Ranger 8 Moon Fotoğrafları Apollo Site Seçimine Yardımcı

Apollo astronotları ayın üzerine çıkmadan önce, ay yüzeyi hakkında bilinmiyordu. Çoğu bilim insanı ayın astronotları ve iniş gemilerini destekleyecek sağlam bir yüzeye sahip olduğuna inanırken, birkaçı ziyaretçileri yutacak derin bir toz katmanı kapladığına inanıyordu. 1964 yılına kadar, sadece toprak bazlı teleskoplar tarafından elde edilenler, ay yüzeyinin yakın fotoğrafları yoktu.

NASA’nın Pasadena, Kaliforniya’daki Jet Propulsion Laboratuvarı, ayın yüzeyini etkilemeden önce closeup görüntülerini geri dönmek için tasarlanmış bir dizi uzay aracı olan Ranger Programını yönetti. Ranger 7 bu hedefi ilk olarak Temmuz 1964’te gerçekleştirdi. 17 Şubat 1965’te halefi Ranger 8 aya doğru fırladı ve üç gün sonra ayın görüntülerini geri döndürdü. Misyonun başarısı, ülkenin Başkan John F. Kennedy’nin on yılın sonundan önce bir insan ayı iniş hedefini karşılamasına yardımcı oldu.

Ranger 8, 17 Şubat 1965’te Cape Canaveral, Florida, Cape Kennedy’den kalktı. Atlas-Agena roketi, uzay aracını ilk olarak bir ay yörüngesine göndermeden önce Dünya yörüngesine yerleştirdi. Ertesi gün, uzay aracı bir orta kurs düzeltmesi yaptı ve 20 Şubat’ta Ranger 8 aya ulaştı. Spacecraft’ın altı kamerası planlandığı gibi açıldı, selefinden yaklaşık sekiz dakika önce, kalibrasyon amacıyla yer tabanlı fotoğraflarla karşılaştırılabilir görüntüler elde etti.

Ranger 8 ilk fotoğrafını 1.560 mil yükseklikte çekti ve son 23 dakikalık uçuş sırasında uzay aracı ay yüzeyinin 7.137 görüntüsünü geri gönderdi. Ranger 8’in saniyede 1.67 milden etkilenmesinden önce 1.600 feet ve 0.28 saniye yükseklikte çekilen son görüntü yaklaşık beş fit çözünürlüğe sahipti. Uzay aracı, sükunet denizindeki amaçlanan hedefinden 16 mil etkiledi ve 248.900 mil uçuşa son verdi. Bilim adamları, gelecekteki bir insan iniş için olası bir iniş bölgesi olarak ayın bu alanına ilgi duyuyorlardı ve gerçekten de Apollo 11 Temmuz 1969’da Ranger 8 etki alanının 44 mil güneydoğusuna indi.

Bir Ranger Misyonu daha izledi, Ranger 9, Mart 1965’te. Televizyon ağları, uzay aracı kraterde etki alanına yaklaşırken Ranger 9’un Alphonsus krateri ve çevresi “canlı” görüntülerini yayınladı- milyonlarca Amerikalı ayı görüyor. Olduğu gibi kapat.

Son üç Ranger tarafından geri döndüğü fotoğraflara dayanarak, bilim adamları, Surveyor Serisi Yumuşak Landers serisi Robotik Ay Keşif Serisi’nin bir sonraki aşamasına geçtiğinden emin oldular. Ranger fotoğrafları, ay yüzeyinin yumuşak bir yere destekleyebileceğine ve huzur denizinin ilk insan iniş için iyi bir yer sunduğuna dair güven verdi. Son Ranger görüntülerinden dört yıl sonra, Apollo 11 aydaki ilk insanlara indi.

Ranger problarının etkileri, daha sonra yörüngede uzay aracı ile fotoğraflanan, görünür kraterleri ay yüzeyinde bıraktı. Lunar Orbiter 2 ve Apollo 16, Ranger 8 etki alanını sırasıyla 1966 ve 1972’de nispeten düşük çözünürlükte görüntüledi. Lunar keşif yörüngesi, 2012 yılında kaza alanını daha ayrıntılı olarak görüntüledi.