Substack, sektör lideri haber bülteni araçlarına ve bağımsız yazarların akın ettiği bir platforma sahiptir, ancak son zamanlarda içerik denetleme konusunda atılan yanlış adımlar maliyetli olabilir.
Kasım ayı sonlarında Atlantik rapor edildi Yayın platformunda yapılan bir aramada “Substack’ta beyazların üstünlüğünü savunan, neo-Konfederasyoncu ve açıkça Nazi haber bültenlerinin birçoğunun görünüşe göre geçen yıl başladığı çok sayıda haber ortaya çıkıyor.” Bunlar arasında, modern beyaz üstünlükçüler tarafından sıklıkla kullanılan gamalı haçlar ve kara güneş sembolü de dahil olmak üzere, açık Nazi görüntüleri içeren 16 haber bülteni yer alıyordu. Görüntüler, bazı haber bülteni logoları da dahil olmak üzere Substack’ın önemli yerlerinde göründü; bunlar, geleneksel sosyal medya platformlarındaki standart algoritmik denetleme sistemlerinin kolaylıkla tespit edebileceği yerlerdi.
Alt yığın yazarları not aldı ve imzaları toplayan bir mektup platformda neredeyse 250 yazar şirkete, neo-Naziler ve diğer beyaz ırk üstünlüğünü savunanlardan yayın yapma ve bunlardan kâr elde etme kararını açıklaması için baskı yaptı. “Nazilere platform oluşturmak başarı vizyonunuzun bir parçası mı?” yazdılar. “Bize bildirin; buradan sonra her birimiz buranın hâlâ olmak istediğimiz yer olup olmadığına karar verebiliriz.”
O zamanlar Substack CEO’su Hamish McKenzie ele alinan Web sitesindeki bir notta Substack’in agresif müdahalesiz yaklaşımıyla ilgili artan endişeler yer alıyor ve “Nazileri de sevmiyoruz”, ancak Substack’ın, Naziler ve diğerlerinin haber bültenleri de dahil olmak üzere aşırılıkçı içeriğe ev sahipliği yapmaya devam ederek içerik denetleme normlarını bozacağı gözlemleniyor. beyaz üstünlükçüler.
McKenzie, “Okuyucuların kendi deneyimlerini seçmelerine ve tercih ettikleri topluluklara katılmalarına olanak tanıyan araçlar sunarken bu kuralları aktif olarak uygulamaya devam edeceğiz” diye yazdı. “Bunun ötesinde, okuyuculara ve yazarlara güç veren içerik denetlemeye yönelik merkezi olmayan yaklaşımımıza sadık kalacağız.”
McKenzie, nefreti güçlendirmenin (bu durumda, beyazların üstünlüğünü ilan etmekten ve Nazi ideolojisinden başka bir şey değil) bu nefretin hedeflerini güçsüzleştirmeye, uzaklaştırmaya ve hatta susturmaya nasıl hizmet ettiğini görmezden geliyor veya bununla ilgilenmiyor. Bu tür aşırılıkların bir kısmına bile ev sahipliği yapmak, daha fazlasına izin verildiğine dair açık bir mesaj veriyor.
McKenzie, şirketin tanımı gereği ırksal ve etnik azınlıkları ortadan kaldırmayı amaçlayan ideolojilere ev sahipliği yapma kararı göz önüne alındığında, Substack’ın tanımına göre mutlaka son derece spesifik olması veya başka şekilde ifade edilmemiş kriterleri karşılaması gereken “şiddete teşvik” konusunda çizgiyi çektiğini belirtti. beyaz bir etnik devlet kurmak.
Kendi başına onay Substack yazarlarının açık mektubunda Margaret Atwood da aynı şeyi gözlemledi. “Nazi” ne anlama geliyor ya da ne anlama geliyor?” Atwood sordu. “Pek çok şey var ama bunların arasında ‘Tüm Yahudileri öldürmek’ de var… ‘Nazi’ bu anlama gelmiyorsa, bunun yerine ne anlama geliyor? Bilmeyi çok isterim. Bu haliyle, amblemi sergileyen ya da adı iddia eden herkes aslında ‘Bütün Yahudileri öldürün’ diyor demektir.”
Bunların hiçbiri sürpriz değil. Arasında belirtilen değerler Şirketin liderliği ve önceki tartışmalar Pek çok trans kullanıcıyı platformdan uzaklaştıran Substack’ın uzmanlık eksikliği ve hatta içerik denetlemenin en temel araçlarına olan aktif ilgisizliği, yukarı doğru gidişatının başlarında oldukça açıktı.
Geçen yılın başlarında Substack CEO’su Chris Best yanıtları ifade edemedi Verge Genel Yayın Yönetmeni Nilay Patel’in içerik denetimiyle ilgili basit sorularına yanıt verin. Röportaj, Substack’ın Notes olarak bilinen kendi Twitter (şimdi X) benzeri mikroblog sosyal platformunu başlatmasıyla gerçekleşti. Best, Substack’ın ırkçı aşırılığın yayılmasına izin verip vermeyeceği sorulduğunda, “spekülasyonlara ya da spesifik ‘şuna ya da buna izin verir miydiniz’ içeriğine” girmeyeceği konusunda bocalayan savunmacı bir duruş sergiledi.
