Bulutsular, uzayda bulunabilecek en güzel yapılardan bazılarıdır: yakındaki yıldızlardan gelen ışıkla aydınlatılan geniş toz ve gaz bulutları. Yeni yıldızlar yerçekimi nedeniyle daha fazla malzeme toplayan toz kümelerinden doğduğundan, bu bölgeler genellikle yıldız oluşumunun yoğun bölgeleridir. Nebula kategorisi içerisinde, gazların radyasyonla iyonlaşarak parlak bir şekilde parıldadığı emisyon nebulaları ya da büyük kütleli yıldızların ömrünün sonuna gelip patlamasından sonra geride kalan yapılar olan süpernova kalıntıları gibi farklı türleri vardır.
NOIRLab’ın Gemini South teleskobu tarafından çekilen yeni bir görüntü, çift kutuplu yansıma bulutsusu adı verilen nadir bir bulutsu türünü gösteriyor. Şekli geleneksel bir İngiliz sürahisine benzer olduğu için Toby Sürahisi Bulutsusu olarak bilinen IC 2220 nebulası, Karina takımyıldızı veya Keel’de 1.200 ışıkyılı uzaklıkta yer almaktadır.
Bulutsunun çift lobu, ömrünün sonuna gelen kırmızı dev bir yıldız olan nebulanın kalbinden kaynaklanan iki ilmekli yapıyı ifade eder. Güneşimiz gibi daha düşük kütleli yıldızlar, gezegenimsi bir bulutsu oluşturmak için gaz katmanları atmadan önce, yakıtları bitmeye başladıklarında ve büyük bir boyuta kadar şiştiklerinde bu aşamaya ulaşırlar.
NOIRLab, “Bundan yaklaşık beş milyar yıl sonra, güneşimiz hidrojen tedarikini tükettiğinde, o da bir kırmızı deve dönüşecek ve sonunda bir gezegenimsi bulutsuya dönüşecek” dedi. yazı. “Çok uzak bir gelecekte, güneş sistemimizden geriye kalan tek şey, kalbinde yavaş yavaş soğuyan güneş ile Toby Sürahisi Bulutsusu kadar canlı bir bulutsu olacak.”
HR3126 adı verilen kırmızı devin, bulutsunun olağandışı çift loblu şeklinden kısmen sorumlu olduğu düşünülüyor. Gökbilimciler, kırmızı devin bir zamanlar eşlik eden bir yıldızı olduğunu ve o zamandan beri kırmızı devin etrafında dönen yoğun bir madde diskine ayrıldığını teorileştiriyorlar. Eş yıldızın bu şekilde parçalanması, iki loblu yapının oluşumunu teşvik etmiş olabilir.
