Northwestern Üniversitesi’ndeki bilim insanları, bütün gece uyumanın neden sonraki günler boyunca kendimizi çılgın ve baş döndürücü hissetmemize neden olabileceğini çözmüş olabilirler. Bu hafta yapılan yeni bir çalışmada araştırmacılar, farelerde akut uyku yoksunluğunun beyinde hızlı bir dopamin salınımını tetikleyebildiğini ve plastisitesini artırarak geçici olarak hiperaktif ve antidepresan etkiler yaratabildiğini buldu. Yazarlar, bulguların aslında bilim adamlarının duygudurum bozuklukları için nasıl daha iyi tedaviler geliştirebileceklerini öğrenmelerine yardımcı olabileceğini söylüyor.

Northwestern’de nörobiyoloji doçenti olan ilgili yazar Yevgenia Kozorovitskiy’e göre araştırmacılar başlangıçta bütün gece uyumanın beyni nasıl etkileyebileceğini araştırmayı planlamıyordu. Kozorovitskiy, Gizmodo’ya bir e-postada şunları söyledi: “Farklı deneyimlerin ruh halini ve ruh hali istikrarını nasıl etkilediğini düşünerek bu konuya tamamen dışarıdan bir bakış açısıyla geldik.”

Kuzeybatılı doktora sonrası araştırmacı Mingzheng Wu liderliğindeki yazarlar, aslında ruh halimiz de dahil olmak üzere biyolojimizin pek çok yönünde rol oynayan önemli bir nörotransmiter olan dopaminle ilgili beyin yollarının, biz ruh halimizi geliştirdikçe daha da kötüye doğru nasıl değişebileceğini incelemekle ilgileniyorlardı. Depresyon gibi bozukluklar ve daha sonra bazı antidepresanlara, özellikle de ketamine tepki olarak hızla eski haline döner. Onların önceki çalışma Araştırma özellikle depresyona odaklanmıştı ancak yazarlar aynı zamanda dopaminin mani oluşumunda ve onunla birlikte gelen yüksek enerjili ruh hali değişimlerinde kritik öneme sahip olup olmadığını da bilmek istiyorlardı.

Kozorovitskiy, “Hayvan modellerinde mani davranışlarını modellemek zor olduğundan, beyin fırtınası yaptık ve meşhur ‘tüm gece uyumanın’ hafif, kısa mani benzeri, dengesiz bir ruh hali için iyi bir model olup olamayacağını merak ettik” dedi.

Ekibin son araştırması, yayınlanan Perşembe günü Neuron’da laboratuvar farelerinde tipik üniversite deneyimini yaşatmak için yola çıktık. Farelerini bir gece uyanık tuttular ve ardından davranışlarını ve dopamin üretiminden sorumlu beyin hücrelerinin aktivitesini incelediler; ayrıca kontrol grubu olarak iyi dinlenmiş fareleri kullandılar.

Geç saatlere kadar ayakta kalan herkesin anlayabileceği gibi, uykusuz fareler kontrollere göre daha agresif, hiperaktif ve hatta hiperseksüel hale geldi. Yazarlar, farelerin beyinlerinde, izledikleri dört ilgili beyin bölgesinden üçünde dopaminle ilişkili aktivitenin arttığını buldular: prefrontal korteks, nukleus accumbens ve hipotalamus. Ancak bu bölgelerdeki dopamin artışları fareleri aynı şekilde etkilemedi.

Daha sonraki deneylerde araştırmacılar, testi çalıştırmadan önce her bölgedeki dopamin tepkisini seçici olarak susturdular ve akümbens çekirdeği ve hipotalamusun, bütün gece uyumanın hiperaktivite etkisiyle en güçlü şekilde ilişkili olduğunu, prefrontal korteksin ise antidepresan etkisiyle bağlantılı olduğunu buldular. . Bu, diğer araştırmalarda olduğu gibi dopaminin davranışlarımız üzerindeki etkilerinin karmaşık ve çeşitli olduğunu göstermektedir. Ayrıca prefrontal kortekste geçici olarak artan nöroplastisitenin (beynin kendini yeniden yapılandırma ve gerektiğinde uyum sağlama yeteneği) kanıtlarını da buldular. Bu esneklik ayrıca bütün gece uyumanın antidepresan etkisinin neden birkaç gün sürebileceğini açıklamaya da yardımcı olabilir.

