Disney Plus’ın Star Wars serisi, farklı kalite seviyelerine sahip hikayelerin bir araya geldiği karma bir yapıt. Rahip Yardımcısı Lucasfilm’in çok uzaklardaki bir galakside geçen maceraları daha da karmaşıklaştıran, ancak alıştığımız şekilde olmayan akışlı şovlarının sonuncusudur. İyisiyle kötüsüyle, The Acolyte, yeni hayranları çekecek yeni bir standart oluşturmaya çalışarak, franchise için birçok büyük risk aldı ve yeni yönlere doğru adımlar attı. Ne yazık ki, The Acolyte’ın ilk sezonunun sonuçları, yetersiz izleyici sayıları, tedirgin bir hayran kitlesi ve bir franchise olarak Star Wars’un bundan sonra ne olabileceğine dair belirsiz bir gelecek oldu. Birçok izleyici için, işler takip edemeyecekleri bir yola giriyor.
Çoğu izleyicinin Star Wars: The Acolyte’ta belirttiği en büyük sorun, ana olay örgüsündeki ve karakterlerdeki tutarsızlıkların en zararlı olduğu yazımdır. Aynı sorun, başlangıçta Sith’lere ve gücün karanlık tarafının yönlerine odaklanan bir hikaye olarak sunulan dizinin öncülüne bile uzanıyor. Ancak, Star Wars hayranları yayınlandığında tamamen farklı bir şeyle karşılaştılar. Galaksideki Sith perspektifine odaklanan bir dizi yerine, canlı aksiyon Star Wars medyasında daha önce hiç görülmemiş yeni bir çağda geçen iki kız kardeş arasındaki ilişkiye vurgu yapıldı. Ancak bu kurulumla bile, The Acolyte belirlenen hedefe zorlukla ulaştı ve sekiz bölümlük sezonunda sıradanlığa doğru tökezledi. Ve hiçbir ışın kılıcı savaşı, karanlık taraf seks çekiciliği veya konuk oyuncu bunu düzeltmeye yetmedi.
Genellikle net olmayan karakter motivasyonlarını değiştirmek, çok uygun ve vasat hissettiren olaylar ve yerleşik Star Wars kanonuna aykırı durumlar izleyiciler için sık sık karmaşıklık oluşturuyordu. Bu, önemsiz olmaktan çok uzak ve hiçbir şeyin tadını çıkarmakta zorlanan birkaç uç noktadaki kişiden çok daha büyük bir noktaya kadardı. İzledikleri şeyden zevk aldıklarını iddia eden küçük bir insan alt kümesine rağmen, Star Wars hayranlığının içinde ve dışında insanların çoğunluğu mutlu değildi. Bu da yardımcı olmadı Rahip Yardımcısı The High Republic döneminde geçen bir gösteriydi, bu yeni zaman dilimi yalnızca daha önce yayınlanan romanlarda ve çizgi romanlarda geçerliydi. Gösteri, içinde bulunduğu dönemi belirlemede neredeyse hiçbir şey yapmadı, izleyiciye herhangi bir Star Wars hayranının The High Republic’i daha fazla görmek istemesinin geçerli nedenlerini vermekten bahsetmiyorum bile.
Bu, The Acolyte’ın bir dizi olarak bu dönemin Jedi Düzeni’ni nasıl tasvir ettiğiyle doğrudan ilgiliydi; birçok kişi bunun serinin daha önce uzun yıllar boyunca kurduğu şeyle çeliştiğini düşünüyordu. The Acolyte’ta Jedi’lar duygularına göre hareket etmekte hızlıydı, yolsuzluğa meyilliydi ve kendileri ve çevrelerindekiler için sürekli bir tehdit oluşturuyorlardı. Vernestra gibi bir Jedi, yıkıcı bir olayın suçunu örtbas etme amacıyla Düzen’den bir Jedi arkadaşına nasıl yükleyebilir ve hala haklı görülebilirdi? İzleyenler için, Jedi’ların her zaman George Lucas’ın Sith’in İntikamı filmindeki olaylara yol açan birçok şekilde kusurları olduğu söylendi, ancak asla The Acolyte’ın bölümlerinin göstermeye çalıştığı şekilde değil. Jedi mitini ve galaksideki varlıklarını yıkma girişiminde, dizideki Jedi’ların Yüksek Cumhuriyet döneminde veya başka bir şekilde olacağı şekilde tutarlı olmayan bir şekilde Jedi’ları yanlış tanıtmayı başardı.
