İster edebiyat, ister film, müzik veya genel olarak tüm pop kültürü olsun, sanatta uzun süredir devam eden bir gelenek vardır: Arada bir biri gelir ve bir türün geri dönülmez bir şekilde öldüğünü ilan eder. Jüri dışarıdaydı siberpunk onyıllardır.

Ben Hindistan’dan renkli bir kadın yazarım, oturan bir şey tamamen çelişkili tüm ile kanonik siberpunk Şimdiye kadar okudum ve türün neden hiç bu kadar canlı olmadığını anlatmak için buradayım.

---

Cyberpunk Üzerine Hızlandırılmış Bir Kurs

Bu türe aşina olmayanlar için, siberpunk karakteristik olarak güçlü bir şirket tarafından yönetilen, fütüristik, teknolojik açıdan gelişmiş bir distopyada geçiyor. Kahramanları, sistemi devirmek için teknolojiyi kullanan dışlanmış, haklarından mahrum edilmiş ve toplumun yanlış tarafında olma eğilimindedir.

Siberpunk’ın kökeni, dünyanın farklı yerlerinde eşzamanlı olarak meydana gelen ve teknolojinin rolüyle ilgili geleceğe dair perspektiflere yol açan karmaşık bir kültürel değişim hikayesidir. Oldukça kısaltılmış bir özet sunmak gerekirse, Amerikan siberpunk’ının izi, William S. Burroughs’unki gibi karşı kültür romanlarına kadar uzanabilir. çıplak öğle yemeği. 1960’larda, Samuel R. Delany’nin Nova ve Philip K. Dick’in Androidler Elektrikli Koyun Düşler mi? yakında türde iyi tanımlanmış mecazlara dönüşecek temaları keşfetti. İkincisi, Ridley Scott’ın ikonik filmine ilham verdi Bıçak Sırtı1982’de piyasaya sürülen ve şimdi siberpunk olarak tanımlanan . Bütün bunlar 1984’e kadar götürdü, William Gibson’ın romanı, Nöro Büyücütürü tanımlamaya geldi.

Neredeyse paralel olarak, dünyanın diğer ucundaki Japonya’da, punk kültürü ve Japonya’nın ekonomik ve teknolojik bir güç merkezi olarak yükselişi, 1970’ler ve 80’lerde siberpunk’a yol açıyordu. Katsuhiro Otomo’nun manga serisi akira 1982’de bu türü oluşturdu ve 1988’de bir animeye uyarlandı. Cyberpunk temaları o zamandan beri manga, oyun ve anime’de yolunu buldu.

“Cyberpunk Öldü”… Değil

Onlarca yıldır yeni bir şey söylenmediği iddia edildiğinden, türün genellikle öldüğü ilan edildi. Tüm yeni çalışmaların, belirtilen şablona bağlı olduğu iddia ediliyor. Nöro Büyücü: yalnız bir bilgisayar korsanı, baskıcı ve mega-kötü bir şirketi devirir. Bu teoriye katılmıyorum; aslında buna meydan okuyorum.

Ancak, siberpunk eleştiriden muaf değildir. Bence mevcut eleştirinin en geçerli olduğu yer, temsile baktığı zamandır. Türün genişliği boyunca siberpunk, Batılı olmayan bir teknolojik süper güç hakkında yabancı düşmanı paranoyaları ifade ederken, Asya kültürlerini hem egzotikleştirerek hem de kendine mal ederek Oryantalist olma eğiliminde olmuştur. Büyük ölçüde beyaz, erkek, heteronormatif ve kadınları ve queer kişileri marjlara itiyor. BİPOK kimlikleri ya fetişleştirildi ya da hiçbir şekilde temsil edilemedi ve tüm Amerika dışı ve Batı İngilizce konuşulan dünyanın dışından kendi seslerinin hayal ettiği gelecekler yetersiz.

Bu değişiyor – istediğim kadar hızlı değil ve umduğum kadar kapsamlı değil – ama bu bir başlangıç ​​ve gelecek şeylerin bir işareti. Aynı zamanda siberpunk’ın ve özellikle siberpunk romanının en canlı olduğuna inandığım yer burası.

