Antik eklembacaklıları altına çeviren bir mineralde tesadüfen fosilleşmiş, soyu tükenmiş canlıların yeni keşfedilen türleriyle gözlerinize ziyafet çekin.

Peki, altın rengi. Fosilleşmiş kalıntılar soyu tükenmiş bir eklembacaklıya ait Lomankus edgecombeiYaklaşık 450 milyon yıl önce ölen ve demir pirit içinde fosilleşmiş olan, aptal altını, parlak sarı benzerinden farklı ve kuşkusuz daha az değerli bir metal. Benzersiz fosil örnekleri bir makalede anlatılıyor yayınlandı bugün Güncel Biyoloji.

Oxford Üniversitesi’nden paleobiyolog ve araştırmanın baş yazarı Luke Parry, bir üniversitede şunları söyledi: “Güzel ve çarpıcı altın rengine sahip olmanın yanı sıra, bu fosiller olağanüstü bir şekilde korunuyor.” serbest bırakmak. “Sanki ayağa kalkıp kaçabileceklermiş gibi görünüyorlar.”

Paleontologlardan oluşan ekip şunu buldu: Lomankus örnekler Roma, New York yakınlarında, Beecher Yatağı olarak bilinen fosil açısından zengin bir bölgede. Lomankus modern at nalı yengeçleri ve örümceklerle uzaktan akraba olan bir eklembacaklıydı.

Lomankus’ Yaşam ortamında çok fazla oksijen yoktu, bu da örneklerin tortu katmanlarında korunmasına yardımcı oldu. Sonunda sarı pirit dokuların yerini aldı. Lomankus Parça parça örnekler, paleontoloji ekibinin hayvanı yaklaşık 450 milyon yıl sonra 3 boyutlu olarak yeniden yapılandırmasına olanak tanıyor.

Ekip 3 boyutlu görüntülerini hazırladı Lomankus CT taramasıyla antik eklembacaklıların benzersiz anatomisini ortaya çıkarıyor. Lomankus vücutlarının ön tarafında “büyük bir uzantıya” sahip bir grup eklembacaklı olan bir megacheirandı. Sakin olun: Ekip, çalışmasında büyük uzantının “varsayılan duyusal işlevi” olan değiştirilmiş bir bacak olduğunu yazdı.

Parry, “Dünyadaki diğer hayvan gruplarından daha fazla eklembacaklı türü var” dedi. “Bu başarının anahtarının bir kısmı, biyolojik bir İsviçre çakısı gibi çeşitli zorluklara uyum sağlayan, son derece uyarlanabilir kafaları ve uzantılarıdır.”

Altın Lomankus Fosiller, hayvanın karnının altını, ağzının parçalarını ve araştırmacıların çevreyi hissetmek ve av bulmak için kullandığına inandıkları büyük uzantılarındaki ince kamçıyı gösteriyor. Fosiller, güzel olduğu kadar bilgilendirici de olan nadir örneklerdendir. Karbonit Han Solo olmayabilir ama gerçek ve yaldızlı ve bu da onu daha da çekici kılıyor.

Bu yılın başlarında Avrupa Yer Bilimleri Birliği Genel Kurulunda açıklanan bir belgede belirtildiği gibi, Amerika Birleşik Devletleri’nin doğusunda pirit yatakları bulunmaktadır. Bazı piritler bizi iki kere yanıltıyor çünkü bu maddenin kristalleri gerçek altın da içerebiliyor. Ancak piritin, pil teknolojilerinde kullanılması çok istenen bir metal olan lityumu ayrıştırması nedeniyle de değeri olabilir.

Tüm bu parıltılar altın olmayabilir, ancak New York’un merkezinde bulunan yaldızlı fosiller kesinlikle bir paleontolog için veya gezegenimizdeki antik yaşamın yaklaşık yarım milyar yıl boyunca nasıl korunabildiğine hayret etmek isteyen herkes için özel bir zevktir. .

Dinozorların ortaya çıkmasından milyonlarca yıl önce, bazı insanların herhangi bir tiranozordan çok daha korkunç bulabileceği bir yaratık ortalıkta dolaşıyordu. Bir kırkayak hayal edin, ancak ağırlığı 45 kilogramın üzerindedir ve gövdesi bir araba uzunluğundadır.

