Senatör Ron Wyden, hükümetin şirketleri çevrimiçi dijital medya satın aldıklarında alıcılara aldıklarını açıkça belirtmeye zorlamasını istiyor.
Wyden, FTC’ye bir mektupta, “dijital mal satın alan veya lisans alan tüketicilerin bilinçli kararlar alabilmelerini ve hangi sahiplik haklarını elde ettiklerini anlayabilmelerini” sağlama konusunda rehberlik arıyor. Tüketiciler, lisansın ne kadar sürdüğünü ve lisansı aktarabileceklerini veya satıp satamayacaklarını bilmelidir (genellikle değil). Eşek daha önce bildirilmiş Mektupta.
DRM telif hakkı teknolojisinin sinir bozucu sorunu nedeniyle, çevrimiçi içerik satın alan tüketiciler – filmler ve TV şovları gibi – genellikle geleneksel anlamda sahip değiller. Amazon’dan bir filmin dijital satın alınması veya Microsoft’tan bir oyun satın alınır ve alıcılar genellikle erişmek için bir “lisans” elde eder. Ayrıca genellikle kısıtlamalar da vardır. Amazon genellikle mağazasından satın alınan e-kitapları indirmeyi ve bunları diğer kindle olmayan cihazlarda kullanmayı veya satmayı imkansız hale getirir.
Çoğu e-ticaret platformunda tüketici haklarını özetleyen ince bir baskı var, ancak Wyden bu ayrıntıların satın almadan önce ve sonra daha net bir şekilde özetlenmesini istiyor gibi görünüyor.
Eski atasözü “Hiçbir şeye sahip olmayacak ve beğeneceksiniz” burada geçerlidir. Çoğunlukla, tüketiciler, şirketler satın aldıktan sonra nasıl kullanıldıklarına dair kısıtlamalar koydukları sürece dijital bir şeye “sahip değil”. Yazılım sorundur: bir Xbox veya Google Nest kameranız olabilir, ancak desteğin basit bir güncellemesi veya kesilmesi onları işe yaramaz hale getirebilir ve tüketicilerin yapabileceği çok şey yoktur.
Özellikle medya söz konusu olduğunda, korsanlıkla mücadele etmek için bu kısıtlamaların çoğu uygulandı, ancak daha kötü bir tüketici deneyimi ve büyük teknoloji şirketlerine fayda sağlıyor. Tüketiciler Amazon’dan bir e-kitap satın aldıklarında, genellikle kitabın kendilerine ait olmasını beklerler ve yine de dosyayı indirmek ve kindle olmayan bir cihazda kullanmak veya kitabı başka birine satmak gibi basit şeyler yapamazlar. Bu politikalar hırsızlığı önleme kisvesi altında yerleştirilirken, insanları ekosistemlerine kilitli tutarak ve herhangi bir ikincil piyasayı sınırlandırarak Amazon’un beğenisine de fayda sağlarlar.
Medya şirketleri, tüketicilerin içeriklerini hiç satın almasını bile istemiyor. Akış, yinelenen bir gelir akışı yarattığı için tercih edilen iş modeli haline geldi ve genel pazarı genişletebilir – ne kadar tüketiciler, her oyunu açıkça satın almak yerine erişim için düşük bir aylık ücret ödeyebilirlerse Xbox oyuncuları olabilir.
Dijital sahiplik hakları sorunu niş bir endişe gibi görünebilir ve akıştan memnun tüketiciler umursamayabilir. Ancak, onarım hakkı gibi diğer taban hareketleri, tüketicilere satın aldıkları ürünler üzerinde daha fazla kontrol sağlama konusunda başarı gördü. Bu, halkın sadece küçük bir yüzdesi avantaj elde etse bile, bu iyi bir şeydir. Şirketler kendi çıkarları içinde hareket eder ve gerektiğinde adım atmanın hükümetin rolüdür. Çoğu insan kendi iPhone’larını düzeltmeye çalışmaya zahmet etmeyecek, ancak bunu yapmaları engellenmesi zor.
ABD’nin ihtiyacı olan şey, eleştirmenler, Birinci Satış Doktrini dijital ürünler için. Doktrin, alıcılara telif hakkı sahibinin izni olmadan satın alınan medyayı satma hakkı veren telif hakkı yasasında kodlanmış yasal bir kavramdır. Dijital medyayı indirmek bir üreme olarak kabul edildiğinden asla dijital ürünlere uygulanmamıştır.
