Yargıtay 5. Dairesi’nin sosyal medya şirketlerinin dezenformasyonu işaretleyip yasaklamasına ilişkin son kararında günün sözü “sansür”, “kavram” ise “içerik denetimi” sık sık göründüğü kadar sınırlıyabancı bir kavramdır.
Cuma günü geç saatlerde mahkeme serbest bırakıldı onun kararı Teksas faturası HB 20’de, “şirketlerin insanların söylediklerini sansürleme hakkına sahip oldukları fikrini reddederken” Teksaslılara sosyal medya şirketlerini aşılarla ilgili çılgınca gönderilerini kaldırmaları için dava etmeleri için yeşil ışık yaktı (üzgünüm, demek istedim)havuçlar”) beyin tümörlerine neden olur. Tabii ki, bu -hayırsever olalım ve buna “ilginç” diyelim- çevrimiçi içerik denetiminin gerçekte ne olduğuna dair bir yorum.
Teksas Valisi Greg Abbott aslen imzaladı YB 20 Teksaslıların, Facebook ve Twitter gibi büyük sosyal medya şirketlerini, kullanıcıların içeriklerini denetlemek veya hesaplarını yasaklamaktan dolayı dava etmelerine izin veren geçen yıl yasalaştı. Teknoloji şirketleri, bu yasa tasarısının komplolar, şiddet içeren tehditler veya hükümet propagandası gibi tehlikeli içerikleri kaldırmalarını ve yönetmelerini kısıtlayacağını savundu. En büyük teknoloji şirketlerinden ve ticaret gruplarından gelen itirazların ardından yasa, bir federal mahkeme tarafından hızla reddedildi.
Bunlardan bazıları için tuhaf kırmızı eyalet yasaları büyük teknolojiye saldırmak, genellikle bunun sonu anlamına gelir. Sadece HB 20 ölmezdi. Mayıs ayında, 5. bölge temyiz mahkemesi, federal mahkemeler tarafından yasaya getirilen askıya alma kararını bozdu. Bu karar, kutuyu ABD Yüksek Mahkemesine gönderdi ve SCOTUS’un 5-4’lük bölünmüş bir kararıyla yasaya bir kez daha tutun ve alt mahkemelere geri gönderdi.
Şimdi 5. devrenin ellerinde, Andy Oldham da dahil olmak üzere muhafazakar yargıçlar, bir Abbott’ın eski hukuk danışmanı 100’den fazla sayfalık kararın yazılmasına yardımcı olan kişi, “şirketlerin, insanların söylediklerini sansürlemek için serbest dolaşım hakkına sahip olduğu fikrini” reddetti. Karar ayrıca, yasa tasarısının şirketlerin gönderileri silmesini engelleyen kısmının “konuşmayı soğutmadığını; bunun yerine sansürü soğutuyor… HB 20’nin sansürle ilgili yasakları, fikir pazarını boğmaktan ziyade geliştirecek.”
G/O Media komisyon alabilir
Ön sipariş
Apple AirPods Pro (2. Nesil)
23 Eylül’de Çıkacaklar
2 kat daha güçlü aktif gürültü engelleme, ANC etkinken 6 saate kadar dinleme süresi ve MagSafe şarj kutusu sayesinde 30 saate kadar toplam dinleme süresi sağlayan daha uzun pil ömrü, daha küçük kulaklar için yeni bir daha küçük silikon kulak ucu, yeni bir çip, gelişmiş Bluetooth ve daha fazlası
Sonunda, editoryal takdir hakkının bir İlk Değişiklik hakkı olup olmadığı meselesidir. Santa Clara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde profesör ve okulun Yüksek Teknoloji Hukuku Enstitüsü’nün eş direktörü Eric Goldman, bu belgenin– en basit haliyle – bir yargı kararından daha az ve daha çok “MAGA çevrelerinde her yerde bulunan hükümet sansürünün ortak standart normalleşmesini yansıtan” ortak sağcı konuşma noktalarının tekrarı.
Tasarıya karşı çıkan endüstri destekli gruplardan biri olan NetChoice, dava açmak Teksas faturasını aştı ve daha önce övülmüş SCOTUS’un HB 20’yi bloke etme ve onu 5. devreye geri gönderme kararı. İçinde BeyanNetChoice başkan yardımcısı ve genel danışmanı Carl Szabo, “ABD Yüksek Mahkemesinin davalarımızdan birini gördüğünde web sitelerinin, platformların ve uygulamaların İlk Değişiklik haklarını destekleyeceğine ikna olduk.”
5. Devre Teknoloji Politikası Hakkında Neleri Anlamıyor?
Tabii ki, hepsi geri döner Bölüm 230 Esasen hiçbir internet sunucusunun kendi sitesinde yayınlanan üçüncü taraf içeriğinden sorumlu olmadığını belirten İletişim Ahlakı Yasası’nın. Bununla birlikte, 5. devre kararı, geleneksel haber kanallarına sahip sosyal medya şirketlerini bir araya getirirken, “düzenlediği içerik için itibar ve yasal sorumluluğu kabul etmesi” gereken sosyal medya şirketlerine atıfta bulunuyor. Kararı daha da kafa karıştırıcı yapan şey, 230’un “yalnızca müstehcen, aşırı şiddet içeren ve benzer şekilde sakıncalı ifadeler gibi sınırlı içerik kategorilerinin kaldırılmasını dikkate aldığını” iddia etmesidir. Bakış açısına dayalı veya coğrafyaya dayalı sansür hakkında hiçbir şey söylemiyor.” tabi eğer düşünürsen zararlı komployu denetlemek aşı karşıtları gibi teoriler “bakış açısına dayalı sansür” ise, çevrimiçi herhangi bir olgusal tartışma için çok az umut var.
