Startups Weekly’ye hoş geldiniz — startup dünyasından kaçırmamanız gereken her şeyin haftalık özeti. Her cuma gelen kutunuzda olmasını ister misiniz? Burada kaydolun.

Yaz olmasına rağmen bu hafta duyurularla doluydu. Hadi başlayalım.

Haftanın en ilginç girişim hikayeleri

Hiçbir işletme diğerine benzemez ve bu iyi bir haberdir: Bu hafta da gördüğümüz gibi, şirketlere zıt yaklaşımları deneme, güçlerini birleştirme veya liderlere meydan okuma fırsatı verir.

Odaklan ya da odaklanma: Hindistan’ın son zamanlardaki en büyük teknoloji birleşme ve devralmalarından birinde, yemek dağıtım ağır sikleti Zomato, fintech çekirdeğine yeniden odaklanan Paytm’in eğlence biletleme işini satın almak için 244,1 milyon dolar harcadı. Buna karşılık, Zomato, yemek ve eğlence seçenekleri için tek duraklı bir yer olma çabasıyla çeşitleniyor.

İtfaiyecilik: Site güvenilirlik mühendislerinin sorunları bulmasına, çözmesine ve önlemesine yardımcı olan bir girişim olan FireHydrant, uçtan uca olay yönetimine doğru bir basamak taşı olarak rakip Blameless’ı satın aldı. FireHydrant satın alma fiyatını paylaşmadı, ancak satın alma sırasında açıklanmayan miktarda ek fon aldığını belirtti.

Yoğun program: Dropbox, yapay zeka destekli planlama aracı Reclaim.ai’yi satın aldı. 2019’da kurulan girişim, satın almanın ardından ürününü geliştirmeye devam etmeyi planlıyor. Reclaim.ai’nin kurucuları bir videoda, 22 kişilik ekibin tamamının Dropbox’a katılacağını söyledi; finansal şartlar açıklanmadı.

Yeni lansmanlar: Yeni nesil roket şirketleri SpaceX’e meydan okumak için yükseliyor. TechCrunch uzay ve savunma muhabiri Aria Alamalhodaei’nin belirttiği gibi, SpaceX fırlatmada tartışmasız lider olması “pazara çok ihtiyaç duyulan arzı ve rekabet baskısını getirebileceklerini söyleyen ve bu durumun genel olarak sektöre fayda sağladığını söyleyen giderek artan sayıda rakibi sindirmedi.”

Bu haftanın en ilginç bağış toplamaları

Bu haftaki büyük yatırım turları yalnızca yapay zeka ile ilgili değildi; açık kaynak, blok zinciri, inşaat teknolojisi ve savunma teknolojisi de dahil olmak üzere bazı konular da vardı.

Yukarı oklar: Gösterge panelleri kuruluşların altyapı hizmetlerinden gelen verileri görselleştirmesine ve analiz etmesine yardımcı olan Grafana Labs, açık kaynaklı şirketin 2022 Serisi D turuna bir uzantı olarak tanımladığı şeyin ardından artık 6 milyar doların üzerinde değere sahip. Yeni finansman, Lightspeed Venture Partners liderliğindeki birincil ve ikincil bir işlemden geliyor ve 270 milyon dolar değerinde, gelirler açık kaynaklı şirkete ve bazı hissedarlarına gidiyor.

IP ve AI:Startup Story’nin arkasındaki ana şirket olan PIP Labs, yapay zeka çağında içerik sahiplerinin fikri mülkiyeti takip edip paraya çevirmelerine yardımcı olacak bir “Fikri Mülkiyet blok zinciri” oluşturmak için a16z’nin kripto bölümü ve diğerlerinden 80 milyon dolarlık B Serisi yatırım aldı.

Askeri operasyonlar: Virginia merkezli girişim Defcon AI, ABD Savunma Bakanlığı’nın lojistiğini optimize etmesine yardımcı olmak için Bessemer Venture Partners liderliğinde 44 milyon dolarlık bir tohum yatırımı aldı. Şimdiye kadar hükümet sözleşmelerinden yaklaşık 15 milyon dolar kazanan şirket, gizli, sınıflandırılmış bilgileri işlemek için yazılımını sertifikalandırma sürecinde.

