İle Sonic SüperstarlarıBuraya daha önce gelmişim hissine kapılmaya başlıyorum.
İçinde sonik2D formatına dönüş, burada yenilikleri görmekten memnun olduğum pek çok anın olduğu güzel bir oyun var. Sonik Takım içinden parlıyor. Bu fikirler maalesef olması gerekenden daha yavaş bir şekilde gömüldü.sonik-Teknik sorunlar ve sezgisel olmayan bölüm sonu canavarı dövüşleri içeren oyun anları.
İçin SüperstarlarBen gerçekten, Gerçekten başka bir tane istedim Sonic Çılgınlığı. Bu oyun muhteşemdi ve hem Sonic Team hem de sonik hayranlar o zamandan beri bu kadar yükseği kovalıyor. söyleyebilirim Süperstarlar olarak teslim etmedi Çılgınlık yaptım ama aynı zamanda beni o kadar da hayal kırıklığına uğratmadı sonik Sınırlar yaptı. Bunda yaptığım gibi kumandamı ya da kafamı duvara sokmak istediğim anlar olmadı lanet olası tilt dizisi Sınırlar ya da zaferin eşiğindeyken başarısız olan patron dövüşü.
Hayal kırıklıkları Süperstarlar sadece birkaç dakika süren daha küçük patlamalar halinde geldi dokunmak üstesinden gelmek için çok uzun. Hemen hemen her seviyede, geçiş yapmadan önce çoğu zaman ölüm tehlikesiyle karşı karşıya kalarak tekrar tekrar geçmemi gerektiren platform sekansları var.
Bazen ileri ilerlemeyi engellemek için sinir bozucu bir şekilde düzenlenmiş yaylı platformlar tarafından zıplatılıyordum. Diğer zamanlarda oyun, yapmam gereken şeyi yeterince iletmedi ve bu bilgiyi açığa çıkarmaya çalışırken birden fazla ölüme yol açtı.
Karnaval aşamasında Sonic, seviyenin bir sonraki kısmına geçmek için hız trenlerine biner. Bu sahnelerden birinde, hız treni çarpmaya devam etti ve ben de ölmeye devam ettim, ancak hız treninin, kesin bir ölümden kaçmak için küçük top fırlatıcılarına atlamam gerektiğini göremeyecek kadar hızlı hareket ettiğini fark ettim.
Hayal kırıklıkları Süperstarlar sadece birkaç dakika süren daha küçük patlamalar halinde geldi dokunmak üstesinden gelmek için çok uzun
Bazı patronlarla yaşadığım hayal kırıklıklarına rağmen (bir tanesi Switch’imi bırakıp geceyi orada geçirmeme neden oldu) tasarımlarına koydukları düşünceden gerçekten keyif aldım. Oysa önceki 2D’de soniks’de patronlar genellikle “Kazanmak için dört veya beş kez vur” şeklinde yapılandırılmıştı. SüperstarlarPatronların dövüşün akışını değiştiren aşamaları var. Birkaç vuruştan sonra Robotnik devreye giriyor ve beni de vites değiştirmeye zorluyor. Bazen bir sonraki aşamaya ilişkin yeni strateji kolayca sezilir; diğer zamanlarda pek de öyle değil.
Kum seviyesindeki patron için, Sonic’in patrona zarar vermek için size fırlattığı kötü adamlardan birine çarpabileceğini ancak sekiz veya dokuz ölümden sonra öğrendim.
Yenilik çok fazla sergileniyor Süperstarlarama daha fazlası da olabilir. Her sahnede aynı lezzetleri görmekten yoruldum sonik oyun. Hatırlamanın güzel duygular uyandırdığını anlıyorum sonik Birlikte büyüdükleri oyunların hayranları, ancak nostalji ile orijinal olmama arasında ince bir çizgi var. Başka bir karnaval bölgesi mi? Green Hill remiksi mi? Kaydıraklı bir su alanı mı? Çöl kum bölgesi mi? Ne kadar ilginç.
