iPhone’dan önce, Android’den önce, webOS’tan önce, bir telefonun devrim niteliğindeki sabun kalıbı işlerin yapılmasını inanılmaz derecede kolaylaştırıyordu. Daha çok T-Mobile Sidekick olarak bilinen Danger Hiptop, interneti daha önce hiçbir telefonda olmadığı kadar taşınabilir ve uygun fiyatlı hale getirdi.
Bulut senkronizasyonunu iCloud’dan çok önce tanıttı, mobil cihazlarda sınırsız veriyi ve gerçek web taramayı yaygınlaştırdı ve yatay donanım klavyesi sayesinde anında mesajlaşmayı ve e-posta göndermeyi çok kolay hale getirdi.
Ancak Sidekick, tüm telefonu birbirine bağlayan tek bir fiziksel düğme için yeterli krediyi alamıyor: Atlama tuşu.
Modern telefonlarda bir uygulamayı açmak genellikle bir bildirime dokunmak veya doğru ana ekran simgesini aramak anlamına gelir. İle Yapmakyapmalısın Görmek. Sidekick’ten önce avla-gagalama bugün olduğundan daha zordu: Bu, dirençli bir Palm Pilot veya Windows Mobile dokunmatik ekranına kalemle fiziksel olarak bastırmak anlamına geliyordu.
Ancak 2002’de Hiptop’un Jump düğmesi çoklu görevleri kas hafızasına dönüştürdü. Her Sidekick, hem önceden ayarlanmış hem de programlanabilir klavye kısayollarıyla birlikte gelir ve herhangi bir uygulamaya “Atlamanıza” olanak tanır.
Notlarımı üniversite sınıflarının ortasında yazardım, Jump+B ile bir şeye bakmak için web tarayıcısına giderdim, Jump+N ile not defterime geri dönerdim, Jump+I ile AOL Instant Messenger’da arkadaşlarımla sohbet ederdim, sonra da Jump+ E Dersin sonunda notları kendime e-postayla göndermem. Başparmaklarım tuşlardan hiç ayrılmadı.
O kadar kullanışlıydı ki, üniversite notlarımın çoğunu Sidekick II’de almak zorunda kaldım; belki hepsi Japonca’yı kurtarıyordu.
Garip bir şekilde T-Mobile, Sidekick’in kusursuz görev değiştirme potansiyelini açıklamak için fazla çaba harcamadı. Gerçek olanlar biliyordu, ancak resmi kullanım kılavuzlarında Atlama tuşu neredeyse her zaman yüceltilmiş bir ana sayfa düğmesi olarak tanımlanıyor. Tipik bir örnekte “JUMP’a basmak sizi tüm cihaz uygulamalarını başlatmak için başlangıç noktanız olan Jump ekranına geri götürür” diyor.
Ancak webOS’u ve Google Android’in görünüşünü ve hissini tasarlayan eski Danger tasarım direktörü Matías Duarte, bana Jump’ın hiçbir zaman Home’un yerini tutmadığını söyledi. Olması için tasarlandı akortlu, potansiyelini ortaya çıkarmak için aynı anda birden fazla tuşa basmak. “Gerçekten de gücü buradaydı; onu bir ev düğmesinden daha fazlası haline getiren şey, tabiri caizse.”
Klavye kısayolları hakkında “Üzerlerinde çalıştık, onlara güvendik” diyor. Danger hata raporlarını dosyalayacak, toplantılar ayarlayacak, ICQ’da sohbet edecek ve e-posta gönderecek, bunları notlara kopyalayacak ve bunların hepsini Hiptop’tan yapacaktı. Duarte, “Her gün Caltrain ile şehre gidip geldiğim için bununla geçiniyordum” diyor.
Başlangıçta Jump tuşu, o zamanlar başlı başına oldukça yeni olan mobil uygulama bildirimlerine girip çıkmanın bir yolunu sunmak için doğdu. “Bir programı başlatma ve programdan çıkma gibi bir kavram yoktu; bildirime atlayıp yaptığınız işe geri dönebiliyordunuz.”