Goldman, kararın 230. bölümü büyük ölçüde yanlış yorumladığını, bunun yerine Kongre’deki bazı partizan inançlara yasa mektubu üzerinden dayandığını söyledi. Buna “Federal temyiz yargıçları yazısında kodlanmış Breitbart tarzı tartışma” adını verdi.
Karar, özellikle internetteki konuşmanın durumu ve sosyal medyada uzun süredir olup bitenler hakkında bilgisiz ve naif. Bir noktada, yargıçlar, ılımlılık uygulamalarını haklı çıkarmak için platformların “teröristlere ve Nazilere takıntısı” olduğundan söz ediyor gibi görünüyor. “’varsayımsal’ ve ‘hayali’ vakalar hakkında spekülasyon yapmaktan kaçınma gereğini belirtiyorlar. Tanınan örnekleri bulmak için gerçekten çok uzağa gitmeniz gerekiyormuş gibi hükümet karşıtı gruplar ve tanınmış teröristler ve Naziler En büyük sosyal medya platformlarında kendi nefret ve şiddet markalarını yaymaya çalışanlar.
Karar belgesine yayılan 113 sayfalık yasal hilenin tamamında, çevrimiçi içerik denetimiyle gerçekte neler olduğuna dair bir yanlış anlama duygusu var. Bir noktada yargıçlar, bir sosyal medya akışının “aynı anlamda küratörlüğünü yaptığını söylüyor. [their] posta servisi, tehlikeli maddeleri ve fazla kilolu paketleri filtrelemek için otomatik taramayı kullandığı ve ardından teslimattan önce postaya bir logo düzenlediği ve yapıştırdığı için posta küratörlüğünü yapıyor. ” Bu satır, insanların sosyal medya içerik algoritmalarının nasıl çalıştığını yanlış yorumluyor ve aksi takdirde, özel sektöre ait bir platformda kamu tüketimine sunulan, kullanıcı tarafından oluşturulan içeriği tanımlamak için gerçekten geriye dönük bir metafor kullanıyor.
Ancak, 5. devrenin tartıştığı şey için hepsi daha büyük bir ekran ve uzayda devam eden ileri geri tartışmalara rağmen soru için çok az yer bırakıyor.
“Platformların konuşmayı ortadan kaldırmak istediği, onu teşvik etmek veya korumak değil, tartışmasız. Ve hiçbir doktriner jimnastik, Birinci Değişikliğin ifade özgürlüğüne yönelik korumalarını ücretsiz sansür korumasına dönüştüremez.”
Ancak bunun sosyal medya şirketlerinin çalışma şeklini gerçekten değiştirip değiştiremeyeceği, hukuk camiasında tartışılan bir konu. TechFreedom adlı düşünce kuruluşunun politika danışmanı Corbin Barthold, şunları yazdı: uzun twitter konusu 1985 davasının farklı yorumlarına bağlı olabileceğini Zauderer v. Disiplin Müşavirliğişirketlerin hizmetler hakkında bazı “olgusal ve tartışmasız bilgileri” ifşa etmesi gerektiğini belirledi.
Pazartesi günü canlı bir Twitter Alanı toplantısında Barthold, bu kararın sadece sosyal medyanın dışında etkileri olduğunu söyledi. Gibi yargı kararlarına atıfta bulunur. Miami Herald Publish Co. – Tornillo, belirli adayları desteklemek için gazetelerde eşit alan şartlarını ortadan kaldırdı. TechFreedom danışmanı, kararın “herkesin uzun süredir anladığı, yani Birinci Değişikliğin editoryal kontrol ve yargılama hakkını tanımlayan editoryal kontrol ve yargı uygulamasını oluşturduğunu” ekledi. Çoğunluk görüşü [of the 5th circuit] böyle bir hakkın olmadığını söylüyor.”
Bunu daha da karmaşık hale getiren şey, Florida’da çok benzer bir yasa tasarısının geçmiş olmasıdır. reddedilmiş geçen Mayıs ayında 11. bölge temyiz mahkemesi tarafından. Goldman, Yüksek Mahkeme’nin sosyal medya şirketlerinin kendi sitelerindeki içeriği denetlemesine izin verilip verilmeyeceği konusunda daha fazla tartışma duymaya hazır olduğunu ve 5. çevrenin bu kararının ABD’deki en yüksek mahkemeye tam olarak düşünmesi için daha fazla sorumluluk yükleyebileceğini söyledi. madde.
Yargı organının tepesinden tam bir ağır basan karar olmadan, çevrimiçi konuşmanın durumu olan bu migrene neden olan yasal cehennemin bir sonu olması muhtemel değildir.
Dell Cameron tarafından ek raporlama.