Kozorovitskiy, “Bu kısa ömürlü, yüksek enerjili, hafif döngüsel duyguyu özetlediğimizi ve bu titreşimin farklı yönlerini kontrol eden önemli dopaminerjik mekanizmalar bulduğumuzu düşünüyoruz” dedi. “Bu araştırmanın ana mesajı, hayatta yaptığımız rastgele seçimlerin bile beynimiz üzerinde dramatik (ve hızlı!) bir etkiye sahip olduğunu hatırlamaktır.”

Tabii ki, bütün gece uyumak başlangıçta bizi dünyanın zirvesindeymiş gibi hissettirse de, çoğu zaman bunu çok geçmeden derin bir çöküş takip eder. Ve kronik olarak zayıf uyku hatta duygudurum bozuklukları geliştirme riskimizi artırabilir veya semptomlarını kötüleştirebilir. Dolayısıyla yazarlar uykusuz gecelerin depresyona karşı bir nimet olduğunu kesinlikle önermiyorlar. Ancak bu ve benzeri araştırmalardan öğrenilen dersler, depresyondan, bipolar bozukluklardan ve ruh hali ile ilgili diğer rahatsızlıklardan muzdarip insanlara nasıl yardım edebileceğimizi anlamamıza çok yardımcı olabilir; Northwestern ekibinin takip etmeye devam etmeyi planladığı bir hedef.

Kozorovitskiy, “Duygudurum bozukluğundan muzdarip daha fazla insana yardımcı olacak daha iyi tedavi yöntemlerinin kapılarını açmak için ruh hali istikrarının sinirbilimini daha iyi anlamak istiyoruz” dedi.

Yeni araştırma yapılabilir kullanımı nedeniyle anlatıyı karmaşık hale getirin egzersiz yapmak depresyon ve diğer konularda yardımcı olmak için Zihinsel sağlık sorunları. A Çalışma, koşu programına katılan depresif ve/veya kaygılı kişileri, koşu programına katılanlarla karşılaştırdı. antidepresan tedavisi gördü, ve birkaç ay sonra her iki grubun da benzer düzeyde zihinsel sağlık iyileşmesi yaşadığını buldu. Egzersiz yapanlar fiziksel sağlık açısından daha fazla fayda elde etti, ancak antidepresan kullananların tüm zaman boyunca rejime bağlı kalma olasılıkları çok daha yüksekti.

Araştırma, Hollanda’daki bilim insanları tarafından yürütülen Görünüşe göre egzersiz ve antidepresanlar arasında bire bir karşılaştırma girişiminde bulunan türünün ilk örneği.

Deney ayakta tedavi kliniğine başvuran, depresyon ve/veya anksiyete tanısı alan 141 hastayı içeriyordu. Hastalar iki gruba ayrıldı: biri hastaların haftada iki kez grup bazlı koşu terapisine katıldığı, diğeri ise her biri 16 hafta süren, antidepresanların yaygın bir sınıfı olan seçici serotonin geri alım inhibitörlerini (SSRI) aldıkları grup. Gönüllülere bu gruplara rastgele atanmayı isteyip istemedikleri soruldu, eğer istemiyorlarsa tercih ettiklerini seçtiler. Çoğu önceden tercihlerini yaptı ve yaklaşık üçte ikisi egzersiz yapmayı seçti.

Çalışma döneminin sonunda, her gruptaki gönüllülerin yaklaşık %44’ü semptomlarında, remisyonda dikkate alınacak kadar net bir iyileşme yaşadı. Ama vardı iki grup arasındaki önemli farklar.

