Bu hikaye ilk olarak tarafından yayınlandı. öğütülmüş. Grist’s’e kaydolun haftalık bülten burada.
Bu noktada herkesin bildiği bir şey var ki şişelenmiş su içerir mikroplastikler — Bakteri hücresi kadar küçük olabilen sinsi materyalin parçaları. Ancak sorun önceden bilinenden çok daha kötü: Görünen o ki şişelenmiş su, yüz binlerce hatta daha da küçük madde parçalarını barındırıyor.
A kağıt Pazartesi günü yayınlanan araştırmada, uzunluğu yalnızca 50 ila 100 nanometreye (kabaca bir virüsün genişliğine) kadar inen bir litrelik şişelenmiş su numunelerini plastik granüller açısından analiz etmek için yeni bir teknik kullanıldı. Daha önce yayınlanan tahminlerden 10 ila 100 kat daha fazla, litre başına bu küçük parçacıkların neredeyse çeyrek milyonunu buldular.
Makalenin yazarlarından biri ve Columbia Üniversitesi’nde kimya profesörü olan Wei Min, Grist’e “Yepyeni bir dünyanın kapılarını açtık” dedi. Şimdiye kadar bilim insanları nanoplastikleri tanımlamanın hızlı ve etkili bir yolunu bulamadı ve bu da bunların sağlık ve çevresel etkilerine ilişkin araştırmaları engelledi.
Columbia ve Rutgers üniversitelerindeki araştırmacılar, analizlerini gerçekleştirmek için üç farklı markanın şişelenmiş sularını ultra ince bir membrandan filtrelediler. Daha sonra nanoplastik parçacıkları bağlayan kimyasal bağları tanıyacak şekilde kalibre edilmiş iki lazeri membran üzerine tuttular. O zaman iş, tüm farklı plastik parçacıklarını saymak gibi basit bir meseleydi. Tipik bir litrelik şişenin 240.000 tane içerdiğini tahmin ettiler.
Penn State Erie’de mikroplastikler üzerine çalışan ancak yeni araştırmaya dahil olmayan doçent araştırma profesörü Sherri Mason, tekniği “çığır açıcı” olarak nitelendirdi.
Grist’e “Çok şaşırdım” dedi. “Gerçekten çok iyi.”
Dahası, araştırmacılar nanoplastik türleri arasında ayrım yapmayı başardılar. Şaşırtıcı bir şekilde parçacıkların çoğu polietilen tereftalat veya PET değildi. çoğu su şişesinin yapıldığı malzeme. Aksine, daha fazla poliamid (bir tür naylon) ve polistiren parçacıkları buldular; bu da kirletici maddelerin, biraz ironik bir şekilde, doldurma ve arıtma işleminin bir sonucu olarak şişelenmiş suya karıştığını düşündürüyor.
Poliamid ayrıca iki şişelenmiş su markası için kütlesel kirliliğin büyük kısmını oluşturuyordu; üçüncü marka daha yüksek düzeyde PET gösterdi.
Nanoplastikler mide-bağırsak kanalından ve akciğerlerden geçebilecek kadar küçük olduğundan, bulguların insan sağlığı açısından önemli etkileri var. Kan dolaşımına girdikten sonra kalbe ve beyne yerleşebilirler ve hatta plasentayı geçerek doğmamış bebeklere sızabilirler. Parçacıkların vücudu nasıl etkilediği henüz belli değil ancak toksikologlar, bunların kimyasalları sızdırabileceğinden veya çevrede dolaşırken yakaladıkları patojenleri serbest bırakabileceğinden endişe ediyor. Bazı araştırma DNA ve beynin yanı sıra bağışıklık, üreme ve sinir sistemlerine de potansiyel zarar verebileceğini öne sürüyor.
Makalenin diğer yazarlarından ve Columbia Üniversitesi’nden çevre kimyacısı Beizhan Yan, “Maruz kaldığımızı biliyoruz, ancak maruz kalmanın toksisitesini bilmiyoruz” dedi. Riskleri daha iyi karakterize etmek için toksikologlar ve halk sağlığı araştırmacılarıyla daha fazla işbirliği yapılması çağrısında bulundu. Şimdilik mümkün olduğunca musluk suyunu tercih ettiğini söyledi; daha az plastik kirliliğine sahip olma eğilimindedir.
Wei daha fazla araştırma için bir avuç umut verici yön görüyor. İlk olarak ekibi, lazer mikroskop tekniğini kullanarak tanımlayabildiği plastik polimerlerin sayısını artırabildi; en son makaleleri yalnızca yedi tanesine baktı. Ayrıca paketlenmiş yiyecekler veya başka yerlerde de nanoplastikleri arayabilirler. çamaşır makinesinden çıkan atık suve daha da küçük parçacıkları tespit edecek teknolojiyi geliştirin.
Wei, “Şu andaki tespit sınırımız elli ila 100 nanometre, ancak bu zor bir durak değil” dedi.
Mason, araştırmanın, plastik üretimini destekleyerek sınırlama yetkisine sahip ABD’li politika yapıcıların harekete geçmesine ilham vermesi gerektiğini söyledi. Plastik Kirliliği Yasasından Kurtulun – bir federal yasa tasarısı geçen Ekim ayında üçüncü kez Kongre’ye yeniden sunuldu — veya Birleşmiş Milletler’in bir parçası olarak plastiğin azaltılmasını onaylayarak küresel plastik anlaşması.
“Plastikleştirilmiş bir dünya istemiyorum” dedi. “Temsilcilerimize ileriye yönelik yeni bir yol çizmemiz gerektiğini açıkça belirtmemiz gerekiyor.”
Bu makale ilk olarak şurada yayınlandı: öğütülmüş en https://grist.org/science/bottled-water-nanoplastiks-microplastiks/. Grist, kendisini iklim çözümleri ve adil bir gelecek hikayelerini anlatmaya adamış, kar amacı gütmeyen, bağımsız bir medya kuruluşudur. Daha fazlasını şu adreste öğrenin: Grist.org