Dönemin Palm Pilot’ları, BlackBerry’leri ve çevirmeli telefonlarından farklı olarak Sidekick’in uygulamaları kapatıldığında kapatmadığını söylüyor; uygulamaların arka planda çalışmaya devam ettiği ve internete bağlı olduğu “gerçek bir çoklu görev mimarisine” sahip olduğunu söylüyor. (Günümüzde her telefon bunu yapıyor.)
Diğer telefonlardaki bildirim ışıkları hakkında şunları söylüyor: “Bildirimlerin son hali, bunların size saygı duymayan iğrenç ışıklar olduğunu hissettirdi her zaman,” diyor, “bu yüzden bunların ortaya çıkması, pankart açılması ve izin verilmesi önemliydi. kimden geldiklerini biliyorsun. Eğer önemsiyorsanız ya da görmezden geldiyseniz atlamayabilirsiniz. Birlikte, kullanıcının gerçekte kesintiye uğramaması, ancak etkili bir şekilde çoklu görev yapabilmesi sorununu çözüyorlardı.”
Ancak Atla düğmesinin daha basit bir şey olarak pazarlanması Duarte’yi şaşırtmadı; yalnızca uygulamalar arasında gezinmek için Sidekick’in kadranını kullanabileceğiniz ana ekrana geri dönmenin bir yolu – çünkü düğmenin aslında her ikisini de yapması gerekiyordu. “Felsefemiz, onu gerçekten erişilebilir kılmak istiyorduk, ancak onu erişilebilir hale getirmenin onu daha az güçlü hale getireceğini düşünmedik.”
Ve basit tutmak için buna “Zıpla” adı verildi. “Normal insanlara yönelik, başlatma, bırakma veya çoklu görev kavramlarını anlamanıza gerek olmayan bir şey yapmak istedik.”
Jump, Sidekick’in ileri düzey kullanıcılarına akortlu klavye kısayolları sunan tek düğme değildi. Önce Menü tuşunu basılı tutarak e-posta istemcisini başlatmadan (ve az önce kopyaladığınız metni önceden doldurarak!) kesebilir, kopyalayabilir, yapıştırabilir, belirli bir sohbete atlayabilir veya yeni bir e-posta başlatabilirsiniz.
Duarte, telefonu basit tutmaya çalıştığı için Menü düğmesini eklemeyi haklı çıkarmakta zorlandığını söylüyor ancak Danger Ayrıca ucuz tutmaya çalışıyorum sadece (o sırada) pahalı bir dokunmatik ekrana para ödemek yerine size düğmeler ve tek boyutlu kaydırma tekerleği veriyor. Her bir komutu seçmek için bir tekerleği tekrar tekrar döndürmek ve tıklamak, kullanıcılardan çok şey talep ediyor gibi görünüyordu.
“Bu yüzden Menü düğmesine ihtiyacımız vardı: bu yüzden her zaman her şeyin ayrıntısına girip çıkmıyorduk” diyor.
Yukarıda: T-Mobile’ın Sidekick için hazırladığı anime reklam kampanyası, görev değiştirmeyi ima ediyordu ancak kısayolları açıkça göstermiyordu.
Sidekick sonunda ünlüler tarafından terk edilerek üzücü bir şekilde öldü Paris Hilton’un telefonu hacklendikten sonrabazı kullanıcılar tarafından dışlandı Microsoft’un yeni sahibi bir sunucu arızası nedeniyle çok sayıda kullanıcı verisini kaybettikten sonrave benim gibi insanlar için yerini Android aldı (ki bu daha da önemlisi, Hiptop’u başlatan aynı kişilerden bazıları tarafından).
Ancak Danger’ın kullanışlı klavye kısayollarının çoğu hâlâ varlığını sürdürüyor bu güne kadar. İlk Android telefonumu aldığımda onları eski dostlar gibi beni beklerken buldum. Gözlerimi kısarak T-Mobile G1’in kayan klavyesinde küçük bir büyüteç anahtarı gördüm. Ara+B tuşlarına bastım, bir web tarayıcısının açılmasını izledim ve genişçe gülümsedim.
Danger Hiptop hakkında daha fazla bilgi için tavsiye ederim kurucu ortak Joe Britt’in 2007 Stanford dersi nasıl inşa edildiğine dair Chris DeSalvo’nun makalesi yenilikleri ve retrospektifleri hakkında MrMobile’dan Ve Kilit Açma.
