Sony, köklü bir Japon televizyon markası olarak, Çinli rakibi TCL ile bir mutabakat zaptı imzaladığını duyurdu. TCL’nin %51, Sony’nin ise %49 hisseye sahip olacağı bu potansiyel ortaklık, teknoloji dünyasında büyük yankılar uyandırdı ve Güney Kore’deki bazı televizyon şirketlerinde birçok toplantıya sebep oldu.
Ancak, bu anlaşmanın kesin olmadığını belirtmekte fayda var. Mutabakat, iki şirketin potansiyel bir ortaklık kurmak için görüşmelerde bulunduğunu gösteriyor. Kesin anlaşmaların yapılması için hala birkaç ay var ve bu anlaşmaların onaylaması da gerekecek. Yani, her şeyin iptal olma ihtimali hala mevcut. Mart sonuna kadar kesin bir sözleşme duyurulsa bile, yeni şirketin tam olarak faaliyete geçmesi gelecek yılın Nisan ayını bulacak; dolayısıyla fiziksel ürünlerin piyasaya sürülmesi muhtemel olarak 2027’nin sonunu bulacak.
Bugüne kadar Sony, televizyon serisini oluşturmak adına farklı üretim ortaklarına güveniyor. Ekran paneli üreticileri panel sattıkları müşterilerini genellikle açıklamazlar. Ancak Sony’nin şu anda LCD televizyonları için zaten TCL China Star Optoelectronics Technology’den (CSOT) paneller kullanma ihtimali yüksek. Bu anlaşmayla birlikte, Sony ve TCL CSOT LCD paneller arasında bir ilişki garanti altına alınmış oluyor. Ayrıca TCL CSOT’nun yeni bir OLED tesisi kurması göz önüne alındığında, gelecekte Sony OLED’lerinin de TCL’den panel alması mümkün olabilir. Ancak yeni tesisin TV boyutunda OLED paneller üretecek kapasitede olup olmadığını net olarak bilemiyoruz.
Peki, Sony bu anlaşmadan ne kazanıyor? Öncelikle, TCL’nin üretim kapasitelerine erişim sağlıyor. TCL, TV üretim sürecinin tamamını kontrol ettiğini uzun süredir vurguluyor ve bu durum, teknolojik gelişim ve fiyatlandırmayı daha kolay yönetmelerine olanak tanıyor. X11L modelinde, mavi mini-LED teknolojisine ilişkin iki önemli iyileştirme mevcut: yeniden formüle edilmiş kuantum noktaları ve geliştirilmiş bir renk filtresi. Kuantum noktalarını kullanan diğer şirketler yeni kuantum noktalarını satın alıp uygulayabiliyor.
Ancak yeni bir renk filtresi olmadan, bir televizyon yeni kuantum noktalarından tam anlamıyla faydalanamaz. Renk filtreleri, üretim sırasında ana camın içine entegre edilir; dolayısıyla bir renk filtresinin değiştirilmesi, panel üretiminin durdurulmasını gerektirir. Bu, bir panel üreticisi için büyük bir yatırımdır ve bu durumu müşterilerinden biri için yapmak maliyetli olabilir. TCL’nin, TV üretim süreçlerini baştan sona kontrol etmesi burada bir avantaj sağlar. Ayrıca kontrolün bu seviyede olması, genel maliyetleri de düşük tutma fırsatı tanır. Bu potansiyel ortaklıkla Sony, bu üretim altyapısına da erişim kazanacak.
TCL ise Sony televizyonlarının üretiminin çoğunluğunu kontrol etmenin yanı sıra, bu televizyonlardaki teknolojilere de erişim sağlayacak. Sony televizyonunu özel kılan unsur, üretim sürecinden ziyade SoC (Sistem Üzerinde Çip) ve görüntü işleme yetenekleridir. Sony, görüntü işleme alanında uzun yıllardır lider konumda olup, televizyon performansını rakiplerinden ayıran faktör bu olmuştur — Bravia 8 II, işleme teknolojisi nedeniyle özel bir modeldir, QD-OLED paneli (muhtemelen Samsung Display’den) nedeniyle değil.