Bu Lovecraftvari kabusların adı Arthropleurave bunlar şimdiye kadar var olan eklembacaklıların bilinen en büyük türüdür. Neyse ki, kıvranan hayvanlardan kurtçuklar elde edenler için, ilk kez 346 milyon yıl önce ortaya çıkan 2,6 metre uzunluğundaki canlılar, bundan yaklaşık 50 milyon yıl sonra ortadan kayboldu.

Bu yaratıklar, modern paleobiyologların üzerinde düşünmeleri gereken bir gizemi geride bıraktılar: Çok çok daha küçük olan modern benzerleriyle ne kadar yakın akrabalardı? Antik devler genellikle, günümüzde kırkayakların ve çıyanların hakim olduğu bir grup hayvan olan sayısız bacaklılar olarak sınıflandırılsa da, tam olarak nerede oldukları belli değildi. Arthropleura aile ağacına aitti. Çeşitli Fransız üniversitelerinden bilim insanları, tuhaf yaratıkların yüzlerine bakarak cevabı bulmuş olabilir.

Bu aslında yapılması oldukça zor bir şeydi. Rağmen Arthropleura İlk kez 1854’te keşfedilen fosillerin çoğu parçalıydı ve hiçbiri tam bir kafa içermiyordu. Kayıtlar o kadar eksikti ve yaratıklar o kadar yabancıydı ki, bazı paleobiyologlar collum adı verilen boyun benzeri bir parçayı kafa sandılar. Ne olduğuna dair hiçbir kanıt yok Arthropleuragözleri, antenleri ve ağzı aslında birbirine benzemiş olabilir, bu nedenle bilim insanları için çoğu bahçede bulabileceğiniz çok bacaklı organizmalarla aile benzerliği olup olmadığını söylemek zor oldu.

Bu sorunu çözmek için, Clauder Bernard Üniversitesi’nden Mickaël Lhéritier liderliğindeki paleobiyologlar, özellikle iyi korunmuş birkaç yavrunun kalıntılarını taradı ve kupalarını yeniden yaratmak için tomografik görüntüleme tekniklerini kullandı. Lhéritier ve meslektaşları olarak tarif edildi dergide Bilim GelişmeleriAntik eklembacaklılar yüz özelliklerinden bazılarını günümüzün uzak akrabalarına aktardılar.

Taramalar kırkayaklar gibi gösterdi Arthropleura yedi parçalı antenleri ve başlarının arkasında değiştirilmiş bir kolum vardı. Arthropleura ayrıca, tamamen kapsüllenmiş alt çeneler ve üst çene adı verilen bir çift bacak benzeri çene yapısı gibi çıyanlarla bazı ortak özelliklere de sahipti. Kırkayaklar ve kırkayakların her ikisi de sayısız bacaklı olmasına rağmen, birbirleriyle olan kesin ilişkileri, çok bacaklı meraklıları arasında bazı tartışmalara konu olmuştur. Yeni bulgular, iki türün, pauropodlar gibi diğer sayısız bacaklılara kıyasla birbirleriyle daha yakından ilişkili olmalarını sağlayan ortak bir miras nedeniyle birlikte gruplandırılması gerektiğini öne sürüyor.

Ne olduğuna dair daha eksiksiz bir fikirle Arthropleura Görünüşe göre paleobiyologlar onların nasıl davrandığına dair bazı çıkarımlar yapılabileceğini söyledi. Bilim adamlarının yazdığına göre, diyetleri muhtemelen zaten temizleyebilecekleri ölü hayvanlardan oluşuyordu.

Çalışma, soyu tükenmiş eklembacaklıların bugüne kadarki en kapsamlı görünümünü sunarken, West Virginia Üniversitesi’nde paleobiyoloji doçentlerinden James Lamsdell, buna eşlik eden bir makale yazdı. madde hala bilmediğimiz çok şey olduğunu belirtiyor.

“Sindirim sistemlerinden doğrudan kanıt olmadan, tam olarak ne olduğu hala belirsiz. Arthropleura yedim” diye yazdı. “Solunum organları da bilinmiyor, bu da ihtimali bırakıyor Arthropleura sudaydı.”

Lamsdell bunun da göz ardı edilemeyeceğini söyledi Arthropleura Hayatının farklı evrelerini farklı ortamlarda geçirdi. İşte karşınızda: Milyonlarca yıl önce, bir timsahın karada ve muhtemelen suda dolaştığı, ölü hayvanların ısırıklarını kaptığı uzunlukta olan tüyler ürpertici sürüngenler. Bir dahaki sefere zeminde koşan bir kırkayak gördüğünüzde, onu ezmeye karar vermeden önce bir saniyenizi ayırıp onun küçücük boyutuna şükredin.

