İlk iki Spider-Verse filminde izleme keyfini artıran unsurlardan biri, Sony’nin projelerinde yasal olarak kullanabileceği daha az bilinen Spider karakterlerini ustalıkla harmanlamasıydı. Normaller (yani, çizgi roman okumayanlar), Hailee Steinfeld’in Spider-Gwen’i, John Mulaney’nin Spider-Ham’i ve Nicolas Cage’in Spider-Man Noir’ını sevdiler. Sony, bu filmlerin başarısını, Spider-Man evreninde yer alan Venom ve Madame Web gibi diğer karakterlerle benzer bir sihir yaratabileceği anlamında bir işaret olarak değerlendirdi.
Amazon’un canlı aksiyon Spider-Noir serisi, Marvel ile bağımsız olarak Spider-Man ismini kullanma arayışındaki Sony’nin en son girişimi. Bu dizi, Spider-Verse filmleriyle çok zayıf bağlarla ilişkilendirilmiş bir komedi olmanın yanı sıra, Hollywood’un Altın Çağı’nda hakim olan sert suç dramalarına esprili bir saygı duruşunda bulunuyor. Estetik olarak Spider-Noir, siyah beyaz izlediğinizde hoş bir zevk sunuyor (renkli bir versiyonu da mevcut). Ancak dizinin anlatı derinliği o kadar yetersiz ki, Sony’nin en başarılı Spider-Man projelerinin neden parladığını unuttuğu hissini veriyor.
Cage’in monokromatik Spider-Verse kahramanını yeniden canlandırmaktansa, Spider-Noir daha çok başka bir evrenden gelen karamsar bir vigilante olan Ben Reilly’i merkeze alıyor. New York’taki vatandaşların “The Spider” olarak en iyi bildiği bu karakter, süper güçleri ile suçla mücadele etmenin ona bir amaç verdiğini düşündüğü zamanlar yaşamıştır; ancak kız arkadaşının trajik ölümü, onu kahramanlık hayatını geride bırakıp özel dedektif olmaya yönlendirir.
Reilly ile beş yıl çalışan sekreteri Janet (Karen Rodriguez), onun tehlikeyi sezme yeteneğinden ve fotoğraf çekme zekasından haberdardır; ama yeni müşteri bulmakta tembellik yaptığı ve aylardır ona ödeme yapmadığı için istifa aşamasına gelir. Her şey normal göründüğünde, Reilly bir şekilde katil kadın/ gece kulübü şarkıcısı Cat Hardy (Li Jun Li) ile yüz yüze gelir. Durumun yerel suç patronu Silvermane (Brendan Gleeson) ve onun aptal çetesi ile ilgili olduğunu öğrenmek Reilly’i çok da şaşırtmaz. Ancak, araştırmasının onu Flint Marko (Jack Huston) gibi süper güçleri olan kişilerle karşılaştırması Reilly’i şok eder.
Spider-Noir, Marvel’ın 2009 Spider-Man: Noir çizgi roman serisiyle pek bir benzerlik taşımıyor ve Cage’in Spider-Verse karakterinin ortak noktaları oldukça az. Eğer dizi benzersiz bir hikaye anlatıyor olsaydı ya da tamamen ciddi bir drama olmayı hedefleseydi bu durumu tolere etmek mümkün olabilirdi. Fakat Reilly’nin hikayesi, “büyük güç, büyük sorumluluk” gibi birçok klasik Spider-Man unsuru ile işaretlenmiş; bu tema daha önce de birçok kez adapte edilmiş durumda. Spider-Noir, sık sık göz alıcı bir tür mizah anlayışına yöneliyor ve bu da isminin hakkını vermesini engelliyor.
Her evrende yer alan Spider-Men genellikle espirili karakterler olsa da, Cage’in gösterdiği performanstaki aralıklı rahatsız edicilik, bu karakterin (ya da en azından bir varyantının) animasyon karakteri olarak daha iyi çalıştığını göstermektedir. Sahne sahne Cage, Reilly’yi yaşlı bir espirici olarak, sakat bir James Cagney taklidi yaparak, akıcı konuşan Humphrey Bogart türünde ve romantik partnerleriyle kimyası hiçbir şekilde inandırıcı olmayan bir tuhaflıkta sunuyor. Cage’in Reilly’si, Spider-Noir onu melankolik bir şekilde düşündüğünde biraz ilgi çekici hale geliyor. Ancak bu anlar, dizi çok öngörülebilir ana hikayesinin üzerinden geçerken sık sık yarıda kesiliyor.
Cage’in Spider-Verse karakteri, her iki filmde de çok evrensel bir enerji getirmişti. Spider-Man Noir’ın aşırı ciddiyeti ve renkleri anlamaktan acizliği, ona çevresindeki kaos ve absürtlük ile tezat oluşturduğunda komik oluyordu. Ancak Spider-Noir bu anlamda duygusal ve tematik detaylar açısından çok zayıf olduğu için, Reilly daha çok yarım yamalak fikirlerin karmaşık bir karışımı gibi görünüyor ve derinlemesine bir karakter olmaktan uzak kalıyor.
Bu gerçekten üzücü çünkü dizi harika görünüyor ve Cage’in rolü ile eğlendiği aşikar. Ancak bu, Spider-Noir’ı mutlaka izlemeniz gereken bir dizi haline getirmiyor. Dizi, Sony’nin önceki zaferlerinden yanlış dersler çıkardığını hissettiriyor ve iyi şeylere geri dönebilmemiz için daha yolumuz var.
Spider-Noir, Lamorne Morris, Abraham Popoola, Lukas Haas, Andrew Lewis Caldwell ve Jack Mikesell gibi isimleri de kadrosunda barındırıyor. Tüm sekiz bölüm MGM Plus’ta 25 Mayıs’ta ve Amazon Prime’da 27 Mayıs’ta yayınlanacak.
Sen de bu yeni serinin Marvel evreni ile ne kadar örtüştüğünü düşünüyor musun?
