Rebel Moon Birinci Bölüm İncelemesi – Bana Daha Fazlasını Verin!

Bakın, konu Zack Snyder filmleri olduğunda eleştiri duyacak en iyi kişinin ben olabileceğimi biliyorum. DCEU filmlerini beğendim ve yönetmeninin kurgu filmini doğuran Snyder Cut hareketinin bir parçasıydım. Kesinlikle adamın ve filmlerinin hak ettiğinden çok daha fazla nefret aldığını düşünüyorum. Ancak tüm filmlerini izlemedim ve bazılarının kesinlikle diğerlerinden daha iyi olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden, Rebel Moon Birinci Bölüm İncelemem için sizden bu filmi izlemeye başladığımda yaptığım şeyi yapmanızı istiyorum: açık fikirli olun ve işin nereye varacağını görün.

Zack Snyder, Rebel Moon serisini duyurduğunda bunun bir zamanlar Star Wars serisi için ortaya attığı ve geçmişte kalan bir hikaye olduğunu açıkça belirtmişti. Yani kendisi gibi diğer birçok yaratıcı gibi o da hikayeyi kendine ait hale getirdi ve işte burada! Neyse, bir kısımda. Evren, tek bir varlığın değerli gördüğü tüm gezegenlerle savaştığı ve onlara hükmettiği bir evrendir. Ancak gücünün zirvesindeyken kraliyet ailesi suikasta kurban gitti, yerlerine bir naip getirildi ve isyanın tohumları dikildi. Büyük güce sahip tek bir gemi bu isyancıları ezmek için yola çıktı, ama bizim hikayemizde bu gemi daha da fazla isyancı yarattı.

Birinci Bölüm, ilk olarak “Kralın Bakışı” tarafından “karşılandıklarında” basit hayatlarının tadını çıkarmaya çalışan basit bir çiftçi köyüne odaklanıyor. Bahsettiğim gibi, Ana Dünya tarafından isyancıların kökünü kazımak için görev yapan Amiral Noble’ın idaresindeki bir gemi. Ama kendilerinden önceki pek çok kişi gibi onlar da korku yoluyla destek kazanmaya çalışıyorlar ve bu da bizi Kora’ya getiriyor. Kora (Sofia Boutella’nın destansı bir şekilde canlandırdığı), köyün ele geçirdiği bir kaçak. Bu yüzden onları tehdit ettiklerinde karşılık veriyor ve savaş gemilerini devirmek ve hayatlarını kurtarmak için savaşçıları ve direnişi çağıracağına yemin ediyor.

Bundan sonra, Kora’nın gelecek savaşlarda birlikte savaşacağı birçok “isyancı” ile tanıştığımız, bazı noktalarda kısa da olsa, çeşitli dünyalar arasında eğlenceli bir yolculuk var. Bazıları, imparatorluk tarafından dışlanmış ve intikam almak isteyen General Tidus gibi beklediğiniz kişilerdir. Diğerleri ise, kralın ve ailesinin ölümüyle “amacı” kaybolan ama yine de gerektiğinde savaşma yeteneğine sahip olan robot Jimmy gibi beklediğiniz gibi değil. Bir dünyadan diğerine atladığınızda evrenin ne kadar geniş olduğunu ve içinde yaşayan meraklı canlıları görürsünüz.

Çeşitli Rebel Moon incelemelerinde (hem iyi hem de kötü) gördüğüm şey, Zack Snyder’ın daha önce gelen her şeyden ilham almasıdır. Ve öyle yapıyor! Ama aynı zamanda onu kendine ait kılmak için eğlenceli ve bazen komik bir etki yaratmak için de kullanıyor. Tıpkı özgürlüğünü kazanmak için özel bir yaratığı evcilleştiren ve ardından adı geçen canavarın kendisine zalimi öldürmesini sevinçle izleyen Tarak’la tanıştığımızda olduğu gibi. O an ben de güldüm.

Nemesis de ilk filmdeki sınırlı konuşma rolüne rağmen beğendiğim biriydi. Şöyle düşünebilirsiniz, “Ah, o sadece ‘ışın kılıcı karakteri’ ama bundan daha incelikli ve ben onun hakkında daha fazlasını öğrenmek istiyorum.

Diğer incelemelerde gördüğüm bir diğer şey de “filmde orijinal hiçbir şeyin olmadığı”ydı. Eğer öyle düşünüyorsan? Kusura bakmayın ama iki farklı film izliyoruz. Benzersiz, zekice ve beklenmedik pek çok şey gördüm. Örneğin filmin sonunda yoğun bir şekilde terfi ettirilen iki önemli isyancı ölür. Birinin geldiğini görebilirsin, diğerinin ise görmeyeceksin. Bu filmi pek çok açıdan eğlenceli kılan da bu: Tanıdık olanın tadını çıkarırsınız ve sonra beklemediğiniz şeyin tadını çıkarırsınız.

