Ocak ayında bilimsel misyonun tamamlanmasına rağmen, Samanyolu’nun en üretken “araştırmacılarından” biri olan Gaia uzay teleskopu astronominin sınırlarını genişletmeye devam ediyor. Yeni makalede, uluslararası bilim adamları ekibi, beyaz bir cüce ve ana dizinin bir yıldızından (WDMS) oluşan 801 yeni çift sistemini anlattı. Bu, bu tipte bilinen sistemlerin toplam sayısını%20 oranında artırarak yıldızların evrimini incelemek için yeni fırsatlar açar.

WDMS sistemleri benzersiz “astronomik saatler” olarak hizmet eder: öngörülebilir yaşa sahip beyaz cüceler, kronolojilerini ana dizinin yoldaş yıldızlarının değişken parametreleriyle karşılaştırmamıza izin verir. Bu tür çiftler, yıldızın yaşı, metalikliği (elementlerin içeriği helyumdan daha ağırdır) ve kütlenin yarıçapla oranı arasındaki ilişkiyi açıklığa kavuşturmaya yardımcı olur.

Daha önce, yaklaşık 4000 benzer sistem biliniyordu ve sadece son yıllarda GAIA sayesinde önemli bir kısım keşfedildi.

Yeni bir atılım için, Kanarya Adaları Astrofizik Enstitüsü’nden Havier Perez-Kouto liderliğindeki ekip ve La-Corunie Üniversitesi Kokhonen’in (SOM) makine öğrenimi yöntemi-kendini organize eden kartlarını kullandı. Ön veri işaretlemesi olmadan çalışan bu algoritma, Gaia Photometrotra tarafından kaydedilen 90.667 yıldız spektrumunu analiz etti. Bilim adamları, kırmızı spektrumda göze çarpmayan sapmalar ortaya çıkardılar, bu da beyaz bir cüce ve ana dizinin bir yıldızından bir çiftin varlığını gösteriyorlar.

Algoritma tarafından seçilen 993 adaydan 192, daha önceki projelerin bir parçası olarak doğrulanmıştır – Slunov Dijital İncelemesi (SDSS) ve Spektroskopik Teleskop Lamost. Bu verilerle karşılaştırma, yöntemin doğruluğunun%90 olduğunu göstermiştir. Geri kalan 801 sistemleri, eğer varlıkları ek gözlemleri doğrularsa, yıldız evrimi teorilerini kontrol etmek için zengin bir malzeme haline gelecektir.

Yazarlar, “Her yeni WDMS-parlaması hesaplamalar için istatistiksel tabanı güçlendiriyor” diyor. “Örneğin, yıldızın metalikliğinin yaşı ile nasıl ilişkili olduğunu veya kütlenin çeşitli koşullarda yarıçapı nasıl etkilediğini daha doğru bir şekilde belirleyebileceğiz.”

On yıllık bir işte toplanan Gaia verileri, gökbilimciler için altın konut olarak kalmaya devam ediyor. Görevin tamamlanmasından sonra bile, SOM gibi gelişmiş analiz yöntemleri milyarlarca kayıtta gizli kalıpları ortaya çıkarır. Bilim adamları emin: Bu sadece yıldızların hayatı hakkındaki fikirlerimizi yeniden yazacak yeni keşiflerin başlangıcıdır.

Bir X -Ray uydu Rosat’ın yardımıyla, uluslararası bir gökbilimci grubu, ZTF J0112+5827 adını alan kutup tipi sistemin yeni bir felaket değişkeni (CV) keşfetti. Yaklaşık 1186 ışıkyılı bir mesafede bulunan sistemin yörünge süresi 80.9 dakikalık bir süredir ve gelecekteki LISA misyonu için bir yerçekimi dalgaları kaynağı olabilir.

Felaket değişkenleri, periyodik olarak keskin parlaklık parlamalarını gösteren beyaz bir cüce ve refakatçi yıldızdan oluşan çift sistemlerdir. Polyaari, düzinelerce megagusa ulaşan beyaz bir cüce son derece güçlü bir manyetik alanı ile karakterize edilen bir CV clack’tir. Bu tür sistemlerde, maddenin birikmesi, klasik tahrüm edici diskin oluşumunu atlayarak manyetik çizgiler boyunca gerçekleşir.

Sun Yatsen Üniversitesi’nden (Zhuhai, Çin) Jiamao Linya liderliğindeki bir grup bilim adamı, X -Ray radyasyonu, siklotron spektrumu ve fotometrik gözlemlerin verilerini birleştirerek ZTF J0112+5827’nin ayrıntılı bir analizini gerçekleştirdi. Sonuçlar bunun yeni bir kutup olduğunu doğrulamaktadır.

Sistemin parlaklık eğrisinin analizi, beyaz cüce yüzeyinin yakınındaki yüklü parçacıkların siklotron radyasyonu ile açıklanan olağandışı çift tepeler ortaya çıkardı. Nesnenin manyetik alanının ölçülen kuvveti, kutupsal tipik olan yaklaşık 38.7 megaaguse idi. Bilim adamları ayrıca sistemde birikme diski olmadığını buldular – ana radyasyon bir birikim akışı ve beyaz bir cüce manyetik kutuplarının yakınındaki alanlar tarafından üretiliyor.

Hesaplamalar, ZTF J0112+5827’deki beyaz cüce kütlesinin yaklaşık 0.8 güneş olduğunu ve donör yıldızının kütlesinin sadece 0.07 güneş kütlesi olduğunu gösterdi. Bu tür parametreler, sistemi 2035 için planlanan gelecekteki LISA misyonu çerçevesinde yerçekimi dalgalarını incelemek için umut verici bir aday haline getiriyor.