Cyberpunk Yaşıyor, Gelişiyor ve Alakalı

Dünya cishet beyazı Batı Anglofon erkek deneyimi etrafında dönmüyor ve gelecek de dönmüyor.

Hat üzerinden sürekli eleştirilen siberpunk – kötü şirkete karşı haklarından mahrum yalnız hacker – cishet beyaz erkek anlatısı bağlamında eski bir şapka olabilir, ancak hacker veya eşdeğer teknoloji asi, marjinal bir kimliği temsil ettiğinde tamamen farklı bir anlam kazanır.

Kadınların, queer bireylerin ve BİPOK’un teknolojide azınlık olduğu, cam tavanın gerçek olduğu ve ayrımcılığın devam ettiği bir gerçeklikte yaşıyoruz. Yalnız bilgisayar korsanı bir kadın olduğunda veya bu marjinal kavşaklardan herhangi birine ait olduğunda, şeytani şirketin temsil ettiği şey ek boyutlarla gelir, haklarından mahrum bırakılmaları artar, faillikleri ve kimliklerinin ifadesi ataerkillik tarafından kontrol edilir. “Kanon” düşünüldüğünde, gerçekliğin akıcı olduğu, vücut modifikasyonu yoluyla kendini ifade etmenin bir temel olduğu bir türde, cinsiyet ikiliğine uyan ve cinsiyet klişelerini güçlendiren, büyük ölçüde heteronormatif bir çalışma bütünü görmesi gariptir. sanal kimlikler herhangi bir şekil veya biçim alabilir ve güç sistemlerinin rutin olarak alt üst edildiği yerlerde.

Türdeki temsil konularını ele almayı amaçlayan küçük ama büyüyen bir çalışma grubu var. Bela ve ArkadaşlarıMelissa Scott’ın 1995 Lambda Ödüllü siberpunk romanı, queer kahramanlarla feminist bir bakış açısıyla anlatılıyor. Aubrey Wood’un yakında çıkacak olan ilk filmi, Bang Bang Bodhisattva, kişiliği araştıran ve aynı zamanda keskin bir dedektif gizemi olan bir romanda kiralık bir trans kıza yer veriyor. İlk romanım, Yüzde On Hırsızözür dilemeden feministtir.

Hem gerçek hayatta hem de türün tarihi içinde tarihsel olarak temsili reddedilmiş bir kimliği temsil eden bir karakter sistemi ele geçirdiğinde anlatı tamamen değişir. Güç dinamikleri değişiyor, sistem çok daha sinsi ve cishet beyaz bir erkek kahramanın asla deneyimleyemeyeceği zorluklarla mücadele etmeleri gerekiyor.

Teknoloji distopyacı gelecekler, aynı zamanda Batı Anglofon dünyasına ve onun kültürüne, tarihine ve endişelerine odaklanma eğiliminde olmuştur. Cyberpunk romanları dünyanın geri kalanında geçiyorsa, gelecek genellikle ağırlıklı olarak beyaz erkek yazarların merceklerinden hayal edilmiştir.

Modern teknoloji, dünya çapında farklı zaman çizelgelerinde olmuştur. Hindistan’da, harici olarak geliştirilen teknolojiyi elde etmeye veya teknolojiyi dahili olarak geliştirmeye yönelik kaynaklar genellikle sınırlıydı. Hindistan, kolonizasyon geçmişi olan birçok ülke gibi, geçen yüzyılın büyük bir bölümünü yakalama oyunu oynayarak geçirdi. Kızılderililerin kendi şirketlerini kurabilecekleri, sofistike teknoloji geliştirebilecekleri ve kod yazabilecekleri fikri yalnızca 90’larda yakalandı ve bununla birlikte, mevcut, kolayca tanınabilir, küresel biçiminde şeytani teknoloji şirketinin ilk kıpırdanmaları geldi.

