Dell, test etmemiz için iki XPS 14 dizüstü bilgisayar gönderdi: 1.999,99 dolarlık giriş seviyesi model, 8 çekirdekli Intel Core Ultra 5 325 işlemci, 16GB RAM, 512GB depolama ve 1920 x 1200 IPS ekran ile donatılmıştı, diğer model ise 2.899,99 dolarlık dokunmatik OLED versiyonu, 16 çekirdekli Core Ultra X7 358H, çok daha güçlü grafik gücü ve iki kat RAM ve depolama alanına sahip. Her iki model de üç Thunderbolt 4 portu ve 3.5mm ses jakı içeriyor.

İnşa kalitesi etkileyici. MacBook Air’dan biraz daha kalın, ama yaklaşık bir kilogram daha ağır ve sağlam bir yapı hissine sahip. Özellikle geçmişteki XPS dizüstü bilgisayarlarını hatırlarsanız dikkatinizi çekecek diğer bir özellik, kayıpsız dokunsal trackpad’in hafif dokulu sınır çizgilerine sahip olması ve klavyenin fiziksel işlev tuşlarına geçiş yapması. Tamamen görünmez trackpad ve dokunsal Escape ile F tuşları geçmişte kaldı. Halleluyah!

Bu iki değişiklik bile sevinç duyulması için yeterli olsa da, hâlâ bazı küçük sıkıntılarım var. Sınır çizgileri veya olmaması, bu dokunsal trackpad’in henüz iyi olmadığı gerçeğini değiştirmiyor. Bazen tıklamanın kaydedilmesi için ekstra güç uygulamam gerekiyor, bazen de hafif bastığımda yanlışlıkla çift tıklama alabiliyorum. Yazarken, avuç içlerim çok fazla bastığında yanlış tıklamalar yaşıyorum.

Yazı yazmak konusunda ise, bu doku olmayan klavyenin hala benim için uygun olmadığını kabul edemiyorum. 0.8 mm tuş seyahati ile mütevazı, ancak duyusunun sesinden daha sığ hissettirmediği bir deneyim sunuyor. Her tuş vuruşunda fiziksel bir yükselinti var, bu da tuşlara oldukça sağlam bir his katıyor. Ancak yine de yazarken kendimi yavaş ve zorlanmış hissediyorum; yazım hataları yapma ihtimalim ise yüksek. Fiziksel işlev tuşlarının eklenmesi büyük bir iyileşme, ancak bu klavyeyi hala sevmiyorum. En azından artık “YMMV” (Your Mileage May Vary) tarzı bir durum.

Diğer yandan, 8 megapiksellik / 4K web kamerası, parlak ışıkta keskin görünüyor fakat düşük ışıkta ya da arka ışıkta biraz renk kaybı yaşıyor. Hoparlörler, bu boyuttaki dizüstü bilgisayar için oldukça iyi, yüksek seslerde bozulma olmadan dengeli bir ses sunuyor, ancak tabii ki en güçlü baslara sahip değil.

Ancak OLED modelin şov durumu, elbette ekranı. 2880 x 1800 dual OLED dokunmatik ekran oldukça parlak ve her zaman derin kontrastlar ve canlı renklerle dolu. 1920 x 1200 IPS panel ise daha düşük seçeneklerle karşılaştırıldığında neredeyse sıradan. Daha parlak 500 nits’e ulaşarak iyi bir parlaklık sunarken, OLED ekranın yanında biraz soluk kalıyor. Ancak IPS ekranın kendine özgü bir özelliği bulunuyor: statik içerik izlerken 120Hz ile 1Hz arasında değişen bir yenileme hızı. OLED de bu 120Hz’ye eşlik ediyor ama en düşük yenileme hızı 20Hz.