Bir takip gönderisinde McKenzie şunları söyledi: gevşek hareket kaydı düzeltmeye yönelik. “Bunu berbat ettik” diye yazdı. “Ve herhangi birinin şüphesi varsa diye söylüyorum: Biz hiçbir şekilde bağnazlığı sevmiyoruz ve tasvip etmiyoruz.” Sorun şu ki, Substack, savunmasına rağmen işlevsel olarak bunu yaptı, hatta Unite the Right organizatörü ve önde gelen beyaz üstünlükçü Richard Spencer’ın para kazandıran bir haber bültenine izin verdi. (Substack, platformdaki varlıklarından para kazanan yazarların gelirinden yüzde 10 kesinti alıyor.)
Substack yazarları bir yol ayrımında
Devam eden Substack serpintisinde, hayal kırıklığına uğramış yazarlardan oluşan başka bir dalga, önemli okuyucu kitlesini de beraberinde getirerek Substack’tan gemiyi atlamayı düşünüyor. Today in Tabs yazarı Rusty Foster, “Yapacağımı söyledim ve yaptım, böylece Today in Tabs nihayet tatillerde daha az pişman olmayan Eski Pişman Olduğumuz Platformumuzdan kurtuldu” dedi. yazdı Substack’ın rakibi Beehiiv’e geçme kararı.
Substack’taki köşesinden, Platfomer yazarı ve teknoloji gazetecisi Casey Newton şirkete baskı yapmaya devam ediyor Platformer ekibinin bizzat tespit ettiği ve şirketin şiddeti teşvik etmeye karşı kurallarını ihlal ediyor gibi görünen hesapların bir listesi de dahil olmak üzere Nazi içeriğine karşı sıkı önlemler almak. Yıllardır geleneksel sosyal medya sitelerindeki içerik denetimini takip eden Newton, Substack’in neden bu şirketlerle (Facebook’lar, Twitter’lar ve YouTube’lar) Dreamhost’tan daha fazla ortak noktaya sahip olduğuna dair kısa bir açıklama yapıyor:
“[Substack] Saf bir altyapı sağlayıcısı olarak görülmek istiyor – görünüşe göre yalnızca birkaç yılda bir içeriği denetlemesi gereken Cloudflare gibi bir şey. Ancak Cloudflare blogları önermez. Ziyaret edilecek web sitelerinin bir özetini göndermez. Metin tabanlı bir sosyal ağ çalıştırmaz veya beğenebileceğiniz gönderileri en üstte önermez.
… Önerilen içeriğe göz yummak neredeyse her zaman bir platformu ısırmaya neden olur. Alex Jones’un sıradan bir komplo teorisyeni olmaktan çıkıp aileleri evlerinden dışarı atabilecek bir ezici adama dönüşmesine Twitter, Facebook ve YouTube’daki tavsiyeler yardımcı oldu. QAnon’u 4Chan’da çılgınca trollemekten şiddet içeren bir ulusal harekete dönüştüren şey önerilerdi. Modern aşı karşıtı hareketin oluşmasına yardımcı olan tavsiyelerdi.
Bir platformun içerik önermeye başladığı an, artık basit bir yazılım olduğunu iddia edemeyeceği andır.”
Pazartesi günü, Substack kaldırmayı kabul etti Platformer’ın işaretlenen hesaplar listesinden “Nazi ideolojisini destekleyen çeşitli yayınlar”. Platformer’a göre şirket, devam eden incelemelere rağmen platformdaki aşırılıkçı ve neo-Nazi içeriklerini proaktif olarak kaldırmaya başlamayacağını ileri sürdü. Substack, kullanıcıların içerik yönergelerini ihlal edebilecek içerikleri işaretleyebilmeleri ve kendisi de köklü bir sosyal ağ olan şirketin en temel denetleme işini etkili bir şekilde yapabilmeleri için “daha fazla raporlama aracı üzerinde aktif olarak çalışacağını” vaat ederek iğneyi batırmaya çalışıyor. platformu geleneği.
Pek çok açıdan Rumble veya Truth Social’dan daha gösterişli olan Substack’in kullanışlı yayıncı araçları ve makul kâr payı, şapkalarını asacak bir yer arayan siyasi yelpazenin her yerinden yorgun yazarları cezbetti. Ancak Substack, içerik denetimi konusunda daha ciddi hale gelinceye kadar, yöneticilerinin neo-Naziler ve benzerlerine ışık tutmakta ısrar etmesinden haklı olarak endişe duyan ana akım yazarları ve onların abonelerini kaybetme riskiyle karşı karşıya.
Substack, uzun süredir yazarlar ve gazeteciler için kendi başlarına hareket eden yumuşak bir iniş noktası sunuyordu, ancak şirketin son yarım önleminin, platformun politikaları hakkında uzun süre endişe duyan herhangi biri için pek de iyi oturması pek mümkün değil. Substack’ın yazarlarının ve okuyucularının artık yayıncılık dünyasında önlenebilir güvencesizliğin başka bir biçimiyle boğuşmak zorunda kalması talihsiz bir durum.