Ancak sezonun genel hikayesi iyi olsaydı bunların hiçbiri önemli olur muydu? İlk sezonun konusuna gelen tepkilerin çoğu izleyici tarafından iyi karşılanmaması nedeniyle bunu söylemek imkansız. 1. bölümden 8. bölüme kadar The Acolyte, ikinci bir sezonun gerçekleşmesi umuduyla, en kötü şekilde önemli soruları cevapsız bırakarak olay örgüsünü gelişigüzel sarmayı başardı. Gücün nasıl kullanıldığı, ana karakterlerinin alaka düzeyi ve kökenleri ve karakterlerin eylemlerinin hayati motivasyonları bazen tamamen ele alınmıyor.
Brendok gezegeninin cadılarına kökenleri veya karşılaştıkları Jedi’larla karşılaştırıldığında güçlerinin nasıl çalıştığı hakkında hiçbir zaman tam bir görüş verilmez, bunun yerine yeterince pişmemiş hissettiren bir olay örgüsünün basamak taşı olarak kullanılırlar. Başlarına gelen önemli olaylar, izleyicinin olan bitene dair bir birikim ve geçerli bir akıl yürütme görmesine izin vermek yerine, sadece olayların bu hikayenin bir sonraki adımına geçmesi gerektiği için gerçekleşir. Olaylar, devam edecek fazla bir şey olmadan yoruma açık bırakılır ve olaylara, galaksinin tamamını nasıl etkiledikleri konusunda herhangi bir saygı gösterilmez.
Aynı zamanda, ikizler Osha ve Mae, izleyicinin kavrayabileceği net motivasyonlar ve özelliklerle asla sunulmuyor. Her ikisi de izleyicileri kafası karışmış ve rahatsız etmiş bir şekilde gösteri boyunca yer ve rol değiştiriyorlar, bunun da iyi bir nedeni var. Ana karakterleriniz izleyiciyle önemli bir şekilde bağlantı kuramadığında herhangi bir gösteri nasıl işleyebilir? Dizi, Osha’yı desteklememiz gereken kahraman, Mae’yi ise kötü kardeş olarak sunmaya çalışıyor, ancak sonuna kadar hiçbirini takip etmiyor. Osha, desteklememiz gereken korkunç bir karakter gibi görünüyor, Mae ise olan bitenle ilgili amacının veya öneminin ne olduğu konusunda kararsız ve tanımsız görünüyor. Aynı türden karakter ve hikaye yanlış yönetimi, The Acolyte boyunca karşılaştığımız karakter kadrosunun çoğuna atfedilebilir, bazıları diğerlerinden daha kötü çıkıyor.
Peki The Acolyte’ın aksiyonu eksikliklerini aşması için yeterli miydi? Ne yazık ki, bazılarının inandığının aksine, hayır. Dizideki ışın kılıcı düelloları ve aksiyon dolu anlar, Disney Plus’taki önceki Star Wars dizilerinden bazılarında olabileceklerden daha iyi, ancak çok da değil. Qimir ve Master Sol arasındaki ışın kılıcı savaşları büyük ölçüde Asya sinemasından esinlenmiştir, bazı anlar çok iyi işlenirken diğerlerinin çoğu garip görünmektedir. Osha ve Mae’nin çeşitli karakterlerle yaptığı göğüs göğüse mücadele de her zaman kazanan olmuyor. Dizinin başlangıcında, Indara ve Mae ile diziyi diğer Star Wars projelerinden çok farklı hissettiren bir savaş yer alıyor, ancak daha ileri gitmiyor ve sezon sonunda özel hissettiriyor. Silahsız dövüşler, özellikle Star Wars filmlerinden ve diğer projelerden birçok düelloyu izleyenler olmak üzere, izleyicilerden her zaman evrensel övgü almadı. Savaşlar, prequel filmlerinde görülenlere benziyor muydu? Kesinlikle değil. Ancak bunlar diğerlerinde gösterilen eylemle aynı seviyede miydi veya daha iyi miydi? Yıldız Savaşları Disney Plus gösterir mi? Büyük olasılıkla hayır.
Yine de bunların hiçbiri, The Acolyte’ın 1. sezonunun Star Wars serisinin tamamı için bıraktığı genel karmaşayı ele almıyor. Son birkaç yılda daha da parçalanan bölünmüş bir hayran kitlesinin yanı sıra, The Acolyte izleyicilere Star Wars’un nereye gittiğine dair iyi bir yön duygusu bırakmıyor. Skeleton Crew ve yapım aşamasında olan diğer animasyon şovları gibi yeni projeler olsa da, The Acolyte’tan sonra diğer Star Wars projelerini görme heyecanı diğer şovlarla karşılaştırıldığında önemsiz görünüyor. The Mandalorian’ın ikinci sezonunun ünlem işaretiyle sonu veya Obi-Wan Kenobi’deki son savaş, Star Wars hayranları için The Acolyte’ın gördüğünden daha büyük bir etki yarattı. İlk sezonu izledikten sonra çoğu izleyici, bu karakterlerden daha fazlasını görmeye veya hatta bu dönemde geçen diğer hikayeleri görmeye değip değmediğini sorguladı. Ve birçoğu için, sonunda buna değmedi.