Yapı taşları:Yapılandırılmamış inşaat dokümantasyonunu düzenlemek için otomasyon araçları sağlayan bir girişim olan Trunk Tools, Redpoint liderliğinde 20 milyon dolarlık Seri A finansman turu topladı. Şirket, parayı ekibini büyütmek ve yakın zamanda başlatılan inşaat işçisi teşvik programı gibi yeni hizmetler geliştirmek için kullanacak, CEO Sarah Buchner TechCrunch’a söyledi.

Bu haftanın en ilgi çekici VC ve fon haberleri

Nakit yerine: Fintech girişimi Bolt, yatırımcılara yazdığı kaş kaldıran mektupta değindiği 450 milyon dolarlık finansman turunu henüz kapatmadı. London Fund CEO’su Ashesh Shah, TechCrunch’a şirketinin neden ve nasıl katılabileceği konusunda daha fazla bağlam verdi: en azından kısmen pazarlama kredileriyle.

Gezegensel sağlık: SEC dosyasına göre, yaşam bilimleri yatırımcısı BEVC, iklimle ilgili girişimleri hedefleyen 25 milyon dolarlık bir fon topluyor. Bu, benzer şekilde yetki alanlarını insan sağlığının ötesine genişleten RA Capital ve Flagship Pioneering’in izinden gitmek anlamına gelecektir.

En son ama en kötü değil

TechCrunch’a kurucular ve yatırımcılar, satın alma yoluyla işe alınmanın duyurulmaktan daha sık gerçekleştiğini ve her zaman kötü bir anlaşma olmadığını söyledi. Mevcut piyasada alternatif, paranın bitmesi ve kapanmak olurdu. TechCrunch’tan Marina Temkin, başka bir şirket tarafından kapılmanın “kurucular ve kilit personel için ilk başta göründüğü kadar kötü bir sonuç olmadığını” öğrendi. Bu koşullar altında işe alındıklarında, genellikle ücret ve eşitlik açısından yeni işe alınanları geride bırakıyorlar ve bu da gemide kalmak için bir teşvik.

Microsoft’un Xbox ekibi son zamanlarda Double Fine ve Obsidian’dan Bethesda ve Activision Blizzard gibi büyük adamlara kadar herkesi kapmak için bir satın alma çılgınlığı yaşıyor ve yavaşlama planları yok gibi görünüyor. Aslında, yeni bir iş ilanına göre son günlerde Video Games Chronicle’daki insanlar tarafından ortaya çıktıXbox düzenli satın almaları ileriye dönük işlerinin temel bir parçası haline getirmek istiyor gibi görünüyor.

İş ilanına göre Xbox Ekibi, daha büyük Oyun Stratejisi ve Geliştirme ekibi içinde bir Oyun Birleşmeleri ve Satın Almaları programı kurdu. Bu ekibin “içerik ve teknoloji satın almaları için iş gerekçesini geliştirmek ve değerlendirmek” ile görevlendirilecek bir yöneticisini arıyorlar. Oyun Stratejisi ve Geliştirme ile Birleşme ve Satın Alma ekiplerinin yaptıklarına dair biraz daha ayrıntı…

Starfield Videosu Hareketli Film Müziğinin Yapımını Detaylandırıyor, Yeni Konsept Sanatını Sergiliyor

Oyun Stratejisi ve Geliştirme ekibi, Xbox Ekibi için kurumsal strateji işlevi olarak hizmet eder. Dönüştürücü büyüme fırsatlarını belirlemek ve değerlendirmek için Oyun Liderliği Ekibi ile yakın işbirliği yapıyoruz. Sözleşmemiz, Microsoft Gaming’in en zorlu iş sorularını yanıtlamaya yardımcı olmayı, Gaming’in Birleşme ve Satın Alma programına (örn. Activision Blizzard, ZeniMax, Double Fine, vb.) öncülük etmeyi ve temel endüstri dinamiklerini tanımlamayı ve anlamayı içerir. Oyun Liderliği Ekibi ile yaptığımız işbirlikleri, hem Microsoft Gaming hem de Microsoft’un CEO’su, Kıdemli Liderlik Ekibi ve Yönetim Kurulu ile işin yönünü belirlemeye yardımcı oluyor.

