Planetologlar önemli bir keşif yaptılar: büyük olasılıkla kriyovulcanlar var – uranyum uydularında su ve diğer maddeler patlayan buz volkanları. Araştırmacılar, şafak uzay probu tarafından alınan cüce gezegen Ceres’teki verileri, Voyager-2 uzay probu tarafından çekilen Ay Uranüs’ün resimleriyle karşılaştırdı. Bilinen Ummbriel ve Oberon, Umbriel ve Oberon tarafından Ariel, Titania ve Miranda gibi diğer uydulardan daha biliniyordu. Serer ve Uranüs ayındaki parlak noktalar arasındaki benzerlik, jeolojilerini anlamanın anahtarı olabilecek olası bir kriyovulcanizmi gösterir.

Törende, Prob Dawn, krater occator ve kriyovulcanizmin varlığını doğrulayan buz volkanı Akhun Mons’da tuzlu su izleri buldu. Bilim adamları Umbriel’de, özellikle Wund’un 130 kilometrelik kraterde benzer parlak noktalar fark ettiler. İki hipotez ortaya koydular: ya bu noktalar – bir meteorit grevinden sonra yüzey altı denizden tuzlu suyun salınmasının sonucu veya bunlar, suyun buharlaştığı ve tortunun kaldığı spontan bir patlamanın izleridir. Voyajer-2 boşluk probunun resimleri çok net olmasa da, bilgisayar modelleri bu varsayımların doğrulanmasına yardımcı oldu.

Güneş sisteminin üçüncü büyük gezegeni olan Uranus ve uyduları, dünyadan büyük bir mesafe nedeniyle çalışmak zor. Bununla birlikte, Hubble uzay teleskopundan gözlemler ve Cerera ile analojiler gibi yeni yöntemler bilim adamlarının keşif yapmasına izin verir. Gelecekte, bu hipotezler yakın zamanda güneş sistemini araştırmak için iddialı bir plan sunan Çinli bilim adamları tarafından kontrol edilebilir. Uranyum uydularındaki kriyovulcanlar doğrulanırsa, bu buzlu ayların jeolojik aktiviteye ve muhtemelen bükülen okyanuslara sahip olduğunu kanıtlayacaktır.

Rusya Halk Dostluk Üniversitesi’nden (Rudn), Rusya ve diğer ülkelerden meslektaşlarıyla birlikte bilim adamları, Arktik’teki sera gazlarıyla mücadele etmek için yeni bir yol geliştirdiler. Teknolog olarak adlandırılan özel yapay topraklar buldular. Bu topraklar, bu bölgedeki sıradan toprakların iki katı kadar karbondioksit ve azot oksitlerini emebilir. Fikirlerini test etmek için araştırmacılar, 14 ay süren Apatity şehrinde bir deney yaptılar. Sonuçlar, bu tür karışımların ciddi Arktik iklimde bile zararlı gaz emisyonlarını azaltmaya yardımcı olduğunu göstermiştir.

Technosoli, Kuzey Kutbu’nun soğuk koşulları için uygun olacak şekilde bileşimi seçerek doğal malzemeler ve endüstriyel atıklardan yapılmıştır. İlk başta, toprakta yaşayan ve “nefes almasına” yardımcı olan mikroorganizmalar için zordu: karışım, büyümeleri için gerekli olan azot ve karbon yoktu. Bu nedenle gaz emme işlemi yavaştı. Ama sonunda, yıl boyunca, yapay topraklar sıradan Arktik topraklardan iki kat daha fazla karbon emdi. Bu, Technosoli’nin iklim koruması için mükemmel bir çözüm olabileceğini kanıtlıyor.

Bilim adamları, bu tür toprakların Kuzey Kutbu’ndaki peyzaj şehirleri için kullanılabileceğine, çimler ve yeşil bölgeler yaratabileceğine inanıyorlar. Bununla birlikte, önemli bir nokta vardır: Daha sıcak bir iklimde, bu topraklar karbondioksitten üçte biri soğuk koşullardan daha fazla salgılanabilir. Bu nedenle, araştırmacılar teknoloji uzmanlarının bileşimini geliştirmek ve gezegenin farklı bölgelerinde uzun süre nasıl çalışacaklarını anlamak için çalışmaya devam etmeyi planlıyorlar.