Egzersiz yapanlar ayrıca çalışma öncesine kıyasla bir miktar kilo verdiler ve ortalama olarak kan basıncında ve genel kalp fonksiyonlarında iyileşme görüldü; örneğin antidepresan kullananlarda hafif bir kilo artışı ve kan basıncında bir artış görüldü.. Aynı zamanda, çoğu kişi için egzersiz tercih edilmesine rağmen, koşu grubundaki katılımcıların yalnızca %52’si, antidepresan kullananların ise %82’si programa tam olarak uydu.

Takımın sonuçları şöyle oldu yayınlanan içinde Şubat Afektif Bozukluklar Dergisi’nde ve bu hafta sonu Avrupa Nöropsikofarmakoloji Koleji’nin (ECNP) yıllık toplantısında tartışılacak.

Amsterdam’daki Vrije Üniversitesi’nde profesör ve epidemiyolog olan çalışma yazarı Brenda Penninx’e göre bulgular, hem egzersizin hem de antidepresanların olumlu etkileri olabileceğini gösteriyor. Her ne kadar her biri kendine özgü düşünceler ve zorluklarla birlikte gelse de, depresyon ve anksiyetenin tedavisinde önemli bir yere sahiptir.

“Antidepresanlar genellikle güvenli ve etkilidir. Çoğu insan için çalışıyorlar. Depresyonu hiç tedavi etmemenin daha kötü sonuçlara yol açtığını biliyoruz; bu nedenle antidepresanlar genellikle iyi bir seçimdir.” dedi Penninx bir şekilde ifade ECNP tarafından yayınlandı. “Yine de, tüm hastalar antidepresanlara yanıt vermediği veya bunları almaya istekli olmadığı için tedavi cephanemizi genişletmemiz gerekiyor.”

Egzersiz birçok hasta için cazip bir alternatif olsa da, bu çalışmada görülen düşük uyum oranı, birçok kişinin rutinlerini sürdürmelerine yardımcı olmak için desteğe ihtiyaç duyacağını gösteriyor.

“Hastalara koşmalarını söylemek yeterli değil. Fiziksel aktivite davranışını değiştirmek, bir akıl sağlığı kurumunda egzersiz terapisi uygulayarak yaptığımız gibi, yeterli denetim ve teşvik gerektirecektir” diye ekledi Penninx.

Geçmiş araştırmalar egzersizin ve özellikle açık hava egzersizisahip olmak bizim için faydaları mod Ve beyin sağlığı Genel olarak. Bu yılın başlarında yapılan bir araştırma arasında bir bağlantı bile bulundu. düzenli egzersiz ve daha fazlası ağrı toleransı. Aktif olmak şüphesiz genel sağlık açısından iyi olsa da, bunun gerçekten bir depresyon tedavisi olup olamayacağı henüz bilinmiyor.

A bu hafta çalışma, türünün en büyüğü psikedelik mantarların temel bileşeni olan psilosibin’in depresyon için potansiyel bir tedavi olabileceğini önermek. Randomize çalışma, tedaviye dirençli depresyonu olan ve Psikolojik destekle birlikte yüksek dozda psilosibin, çok daha küçük dozda psilosibin alanlara kıyasla üç hafta sonrasına kadar semptomlarda önemli bir azalma yaşadı.

Araştırma, İngiltere merkezli Compass şirketi tarafından finanse ediliyor. Umut eden yollar geliştirmek onun depresyon ve diğer zihinsel sağlık koşulları için bir tedavi olarak kendi tescilli sentetik psilosibin formu. En son sonuçları, ABD dahil 10 ülkede yürütülen ve en az iki tedaviye yanıt vermeyen depresyonlu 233 gönüllünün katıldığı bir Faz IIb çalışmasından geliyor.