Makul bir şekilde, en azından kapitalizm devam ettiği ve tarih tekerrür ettiği sürece, herkes sonunda kötü teknoloji şirketlerinin gerçek varlıklar olduğu bir noktaya gelir ve ara sıra totaliter hükümetle eşleştirildiklerinde işler çok ters gider. Kurguya aktarıldığında, şeytani şirket ve onun boyun eğdirme yöntemleri, gelişinin zaman çizelgesine göre şekillenir – oraya vardığında işler ne kadar kötüydü ve o zamanlar en son teknoloji neydi? kaçınılmaz olarak, iyi ya da kötü, o kültürü de etkiler. Lauren Beukes’in Moksiland totaliter bir şirket-apartheid hükümeti tarafından yönetilen yakın gelecekte Cape Town’da dört karakterin hayatını takip ediyor. Chen Qiufan’ın Atık DalgasıKen Liu tarafından orijinal Çince’den çevrilen , Giuyu şehrini ziyaret deneyimine dayanarak, çöplerle kaplı bir adada alternatif bir sınıf sistemini araştırıyor.

Hindistan şu anda bir girişim patlamasına ev sahipliği yapıyor. Yerel teknoloji geniş çapta ve başarılı bir şekilde geliştiriliyor, ancak gelişimi büyük ölçüde yukarıdan aşağıya ve kapitalist, Hindistan’ın mevcut sosyo-ekonomik eşitsizliklerini artırıyor ve teknolojiye erişimi engelliyor. Buna paralel olarak, post-truth haberleri, mesajlaşma uygulamaları aracılığıyla yaygınlaşıyor – genellikle azınlıkları hedef alırken, veri gizliliği totaliter bir rejim tarafından sürekli tehdit altında. Hintli siberpunk, Samit Basu’nunki gibi İçerideki Şehir, komploya bulanmış yakın gelecekte bir Delhi’de geçen bu kapitalizm, yönetişim ve gözetleme ağını sorguluyor. benim romanım Yüzde On Hırsızgözetim ve düşünce polisliğinden sosyal eşitsizliklerin güçlendirilmesine kadar Hindistan’daki mevcut teknolojik endişeleri araştırıyor ve yakın gelecekteki en kötü durum senaryosunu yansıtıyor.

Bazen, yalnız bilgisayar korsanı BIPOC’dir ve Amerika dışında yaşar. Distopik gelecekler her yerde var olabilir.

Bu türdeki, sınırları zorlayan ve ona yeni anlamlar kazandıran farklı sesler, özellikle film, televizyon ve oyun uyarlamaları söz konusu olduğunda ana akımda genellikle göz ardı edilir. Bunun yerine, Batılı bakış açısıyla görüldüğü şekliyle kültürlerin egzotikleştirilmesi ve sahiplenilmesi, bu medyada varlığını sürdürmektedir. Bıçak Sırtı 2049 ile Siberpunk 2077.

Siberpunk gelişiyor ve türdeki temsil arttıkça, cinsiyet, cinsellik, etnik köken, kültür ve coğrafyanın çok yönlü kesişimlerini temsil eden seslerle anlatılan teknolojiyle ilişkili uzun ne olursa olsunlar listesi de gelişiyor.

Akıllı saatlerin adet döngülerini ve doğurganlığı takip ettiği bir dünyada; nefret söylemi, transfobi ve ırkçılık sosyal medyada mecra buluyor; ve faşist hükümetlerle iş birliği içindeki milyarder teknoloji kardeşleri, kişisel verilerle dolu ayrı odalara erişebildiğinden, çeşitli siberpunk anlatılarının teknolojiyle ilgili ortaya attığı sorular karmaşık ve gerekli. Ana akımda konuşulmaları gerekiyor ve ‘kanon’un ciddi bir güncellemeye ihtiyacı var. Cyberpunk’ın geleceği geldi ve bir milyar farklı olasılığı temsil ediyor.

Yüzde On Hırsız 28 Mart’ta yayınlanacak. Ön sipariş verebilirsiniz Burada.

---

Daha fazla io9 haberi ister misiniz? En son ne zaman bekleyeceğinizi kontrol edin hayret, Yıldız SavaşlarıVe Yıldız Savaşları yayınlar, sırada ne var? Film ve TV’de DC Universeve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.