Bu artık Phil Spencer’ın sadece sevdiği şirketleri alıp teklif vermesiyle ilgili bir durum değil. Microsoft, Xbox Game Studios’u genişletmek istiyor ve bunu gerçekleştirmek için süreci bir bilime indirgeyecekler gibi görünüyor.

Peki, Xbox Birleşmeleri ve Satın Almaları ekibinin bundan sonra kimi hedefleyeceğini düşünüyorsunuz? Bunun yavaşladığı bir noktaya ulaşacak mıyız, yoksa öngörülebilir gelecek için tam hız devam ediyor mu?

Açıklama: Birleşme örneği olarak belirtilen şirketlerin çoğu yazarın müşterileridir.

Başka bir şirketi satın almak için genellikle üç neden vardır: rekabet avantajı sağlayan şirketler arasındaki sinerji; bir rakibin ortadan kaldırılması; ve kritik fikri mülkiyetin edinilmesi. Bunun hakkında düşünüyordum sonra Elon Musk’ın Twitter’ı satın alma girişimi Bu hafta. (Şirketten çok Twitter’daki CEO işini satın alma çabası gibi görünüyor.)

Bu tür bir hareket son derece nadir olmakla kalmaz, aynı zamanda başarılı olma ihtimali de vardır. Bununla birlikte, Musk, şanslar aleyhine olduğunda, bunu izlemeye değer ve sonucu belirsiz hale getirdiğinde genellikle başarılı olmuştur.

Twitter üzerindeki etkisi şüphesiz olumsuz ve uzun süreli olacaktır; Düşmanca devralmalar, yüksek değerli çalışanları ayrılmaya motive etme ve yüksek değerli çalışanların devralmanın ortasında bir şirkette işe girmesini engelleme eğilimindedir. Ve zorla edinilen firmanın genel olarak düşük performans göstermesine neden olarak, büyük bir dikkat dağıtıcı olabilirler.

Birleşmeler ve satın almalar hakkında konuşalım ve düşmanca devralmaların neden genellikle kötü bir fikir olduğundan, çünkü bunlar şirketin moraline, üretkenliğine ve yaşayabilirliğine zarar verebilir.

Birleşme ve satın almalar: Neden çoğu başarısız oluyor?

IBM’de esasen bir birleşme temizleme ekibini yönetiyordum, bu yüzden IBM Rekabetçi Analizdeyken birleşmeleri incelemek için çok zaman harcadım. Bulduğum şey, birleşmelerin başarısız olmasının nedenlerinin genellikle, satın alan şirketin ayrıntılı bilgi ve beceri eksikliği ve yetersiz durum tespiti ile ilgisi olduğuydu. Bunun da ötesinde, bir birleşmenin ön onayını çevreleyen kurallar, devralan şirketin süreç sona erdiğinde harekete geçme yeteneğini sınırlar.

Birleşmeler, özellikle firmaların faaliyetleri, kültürü, uygulamaları ve liderliği arasında beklenmedik bir sürtüşme olduğunda, hem satın alan hem de satın alınan şirket için risklidir. Başarılı birleşme örnekleri şunları içerir: Lenovo, IBM’in PC bölümünü satın aldı ve Dell’in EMC’yi satın alması. (Dell’in birleşmelerinin çoğu başarılı büyük ölçüde IBM’in birleşme ve satın alma sürecini benzersiz bir şekilde geliştirmeleri nedeniyle.)