Beş yüz milyon yıl önce, tacolar vardı. Ama bunlar mısır veya un değildi; artık soyu tükenmiş bir deniz yaratığının sert kabuklu örtüleriydi. Odaraia alata.

Yeni araştırmalara göre, Kambriyen yaratığı bir mandibulate, yani çeneli eklembacaklılar grubuydu. Ancak egzotizmine ek olarak, Odaraya ters yüzüyordu ve 30 çift bacağında dikenler vardı, bunlar su sütunu boyunca avı yakalamak için kullanılmış olabilir. Ekibin analizi Odaraya bugün yayınlandı Royal Society B’nin Bildirileri.

“Bunu düşünen ilk kişiler biz değildik [Odaraia] “Baş aşağı yüzdü,” dedi Toronto Üniversitesi’nde paleontolog ve makalenin baş yazarı olan Alejandro Izquierdo-López, Gizmodo’ya gönderdiği bir e-postada. “Şimdi bu hipotezin yeni keşfimizle uyumlu olduğunu düşünüyoruz; Odaraya “Dikenli bacaklarını kullanarak su sütunundan yiyecek yakalıyordu.”

Yaratık, yaklaşık yarım milyar yıl önce Kambriyen Dönemi’nde antik deniz tabanının bir parçası olan batı Kuzey Amerika’daki bir kaya şeridi olan Burgess Şeyli’nde bulundu. Burgess Şeyli, yumuşak dokular gibi antik hayvanların hassas kısımlarını koruyarak paleontologlara antik yaşamın dikkate değer derecede kesin ve keskin bir görünümünü sağlıyor. Son çalışma için ekip, taco kabuklu yaklaşık 150 örneği inceledi OdarayaBu da bilinen tüm örneklerin yaklaşık yarısına denk geliyor.

“Biz düşünmüyoruz [the shell] “Çok esnekti, ama çok da zor değildi,” dedi Izquierdo-López. “Muhtemelen süpermarkette bulabileceğiniz karides veya karideslere biraz benziyor.”

Kambriyen denizleri günümüz standartlarına göre uzaylı yaratıklarla doluydu. Yaklaşık 570 milyon yıldan 530 milyon yıl öncesine kadar, dünyaların okyanusları yaşamla dolup taştı, bu döneme Kambriyen Patlaması.

Burgess Şeyli’nde artık birçok Kambriyen yaratığı korunuyor; bunların arasında 8 inçlik (20 santimetre) Odaraya2021 yılında bir araştırma ekibi, mutlak bir birim olan T. Gainesi; 2019 yılında, başka bir kabuklu yaratığa isim verildi Han Solo’nun Millennium Falcon’una benzerliği.

Kanada Kraliyet Ontario Müzesi’nde paleontolog ve çalışmanın ortak yazarı olan Jean-Bernard Caron, bir müzede yaptığı açıklamada, “Burgess Şeyli, paleontolojik bilginin bir hazinesidir” dedi. serbest bırakmak“ROM’da inanılmaz fosil hayvanlar üzerinde yaptığımız çalışmalar sayesinde, örneğin Tokummiya Ve Waptiamandibulatların erken evrimi hakkında zaten önemli miktarda bilgimiz var. Ancak, bazı diğer türler oldukça gizemli kalmıştı, örneğin Odaraya.”

Araştırma ekibi, alt çenelerin yanı sıra, yaratığın bacaklarını ve dikenlerini de ayrıntılı olarak analiz edebildi. Ekip, alt çeneleri olan ilk hayvanların dikenlerini av yakalamak için kullanmış olabileceğini ve bunun dip beslenmesinden su sütununda hayatta kalmaya geçişlerine yardımcı olabileceğini öne sürdü.

Burgess Şeyli, Kambriyen yaşamının nefes kesici çeşitliliğini ortaya çıkaracak daha fazla canlıya ev sahipliği yapıyor. Ancak yakın tarihli çalışmanın gösterdiği gibi, mevcut örneklerde bulunması gereken çok sayıda ayrıntı da var.

Dünyadaki geceler ile daha parlak hale geliyor insan ışık kirliliğinin yayılması, insanlığın evrendeki görünürlüğünü azaltır. Ancak parıldayan gece, üremek için parlak karınlarına güvenen ateşböcekleriyle, cesur böceklerle de uğraşıyor.

