2023 benim için biraz kafa karıştırıcı. Sadece Marvel filmleri para kaybetme riskiyle karşı karşıya değil, aynı zamanda insanlar evrensel olarak beğenildiği varsayılan iki TV şovunu açıyor gibi görünüyor. The Mandalorian ve Ted Lasso, televizyon izlemenin gerçek sevgilileriydi, ancak her iki dizinin de üçüncü sezonları bu fikir birliğini tersine çevirmiş görünüyor.
Ve dürüst olmak gerekirse, bunu en ufak bir şekilde anlamıyorum. Tom’s Guide’daki bazı meslektaşlarım da dahil olmak üzere insanlardan pek çok homurdanma olsa da, her iki şovu da çok eğlenceli buldum. Bazı inişler ve çıkışlar oldu, ancak deneyimlerim ezici bir çoğunlukla olumlu oldu. Aslında, insanlar bunun uğruna aşırı eleştirel davranıyor gibi geliyor.
Mandaloryalı değişmedi ama sorun bu olabilir
Aslında, şimdi düşündüğümde, insanların The Mandalorian’a bu şekilde saldırmış olmaları büyük bir sürpriz değil. Söylendiği gibi, kimse Star Wars’tan Star Wars hayranlarından daha fazla nefret edemez. Herhangi bir büyük fandom için doğru olsa da, birçok Star Wars merkezli söylemde tuzlu toksisite hakkında özellikle benzersiz bir şey var.
İnsan gruplarının destandaki son bölümün ne kadar kötü olduğunu düşündükleri konusunda göklere ne kadar yüksek sesle bağıracaklarını düşünürsek, başlangıç olarak içlerinden herhangi birinin The Mandalorian hakkında güzel bir şey söylemesi şaşırtıcı. İnsanların Grogu’ya şikayet edecek bir şey bulmaları için fazla zaman tanımayacak kadar aşık olup olmadıklarını merak ediyorum.
The Mandalorian, 2019’daki ilk çıkışından bu yana pek değişmedi. Şov, heyecan verici bir finale kadar uzanan küçük ipliklerle yan görevlerden oluşan bir TV dizisi olarak hala çok önemli. Üçüncü sezon bu formüle sadık kaldı ve bu, hayranların düşmanlığının nedeni olabilir.
Örneğin Grogu’yu ele alalım, çünkü sevimli kurbağa yiyen yeşil goblin bile büyüsünü kaybetmeye başlıyor. Önceki sezonlarda bebeksi maskaralıkları sevimli ve sevecen olsa da, Grogu Luke Skywalker’ın Jedi yapmayı öğrenmesiyle kalsaydı, The Mandalorian 3. sezonun konusu büyük ölçüde değişmeden ilerleyebilirdi. Yani yapacak çok az şey varken, Grogu’nun tek amacı etrafta dikilip şirinlik yapmaktı – ve o yeşil renkli gözlükler eskimeye başlıyor.
Mando asla sizi düşündürmesi gereken derin, entelektüel bilimkurgu olmayacaktı. Star Trek bunun için var.
Grogu’nun cazibesini kaybetmesi, insanların The Mandalorian’a düşman olmasının nedeni değil, ama bu, insanların sahip olduğu sorunların en iyi örneği. Tom’s Guide Akış editörü Henry T Casey, üçüncü sezonun inanılmaz derecede amaçsız hissettiğini, onu Star Wars’tan uzaklaştırdığını ve onu gösteriyi bırakmanın eşiğine getirdiğini birçok kez belirtti.
Ama ben? Arkama yaslanıp aksiyonu izlemekten, konuk yıldızların keyfini çıkarmaktan ve Mando’yu (ve seyirciyi) sezonun finaline götürmek için küçük dalgaların gelmesini beklemekten oldukça mutluydum. Franchise büyüyüp daha karmaşık hale gelse de, Star Wars özünde sıradan izleyiciler için kolayca sindirilebilir bir bilim kurgudur. Mandaloryalı 3. sezon bunu kesinlikle başardı.
Mando asla sizi düşündürmesi gereken derin, entelektüel bilimkurgu olmayacaktı. Star Trek bunun için var.
