Geçen hafta boyunca ellerimin dövüş oyunları için çok yaşlı olduğu benim için netti. Özel bir hareket veya kombo yapmak için parmaklarımı bir pençe şeklinde bükmek, yaşımı acı bir şekilde hatırlattı – ve yine de oynamayı bırakamıyorum sokak dövüşçüsü 6.
Bunun bir kısmı, hangi dövüşçüde ustalaştığınıza bağlı olarak çok fazla taktik çeşitliliği olan klasik oynanışla ilgili. Bunun bir kısmı, her büyük hareketi noktalayan şık efektler ve eklektik, canlı ve kişilik dolu bir karakter kadrosu ile bu oyunun ne kadar kaygan olduğu ile ilgili. Ama çoğunlukla, değişen yeni bir tek oyunculu mod yüzünden. sokak dövüşçüsü içine Yakuza. Son derece tuhaf ama aynı zamanda bu genellikle ürkütücü ateş topları ve kasırga vuruşları dünyasına mükemmel bir giriş.
özünde, sokak dövüşçüsü 6 dakikadan dakikaya eylemi hakkında pek bir şey değişmez sokak dövüşçüsü oyun. Hala büyük bir karakter kadrosuna (18 lansmanda) sahip bir 2D dövüşçüdür; bunlara renkli hacker Kimberly, sarhoş Jamie gibi bazı harika yeni oyuncular katılır (sıcak) Ryu, Dhalsim ve Chun-Li gibi dayanak noktaları da dahil olmak üzere yükselen Marisa (Leydi Dimitrescu’ya verilen yanıta doğrudan bir yanıt gibi hisseden). Her zaman olduğu gibi, her birinin kendi artıları ve eksileri vardır; Kimberly hızlı ama zayıf, Marisa ise güçlü ve menzile sahip ama yavaş hareket ediyor. Ustalaşmanız gereken özel hareketler, anlamanız gereken güç göstergeleri ve evet, bir yere varmak istiyorsanız eninde sonunda bloklamada ustalaşmanız gerektiğinin farkına varmanız var.
Bu şekilde, sokak dövüşçüsü 6 seleflerinin rafine bir versiyonu gibi hissettiriyor, ancak yeni bir “modern” kontrol şeması sayesinde çok daha ulaşılabilir. Temel olarak, örneğin Ryu olarak bir ateş topu atmak için gereken girdi sayısını düzenler. Muhtemelen bir dövüş oyununun kolay bir moda sahip olabileceği en yakın moddur ve gerçekten iyi çalışıyor. Güzel olan şey, klasik kontrol şemasının yerini hiç almamasıdır; geleneksel bir kurulumla oynayabilirsiniz ve daha hassas kontrolleri kullanmak, karakterinizin hareketleri üzerinde daha fazla kontrol sahibi olmanız anlamına gelir. Yine de modern, hem bir düğme ezicinin rüyası hem de neyin bu kadar eğlenceli olduğuna açılan bir kapıdır. sokak dövüşçüsü.
Bütün bunlar demek, temelleri sokak dövüşçüsü 6 sağlamdır. Ancak bu oyunla ilgili en ilginç şey nasıl oynandığı değil, nasıl yapılandırıldığıdır. sokak dövüşçüsü 6 üç moda ayrılmıştır. Dövüş Alanı temelde gelenekseldir. sokak dövüşçüsü oyun. Arkadaşlarınızla maçlar oynayabilir, dereceli çevrimiçi savaşlardan geçebilir ve karakterlerin her biri olarak bir atari modunu deneyimleyebilir, çizgi roman tarzı kısa hikayeler aracılığıyla onlar hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. Bu tek mod, normal bir dövüş oyunundan bekleyeceğiniz şeydir. Eğer hepsi bu olsaydı sokak dövüşçüsü 6 öyleydi, bu korkunç olmazdı.
Bunun da ötesinde, lansmandan önce pek test edemediğim ancak sağlam bir çevrimiçi deneyim gibi görünen Battle Hub var. Arka arkaya dolaplarla dolu fütürist bir atari salonuna benziyor ve başka bir oyuncunun oturmuş beklediğini gördüğünüzde maça başlayabilirsiniz. Burayı canlı bir yere dönüştürebilecek planlanmış turnuvalar ve diğer özel etkinlikler var, modern oyun salonlarının üzücü durumu göz önüne alındığında önemli bir şey. Ancak daha geniş bir izleyici kitlesi oyuna girdiğinde bunun nasıl sonuçlanacağını bekleyip görmemiz gerekecek.
Beni asıl cezbeden şey, yeni Dünya Turu modu. Bu, kendi dövüşçünüzü oluşturduğunuz ve gücün ne olduğunu veya bunun gibi saçmalıkları keşfetmek için bir arayışa çıktığınız tam teşekküllü tek oyunculu bir hikaye kampanyasıdır. Capcom’un New York’a komşu ortamı olan Metro City’de başlıyorsunuz. Son Dövüş dizi – sevimli et kafalı Luke’un vesayeti altında. Buradaki fikir, çaylak, özenti bir sokak dövüşçüsü olarak başlamanız ve saflarda yükselmenizdir.
