FTC, düşük kaliteli işlerde çalışan işçilerin rekabet dışı sözleşmeler imzalamasını zorunlu kılmanın aşırı bir zorlama olduğunu, ancak değerli çalışanların da kısıtlanmaması gerektiğini savunuyor. Sonuçta ajans şunu iddia ediyor: “Ticari sır yasaları ve gizlilik anlaşmalarının (NDA’lar) her ikisi de işverenlere özel ve diğer hassas bilgilerin korunması için köklü araçlar sağlar. Araştırmacılar, rekabet yasağı olan çalışanların yüzde 95’inden fazlasının zaten bir gizlilik sözleşmesine sahip olduğunu tahmin ediyor.”
Buna ek olarak, FTC Başkanı Lina M. Khan’ın söylediği gibi: “Rekabet etmeme hükümleri ücretleri düşük tutuyor, yeni fikirleri bastırıyor ve Amerikan ekonomisinin dinamizmini çalıyor; buna yılda 8.500’den fazla yeni girişim de dahil. yarışmalar yasaklandı.”
Rekabet etmemenin sona ermesinin tüm bunları yapıp yapmayacağını bilmiyorum. Ancak teknoloji hakkında yazdığım on yıllar boyunca, rekabet etmeyenlerin teknolojinin en iyi ve en parlak çalışanlarının, yardım masası çalışanlarının ve hatta ofisleri temiz tutan kişilerin boynuna demir tasma haline geldiğini gördüğümü biliyorum.
İşletmelerin rekabeti azaltmak ve çalışanlarının kolayca gemiden atlamasını önlemek istediklerini anlıyorum, ancak rekabet yasağı anlaşmalarının bunu yapmanın doğru yolu olduğunu hiçbir zaman düşünmedim. En iyi personelinizi elinizde tutmak ister misiniz? Onlara ödeme yapın, evden çalışmalarına izin verin ve onlara terfi için bir yol verin. Bu roket bilimi değil.
Yine de avukat arkadaşlarım bana, FTC’nin kararı duyulduğunda kurumsal işverenlerinin veya müşterilerinin kriz geçirdiğini söyledi. Bir yıldırımın hisse senedi fiyatlarını mavi gökyüzünden alıp götürdüğünü düşünürdünüz.
Gerçekten mi? FTC eylemi beni şaşırtsa da, dikkat eden herkes rekabet etmeme anlaşmalarının sağa, sola ve yanlara doğru darbe aldığını biliyordu.