Lenovo’nun IBM’in PC operasyonunu satın alması, geçiş süresinin uzun olması, birimin kendi kendine yetmesi ve tam olarak anlaşılana kadar kendi başına bırakılması ve süreç boyunca çalışanların elde tutulmasının yüksek kalması nedeniyle başarılı oldu. Dell’in EMC alımı başarılı oldu çünkü Dell’in bir “B” planı yoktu ve bu nedenle birleşme onaylanmadan önce EMC’yi tam olarak anlamak için agresif ve erken hareket etti; bu, anlaşma onaylandıktan sonra hızlı hareket etmesine izin verdi.

Her iki durumda da kilit nokta: edinilen varlığa zarar veren sorunları ortadan kaldırmak ve değer katan şirket varlıklarını (insan ve fikri mülkiyet) belirleyip korumak.

düşmanca birleşmeler

Düşmanca bir birleşmede, satın alınan şirket satın alınmak istemez. Bu, alıcı tarafından operasyonları hakkında belirgin bir bilgi eksikliği olduğu ve onaydan sonra bile yeni yönetime karşı devam eden direniş ve açık meydan okuma olabileceği anlamına gelir. Farkında olmadığınız varlıkları ve bunu yapma yetkiniz olana kadar elinizde tutamaz ve koruyamazsınız. Twitter için bu, şirketin önemli kişileri endişe verici oranlarda kaybedeceği ve birleşme tamamlanana ve liderlik değişene kadar onları değiştiremeyeceği anlamına geliyor. Musk’ın yapmak istediği gibi, en üstteki işi satın almak, özellikle pozisyon için uygun olduklarını düşünen yönetici kadroda düşmanlık yaratabilir. Süreci veya yeni lideri sabote etme çabaları duyulmamış değil.

Bunun siyasi ve rekabetçi yönleri de bu sürece özgü ve aşılması zor olan iç ve dış engellerin olacağını gösteriyor. Musk, ABD Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC) tarafından zaten kötü bir oyuncu olarak görülüyor ve önceki kararlarına uymuyor. (Ajans, yalnızca buna dayanarak çabasını engelleyebilir.) Twitter’a sahip olmak, hem SpaceX’e hem de Tesla’ya çok fazla güç verebilir, bu etki, birincisi için yozlaştırıcı ve ikincisi için haksız rekabet olarak görülebilir. Bu, hem yerli hem de yabancı hükümetleri, otomotiv endüstrilerini korumak ve SpaceX çabalarının tehlikeye atılmamasını sağlamak için birleşmeyi engellemeye sevk edebilir. Aşırı uçta, Tesla ve SpaceX’in birleşme sonrası yaptırımlarla karşı karşıya kalmasına bile yol açabilir.

Son olarak, bir tür aşırı kontrolü yeniden yaratmak için bir iş satın almak Mark Zuckerberg, Facebook’ta eğleniyor, özellikle federal ifşa yasalarına uymayı reddeden biriyse. Kısacası, çoğu düşmanca devralmada, başarı şansı iyi değildir (hedef bir rakibi ortadan kaldırmak olduğu zamanlar hariç). Musk’ın Twitter’ı satın alma girişimi, bu süreçte Twitter’ı felce uğratan ağır çekim bir tren kazası olabilir.

Kısacası Musk, Twitter’daki CEO işini başarıyla satın alabilir, ancak Pirus zaferi en iyi ihtimalle – ve tamamlandığında tam bir felaket.

Başarı ve başarısızlık arasındaki fark

Çoğu satın alma başarısız olur. Başarılı olanlar ya çok iyi yönetilir (Lenovo/IBM PC birleşmesi gibi), son derece iyi planlanır ve yürütülür (Dell/EMC birleşmesi gibi) ya da bir rakibi ortadan kaldırmak için tasarlanmıştır (Oracle/Peoplesoft birleşmesi gibi). Buna karşılık, düşmanca satın almalar, bir rakibi (yine Oracle/Peoplesoft) ortadan kaldırmanın dışında, satın alınan şirkete zarar verdikleri için çoğunlukla başarısız olur. Ve gördüğümüz gibi Broadcom/Qualcomm bir şirketin saldırıya uğramasını önlemek için de engellenebilirler. Düşmanca bir devralma kesinlikle bir saldırıdır.

