyecek. Geride kalmamak için NASA’nın Europa Clipper’ın görevi Ekim 2024’te fırlatılacak ve özellikle 2030’da Avrupa’ya ulaşacak ve ay yüzeyine kendisinden önceki tüm uzay araçlarının hepsinden daha fazla yaklaşacak.

NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde gezegen bilimcisi ve araştırmanın baş yazarı Geronimo Villanueva, “Europa’nın okyanusunun kimyasını anlamak, bildiğimiz şekliyle hayata düşman olup olmadığını veya yaşam için iyi bir yer olup olmadığını belirlememize yardımcı olacak” dedi. diğer kağıt, aynı sürümde.

Güneş sistemimizdeki gezegenleri ve ayları incelemek, gözlemevinin bilimsel gözlemlere başladığı Temmuz 2022’den bu yana Webb Uzay Teleskobu tarafından üstlenilen pek çok işten sadece bir tanesi. Jüpiter’in uyduları için on yılın sonuna kadar beklememiz gerekecek.

Daha fazla: Derin Uzaya Yapılacak Bu Yaklaşan Görevler Bizi Gelecek Hakkında Umutlandırıyor

Webb Uzay Teleskobu’nun en son konusu ıslak bir konu: Satürn’ün uydusu Enceladus’tan fışkıran devasa bir su buharı bulutu.

Webb, Aralık 2021’de piyasaya sürüldü ve o zamandan beri evrendeki en eski ışıklardan bazılarını ve güneş sistemimize yerel nesneleri araştırmak için kızılötesi bakışını kullanıyor. Diğer gezegenleri incelemek, Uranüs gibi, ve onların uyduları gök cisimleri arasındaki dinamikleri ve nasıl oluşmuş olabileceklerini anlamanın yararlı bir yoludur.

Enceladus, Satürn’ün etrafında dönen küçük, buzlu bir uydu. 300 milin biraz üzerinde (483 kilometre) genelinde – Birleşik Krallık’tan daha az geniş. 2010 yılındaS, NASA’nın Cassini uzay aracı keşfedildi gayzer benzeri jetler Görünüşe göre ayın yüzeyinin altında gizlenen bir yeraltı okyanusundan gelen su buharı.

Webb, yakın zamanda tespit edilen su buharı bulutunun yayıldığını buldu. 6.000 milin üzerinde (9,660 km) uzunluğunda-uzaklık birçok kez daha büyük Enceladus’un genişliğinden daha kendisi. Gökbilimcilerden oluşan bir ekip, Nature Astronomy’de yayınlanacak bir makale setindeki görüntüye dayalı bulguları açıkladı; kağıdın ön baskısı görüntülenebilir Burada.

“Verilere baktığımda ilk başta yanılıyor olmam gerektiğini düşündüm. NASA’nın Goddard Uzay Uçuş Merkezi’nde bir Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü’nde gezegen bilimcisi olan baş yazar Geronimo Villanueva, “Ay’ın 20 katından daha büyük bir su bulutu tespit etmek çok şok ediciydi” dedi. serbest bırakmak. “Su bulutu, güney kutbundaki salınım bölgesinin çok ötesine uzanıyor.”

Villanueva, Webb görüntüsünün “her yerde kesinlikle su olduğunu” gösterdiğini ekledi.

Ekip, Enceladus’un şofbeninin saniyede 79 galon buhar püskürttüğünü ve ayın etrafındaki su buharı halesini beslediğini buldu. Enceladus buharı dışarı atarken, Satürn’ü çevreleyen su kaynağını da besliyor. Ekibin ölçümüne göre, Enceladus’un yaklaşık yüzde 30’u su, yakın çevredeki su torusunda kalırken, suyun geri kalanı sistemin geri kalanını besler.

“Şu anda Webb, Enceladus’un uçsuz bucaksız bulutları boyunca suyun zaman içinde nasıl geliştiğini ve değiştiğini doğrudan ölçmek için benzersiz bir yol sağlıyor ve burada gördüğümüz gibi, yeni keşifler yapıp alttaki okyanusun bileşimi hakkında daha fazla şey öğreneceğiz.” Aynı yayında NASA Goddard’da bir gezegen bilimcisi ve makalenin ortak yazarlarından biri olan Stefanie Milam.

Milam, “Webb’in dalga boyu kapsamı ve hassasiyeti ve önceki görevlerden öğrendiklerimiz nedeniyle, önümüzde yepyeni bir fırsat penceresi var” diye ekledi.

Diğer gezegenler ve aylardaki su okyanusları, gezegen bilimcileri için ilgi çekici yerlerdir; Su, bildiğimiz şekliyle yaşamın devamı için çok önemli olduğundan, araştırmacılar güneş sistemindeki suyu takip ederek yaşam bulabileceklerini veya en azından gezegenimizin ötesinde nerede var olabileceğine dair işaretler bulabileceklerini umuyorlar.

Devamı: Güneş Sistemimizdeki Dünya Dışı Okyanuslar İçin Bir Kılavuz