Yaygın ateşböcekleri (Lampyris noctiluca) Avrupa, Afrika ve Asya’nın bazı bölgelerinde bulunur. İsimlerine rağmen solucanlar böceklerdir. Toksiktirler ve küçükken salyangoz yerler.

Böceğin her iki cinsiyeti de bacaklıdır ve erkekleri de kanatlıdır. Türün dişileri, parıldayan karınlarını eşlerini çekmek için kullanırlar ve eş bulmak için ortalıkta uçamazlar.

Bir araştırma ekibi yakın zamanda güneydoğu İngiltere’den ateşböcekleri topladı ve yapay ışığın solucanların navigasyonu üzerindeki etkisini test etmek için onları bir laboratuvar ortamına getirdi. Onların sonuçları yayınlanan Bugün Deneysel Biyoloji Dergisi’nde.

Sussex Üniversitesi’nden bir zoolog ve araştırmanın ortak yazarlarından Jeremy Niven, Gizmodo’ya gönderdiği bir e-postada, “Erkek ateşböceklerinin dişi ateşböceklerini bulma yeteneği yapay beyaz ışıktan ciddi şekilde etkileniyor” dedi.

Niven, “Bu, ateşböcekleri için bir sorun çünkü çiftleşmeleri, dişilerin karınlarından parlak bir parıltı, bir tür biyolüminesans üretmesine bağlı,” diye ekledi Niven. “Erkekler dişilerin ışıltısını bulamazsa, o zaman üreyemezler ve popülasyon bundan zarar görebilir.”

Araştırmacılar topladıkları erkek ateşböceklerini karanlık bir odaya koydular. Laboratuvarda Y şeklindeki labirent. Labirentte erkeklere, dişinin parlak karnını taklit etmek için yapılmış yeşil bir LED gösterildi. Bu testler daha sonra labirentin üzerinde beyaz ışık ve parlaklığı sokak lambasına benzer olan sert beyaz ışığın loş seviyelerinde beyaz bir ışıkla yapıldı.

Böceklerin yaklaşık %70’i yeşil LED’i loş beyaz ışıkta buldu ve yalnızca %21’i en parlak ışık altında buldu. Yeşil LED’e ulaşmayı başaran ateşböceklerinin de beyaz ışık varken ışığa ulaşmaları daha uzun sürdü.

Diğer araştırmalar ateşböceklerinin yaşadıkları çayırlardan ve fundalıklardan kaybolduğunu gösterse de, Niven bunun yapay ışıktan mı yoksa iklim değişikliği ve habitat kaybı gibi diğer tehditlerden mi kaynaklandığını söylemenin mümkün olmadığını söyledi.

Bu, ortalama bir insanın yardım edemeyeceği anlamına gelmez. Niven, “Belki de ortalama bir insanın yapabileceği en basit şey, bahçe ışıklarını kapatmak ve genel olarak dış aydınlatmayı azaltmak ve iç mekan aydınlatmasının kullanıldığı odalarda perdeleri kapatmaktır” dedi. “Bunun, enerji ve para tasarrufu gibi ek bir faydası var.”

Gece ışıkları sadece ateş böceklerini tehdit etmez. Yapabilirler Geceleri göç eden şaşkın kuşlar, kendilerini genellikle kıtalararası işe gidip gelirken yönlendirmek için takımyıldızlara güvenen. Ve aynı zamanda, Dünya’daki ışık kirliliği nedeniyle gökbilimcilerin canını sıkabilirler. yer tabanlı teleskopların yıldızları görmesi giderek zorlaşıyor.

Niven, “Gökbilimciler için karanlık gökyüzünü korumaya/geri getirmeye çalışan türden girişimlerin ateşböcekleri için de faydalı olması muhtemeldir” dedi.

İnsanoğlunun Dünya’nın manzarasını bizim beğenimize göre şekillendirmek için yaptığı icatların birçoğu, diğer yaşam formları üzerinde ve aynı zamanda (mantık dışı bir şekilde) bilimsel araştırmalar üzerinde zararlı yan etkilere neden oldu. Yapay ışık yalnızca daha her yerde mevcut olacağından (Yeryüzünde ve onun üzerinde), zararını azaltmak için yollar geliştirmemiz çok önemlidir. Çevre.

Devamı: Unistellar’ın Işık Kirliliği Karşıtı Teleskopları Yıldızları Şehir Işıklarında Bile Görmenizi Sağlayacak mı?