Geleneksel olarak, sağlık alanında kullanılan teknolojilerin üç amacı vardı: maliyetleri azaltmak, bakım kalitesini ve hasta deneyimini iyileştirmek. Bakıcıların refahının iyileştirilmesiyle ilgili dördüncü bir sorun ortaya çıktı.
Bakıcının refahı büyüyen bir konudur. Bir yandan, pandeminin başlangıcından bu yana toplumumuzdaki önemi sürekli olarak vurgulandığı için: onlar kurtarıcıydı ve şimdi öyle kabul ediliyorlar. Öte yandan, bu konuda çok sayıda çalışma olduğu için bakım verenler kötü durumda. İş yükü, dikkatsizlik, zor çalışma koşulları… Sadece kaygı ve depresyon riskini artırmakla kalmayan, verdikleri bakımın kalitesini ve işten ayrılma oranlarını da etkileyen pek çok faktör.
Zihinsel yükü hafifletmek için doğru zamanda doğru bilgi
Bakıcılarımıza bakmak toplum için etik bir zorunluluk, aynı zamanda sağlık kuruluşları için de yönetsel bir zorunluluk haline geldi. Ve bu bağlamda, veri akışlarının düzenlenmesi büyük bir rol oynamaktadır. Gerçekten de, bakıcılar çok gürültülü bir ortamdan, dikkatlerinin artmasından, bilgi veya cihaz almak için zamansız gidiş gelişlerden muzdariptir… doğru kişiye doğru bilgiyi sağlayarak geliştirilebilecek pek çok yön doğru zamanda.
Bu nedenle temel soru şudur: bakıcıların faydalı olaylara odaklanmasına ve böylece verimlilik kazanmasına izin vermek için “gürültü” nasıl filtrelenebilir? Cevap vermek için, olayların yönetimi ve ilgili ve alakasız olanlar arasında sınıflandırma mantığı benimsemek gerekir. Bu sınıflandırma yukarı yönde gerçekleşirse, bakım verenlerin zihinsel yükünü hafifletirken, daha üretken olmalarını ve ihtiyaç duyulan yere daha hızlı hareket etmelerini sağlar.
bakıcıyı ihtiyaç duyulan yere getirmek için yapay zeka
Örneğin, hayati hasta verilerini izleyen bir bilgisayar sistemi, bakıcıların yalnızca bir uyarı onları oraya yönlendirdiğinde işarete bakmasına izin verir. Uğraşması gereken bir şey daha az. Sonunda, uyarıları seçmek için giderek daha verimli AI’nın geliştirilmesiyle, bakıcı önemli ölçüde zaman kazandıracak. Profesyonel akıllı telefonundan tüm profesyonel bilgilere bir kol mesafesinde erişebilecek, gereksiz yere ileri geri gidip gelmek zorunda kalmadan çalışmalarını hastanın yatağından yönetebilecek.
Diğer bir husus, uyarıların niteliği ile ilgilidir. Örneğin, yoğun bakımda, sistem uyarıyı yükseltecek ancak aynı zamanda bölümlere ayıracaktır. Bir alarm “izlemek” olabilir veya hayati bir konuda “hemen hastanın odasına gitmenizi” isteyebilir. Böylece, uyarıyı alan bakıcı, bir seyahatin gerekli olup olmadığını, ayrıca yardıma ihtiyacı olup olmadığını ve gerekirse hangi cihazlara ihtiyaç duyduğunu bilir… hatta hastayı görmeden önce.
Bakım verenlerin esenliği sağlık kuruluşları tarafından giderek daha fazla dikkate alınmaktadır. Bilgi akışını yönetmek, sağladıkları bakımın kalitesini artırırken günlük yaşamlarını kolaylaştırmak için bir sonraki adımdır.