Görsel olarak Rebel Moon’un uzaylılarının ve gezegenlerinin efektleri ve görünümleri çok güzel. Dürüst olmak gerekirse, “Evet, bu kötü bir VFX” dediğim tek bir sahne vardı; bu, son DC Comics ve Marvel filmlerinden ÇOK daha az. Üstelik ikinci film çok daha fazlasını vaat ederken, bundan sonra ne göreceğimizi merak ediyorum.

Kora dışında en sevdiğim karakterlerden biri Amiral Noble’dı. Bir “kahramanın yolculuğu” hikayesi ancak kötü adamı kadar iyidir, değil mi? Ed Skrein ekranda olduğu her anı kayıt altına aldı. Bir şeyi yaparken başka bir şey yapacağını düşünmenizi sağlayacak şekilde neşeli bir oyun oynayabilirdi. Ya da kötülüğe yönelebilir ve yaptığı şey konusunda sizi suskun bırakabilir. Dürüst olmak gerekirse birinci bölümün sonunda işinin bittiğini düşünmüştüm ve yanıldığıma sevindim çünkü kesinlikle bu seriye sunabileceği daha çok şey var.

Zack Snyder filmlerini seviyorsanız ya da en azından yaptığı bazı şeyleri takdir ediyorsanız, burada onlardan bolca bulacaksınız. Ağır çekim çekimler, büyük aksiyon ritimleri, evrenin geniş kapsamı ve görsel olarak büyüleyici sahneler ve arka planlar. Bunların hepsi burada ve bazen İkinci Bölüm için aklında olan şeye acıkmanıza neden oluyor.

Rebel Moon Birinci Bölüm İncelememde bir tema dikkatinizi çektiyse, bunun nedeni, filmdeki bir veya iki kusura dikkat çekmem gerekirse, bunun çok fazla alay konusu olması ancak karşılığında size her zaman her şeyi vermemesidir. Bu durumda, Kora dışında diğer isyancılar hakkında yalnızca hafif bir geçmişe sahip olabiliyoruz. Yaptığımız şeye sevindim ama daha fazlasını umuyordum. İşin ironik yanı, bunun iyi bir “açlık” türü olması. Filmi beğenen birçok kişinin bu karakterlerin başrolde olduğu “yan filmler” çekebileceğimizi söylediğini gördüm ve şu ana kadar gördüğümüz ölçek ve kapsam göz önüne alındığında bunu umursamayacağım. Bu isyancıların her birinin anlatacak hikayeleri var ve ben hepsini duymak istiyorum.

Diğer temel sorun ise “Birinci Kısım Sendromu”nu tam anlamıyla yaşamasa da sahnelerin kesildiği belirli alanları görebiliyor olmanız. Duymadıysanız Snyder, Netflix için PG-13 versiyonunu yaptı, böylece daha fazla insanın ilgisini çekebileceklerdi ve R dereceli olacak “Director’s Cut” versiyonu da yakında çıkacak. Bu kesime nelerin ekleneceğini merak ediyorum ve bu, filmi daha da iyi hale getirebilir, özellikle de belirli karakterleri detaylandırıp daha fazlasını ortaya koyarsa. Filmi beğendim ama yine de beni daha fazlasına aç bıraktı.

“Birinci Bölüm Sendromu” sorununa devam edersek, filmin ikinci bölümün tanıtımını yapmadan önce sağlam bir sonu olmasına rağmen (örneğin Star Wars: Yeni Bir Umut’tan farklı değil), tüm Asilerin eşyalarını sergilediğini görmeyi umuyorsanız birden fazla savaşta hayal kırıklığına uğrayacaksınız. Hepsinin sergilendiği heyecan verici bir savaş var, ancak bunun, bir yerden diğerine hepsini alma umudunu garanti eden “ödevi” sağlamadığını iddia edebilirsiniz. Ama yine de İkinci Kısım’ın var olmasının nedeni budur.

Rebel Moon Birinci Bölüm İncelememi bitirirken, hâlâ çok tekrarladığım o tek kelimeyle baş başa kalıyorum: “açlık.” Çok sayıda film ve dizi izledim ve şunları düşündüğümü her zaman hatırlıyorum: “Devam filmi için NE ZAMAN beklemem gerekiyor?” Bu da benim için o filmlerden biri. Zack Snyder eğlenceli, trajik, karmaşık ve o kadar çok katmanı olan bir hikaye dokudu ki hepsini tek seferde ortaya çıkarmak imkansız olurdu. Bu filmi rahatlıkla üç saat izleyebilirdim (yönetmenin kurgusunda da böyle olabilir) ve muhtemelen sıkılmazdım.

Bu film herkesin beğeneceği bir film mi? Bunun cevabını zaten biliyoruz. Ama eğer merak ediyorsan her zaman yaptığımı yap. Övgüyü ve nefreti bir kenara bırakın ve sadece izleyin! Eğer sevdiysen? Harika! Eğer yapmazsan? Sorun yok! Rebel Moon Birinci Bölüm İnceleme puanımın da göstereceği gibi, bu filmi beğendim ve gelecek yıl İkinci Bölümü sabırsızlıkla bekliyorum.

Ne söyleyebilirim? Ben özünde bir asiyim.