26. Şangay Uluslararası Film Festivali’nin 461 filmlik kadrosu tüm dünyaya yayılıyor, ancak bu yıl Payal Kapadia’nın Cannes Grand Prix galibi liderliğindeki Hindistan filmleri ön plana çıktı. Işık Olarak Hayal Ettiğimiz Her Şeybiletleri birkaç dakika içinde tükendi.
Şangay’ın Hindistan Film Haftası kenar çubuğunda alt kıtadan yeni çıkan dört film yer alıyor ve 20. yıl için yarışan iki yeni Bağımsız Hint yapımının dünya prömiyerleri için büyük bir beklenti vardı.bu Son yıllarda seçtiği filmlerle etkileyici bir gişe hasılatı oranına ulaşan bir platform olan SIFF’in Asya Yeni Yetenekler yarışmasının edisyonunda yer alıyor.
İkinci uzun metrajlı filmiyle Asya Yeni Yetenek yarışmasında en iyi yönetmen ödülünü kazanan yönetmen Abhilash Sharma, “Hint sinemasının bu yıl, özellikle de Cannes’da başlayarak tanınmaya başlamasından hepimiz çok gurur duyuyoruz” diyor. Ateş Adına.
Sharma’nın İçinde Ateşin Adı Doğu Hindistan’ın kırsal Bihar eyaletinde geçiyor ve mücadele eden bir anne ve çocuğa ve dinlerinin varlıklarını nasıl etkilediğine odaklanıyor. Satya Ranjan, filmdeki kuşatılmış bir baba rolüyle Asian New Talent’ın en iyi erkek oyuncu ödülünü kazandı. “Hindistan’ın çok sayıda eyaleti ve çok sayıda dili var ve paylaşacak çok sayıda olağanüstü filmimiz var. Sharma, küresel destek bizim için inanılmaz bir şey” dedi.
‘Ateş Adına’
Şanghay Uluslararası Film Festivali
Manohara K.’nin Farklı Tüyden Kuş aynı zamanda Asya Yeni Yetenekler kadrosunun bir parçası ve aktör Jayashri en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı. Manohara K., bunun, kendi çocukluğunda sefil bir yoksullukla geçen, kendi albinizmi yaşam boyu kabul edilme mücadelesi veren filmin yazarı Sonia S.’ninkiyle harmanlayan bir hikaye olduğunu söylüyor. Film, Chidananda S. Naik’in kısa filminde de görülen güneybatı Hindistan bölgesi olan Karnataka kırsalında geçiyor. İlk Bilen AyçiçekleriydiBu yıl Cannes’da yeni yetenekleri teşvik eden ve dünya çapındaki film okullarından filmleri ödüllendiren La Cinef bölümünü kazandı.
Hem Sharma hem de Manohara, dağıtım bulmada karşılaşılan zorluklardan ve SIFF gibi festivallerin bağımsız film yapımcılarının uluslararası ilgi ve umarım dağıtım kazanmasına yardımcı olmada nasıl önemli bir rol oynadığından bahsediyor.
Sharma, “Daha büyük bir sahnede tanınmak bize umut veriyor” diyor. “Bazen finansman desteği konusunda sıkıntı yaşıyoruz ve bu festivaller çalışmalarımıza dikkat çekerek bize bir pencere açıyor.”
İki yönetmenin büyük hayaller kurması için pek çok neden var. Geçen yılki Asya Yeni Yetenekler kadrosu, Hong Kong yapımı dramalarla birlikte Çin’de iki gişe rekoru kıran filme imza attı Güpegündüz Ve Zaman Hala Sayfaları Çeviriyor SIFF’in ardından Çin’de geniş çapta yayınlanıyor
Şangay’da Hindistan’a olan tüm ilgi, Hindistan-Çin ortak yapımlarının uzun zamandır öne sürülen olasılıkları hakkındaki tartışmaları bir kez daha gündeme getirdi; bu, iki film pazarının birleşiminin yaklaşık 2,8 milyar veya daha fazla kişiden oluşan bir izleyici kitlesini oluşturduğunu düşünen bir gişe rüyası ekibiydi. gezegenin nüfusunun üçte biri. Geçmişte bu konuda çok fazla gürültü yapılmıştı ve 2014’te bir film ortak yapım anlaşması imzalandı. Ancak aralarında Jackie Chan’in başrol oyuncusu olduğu sadece birkaç proje tamamen hayata geçirildi. Kung Fu Yoga (2017).
Yapımcı, dağıtımcı ve Çin’de Hint filmlerini tanıtan Strategic Alliance’ın ortağı olan Şanghay merkezli Prasad Shetty, Aamir Khan’ın başrolde olduğu güreş merkezli filmin yapımına yardımcı olan ekibin bir parçasıydı. Dangal 2017’de Çin’e gitti. Filmin Çin’deki gişede 200 milyon dolardan fazla hasılat elde etmesini izledi. Bu yıl Shetty, Kiran Rao’nun yönettiği evlilik karmaşası komedi dramının Şangay’a getirilmesinde yer aldı. Kayıp BayanlarHindistan Film Haftası’nın bir parçası olarak gösterime giren ve Çin’deki bakış açısıyla bir fırsat olarak görüyor – bir uyarıyla.
“Çin’de bunu işlemsel hale getiremezsiniz. İşe yaramıyor” diyor Shetty, film yapımcılarının gişe hakkında daha az, hikaye hakkında daha fazla düşünmelerini öneriyor. “Dangal yankı uyandırdı çünkü özünde bir baba ve bir kız hakkında bir hikaye var. Yani bunun bir Hindistan ya da Çin hikayesi olması gerekmiyor, her iki alanla da bağlantı kuran duygusal bir hikaye olması gerekiyor.”