Açık olmak gerekirse, farklı bir şey yaptıkları sürece başka bir kumarhane bölgesine veya benzerine sahip olmanın yanlış bir tarafı yok ve ben o eski bölgelerin hissettiği gibi hissetmedim.
Ancak seviye tasarımında bazı parlak noktalar var. Genellikle her bölgede, oyunu soldan tutma ve atlamadan ayıran çok küçük, ayrı anlar vardı. Bir bölge, başka bir bölgeye ulaşmak için toprağı ve kayaları kazmak için bir matkap kullanmanızı sağlar.
Hatta bir tane var Arkanoid gerçek bir zevkti bölüm. 2D Sonic formülünü yeni hissettirmenin harika küçük yolları.
Her birkaç saniyede bir, arka planda dev bir pnömatik presin düştüğü ve seviyedeki her şeyin sıçramasına neden olan Pres Fabrikası Bölgesi’nden gerçekten keyif aldım. İkinci perdede fabrika kendi kendini yok edecek ve Sonic, bölgeye dağılmış sıfırlama düğmelerine basmadığı sürece anında öldürülecek. Bu, Sandopolis Bölgesi’ndeki ışıkları ara sıra açmanın daha acil bir versiyonuydu. Sonic ve Eklemler. Basın Fabrikası, yeni bir şeyler yapmanın harika bir yoluydu. sonik eski oyunlar.
Eski ve yeni bir sürü şey var Süperstarlar, bu harikaydı. Tam olarak istediğim buydu. Savaşılacak pek çok yeni düşman var – bazıları sinir bozucu, diğerleri basit -. Oyun aynı zamanda ilk üçteki badnikleri de doğrudan barındırıyor sonik oyunlar buna dahil. Fırlatma Üssü Bölgesi’nden sizi pençeleriyle ekran boyunca vurabilecek çekirgeleri hatırlıyor musunuz? Geri döndüler.
Özel Sahne Kirpi Sonic Sonic’i bir labirentte nereye eğiyorsunuz? Bu da geri döndü. Ama şimdi, sonunda Kaos Zümrüdü’nü kazanmak yerine, kozmetik mağazasında kullandığınız bir para birimi olan madalyalar kazanıyorsunuz ve benim Sonic oyunlarımda istediğim ya da umursadığım son şey bir elbise olduğu için pek dikkat etmedim. -up özelliği. Ancak Kaos Zümrütleri de var ve onları bana oyunun özel aşamalarını hatırlatan bir aşamadan kovalayarak kazanıyorsunuz. Sonic CD’si. Çok basit değil, çok zorlayıcı değil ve onları yakalamayı başardığınızda kesinlikle rahatlatıcı.
Eğlenceli bir şey Süperstarlar aslında çok sevimli, ayrı bir hikaye var. Bir Sonic oyununun standart ritimleri mevcuttur: Kaos Zümrütlerini topla ve Robotnik’i yen. Ama aynı zamanda Gelincik Nack’i içeren eğlenceli bir yan hikaye de var. (Ona yeni adı Fang the Sniper yerine bu şekilde hitap edebilirim, çünkü tüm zamanların en sevdiğim Sonic oyununda tanıtıldığında ona bu şekilde hitap ediliyordu. Sonic: Üçlü Sorun.) Oyun boyunca Sonic, Amy, Tails veya Knuckles olarak oynayabilseniz de, sadece onlar için yapılmış ve onların benzersiz yeteneklerini kullanan özel ısmarlama bölgelerde diğer karakterlerden biri olarak oynamanız gereken anlar vardır. — Amy’nin çift atlayışı veya Knuckles’ın süzülme/duvar tırmanışı örneğin.
