Sonunda Jaws’ı ilk kez izledim ve neden bu kadar beklediğimi bilmiyorum.

Klasik filmleri izlemenin ne kadar büyük bir hayranı olursanız olun, her zaman gözden kaçan bir şeyler vardır – bilginizde bir miktar boşluk. Ve benim için bu boşluk Jaws.

Jaws’ın bir klasik olduğunu bilmiyormuşum gibi değil. Ve filmi hiç izlememiş olmama rağmen ikonik müziklerini biliyordum. Ama şu ya da bu nedenle, onu izlemeye hiç fırsatım olmadı. Bu yüzden, Tom’s Guide’da daha önce hiç görmediğimiz bir klasik film hakkında yazma fırsatı geldiğinde, bu şansa atladım ve sadece filmi biliyordum.

Spoiler uyarısı: Jaws’ın takip etmesi için hafif spoiler

Filmi de izlememiş olanlar için Jaws, New England kasabası Amity Island’ı rahatsız eden insan yiyen büyük beyaz köpekbalığı hakkında bir gerilim filmi. Tabii ki, ilk başta büyük bir beyaz olduğunu anlamazlar – polis şefi Martin Brody (Roy Scheider) ilk saldırının ardından Amity sahillerini kapattığında, kasabanın belediye başkanı Larry Vaughn (Murray Hamilton), yeniden düşünmesi için ona yalvarır.

Brody, belediye başkanının taleplerine gönülsüzce boyun eğer ve genç bir çocuk öldürüldüğü anda geri teper. Ardından Brody, kır köpekbalığı avcısı Quint (Robert Shaw) ve deniz biyoloğu Matt Hooper (Richard Dreyfuss) ve Jaws arasındaki destansı bir kedi fare oyunu geliyor.

Jaws inanılmaz – ama skor gerçekten parlıyor

Jaws her yönüyle inanılmaz. Oyuncu seçimi mükemmel (özellikle Quint rolünde Robert Shaw) ve yönetmenlik ve kurgu, izleme deneyimine önemli ölçüde katkıda bulunuyor. İlerleme hızı, filmin tamamı için asla kötü hissetmez ve filmin çoğu için anında yeniden yapılması gereken diyalog asla yersiz hissettirmez. Bu filmin başına bela olan yapım gecikmelerinin, sonucun bu kadar iyi olmasının muhtemelen nedeni olduğunu düşünmek dikkate değer.

Ama Jaws’ı gerçekten gerçek bir klasik yapan John Williams’ın skoru. Köpekbalığı saldırıları olarak oynayan Jaws teması, geleceğini bilseniz bile sizi her seferinde yakalar. Bu anlamda Hitchcock’un gerilim filmlerini çok anımsatıyor ve aynı derecede ödüllendirici. Diğer yerlerde ise Jaws partisyonunun ek parçaları ustaca bir dokunuşla filmin havasını kontrol ediyor. En İyi Orijinal Dramatik Müzik dalında Akademi Ödülü kazandığını öğrenmek sizi şaşırtmayacaktır.

Jaws ve Hitchcock arasındaki benzerlikler yönetmen Steven Spielberg’de de kaybolmadı. Filmin büyük bir bölümünde pervane köpekbalıklarını bir kenara bırakmak zorunda kalmayla ilgili olarak – köpekbalığının ilk görüntüsü, yolun yaklaşık üçte ikisine kadar değil – Spielberg “Film, bir Japon Cumartesi matine korku filminden daha çok bir Hitchcock’a dönüştü, ne kadar az görürsen o kadar çok alırsın gerilim filmi.”

Evet, doğru okudunuz – Jaws’ı Jaws’ta pek görmüyorsunuz, ancak bu, filmin gerilim yönünü çok daha iyi hale getiriyor.

Karar: Jaws’ın bir klasik olmasının bir nedeni var, o yüzden hemen izleyin

Kısa film hayranları iki saat dört dakikalık çalışma süresine karşı çıkabilirken, film bir saniye bile sürüklüyormuş gibi hissettirmiyor. İlk bir saati o kadar uzun olduğunun farkına varmadan atlattım.

Ve Hitchcock hayranları için Jaws hiç akıllıca değil. Hızı, kurgusu ve skoru, yalnızca “Hitchcockian” olarak tanımlanabilecek bir deneyim için bir araya geliyor. Kuşkusuz, Jaws’ın PG derecesi biraz şaşırtıcı, ancak PG-13 derecesi bugün uygunsuz gelmiyor, bu yüzden bunu bir aile film gecesi seçimine dönüştürmekten korkmayın.

Devam edebilirdim ama filmi çok fazla bozmak ya da onu izlemekten daha fazla zamanınızı almak istemiyorum. Öyleyse sıraya girin Tubien sevdiğimiz ücretsiz akış hizmetleriJaws’ı şimdi ücretsiz olarak izlemek (bazen reklamlarla) veya en sevdiğiniz isteğe bağlı video hizmetinden kiralamak için.

Tom’s Guide’dan daha fazlası