Sonuç olarak, Sony televizyonu satın almayı düşünenler için TCL’nin üretim süreci ile Sony’nin mükemmel görüntü işleme teknolojisi, daha erişilebilir fiyatlarla daha iyi Sony Bravia televizyonları sunabilir.
Hayranlar arasında, bu durumun Sharp, Toshiba veya Pioneer’da olduğu gibi markanın lisanslanması ve üretilen televizyonların markanın geçmişte temsil ettiğinden çok daha basit bir ürün olmasına neden olabileceği konusunda endişeler mevcut. Ancak bunun Sony için gerçekleşeceğini düşünmüyorum. Elektronik tarafının geçmişteki kadar güçlü olmamakla birlikte, Sony ve Bravia hala köklü bir marka. Sony’nin tamamen kenara çekilmesi ve başka bir şirketin ismini alt kalitede bir ürün üzerinde kullanmasına olanak tanıyacak kadar büyük bir değişimin olacağını düşünmüyorum. TCL’nin geçmişteki hızlı büyümesi ve teknolojik iyileştirmeleri ile premium ve orta segment televizyonlar arasındaki farkların azaldığını göz önünde bulundurarak, Sony televizyonlarının TCL ile yapılan bir ortaklıkla zarar görmeyeceğini öngörüyorum.
Ancak, bu duyurunun ardından birkaç önemli şey hâlâ belirsizliğini koruyor. Sony’nin işlem gücünden ne kadarının TCL televizyonlarına yansıyacağını bilmiyoruz. Sony’nin duyurusunda, yeni şirketin Sony’nin görsel ve ses teknolojisini TCL’nin üretimiyle birleştireceği ve Sony ile Bravia ismini koruyacağı belirtilse de, TCL’nin kendi markası altında üretim yaparken bu teknolojiye erişip erişemeyeceği hakkında bir bilgi yok. Acaba Sony, premium televizyon sunmaya devam ederken TCL, orta ve giriş seviyesine mi odaklanacak? Bu mümkün, ancak daha fazla markanın orta segmentte örtüşmesi ve Sony televizyonları ile TCL televizyonları arasında belirgin tasarım farklılıkları görmemiz muhtemel görünüyor.
Sony’nin ses teknolojisi ve ev ses ekipmanları ile ilgili de kısa bir bilgi verildi. Yeni Sony/TCL varlığının, soundbarlar, hoparlörler ve belki de AVR’ler ve döner plaklar dahil olmak üzere Sony ürünlerini devralması bekleniyor. (Kulaklıklar bu kapsamda yer almayacak gibi görünüyor, çünkü Sony daha önce bunları Kişisel Ses bölümü olarak ayırmıştı.) İki şirket, özellikle Samsung ve Harman gibi rakiplerinin gerisinde kalmış durumda, bu nedenle bir araya gelmek onlara ihtiyaç duydukları desteği sağlayabilir.
Ortaklıktan çıkan ürünleri görmemize birkaç yıl kaldığı kesin (bu resmi olarak birkaç ay içinde olur umarım). Hem Sony hem de TCL, 2026’da ve 2027’ye kadar geliştirdikleri televizyon ve ses ürünlerini piyasaya sürmeye devam edecek. Benim görüşüme göre, bu potansiyel anlaşma TCL’nin ev eğlence alanındaki gücünü gözler önüne seriyor.
Ama daha da önemlisi, bu durumun Sony’nin sonu olduğuna inanmıyorum. Tam tersine, bu durum, onu TV alıcıları arasında yeniden önemli kılacak yeni bir aşamanın başlangıcını sembolize edebilir — ve sadece görsel deneyim konusunda tutkulu olan kullanıcılar için değil.