Ancak bunun ardından, uzun süredir Star Wars hayranı olan çoğu kişi için daha büyük bir endişe var. The Acolyte, serinin kanonunu ne kadar etkiliyor? Episode 1: The Phantom Menace’den yaklaşık 100 yıl önce geçmesi, showroom’a kanona çok fazla müdahale etmeyecek, ancak bunun yerine tam tersini yapmış gibi görünen ilgi çekici hikayeler anlatma fırsatı verdi. Jedi ile yeni keşfedilen bir Sith arasındaki çatışma, dizinin doğrudan kanonik olarak hemen ardından gelen filmde belirlenenlere körü körüne karşı gittiğini hisseden hayranlar arasında tartışma başlattı. Ki-Adi Mundi, Darth Plagueis ve hatta Usta Yoda gibi karakterlerin dahil edilmesi, dizinin Star Wars kanonuna aykırı şeylerle uğraştığını hisseden birçok hayran arasında bir karışıklığa neden oldu. Ve işaret edilen yönler kanon dışı hikayelerden ve Star Wars Legends’daki popüler hikayelerden olsa da, bunların yanlış işlenmesi dizinin bir bütün olarak yararına olmadı. Çoğu insan Darth Plagueis’i gördüğünde heyecan hissetmiyordu, ancak kendilerine bunların nasıl mantıklı olduğunu sormaya çalışırken kafaları karışıyordu. Tüm bunlar başlangıçta amaçlanandan daha fazla sorun yarattı ve herkesi dizinin varlığına karşı bir kayıtsızlık duygusuyla baş başa bıraktı.
The Acolyte için en zararlı şey, dizinin kendisinden değil, üzerinde çalışanların röportajları ve tartışmalarıydı. The Acolyte’taki her aktör ve aktrisin tanıtımı, Lucasfilm’in son Star Wars projesinin tanıtımına yardımcı olsa da, diziye her şeyden daha çok zarar veren şey, yapımcı Lesley Headland’in röportajlarıydı. Hayranların hikayeyle ilgili dile getirdiği endişelerin çoğu, Lesley’nin gösterilenler için ayrıntılar ve açıklamalar vermeye çalıştığı birden fazla röportajda tartışıldı.
Ancak, onun açıklamaları genellikle bölümlerde gösterilenlerle çelişiyordu ve dizinin tamamı hakkında daha fazla kafa karışıklığına ve değişken bir söyleme yol açıyordu. İzleyicilerin bir bölümde görmediği şey, Lesley Headland bu röportajlardabu da The Acolyte’ın kalitesine dair algıyı daha da zedeledi. Şovmen izleyiciler olup biteni göremediğinde veya anlayamadığında oturup bir şeyleri açıklamak zorundaysa, bir şov ne kadar iyidir? Bunlar adil ve geçerli sorulardır ve çoğu insanı beğenmedikleri cevaplara götürür. Bu, insanların The Acolyte’ın ikinci sezonunu görmek isteyip istemedikleri ile el ele gider. Ve çoğu kişi için, istememek daha iyidir.
Üzücü gerçek şu ki The Acolyte, Disney Plus’ta iyi bir Star Wars dizisi olmaktan çok uzak, iyi bir dizi değil. Hikayenin genel kalitesi, karakterleri ve genel sunumu önceki Star Wars dizilerinde görülenler kadar iyi değil. Star Wars hikaye anlatımının unsurlarını karıştırabilecek ilginç bir konsept olarak başlayan şey, serinin şimdiye kadar ürettiği en kötü ve en bölücü dizilerden biriyle sonuçlandı. Ancak hayranlar The Acolyte’ın hangi yönlerinin iyi veya kötü olduğu ve serinin en düşük noktası olup olmadığı konusunda tartışırken, dizinin sonuçları Star Wars’u bir bütün olarak etkileyecek. Ve ne yazık ki, bundan olumlu olmaktan çok olumsuz çıkacak. Bu noktada, Star Wars’un The Acolyte’tan uzaklaşması ve tamamen başka bir şeye geçmesi en iyisi olabilir.