Saldırı altındaki bir şirkette yönetim, astlarla düzenli olarak görüşmeli ve onlarla konuşmalı, söylentileri ve korkuları ele almalı, çabanın en üst düzeyde ve şirketin tüm kaynaklarıyla yürütüldüğünü yinelemeli ve çalışanlardan kalmalarını ve savaşa yardım etmelerini istemelidir. işlerine odaklanarak ve herhangi bir belirsizliği görmezden gelerek.

Twitter kesinlikle Musk’ın yaptıklarından zarar görecek, ancak çalışanlarını odaklanmış ve üretken tutabilirse ve girişimle ilgili endişeleri giderebilirse, yönetim kuşatma sırasında üretkenlik sürüklenmelerinin çoğunu azaltabilmelidir.

Belli bir milyarderin entrikaları sayesinde, son zamanlarda medya alanında “düşmanca devralma” ifadesi serbestçe dolaşıyor. Ancak uzun zaman önce ana akım sözlüğe girmiş olsa da, “düşmanca devralma”, beraberinde bir belirsizlik havası ve yasal opaklık havası taşır.

Yüksek düzeyde, bir şirket – veya bir kişi – hedef şirket yönetiminin isteklerine karşı başka bir şirketi devralmaya çalıştığında düşmanca bir devralma meydana gelir. Düşmanca bir devralmanın “düşmanca” yönü budur – o şirketin yönetim kurulunun rızası olmadan bir şirketle birleşme veya bir şirket satın alma.

Genellikle düşüşte olan bir şirket – buna “A Şirketi” diyelim – (makul) bir fiyatla ikinci bir şirketi (“B Şirketi”) satın almak için bir teklif teklifinde bulunur. B Şirketinin yönetim kurulu teklifi, hissedarların menfaatine uygun olmadığına karar vererek reddeder. Ancak A Şirketi, çeşitli stratejilerden birini seçerek anlaşmayı zorlamaya çalışır: Bir vekalet oyu, bir ihale teklifi veya büyük bir hisse senedi alımı.

Vekil oy yolu, A Şirketinin B Şirketindeki hissedarları B Şirketinin muhalif yönetimine oy vermeye ikna etmesini içerir. Bu, devralmayı açıkça destekleyen üyelerin kurulması gibi yönetim kurulunda değişiklikler yapılmasını gerektirebilir.

Bu mutlaka kolay sokak değil. Hissedar desteğini toplama zorluğunun yanı sıra, vekil avukatlar – vekil oy toplamaya yardımcı olmak için işe alınan uzman firmalar – vekil oylara itiraz edebilir. Bu, devralma zaman çizelgesini uzatır.

Bu nedenle, bir satın alan, bunun yerine bir ihale teklifi yapabilir. Bir ihale teklifiyle, A Şirketi, B Şirketinde kontrol payına sahip olmak için yeterli oy payına sahip olmak amacıyla, B Şirketinin hissedarlarından piyasa fiyatından daha yüksek bir fiyatla hisse senedi satın almayı teklif eder (örneğin, hisse başına 15 ABD Doları’na karşı 10 ABD Doları) (tipik olarak oy stokunun %50’sinden fazlası).

İhale teklifleri maliyetli ve zaman alıcı olma eğilimindedir. ABD yasalarına göre, devralma başarılı olursa, satın alan şirketin teklif şartlarını, fonlarının kaynağını ve önerilen planlarını açıklaması gerekir. Kanun ayrıca, hissedarların kararlarını vermeleri için son tarihler belirler ve her iki şirkete de davalarını açıklamaları için bolca zaman tanır.

Alternatif olarak, A Şirketi, B Şirketindeki gerekli oy hakkı hissesini açık piyasadan satın almaya çalışabilir (“toehold edinimi”). Veya “ayı kucaklaması” olarak bilinen hafif bir baskı şekli olan istenmeyen bir teklifi halka açıklayabilirler.

Düşmanca devralma girişimlerinin kısa bir tarihi

Düşmanca devralmalar, genel birleşme ve devralma (M&A) faaliyetlerinin önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Örneğin, 2017’de düşmanca devralmalar bildirildiğine göre 575 milyar dolarlık satın alma teklifini oluşturdu – o yılın toplam birleşme ve satın alma hacminin yaklaşık %15’i.