Bu düşük yenileme hızları, her iki XPS 14 için mükemmel pil ömrü sağlıyor. OLED modelde, yaklaşık 10 saat süren sürekli karışık kullanım elde edebildim (tipik olarak birçok Chrome sekmesi, ara sıra müzik veya video akışı ve birkaç video görüşmesi). IPS modelde aynı yükleme süresi 14 saati geçti, muhtemelen daha düşük çözünürlüklü ekran ile 1Hz minimum yenilemenin avantajı sayesindeydi. Dikkatli davranırsanız bu süreyi uzatmanız mümkün (ben dikkatli değildim). IPS yapı, sürekli çalıştırmada 26 saatlik pil süresi ile testimizi aşarak, test ettiğimiz tüm Arm tabanlı dizüstü bilgisayarlardan bile daha iyi çıktı. Daha fazla dizüstü bilgisayarda böyle paneller görmeyi umuyorum. Belgeleri incelerken yenileme hızını aşağıya çekmek, pil tasarrufu sağlıyor.

Bu dizüstü bilgisayarlardaki Intel Panther Lake çipleri de her iki XPS 14’ü güç verimliliği konusunda destekliyor ancak performans bakımından zayıf değiller. Sağlam termal özelliklere sahip, fanlar yük altındayken bile oldukça sessiz kalıyor. Stres testleri sırasında alt kasanın ısındığını görsem de, klavyenin çoğu bölümü serin kalıyordu. X7 çipine sahip OLED model, grafik yoğun görevlerde (örneğin Blender’da 3D rendering yaparken) oldukça etkileyici ve bazı AAA oyunları oynarken de idare edebilir. Battlefield 6‘yı 1920 x 1200 çözünürlükte düşük ayarlarda 50fps’de oynayabildim. Harika değil, ama kötü bir deneyim de değil — ince ve hafif bir üretkenlik dizüstü bilgisayarında.

Yine de, çok daha ucuz MacBook’lar, yeni XPS modellerini ham performans açısından geride bırakıyor. Fan içermeyen 15 inç M5 MacBook Air, giriş seviyesindeki XPS 14’ü kolayca geçiyor ve hatta çoğu GPU ağırlıklı benchmark’ta daha üst düzey OLED modelini de geride bırakıyor. 14 inçlik M5 MacBook Pro’ya geçerseniz, tartı dengesinin daha da Apple lehine kaydığını göreceksiniz — ayrıca HDMI portu ve SD kart yuvası da elde ediyorsunuz.

Bu durum, XPS 14’ün en büyük sorunu olan fiyata bizi getiriyor. Piyasaya çıktığında, giriş seviyesindeki IPS modeli 1,600 dolardı. Şimdi $2,000. X7 çipli OLED model ise 2,200 dolardan başladı ve şimdi $2,900. Bu, elbette “devam eden piyasa koşulları” nedeniyle, yani RAMageddon olarak adlandırılan bir durum. Fakat elde ettiğiniz performans için bu paranın gerçekten aşırı olduğunu değiştirmiyor. Dell, yakın zamanda 700 dolara mal olacak daha düşük maliyetli bir XPS 13 duyurdu (öğrenciler için geçici bir indirimle 600 dolara). Yüksek kalitede bir bilgisayar için 2,200 dolarlık fiyatın haklı olduğu önemliydi. Ama 2,900 dolara? 200 dolar daha az bir fiyata, iki tane 14 inç OLED ekrana ve daha iyi bir Intel Panther Lake çipine sahip Asus Zenbook Duo’yu alıyorsunuz. Ayrıca, XPS 14’ün giriş seviyesi fiyattan daha ucuza, üç kat RAM ve 16 inç OLED ekran sunan Zenbook A16’yı alabilirsiniz. Apple’ın sunduklarıyla fiyat-performans oranını karşılaştırdığınızda? Bu, bir katliam.

Dell’i, yeniden markalaşma hatasından sonra XPS serisini canlandırdığı için tebrik ediyorum. Ancak yeni XPS dizüstü bilgisayarlar her zamankinden daha iyi olsa da, artık farklı bir sebepten dolayı zorlu bir satış.

Fotoğraf: Antonio G. Di Benedetto / The Verge