Kaos Zümrütleri için ödülünüz tamamen yeni Süperstarlar: zümrüt güçleri. Bir güç, ekranı düşmanlara her açıdan zarar verebilecek bir Sonic ordusuyla doldurur. Başka bir güç Sonic’i bir kanon atışı gibi ateşlemenizi sağlar. En sevdiğim, atlamayı doğru yapamadığınızda tırmanabileceğiniz uzun bir asmadır, en az sevdiğim ise gizli sırları ortaya çıkarandır. (Bu Sonik! gitmem gerekiyor hızlı. Gizli avlanmaya zaman ayıracağımı mı sanıyorsun?)
Zümrüt güçler her ne kadar ilginç görünse de Süperstarlar‘ fragmanları ve onları gerçekten kullanmaya başladığınızda ilginç, biraz gereksiz geliyorlar. Oyuna gerçekten hiçbir şey eklemiyorlar çünkü ilerleme için gerekli değiller. Keşke bunlar oyunun gerekli bir parçası haline getirilse ve seviyeler isteğe bağlı, hoşça vakit geçirilecek şeyler olmak yerine onları kullanmanızı sağlayacak şekilde tasarlansaydı.
Benim asıl şikayetim Süperstarlar şu ki çok yavaş. Seviyeler büyük, rüzgarlı ve hantaldır; genellikle beş ila yedi dakika sürer ve Sonic’in ilerlemesine izin veren yeterli bölüm yoktur. Gerçekten salıvermek. O yaşayan en hızlı şey ve ben bunu hissetmedim; bunun yerine her seferinde sekiz, dokuz, 10 dakika boyunca platformların üzerinden atlamakla uğraştım. Oyunun başında kendimi olmam gereken Mavi Bulanık gibi hissettiğim bir an vardı.
Keşke böyle anların sayısı daha fazla olsaydı.
Oyunun ilgi çekici hale gelmesi de çok uzun sürüyor. İlk saatim sıkıcıydı ve Sonic Team’in beşinci bölgede ne yapmaya çalıştığını gerçekten hissetmeye başladım.
Süperstarlar teknik olarak da pek iyi değil. Oyunu hem PS5 lansman öncesi sürümüyle hem de lansman gününde Switch kopyasıyla test ettim ve Sega’nın neden Switch kodunda geri kaldığını anlayabiliyorum. Hatalı, yükleme Anno Domini 2023’te izin verilenden daha uzun sürüyor ve şu da var:
Bu utanç verici çünkü Switch birincil yoldur. sonik oyun bugünlerde oynanmalı. Anlarsanız (ve bence almalısınız), belki Switch versiyonunu erteleyebilirsiniz. (Eğlenceli gerçek: Bu aksaklığın üzerinden çok geçmeden oyun çöktü. Switch üzerinde çalışmayı bu şekilde bırakan bir oyun gördüğümü sanmıyorum.)
En son oynadığımda sonik incelenecek oyundu sonik Sınırlar, ve deneyim karışıktı. Bu oyunun keyif aldığım pek çok kısmı olsa da, bazılarını Gerçekten keyif aldım – bu keyif sonuçta çarkları döndüren can sıkıntısı ve sinir bozucu performans sorunları nedeniyle sekteye uğradı.
Bunu yazmaya hazırlanırken, yazdıklarımı tekrar okudum. Sınırlar gözden geçiriyorum, kendimi başımı sallarken buluyorum, ona karşı hissettiğim duyguların çoğunu fark ediyorum Süperstarlar için vardı Sınırlar.
Her ne kadar aynı duyguları yaşasam da Sonic Süperstarları bana bu şekilde zarar vermedi Sonik Sınırlar yaptı. Sonuçta Sega’nın başka bir 2D daha yaptığına sevindim sonik 30 yıl sonra taze ve yenilikçi hissettiren oyun Kirpi Sonic bu küçük kıza ömür boyu seriye olan sevgisini aşıladı.
O kadar çok iyi fikir ve an var ki Süperstarlarve eğer biraz daha akıcı ve gösterişli olsaydı, en sevdiğim hedgehog’un en büyük hitlerinin yanında durmaya değer bir oyun olurdu.
Sonic Süperstarları şu anda Nintendo Switch, Playstation, Xbox ve PC’de çıktı.
