22 Temmuz 1972’de, S.A.’nın adını taşıyan Bilimsel ve Üretim Derneği’nde oluşturulan Sovyet otomatik gezegenler arası istasyonu Venera-8’in iniş aracı. Lavochkin (Roskosmos dahil), Venüs’e indi ve bilim adamlarına gezegenin atmosferinin parametreleri, yüzeyindeki aydınlatma seviyesi ve Venüs kayalarının doğası hakkında veriler aktardı.
Devlet şirketi Roscosmos ilk kez otomatik istasyon Venera-8 projesi hakkında gizliliği kaldırılmış belgeler yayınladı. Özellikle bu misyonun hazırlanması ve yürütülmesine ilişkin bilgiler yayınlanmıştır.
Venera-8 istasyonu, Molniya-M fırlatma aracı kullanılarak 27 Mart 1972’de Moskova saatiyle 07:15:06’da Baikonur kozmodromundan fırlatıldı. 6 Nisan’da Morning Star’a yapılan uçuş sırasında aracın yörüngesi düzeltildi.
İstasyon 22 Temmuz’da gezegene ulaştı. İniş aracı yörünge aracından ayrıldı, ardından atmosferdeki aerodinamik frenleme sürecinde 335 g’a kadar aşırı yüklenme yaşadı ve hızını 11,6 km/s’den 250 m/s’ye düşürdü. Yaklaşık 55 km yükseklikte paraşüt açıldı ve iniş yapan araçtan bilgi aktarıldı. Atmosferde paraşütle 55 dakikalık yumuşak bir inişin ardından dikey hızı 8,3 m/s olan araç, Moskova saatiyle 12:28:40’ta 10°G’de Venüs’ün aydınlatılmış tarafına indi. ş. ve 335 ° E. d.
Bilgi alımı, inişten sonra 50 dakika 11 saniye daha devam etti. Atmosferin sıcaklığı ve basıncı sırasıyla 470 ± 8°C ve 90 ± 1.5 atmosfer idi ve yüzeyin 5,5°’lik bir güneş açısında aydınlatması 350 ± 150 lux idi. Yaklaşık 46 ve 33 km irtifalarda iniş sırasında, amonyağın hacim içeriği atmosferde %0.01-0.1 idi ve 50 ve 0-11 km irtifalarda rüzgar hızları 50-60 ve 0-2 m/s idi, sırasıyla. Cihazın iniş sahasındaki gezegenin yüzey tabakası, 1.4 g/cm3 toprak yoğunluğu ile oldukça gevşektir ve toprağın kendisi karasal granit kayalara benziyordu.
Yayınlanan belgeler Roscosmos web sitesinde bulunabilir.