Ted Lasso her zamanki gibi eğlenceli ve sağlıklı
Özünde Ted Lasso da pek değişmedi. Hâlâ, ne yazık ki sınırlarını aşan, ancak hayatın sınavlarından ve sıkıntılarından bir gülümseme ve neşeli bir anekdotla hayatta kalan bir futbol koçu hakkında bir hikaye. Hala her zamanki kadar komik ve iç açıcı ve üçüncü sezonun bir parçası olarak dükkanın bize getirdiklerinden gerçekten zevk alıyorum. Kahretsin, futbolu/futbolu sevmiyorum bile.
Rebecca’nın kötü eski kocası Rupert bile Akufo Ligi toplantısında bir nebze olsun kefaret aldı.
Bu, üçüncü sezonun mükemmel olduğu anlamına gelmez. Ayrılacak çok şey var, son sezonun bitmesine sadece iki bölümümüz var ve görünürde hala bir çözüm yok. Yani her şey biraz aceleye getirilmiş gibi geliyor ve bazen şovun karakterleri potansiyel yan ürün potansiyeli için yargılıyormuş gibi geliyor.
Benzer şekilde, dizinin kötü adamlarına kötü olmaları için herhangi bir zaman verilmedi. Nate’in hikayesi arka planda kaldı ve sezonun başlangıcı onun düşman tarafıyla mücadele ettiğini gösterirken, neredeyse anında Richmond’daki aynı garip Nate’e geri döndü. Rebecca’nın kötü eski kocası Rupert bile Akufo Ligi toplantısında bir nebze olsun kefaret aldı.
Hatalarına rağmen, Ted Lasso’nun üçüncü sezonundan gerçekten keyif alıyorum. Kalan zamanda dizinin nasıl biteceğinden emin değilim ama hiç bir bölümü bitirmedim ve keşke başka bir şey izleseydim dedim. Evet, art arda Frasier izlemekten çok daha fazla zevk alıyorum ama Ted Lasso’nun her bölümünde kendimi sürükleyip bırakmıyorum sırf bu yüzden. En azından Henry’nin The Mandalorian’da yaptığı gibi değil.
Ted Lasso hala her zamanki gibi eğlenceli ve iç açıcı ve benim için gerçekten önemli olan tek şey bu.
Mükemmel bir sezon değil ama The Mandalorian gibi Ted Lasso 3. sezon da her zaman olduğu gibi. Buradaki tek büyük değişiklik, Lasso düşünce tarzını benimsedikçe ana karakterler arasındaki çatışmanın azalması ve karakterler arasındaki çatışmanın olmaması, televizyonu nadiren zorlayıcı kılıyor.
Takım arkadaşının dolapta olduğunu öğrendikten sonra Isaac’in bütün bir bölümü Colin’le yüzleşmek için ayırmasının nedeni bu olabilirdi. Yazarlar, işleri biraz daha ilginç hale getirmek için sadece biraz drama yaratmaya çalışıyorlardı. Henry ile aynı fikirde olsam da, bu harika bir dramatik araç değildi.
Gösterinin kötü adamlarının kesinlikle daha az kötü olması, Edwin Akufo’nun ara sıra ortaya çıkmasına rağmen, bu konuya tam olarak yardımcı olmuyor. Bunların hiçbiri gösteriden aldığım zevki gerçekten etkilemedi. Ted Lasso hala her zamanki gibi eğlenceli ve iç açıcı ve benim için gerçekten önemli olan tek şey bu.
Sonuç olarak
Şu anda çok fazla olumsuzluk var gibi görünüyor, özellikle de bir zamanlar sevilen franchise’lar söz konusu olduğunda. Hayranların kendilerini “şimdiye kadarki en iyi şey”den “hayatımı mahveden değersiz çöp yığınına” kadar bir ölçeğin diğer ucuna attıkları Marvel filmleri bunun bir başka örneğidir. Görünüşe göre Mandalorian ve Ted Lasso bazı beklentileri tam olarak karşılayamadı ve her iki şov da aynı türden bir etkiye sahip. Sezonlar arasındaki uzun gecikmeler yardımcı olamazdı.
Ama görünüşe göre her iki şov da her zaman yaptıklarının hemen hemen aynısını yapıyor. Ya da en azından bana öyle geliyor ve sonuç olarak ikisinden de büyük keyif alıyorum. İster Din Djarrin ürkütücü bir robot örümcek yaratığıyla savaşıyor, ister Ted Lasso öfkeli futbolcuların sahada iyi performans göstermediğini kanıtlıyor.
Ama görünüşte abartılı eleştiriyi anlamasam da, bunun her iki şovdan da zevk almamı engellemesine izin vermeyeceğim.