Mod gerçekten şuna çok benziyor Yakuza seri. Metro City büyük bir yer ama tam olarak açık bir dünya değil ve etrafta koşuşturup çeşitli insanlardan görevler alıyor ve bir sürü yumruk dövüşüne giriyorsunuz. bu sokak dövüşçüsü evren biraz benziyor Pokémon, herkesin savaşma fikrine takıntılı göründüğü yer. Aslında, bir breakdansçıdan bir polise, sokakta simit ve kahve satan adama kadar herkesin yanına gidebilir ve onları kavgaya davet edebilirsiniz. Ayrıca etrafta dolaşan ve nedense başlarına kutu ve televizyon takan ve hemen size saldıracak haydutlar var.
Temelde bir RPG, ama bilirsiniz, çıplak yumruk dövüşü ile. Siz savaştıkça karakteriniz beceri ve deneyim kazanacak ve yol boyunca yeni teçhizat satın alabilirsiniz. Beni en çok şaşırtan şey – ve bu kelimeyi gündeme getirmeye devam etmemin nedeni bu Yakuza – World Tour’un samimiyet ve aptallık arasındaki çizgiyi aşma şeklidir. Bir yandan inanılmaz derecede aptalca; erken bir görev, sahte bir çanta yapabilmek için tek bir kopça almak için İtalya’ya uçmanıza neden oluyor ve çeşitli noktalarda öfkeli muhasebeciler ve akıllı buzdolaplarıyla savaşacaksınız. Ustalardan bir şeyler öğrenme ve turnuvalarda rekabet etme arayışınızda, pizza yaparak yan işler de üstlenebilir ve açıkçası, Hurda araçları yok etmeye yardımcı olmak. Ama aynı zamanda – tüm aptallığına rağmen – gerçekten kendinizi bulmak ve farklı yaşam biçimlerini deneyimlemekle ilgili olan hikayenin gerçek bir kalbi var.
Hikayede ilerledikçe, ana oyuncu kadrosuyla buluşabileceğiniz yeni yerler açacaksınız. sokak dövüşçüsü 6, çoğu öğrenci olarak sizi kanatları altına alacak. Bu sahneler genellikle komiktir. Sonsuza kadar var olan karakterlerin yepyeni yönlerini gösterebilirler, böylece Blanka’yı turistik bir cazibe merkezi olarak görebilir veya Ryu’ya nasıl mesaj yazılacağını öğretmeye yardımcı olabilirsiniz. (o bu türlerden biri tüm mesajlarını imzalayan.)
Aynı zamanda size farklı dövüşçülerin her birini yavaş yavaş öğretmenin sinsi bir yolu. Öğrenci olduğunuzda, avatarınız o dövüşçünün stilini kullanabilir ve ilerledikçe sürekli olarak daha fazla özel hareketin kilidini açarsınız. Bu, etrafta oynamanıza ve hangi dövüş tarzının sizin için en uygun olduğunu bulmanızı sağlar ve ayrıca kendi karakterinizi özelleştirmek için farklı öğretmenlerin hareketlerini karıştırıp eşleştirebilirsiniz. (Avatarınızı Battle Hub’daki çevrimiçi maçlara taşıyabileceksiniz.)
Benzer şekilde, oyundaki görevlerin çoğu, bloke etme, savuşturma veya sürücü göstergenizi gerçekte nasıl kullanacağınızı bulma gibi belirli bir tekniği öğrenmeye odaklanır. oynamıştım sokak dövüşçüsü onlarca yıldır, ama yine de kendimi, ya bilmediğim ya da şu ya da bu nedenle daha önce görmezden geldiğim bazı inceliklerini öğrenirken buldum. Ancak bu dersleri bir hikaye modundaki kısa görevler olarak serpiştirmek, onlara daha fazla dikkat etmemi sağladı. Bir eğitim modunda bir robota karşı dövüşmekten kesinlikle çok daha eğlenceli.
Dövüş oyunlarını uzun süredir rahatsız eden iki sorun var: nasıl hikaye anlatılır ve yeni oyuncular nasıl dahil edilir. Anlatıya doğal olarak uygun bir oyun tarzı değil ve mevcut hayranların aradığı derinlikten ödün vermeden yaklaşılabilir olmak zor. sokak dövüşçüsü 6 ikisini de kolaylıkla çözmeyi başarır. Tek oyunculu modu, bir bölüm öğretici, bir bölüm kesinlikle kişilikle dolup taşan tuhaf bir hikaye. Cidden, mümkün olduğunu düşünmediğim Guile’ı önemsememi sağlayan bir oyun bu. En iyi yanı, modun tamamen eklemeli olmasıdır – yine de geleneksel bir mod istiyorsanız sokak dövüşçüsü Fighting Ground’da tam orada olduğunu deneyimleyin. Tüm yeni özellikler, klasik bir dövüşçünün sağlam temelleri üzerine inşa edilmiştir.
Ancak Dünya Turu tamamen yeni bir şey ekliyor. Hem uzun süredir hayranlara bu karakterleri deneyimlemeleri için yeni bir yol sunuyor hem de yeni gelenlere seriye ve gerçekten bir bütün olarak türe bir giriş sağlıyor. Ama yine de bir şey var sokak dövüşçüsü 6 çözemiyorum – ellerimde bu kramp.
sokak dövüşçüsü 6 2 Haziran’da PC, PS4, PS5 ve Xbox için çıkıyor.
