George Sand 200 yıl önce “Kibir aklın bataklığıdır” diye yazmıştı. İnsanlar doğası gereği narsisttir ve bunda özünde yanlış olan hiçbir şey yoktur. Bu sağlıklı bir egonun parçasıdır. Kendimize olan takıntımızdan ve diğer sınırda sağlıksız davranışlardan bahsedebiliriz, ancak gerçek şu ki kendimizi seviyoruz. Ve bu tamamen iyi.
Yukarıdaki aşırı dramatik giriş, akıllı telefon selfie kamera hikayesinin bir girişi olarak burada. Seni sıkıcı bir tarih dersiyle rahatsız etmeyeceğim. Konuyla ilgili söyleyeceğim tek şey, telefondaki ilk selfie kamerasının yaklaşık 25 yıl önce, Mayıs 1999’da Japonya’da icat edildiği ve o günden bu yana akıllı telefon deneyimimizin ayrılmaz bir parçası haline geldiği.
25 yıl önce Kyocera VP-210 selfie devrimini başlattı
Buna bir nedenden dolayı selfie kamerası deniyor. Bu arada, kelimenin kendisinin tarihi oldukça ilginç. “Selfie” kelimesinin ilk kullanımı, 21. yaş gününde sarhoş olan ve dikişli dudağının fotoğrafını “Odaklanma için özür dilerim, bu bir selfieydi” başlığıyla paylaşan Avustralyalı Nathan Hope’a atfediliyor. Oradan hızla havalandı ve şimdi selfie kameralarımızdan gelen selfie çekimlerine gömüldük. Peki onsuz yaşamaya ne dersiniz?
Nubia Z60 Ultra ve belirsiz ön görüşü
Şimdi beni görüyorsun, şimdi görmüyorsun! Etrafınız çok parlak olduğunda Nubia, selfie kamerasının üzerinde küçük bir güneş gösterecek. Sevimli!
Sorumluluk reddi beyanı. Şu ana kadar muhtemelen Nubia Z60 Ultra’dan bahsedeceğimi fark etmişsinizdir ve evet, bu telefonun teknik olarak ekranının altına gizlenmiş bir selfie kamerası var. Ama benimle kal; Size bu telefonla yaşamanın neden selfie kamerası olmayan bir telefonla yaşamaya eşit olduğunu göstereceğim.
Ekran altı kameralı bir telefonda selfie kalitesi nedir?
Kısa cevap “kötü”. Birkaç yıl önceki ilk prototiplerle karşılaştırıldığında çok daha iyi hale geliyor, ancak hala kullanılamaz durumda. Bir de makyaj açısından bakalım. İyi bir selfie fotoğrafı çekmenin tek yolu, eşit şekilde aydınlatılmış, ne çok parlak ne de çok loş bir odada olmaktır. Ve her yere yanınızda taşıdığınız taşınabilir cihazla anı yakalamanız gerektiği göz önüne alındığında, bu büyük bir gerekliliktir.
Zar zor kullanılabilir olandan korkunç olana kadar
Yukarıdaki örneklerden de görebileceğiniz gibi, arkadan gelen herhangi bir ışık, resmin korkunç görünmesine neden oluyor. Gölgelenme, bulanıklık, garip gökkuşağı parlamaları (muhtemelen kameranın üstündeki polarizasyon filtresi nedeniyle), şiddetli aşırı pozlama, karanlık olduğunda gürültü ve ayrıntı eksikliği var. Devam edebilirim. Sonunda ön kamerayı hiç kullanamadım.
Bu arada, bu parçanın adının “Uçtan uca ekranı olan bir telefonla yaşamak” olması gerekiyordu ama buradaki deneyim bir nevi buna dönüştü. Açık havada portre modunu kullanmak, başarılı özçekimler üretebilir veya yaratmayabilir, ancak sonuçta bu telefondan Facebook veya Instagram’da yayınlamaya hazır olduğum tek bir ön kamera görüntüsü yok.
Portre modu işleri biraz daha iyi hale getiriyor
Artık neredeyse düşüncelerinizi duyabiliyorum. “Fakat selfie kamerası yalnızca selfie’ler için değil.” Doğru, insanlar çoğunlukla ön kamerayı sevdikleri fotoğraflarını çekmek için kullansalar da görüntülü görüşme ve toplantı gibi şeyler de var. Bunların Nubia Z60 Ultra’da da korkunç olduğunu belirtmeliyim. Peki selfie kamerası olmayan hayat nasıl?
(Kullanılabilir) bir selfie kamerası olmadan yaşamak
O kadar da kötü değil aslında. Benim durumumda bu telefonla geçirdiğim süre boyunca sadece arkadaşlarımla ve sevdiklerimle birlikte olduğum anları yakalamayı özledim. Ve bu, başkalarından fotoğrafınızı çekmelerini isteyerek kolayca çözülebilir. Bilirsin, eski usul, yanında bas-çek kamera taşımak gibi. Mükemmel olduğunu söylemiyorum ama anlaşmayı bozucu da değil.
Görüntülü görüşmeler ve görüntülü toplantılar çok daha yanıltıcıdır ve kendinizi hem kelimenin tam anlamıyla hem de mecazi olarak karşı tarafa en iyi şekilde yansıtmak istiyorsanız, bu ön kamera bunu kesmeyecektir. Yani çok fazla görüntülü görüşme yapıyorsanız bu teknolojinin olgunlaşmasını beklemeniz gerekiyor. Ama buna gerçekten değer mi?
Uçtan uca ekran gösterişten ödün vermeye değer mi?
Bu incelemeyi uçtan uca ekranda izlemek bir zevk! Gördüğün hoşuna gidiyor mu?
Tamam, bunun kibirle ilgili olmadığını zaten anladık ama bu şekilde çok daha dramatik geliyor, değil mi? Kenardan kenara ekrana sahip bir telefonda medya tüketmek ve günlük akıllı telefon görevlerinize bakmak nasıl bir şey? Çok havalı; buna hiç şüphe yok. İlk birkaç gün ekrana her baktığınızda hayran kalıyorsunuz. Tamamen ekranlı bir telefon!
Tamam, o kadar çekici değil (tabii ki telefondan bahsediyorum) ama o kadar da kötü mü?
Ancak insan olmak, uyum sağlamak anlamına gelir ve siz bunu hızla fark etmeyi bırakırsınız. Bu telefonu birkaç Xperia modeliyle karşılaştırma şansım oldu ve Sony telefonları daha çok beğendim. Kusursuz bir 21:9 ekrana sahip olmanın yanı sıra, çalışan selfie kameralarıyla da geliyorlar. Üst ve alt çerçeveler o kadar da kalın değil. Birkaç milimetre bu zahmete değer mi? Hayır, benim için değil.
Son sözler (uyarı)
Bazen teknoloji endüstrisi tuhaf saplantılara kapılıyor. Cam telefonlar, kavisli ekranlar; uçtan uca ekran arayışı. Mesela pillerimizi çözmeye çalışırken bu şeylere odaklanmamız gerekip gerekmediğinden gerçekten emin değilim.
Bir selfie kamerasını maskelemek için yüzbinlerce Ar-Ge dolarının boşa harcandığı bir müze parçası yerine, bir hafta dayanabilecek sağlam çerçevelere sahip bir akıllı telefona sahip olmayı tercih ederim. Ama bu sadece ben olabilirim. Senden ne haber?