Gönüllüler, üç farklı güçte tek doz psilosibin verilmek üzere randomize edildi: 1 miligram, 10 miligramveya 25 miligram. Duruşmadan önce, tüm katılımcılara, onları psikedelik deneyime hazırlamak için danışmanlık verildi. Tedavinin ardından izlendi ve yaklaşık altı saat boyunca özel olarak tasarlanmış bir müzik çalma listesini dinlerken içeriye odaklanmaları söylendi. Daha sonra, psilosibin gezisi sırasında elde etmiş olabilecekleri içgörüleri işlemelerine yardımcı olmak amacıyla, ilki bir gün sonra ve ikincisi bir hafta sonra olmak üzere iki danışmanlık seansı aldılar. Son olarak, zihinsel sağlık sonuçları 12 hafta boyunca izlendi.

Tedavi edici etkisinin çok az olması veya hiç olmaması beklendiğinden, insanların aldığı en düşük psilosibin dozu bir kontrol olarak düşünülmüştür. Bu kontrol dozuyla karşılaştırıldığında, 25 miligram psilosibin alan kişiler, başlangıçtan üç hafta sonrasına kadar semptomlarda önemli bir azalma yaşadı. 10-dakilermiligram dozu da semptomlarında daha büyük bir azalma yaşadı, ancak fark istatistiksel olarak anlamlı değildi nazaran 1- aldıranlarmiligram dozu. Bulgular yayınlanan Çarşamba New England Journal of Medicine’de.

Çalışma yazarlarına göre, bu şimdiye kadar yayınlanan tedaviye dirençli depresyon için en büyük psilosibin denemesidir. Ancak üst sıradaki haberler cesaret verici olsa da, değinilmesi gereken bazı önemli uyarılar da var.

Daha önceki veriler, örneğin psilosibin’in depresyonu azaltmada bu çalışmanın gösterdiğinden daha güçlü bir etkiye sahip olacağını öne sürdü. Başka, daha küçük çalışmalar var bulundu hastaların %50’sinden fazlasının, hatta tedaviye dirençli depresyonpsilosibin aldıktan sonra remisyonda kabul edilebilecek kadar iyileşirken, aynı şey bu çalışmada en yüksek dozda olanların sadece %29’u için geçerliydi.hafta işareti. Deneme ayrıca, yazarların beklediği gibi, psilosibin faydalarının 12 haftaya kadar sürebileceğini açıkça göstermedi (kontrol grubuna kıyasla en yüksek dozda sürekli yanıt veren daha fazla insan vardı, ancak istatistiksel olarak anlamlı olması için yeterlidir).

Her üç gruptaki insanların çoğu (%77) ayrıca baş ağrısı, mide bulantısı ve baş dönmesi gibi olumsuz etkiler yaşadı. Ve 10’u alan daha büyük ama yine de az sayıda insan veya 25-miligram dozu, kontrol grubundakilerden daha yeni intihar düşünceleri veya davranışları yaşadığını bildirdi. Bazı antidepresanların olduğu düşünülmektedir. geçici olarak artırmak özellikle çocuklar ve gençler gibi belirli gruplar için intihar düşüncesi riski, bu nedenle bu olası yan etki eşi görülmemiş değildir. Ancak risk, sonraki denemelerde yakından izlenmeyi hak edecek, ve psilosibin bir gün depresyon için onaylanırsa, bazı mevcut antidepresanlara yapıştırılan kara kutu etiketine benzer şekilde bir uyarı etiketine yol açabilir.

Bunların hiçbiri tıpta psilosibinin geleceği için mutlaka bir lanet değildir. Deneysel bir tedavinin beklenen faydaları, plasebo etkisi gibi şeyleri hesaba katmada denemeler daha titiz hale geldikçe, zamanla küçülebilir. Ve psilosibin umulduğu kadar büyülü olmasa bile, tedaviye dirençli depresyonu olanlar için seçeneklerin eksikliği göz önüne alındığında, yine de çok önemli bir etki yapabilir.

onun için bölüm, Pusula Yolları hala ilerliyor. için iki Faz III denemesi yapmayı planlamaktadır. 2022’nin sonunda başlaması planlanan ve sonuçta 900’den fazla katılımcıyı kaydedecek olan psilosibin. Diğer deneme testleri psilosibin gibi koşullar için travmatik stres bozukluğu sonrası ve tütün bağımlılığı onlar da yolda.