Sisu İncelemesi – Cesur Eylem için Altın Standart

Bu yıl, yaşlı bir hazine avcısının bir grup Naziyi Alman sümüğünü alt etmesiyle ilgili tek bir filmin olacağını düşündüyseniz, tekrar düşünün. Adil olmak gerekirse, Aatami, kahramanı Sisu, kendi başına bir hazine avcısı değil, Finlandiya’nın vahşi doğasında altın arayan emekli bir asker. Elbette Nazilerin gelişi bu savaşçıyı emeklilikten çıkarıyor. İçinde SisuAatami Korpi, Indiana Jones’a parasının karşılığını veriyor – ağırlığınca altın değerinde.

Peki “sisu” nedir? Bu ne anlama geliyor? Sisu Adını kontrol edilemeyen intikama benzeyen Fince bir kelimeden alıyor, ancak film bize bunun ana dili dışında tam olarak tanımlanamayacağını söylüyor. Sisu daha sonra bir oyun çağrıştıran sürükleyici animasyonlu bir girişle açılır. RiskDünya Savaşı’nın sonlarına doğru zamanı ve yeri Finlandiya olarak belirlemektedir.

Film, altın bulan madenci olarak aktör Jorma Tommila’yı çerçeveleyen Finlandiya manzarasının güzel geniş çekimleriyle önemli ölçüde yavaşlıyor. Set tasarımındaki, kostümdeki, makyajdaki ve Tommila’nın metodik oyunculuğundaki küçük ayrıntılar, bu adamın kim olduğu ve neden burada yalnız olduğu konusunda bize ipucu veriyor. Eh, neredeyse tek başına, atı ve köpeği onu çalışırken izlerken.

Ancak hata yapmayın, filmin ilk bölümü yavaş görünebilir, ancak bu, hız treninin durmaksızın heyecan verici bir yolculuğa çıkmadan önce tepeyi aşması için alması gereken zamandır. Sisu hem aksiyon gişe rekorları kıran hem de iyi hazırlanmış sanat evi filmlerinin hayranlarını memnun edecek bir film. Jalmari Helander’in ustaca yönetmenliğinde Tommila neredeyse tamamen sessiz kalıyor ama ustaca bir performans sergiliyor. Ve çoğunlukla yumrukları konuşuyor.

Film, Aatami’nin “sisu” izini süren çeşitli Nazi tümenlerini sergilediği için, tarihsel olarak, ayrıntılara gösterilen dikkat kusursuzdur. Çoğu Laponya’da geçse de, sonlara doğru yerlerde zıplıyor ve her biri titizlikle gerçekleştirilmiş görünüyor. Bu, bir dramaturg’un kredilendirildiğini fark ettiğim, Shakespeare uyarlaması dışında ilk film. Ve Petri Jokiranta’nın bu roldeki çalışması ortaya çıkıyor ve muhtemelen sıkı tarih meraklılarını tatmin edecek.

Ama eylem için burada olanlar için, Sisu kalın üzerine serilir. Bakın, Naziler neredeyse her şeyi kaybetmişken, bir tümen darağacından çıkmak için Aatami’nin altınını rüşvet olarak kullanabileceğini fark eder. Askerler, sonucun burada da aynı olduğunun, sadece daha kanlı ve daha kaotik olduğunun farkında değiller. Aatami, SS rakiplerinin gücüne veya sayılarına sahip olmayabilir, ancak zekası ve zamanlama konusunda harika bir becerisi var. Öldürmelerin çoğu, kanlı yumruklarla delinen şüpheli kurulumlarla şaka gibi oynanıyor. Mayın tarlasında parmak uçlarında ilerleyen bir Nazi mayına basmaz ama işler çok daha kötüye gider -elbette onun için. Gösterimdeki izleyiciler tezahürat yaptı.

İlk birkaç bölümdeki her sahne, Aatami’nin bu açmazdan nasıl çıkacağı sorusuna dönüşüyor. Kaçışlarının çoğu, birkaç dikkate değer istisna dışında, akla yatkınlık alanına giriyor. Ancak belli bir noktada, bu madenci aktif olarak farklı türde bir damar aramaya başlar – taarruza geçerken bir halk kahramanı olarak efsanesini kurar. Nihayetinde, film bir efsanenin başkalarını nasıl güçlendirme yeteneğine sahip olduğunu gösterdiğinden, o yalnız değil. Ve efsane büyüdükçe, Aksel Hennie tarafından uygun bir şekilde kötü niyetli olarak oynanan SS subayı Helldorf, bu adamın pes etmeyeceğine inanmayı reddediyor.

O zaman soru şu olur, nasıl olacak Sisu her aksiyon sahnesinin zirvesine çıkmayı başardınız mı? Ve her kaotik savaşı bir sonrakiyle zirveye çıkarıyor. Ses tasarımı, ilahilerle dolu güçlü bir koro ile bu adamın folklorik kararlılığını canlandırıyor. Ve savaş yoluna devam ettikçe, inandırıcılık artık önemini yitirmeye başlıyor. Nazi kıçını tekmelemenin modası asla geçemez.

Bu, bir ön gösterimden ‘Sisu’nun bir incelemesidir. Film 28 Nisan 2023’te sinemalarda olacak.