RIKEN Cluster for Pioneering Research’ten bilim adamları, varsayılan bir süpernova türünün binlerce yıl boyunca nasıl evrimleşeceğini göstermek için bilgisayar modellemesini kullandılar ve araştırmacılara bu modelin “D” olarak bilinen süpernova örneklerini aramanın bir yolunu verdi.6”
Süpernovalar kozmoloji için önemlidir, çünkü bir tür olan Ia, mesafenin ölçülmesini sağlayan “standart mum” olarak kullanılır. Aslında, ilk gözlemcilere şaşırtıcı bir şekilde evrenin genişlemesinin hızlandığını gösteren ölçümler için kullanılıyorlardı. Genel olarak tip Ia süpernovaların beyaz cüceler olarak bilinen dejenere yıldızların (hidrojenlerini yakan ve kompakt nesnelere büzülen yıldızlar) patlamasıyla üretildiğine inanılsa da, patlamaları tetikleyen süreç iyi anlaşılmamıştır.
Son zamanlarda, son derece hızlı hareket eden beyaz cücelerin keşfi, bu süpernovaların kökeni için önerilen bir mekanizma olan D’ye ek güvenilirlik kazandırdı.6. Bu senaryoda, bir ikili sistemdeki iki beyaz cüceden biri, bir helyum yüzey tabakasının önce patladığı ve ardından yıldızın karbon-oksijen çekirdeğinde daha büyük bir patlamayı ateşlediği “çift patlama” olarak bilinen bir olaya maruz kalır. Bu, yıldızın yok olmasına yol açar ve patlayan yıldızın çekimsel çekiminden aniden kurtulan yoldaş, muazzam bir hızla dışarı fırlatılır.
Bununla birlikte, ilk patlamadan çok sonra böyle bir olayın sonuçlarının şekli hakkında çok az şey bilinmektedir. Bunu araştırmak için araştırmacılar, patlamadan binlerce yıl sonra süren bir süpernova kalıntısının uzun vadeli evrimini simüle etmeyi seçtiler. Aslında, bilim adamları, ata sistemindeki bu duruma özgü çeşitli özellikleri tespit edebildiler ve bir “gölge” veya parlak bir halka ile çevrili karanlık bir yama gibi süpernova fiziğini keşfetmek için bir araç sağladılar. Ayrıca, yaygın inanışın aksine, tip Ia patlamalarının artıklarının her zaman simetrik olmadığını keşfettiler.
Çalışmanın ilk yazarı olan Gilles Ferrand’a göre, “D6 süpernova patlamasının belirli bir şekli vardır. İlk olaydan çok sonra kalıntıda görüneceğinden emin değildik, ancak aslında patlamadan binlerce yıl sonra hala görebildiğimiz belirli bir imza olduğunu bulduk.”
Astrofizik’in lideri Shigehiro Nagataki Büyük patlama RIKEN’deki laboratuvar, “Bu çok önemli bir bulgu, çünkü Ia süpernova’nın kozmik ölçütler olarak kullanımı üzerinde bir etkisi olabilir. Bir zamanlar tek bir fenomenden kaynaklandığına inanılıyordu, ancak farklılarsa, onları nasıl kullandığımızın yeniden değerlendirilmesini gerektirebilir.”
Ferrand sözlerine şöyle devam ediyor: “İleriye doğru, şokun bileşimini ve durumunu hesaba katarak X-ışını emisyonunu daha kesin olarak nasıl hesaplayacağımızı öğrenmeyi planlıyoruz. plazma, gözlemlerle doğrudan karşılaştırmalar yapmak için. Makalemizin, gözlemcilere süpernova kalıntılarında nelerin aranması gerektiği konusunda yeni fikirler vereceğini umuyoruz.”
Manitoba Üniversitesi’nden araştırmacıların da dahil olduğu uluslararası bir grupla birlikte yapılan araştırma, dergide yayınlandı. Astrofizik Dergisi 6 Mayıs 2022’de.
Referans: Gilles Ferrand, Ataru Tanikawa, Donald C. Warren, Shigehiro Nagataki, Samar Safi-Harb ve Anne Decourchelle, “Tip Ia Süpernova Patlamasından Süpernova Kalıntısına Çifte Dejenere Bir Sistemin Çifte Patlaması”, 6 Mayıs 2022, Astrofizik Dergisi.
DOI: 10.3847/1538-4357/ac5c58