Ancak düşmanca devralmalar tipik olarak ne kadar başarılı? 2002 yılına göre CNET Makalede, 1997 ve 2002 yılları arasında, tüm sektörlerdeki ABD’deki hedef şirketler, yaklaşık 200 devralma girişiminin %30 ila %40’ını savuştururken, %20 ila %30’u “beyaz şövalye” şirketler tarafından satın alınmayı kabul etti. Düşmanca bir devralma bağlamında, bir “beyaz şövalye”, düşmanca bir satın almayla karşı karşıya kaldığında, hedef şirketin yönetim kurulunun desteğiyle bir şirketi satın alan dostane bir yatırımcıdır.

Son yirmi yılla sınırlı kalan teknoloji endüstrisi, aşırı sayıda düşmanca devralma girişimi görmedi. Bunun nedeni kısmen – CNET parçasının belirttiği gibi – teknoloji şirketlerinin değerinin genellikle çalışanlarının uzmanlığına bağlı olmasıdır. Bunu kanıtladığı gibi ay, düşmanca devralmalar, hedefin işgücü için olumlu sosyal sonuçlara sahip olma eğilimindedir. Düşmanca bir eylemden kaynaklanan dikkat dağınıklığı ve kalıcı belirsizlik, hem üst hem de orta seviyelerde bir yetenek uçuşuna yol açabilir.

Daha önce atıfta bulunulan aynı zaman diliminde – 1997’den 2002’ye – teknoloji şirketlerine karşı yalnızca dokuz düşmanca devralma girişimi vardı. AT&T’nin kurumsal hizmet sağlayıcı NCR’yi satın alması ve IBM’in yazılım geliştiricisi Lotus’u satın alması da dahil olmak üzere dördü başarılı oldu.

Son yıllarda teknoloji endüstrisindeki düşmanca devralmalar profilde daha yüksekti – ancak mutlaka daha verimli değil.

Örneğin Xerox ve Hewlett-Packard’ı alın. Kasım 2019’da, %10,6 hisseye sahip aktivist yatırımcı Carl Icahn’ın teşvikiyle Xerox, iki şirketi birleştirmek için Hewlett-Packard’ın yönetim kuruluna başvurdu. Hewlett-Packard bunu reddetti ve Xerox, Hewlett-Packard’ın tüm yönetim kurulunu değiştirme planlarını açıklayarak ve Hewlett-Packard’ın hisseleri için resmi bir ihale teklifi başlatarak yanıt verdi. Pandemiden etkilenen piyasa koşulları anlaşma için elverişsiz olduğunu kanıtladı ve Xerox, Mart 2020’de anlaşmayı durdurmayı kabul etti.

2018’de teknoloji devi Broadcom, yarı iletken tedarikçisi Qualcomm için başarısız bir teklifte bulundu. Qualcomm yönetim kuruluna 11 yönetici atamaya çalıştıktan sonra Broadcom, teklifini yaklaşık 100 milyar dolardan 121 milyar dolara çıkardı ve kazanmaya çalıştığı yönetim kurulu koltuk sayısını altıya indirdi. Ancak ABD düzenleyicileri tarafından gündeme getirilen güvenlik endişeleri ve Intel dahil olmak üzere Broadcom’un rekabetinden müdahale olasılığı, Broadcom’un sonunda geri çekilmesine neden oldu.

Bu, düşmanca teknoloji devralmalarının unutulmuş bir başarısızlık olduğunu göstermez. 2003 yılında Oracle, İK yazılımı satıcısı PeopleSoft’un 5,3 milyar dolar değerinde tamamı nakit bir anlaşmayla devralma girişimini duyurdu. Oracle, 18 aylık ileri geri ve PeopleSoft’un hissedar hükümlerine ilişkin bir mahkeme savaşını aşarak daha yüksek bir teklif fiyatıyla başardı.

