Barbie’ler “sadece” oyuncak olabilir, ancak Barbie, 64 yıllık varlığı boyunca ısmarlama kıyafetler giydiği kadar çok sayıda uzmanlık mesleğine sahip olan, inanılmaz derecede mükemmel, göz alıcı bir kadınlık örneğidir. Mattel’i haritaya yerleştiren ve her cinsiyetten çocuğa – ama özellikle küçük kızlara – özlem duymayı öğreten oyuncak bebek kadar gerçekten İkonik (kelimenin sosyal medya öncesi anlamında) şirkete ait birkaç IP parçası var. sıcak pembe rüya evleri. Bu nedenle, Mattel Studio’nun marka koruma odaklı etkisinin tüm Warner Bros.’a sıçradığını görmek o kadar da şaşırtıcı değil. yeni canlı aksiyon Barbie yazar/yönetmen Greta Gerwig’den bir film.

Barbie markası ne kadar değerli olsa da, Mattel’in Gerwig’in uzun metrajlı filminin – adaşı ile onun teknik renkli, rüya gibi dünyasının yapısökümü olarak çifte görev yapan eğlenceli, gerçeküstü bir macera – bir set tarafından oynanmasını istemesi mantıklı geliyor. yatırımlarını korumaya yönelik kurallar. Ancak, Mattel’in katkısı muhtemelen olduğu gibi, Gerwig’in gerçekten modern, feminist bir hikaye anlatmak için Barbie’nin temsil ettiği bazı daha karmaşık gerçekleri yapısöküme uğratma fikri etrafında inşa edilmiş cesur bir vizyonla geldiği açık.

Filmi izlerken, genellikle Mattel ve Gerwig’in Barbie mutlaka senkronize değildi ve bu farklılıkların nasıl ödün verilmesine yol açtığı. Neyse ki, bu filmin eğlenceli olmasını engellemiyor. Ancak, tüm bunların fantezisinde kaybolmayı oldukça zorlaştırıyor – özellikle bir kez Barbie daha yaygın hale geliyor gibi görünen bir şekilde arkasındaki stüdyolarda dalga geçmek için meta olmaya başlar.

Mattel tarihinin sayısız parçasını kutlamanın yanı sıra, Barbie Barbie Diyarı’ndaki en basmakalıp Barbie’nin (Margot Robbie) bir gün nasıl en ufak bir öz farkındalık kazandığının ve büyüyen karmaşık kişilik duygusunu o kadar endişe verici bulmaya başladığının ve bulmak için Gerçek Dünya’ya doğru yola çıktığının hikayesini anlatıyor. Neler olup bittiğini açıkla. Barbie Ülkesi’ni evi olarak gören Barbie’lerin büyük çoğunluğu gibi, Basmakalıp Barbie’nin de kendi dünyası hakkında bildiği her şey, kendisi ve arkadaşlarının yalnızca hayal güçlerini kullanarak kendi yollarına koyabildikleri mükemmel, idealize edilmiş deneyimlere dayanmaktadır.

Olaylar öylece olmuyor ile Barbie’ler. Başkan Barbie (Issa Rae), Dr. Barbie (Hari Nef), Avukat Barbie (Sharon Rooney) ve Pulitzer Ödüllü Yazar Barbie ( Alexandra Shipp). Ancak Barbie’ler için hayat da özellikle zor ya da karmaşık değil, çünkü kısmen hepsi plastik bir cennette yaşayan oyuncak bebekler. Esas olarak, bunun nedeni, Barbie Land’in özellikle kadınlar tarafından kontrol edilen bir ütopya olmasıdır. Steven EvrenNe kadın düşmanlığının ne de ataerkillik kavramının var olmadığı Gem Homeworld, çünkü Barbie bununla ilgili değil.

Kendisinin bir versiyonunu oynuyor gibi görünen görünmeyen bir Helen Mirren olarak Barbie‘nin anlatıcısı — filmin açılış perdesinde kimin kim olduğuna işaret ediyor, Mattel’in Gerwig ve ortak yazar Noah Baumbach’ın senaryosunun Barbie ile dalga geçmesine izin verme isteğinin nasıl son derece iyi bir dünya inşasına yol açtığını görebilirsiniz.

