ben biriydim Uzun zamandır “TV’m yok” diyenlerin arasında. Partiye kendi alanını getiren biriyle yaşam alanımı paylaştığım zamanlar hariç, aslında tüm yetişkin hayatım.
Bunca yıl sonra benim motivasyonumun tam olarak ne olduğu biraz belirsiz, ama belli bir noktada bu, alıştığınız bir yaşam tarzı haline geliyor; bu, zaman zaman donanım incelemecisi olarak işinizi biraz zorlaştırabilir.
Ancak gerçek şu ki, televizyona sahip olmak ile sahip olmamak arasındaki ayrım son on yılda giderek bulanıklaştı. Belki de televizyonun tanımı kadar bulanık. Bu kordon kesicinin yolculuğunu bir tür set üstü gibi düşünün Theseus’un Gemisi. Yolumuzun bir noktasında önce karasal televizyonla, sonra da kablolu yayın şirketleriyle son bağlarımızı kopardık.
Filmler, canlı televizyon, spor; tüm bu tanıdık paradigmalar dijital çağa uyum sağladı. Sonuçta kendi ev kurulumunuzun önceki modellere ne kadar benzemesini istediğiniz tamamen size bağlıdır. Kişisel olarak konuşursak, canlı televizyona hiçbir bağlılığım yok ve Oakland Athletics’in sahibi John Fisher, profesyonel sporlarla ana bağlantımın kopmasına bizzat tanık oldu.
Evde film/televizyon izlememin tamamı önce bir dizüstü bilgisayarda, ardından bir tablette gerçekleşti. Aradan geçen yıllarda, bir televizyon sahibi olmaya karşı ilk başta benim alabileceğim herhangi bir duruş, iki şey dışında, fiilen keyfi hale getirildi: yer ve para. Elbette televizyonların fiyatı zamanla düşmeye devam etti; ancak bu, ses sistemleri ve diğer geçici şeyler gibi şeyleri hesaba katmıyor. Öte yandan uzay, New York gibi bir şehirde gazeteci maaşıyla yaşadığım sürece endişe kaynağı olmaya devam edecek.
Yıllar boyunca projektörün ömrü üzerinde düşündüm; ayrıca bazılarını orada burada test ettim. Kullanılmadığı zaman saklayabileceğiniz büyük ekranın çok çekici bir yanı var. Ancak yakın zamana kadar, çok daha popüler televizyon seçeneğiyle karşılaştırıldığında fiyat ve kullanım kolaylığının büyük ölçüde geride kaldığı görülüyordu.
Anker, Shenzhen’de kurulduğundan bu yana geçen düzinelerce yıl içinde bir aksesuar santraline dönüştü. Genel olarak şirket fiyat, kalite ve yaratıcı tasarımı dengeleme konusunda iyi bir iş çıkardı. Yıllar boyunca pek çok ürününü tavsiye ettim ve bir süredir Anker Nebula projektörüne göz atma isteği duydum.
Tatillerin hemen öncesinde, bir inceleme birimini incelemek için şirketle temasa geçtim ve uygun fiyatlı bir projektör ekranı için alışveriş yaptım. İlk hedefim 70 ila 80 inç aralığında bir şey almaktı, oturma odama ve/veya yatak odama daha büyük bir şeyin sığıp sığmayacağından tamamen emin değildim. En düşük seviye bile 30 ila 65 inç arasında bir yerde bulunan ortalama TV setinden önemli ölçüde daha büyük.
Yatak odamda nasıl 100 inçlik bir projektör ekranı bulduğumun hikayesi, fiyatlandırma, karşılaştırmalı alışveriş ve incelemeleri okumanın tamamen heyecan verici olmayan bir birleşimidir. Ama işte buradayız, tüm TV şovlarımı ve filmlerimi iPad’de izlemekten, gece yarısı her uyandığımda tuvaleti kullanmak için film ekranının etrafından dolaşmak zorunda kalmaya kadar.
Resim Kredisi: Brian Isıtıcı
Ancak ekranlar teknolojideki diğer pek çok şey gibidir: Bir kez alıştığınızda, birdenbire bu kadar yıl onsuz nasıl hayatta kaldığınızı merak edersiniz.
Bu yılın başlarında piyasaya sürülen Anker Nebula Kapsül 3, aşağı yukarı tam olarak bir projektörde aradığım şey. Son derece kompakttır (şirket bunu bir soda kutusunun boyutu ve şekliyle karşılaştırır), kullanımı kolaydır ve son derece bağımsızdır. Fiyat sorunu burada ilginç bir sorudur. Cihaz 800 $ fiyatla satılıyor (ancak Amazon gibi yerlerde rutin olarak 50 $ daha ucuza bulabilirsiniz).
Birkaç yüz dolara 60 inç 1080p akıllı TV bulabilirsiniz. Her büyük bilet alımında olduğu gibi burada da bir maliyet-fayda analizi yapmak gerekiyor. 100 inçlik bir TV muhtemelen size bir bin dolardan daha pahalıya mal olacakken, Kapsül 3 120 inçlik bir görüntü çıkışı sağlar. Projektör ekranını da hesaba katarsanız bu benim durumumda 70 dolar daha demektir. Birçok ekran gibi benimki de gergin, ipeksi beyaz bir tabakayı tutan PVC borudan yapılmış bir çerçeve.
Kapsülün iyi bir Bluetooth hoparlörü ve dahili Chromecast’i var, bu da onun lehine puanlar. Bununla birlikte aktif olarak buna karşı çalışan şey, lazer projeksiyon sistemiyle bile görüntünün size yalnızca tamamen karanlık bir odada istenen etkiyi vermesidir. Ayrıca projektörü yerleştirmek için olası engelleri önleyecek doğru noktayı bulmanız gerekir. Ayrıca projektörü veya ekranı her hareket ettirdiğinizde uğraşmanız gereken bir kalibrasyon süreci de vardır.
Bu son kısım göründüğünden daha az korkutucu. Sistem, engelleri önlemek için ekran boyutunu otomatik olarak kalibre ederek ve küçülterek iyi bir iş çıkarıyor. Ancak çoğu zaman ekranımın boyutlarına daha iyi uyum sağlamak için kendimi birlikte verilen uzaktan kumandayı veya Nebula uygulamasını kullanırken buldum.
Resim Kredisi: Brian Isıtıcı
Kompakt tasarım ve taşınabilirlik söz konusu olduğunda Nebula’yı şu anda yenemezsiniz. Onu yalnızca evde kullandım, bu yüzden büyük ölçüde fişe takılı. Ancak şarjla yaklaşık 2,5 saat oynatılabiliyor, bu da Martin Scorsese tarafından yönetilmeyen birçok filmi izlemenize olanak sağlayacak. Havalar ısındığında perdeyi katlayıp projektörü dışarıya çıkarma fikri kesinlikle çekici.
800 dolardaki fiyatı, muhtemelen ikincil bir ekrandan ziyade televizyonun yerini alacak bir ürün olarak görülmelidir. Birçoğu için, tamamen karanlığa duyulan ihtiyaç ve kalibrasyon süreciyle ilgili sorunlar, buna karşı tavsiyede bulunmak için yeterli nedendir. Bir ev projektörünü ciddi olarak düşünüyorsanız ve bir servet harcamadan taşınabilir ve kullanımı kolay bir şey istiyorsanız, Capsule 3 kolayca en iyi seçeneğinizdir.