Düşmanca devralmaların dezavantajları

Yüksek başarısızlık oranı, düşmanca devralmaları caydıran tek faktör değildir. Diğer potansiyel tuzaklar arasında, düşman teklif verenin anlaşma yapma sicilinin lekelenmesi ve satın alan için danışman ve düzenleyici uyum ücretleri şeklinde büyük harcamalar yer alır.

Şirketler ayrıca düşmanca devralmalara karşı akıllı davrandılar ve yönetimlerinin karar verme gücünü korumak için bir dizi savunma kullandılar. Örneğin, hissedarlardan hisse geri satın alabilir veya satın alan kişinin hedef şirketteki oy hisselerini önemli ölçüde sulandıran bir “zehir hapı” uygulayabilirler. Veya, her yıl yalnızca belirli sayıda yöneticinin yeniden seçildiği bir “kademeli yönetim kurulu” oluşturabilirler.

Merak edenler için zehir hapları hakkında bir not. Bu Biryuk Hukuku blog yazısı yararlı bir şekilde açıklar, üç ana türü vardır: flip-in, “ölü el” ve “el yok”. Flip-in zehir hapı ile, düşmanca teklifin hedefin tüm hisseleri için tamamen nakit olması durumunda, hissedarlar bir oylama ile hapı geri almaya zorlayabilirler. Ölü bir el hapı, sürekli bir yönetim kurulu oluştururken, bir el hapı, hapın belirli bir süre içinde geri alınmasını yasaklar.

Diğer devralmaya karşı önlemler arasında, hedefin üçüncü taraflarla olan anlaşmalarını külfetli hale getirmek için sözleşme şartlarının değiştirilmesi; alacaklıya borç yüklemek; ve Birleşme ve Devralma faaliyeti için çoğunluk hissedarının oyu gerektiren. Bazıları hissedar onayı gerektiren bunların dezavantajı, dostane satın almaları caydırabilmeleridir. (Bir zamanlar 1980’lerde ve 1990’larda yaygın olan zehirli hapların 2000’lerde gözden düşmesinin nedeni kısmen budur.) Ancak birçok şirket, riskin değerli olduğunu düşünüyor. Yalnızca Mart 2020’de 57 halka açık şirket kabul edilen eylemci tehdidine yanıt olarak veya önleyici tedbir olarak zehirli haplar; Yahoo ve Netflix, son yıllarda zehirli hap kullananlar arasında. (Tam açıklama: Yahoo, TechCrunch’ın ana şirketidir.)

Teknoloji devleri genellikle ek bir savunma olarak korumacı paylaşım yapılarını kullanır. Facebook bunun en iyi örneğidir – şirket, CEO Mark Zuckerberg’in ve içeriden küçük bir grubun oylama gücünü en üst düzeye çıkarmak için tasarlanmış bir “ikili sınıf” yapıya sahiptir. Twitter, yalnızca bir hisse sınıfına sahip olduğu için bir anormalliktir, ancak yönetim kurulu, özel oy hakları ve diğer imtiyazlarla gelebilecek imtiyazlı hisse senedi ihraç etme hakkını elinde tutar. (Wall Street Journal rapor edildi Bu hafta Twitter bir zehirli hap kullanmayı tartıyor.)

Yine de bazı kurumsal akıncılar, stratejik kaygılar nedeniyle veya Elon Musk ve Twitter örneğinde olduğu gibi, hedef şirketin yönetiminin vaatlerini yerine getirmediğine inandıkları için caydırılmayacak. Başarı şanslarını artırmak için diğer hissedarları işe almaya çalışabilirler veya bir teklifi yeniden gözden geçirene kadar bir şirketin yönetim kuruluna kamuoyu baskısı uygulayabilirler. Ayrıca şunu da çağırabilirler: revlon kuralıbir şirketin yönetim kurulunun, düşmanca bir devralma olduğunda bir şirket için en yüksek değeri elde etmek için makul bir çaba göstereceğini belirten yasal ilke.

Ancak tarihin gösterdiği gibi, düşmanca devralmalar – başarılı olsalar bile – nadiren tahmin edilebilir.