Barbie Land, sadece ağırlıklı olarak pembe bir cep boyutu değildir. Yaşam Boyuoyuncak bebekler gibi gerçek boyutlu ama yine de oyuncak benzeri rüya evlerinde yaşarlar. Mattel ve diğer birçok oyuncak şirketinin uğraştığı, sindirilmesi kolay, şirket onaylı feminizm ve kadınların güçlendirilmesinin vücut bulmuş hali. Yalnızca Barbie Land’de, ağırlıklı olarak kadınların bulunduğu bir yüksek mahkeme veya yalnızca çalışkan kadınlarla dolu şantiyeler fikri sadece rüyalar değil, günlük hayatın düzenli bir parçası. Ve her şeyi yapabileceklerine olan inançlarını nasıl pekiştirdiği için tüm Barbie’ler bunun için daha iyi.

Ama işi kumsalda durmak olan Barbie takıntılı Ken’in (Ryan Gosling) dışında, diğer Ken’lerin hiçbiri (Simu Liu, Kingsley Ben-Adir, Ncuti Gatwa, Scott Evans ve John Cena) gerçekten verilmemiştir. bahsedilmesi gereken şahsiyetler. Barbie bebeklerinden sonra icat edilen Ken oyuncak bebeklerinin daha sonra icat edildiği fikrini pekiştirmeyi amaçlayan bilinçli bir karar olduğu açık. Havvalar Ademlerine – kendi insanlarından ziyade yoldaş olmak için yaratılmış aksesuar benzeri varlıklar. Ancak fikir ne kadar sağlam olsa da, pratikte, renkli Kens’i Gosling’in etrafında gezinen ince yazılmış sonradan düşünceler gibi hissettirmenin bir yolu var. Barbie tüm oyuncu kadrosunu nasıl kullanacağından emin değil – film ilerledikçe daha da yoğunlaşan bir duygu.

Barbie varoluşsal krizini yaşamaya ve Garip Barbie’den (Kate McKinnon) rehberlik istemeye başlamadan çok önce, Mattel veya Warner Bros. sinemalarda oturmadan önce mümkün olduğunca film çekin. Birkaçını bile izlediyseniz Barbie‘in daha uzun reklamlarında veya Dua Lipa’nın (Denizkızı Barbie’yi canlandıran kişi) “Dance the Night” müzik videosunda bir video gördünüz. önemli bu filmin bir parçası ve daha unutulmaz anları.

Daha az gördüğünüz şey, ne sıklıkta Barbie karakterlerin şakaları tekrar etmesi ve sanki izleyicinin ilk teslimatlarında vuruşları yakalayacağına güvenmiyormuş gibi puanları artırması için yavaşlar. Bunlardan bazıları, varoluşsal olarak ağır ve biraz cilveli olduğu için her yaştan izleyicinin ilgisini çekebildiğinden emin olmaya çalışan PG-13 filmine atfedilebilir. Barbie Zaman zaman, bariz bir şekilde bir grup edebi çocuğa hitap edecek olan Barbie’lerle ilgili bir film. Ama Barbie gerçek dünyada şehvet düşkünü erkekler, acımasız genç kızlar ve filmin dalga geçmek için büyük çaba sarf ettiği beceriksiz, şeytani bir şirket tarafından taciz edildiğinde, aynı zamanda filmin eşitsizliğinin birazdan fazlasının da üzerinde olduğu hissine kapılıyorsunuz. arka uç, Mattel’in kendisinin de Barbie’nin canlı aksiyon, tiyatro çıkışının bir parçası olması gerektiğine dair ayak basmasından kaynaklanıyor.

Şirketlerin, kendi varlıklarını ve Barbie bebekleriyle ilgili filmler gibi projeleri hayata geçirirken oynadıkları rolü kabul eden meta mizah yoluyla bu tür olayların eğlencesine katılmanın yeri ve zamanı var. Ancak bu tür şakaların ortaya çıkması için gerekli koşulları yaratmak, açıklamaya ihtiyaç duymamak ve Barbie’ye içerik katmak yerine, hem Mattel hem de Warner Bros.’ kendi kendine eklenen şakalar, filmin nihayetinde ürünleri taşımak için tasarlanmış kurumsal markalı bir çaba olduğunu size hatırlatmak için daha çok işe yarar.

Bu, Gerwig’in en son filminin, Robbie’den kesinlikle esinlenilmiş bir performansa ışık tutan keyifli bir zaman olmasını engellemez. Ancak kudurmuş Barbie söylemini, film 21 Temmuz’da gösterime girdiğinde olduğundan daha da yorucu hale getirecek.