Ebeveynlik hiçbir zaman kolay olmadı ancak kulübe ilk kez giren Y kuşağı için her zamankinden daha kafa karıştırıcı. Toplumsal doku, yaşam tarzı dinamikleri ve yaşam standartları çocukluklarıyla tamamen tezat oluşturuyor. Sosyal medyada kendilerini ebeveynlik akıl hocası ilan edenlere sonsuz maruz kalmaları sayesinde, kendilerinin daha fazla farkındalar ve hatta bazen ebeveynlik ve çocukluk travmalarına karşı aşırı temkinli davranıyorlar.
Raat Jawaan Hai İncelemesi: Sony LIV’in son orijinali Raat Jawaan Hai’nin konusu, gençlerini mümkün olan en iyi şekilde yetiştirmeye çalışırken bireysellik, kişisel hedefler ve yetişkin arkadaşlıklarıyla hokkabazlık yapan üç bin yıllık çocukluk en iyi arkadaşlarının benzer bir hikayesidir. Üçlüde, evde oturan sevgi dolu bir baba olan Avinash (Varun Sobti), sosyal kaygısı olan yeni bir anne olan Suman (Priya Bapat) ve grubun kendine güvenen, canlı lideri ve çocuklarına karşı göz korkutucu bir anne olan Radhika (Anjali Anand) yer alıyor. üç yaşında bir çocuk.
Birbirine sıkı sıkıya bağlı olan üçlü, her zaman birbirlerinin arkasında duran tipik bir arkadaş grubudur. Dedikodu yapmak, alışveriş önerileri yapmak, samimi sohbetler yapmak ve tabii ki son dakika bebek bakıcılığı talepleri için birbirlerine başvuruyorlardı. WhatsApp grupları “Raat Jawaan Hai” onların en büyük kurtarıcısıdır ve gün boyu vızıldamaktadır.
Raat Jawaan Hai İncelemesi: Karakterler Kahramanlarımızla, çocuklarının oyun randevusu aldığı bir parkta tanışıyoruz ve onlar, sıkışık programları hakkında bağırmakla meşguller. Her zamanki şakalaşmaları, Avinash’in aynı hafta içinde gösterime girecek olan Avengers: Endgame’i izleme fikrini gündeme getirmesi ve diğer ikisini acımasızca kendisine katılmaya ikna etmesiyle kesintiye uğradı. Beklendiği gibi, bebek bakıcılarını avlayan, akrabaları yağlayan ve programları temizlemeye yönelik çılgınca girişimlerden oluşan bir sirk takip ediyor. Eskiden sahip oldukları kendiliğindenlik lüksünü hatırlatan nostaljik iç çekişler ve eski Goa gezilerinden anekdotlar var.
Hikaye aynı hafif yürekli tonda küfürler, müstehcen şakalar, şakacı şakalar ve daha fazlasıyla dolu olarak devam ediyor. Bir devlet dairesinde ilk aile selfiesi için heyecanlandıklarını, trafikte sessizce çığlık attıklarını (elbette arka koltukta uyuyan çocuğu tetikleyemezler) ve küçüklerinin daha önce öğrendikleri f kelimelerini ağzından kaçırdıklarını görüyoruz.
İlk bölümler havadar görünse de, üslup yüzeysel kalıyor ve izleyicileri güldürmek için aşırı umutsuz. Daha önce yüzlerce kez tükenip gidecek kadar kullanılmış olan pek çok ucuz şaka kötü sonuç veriyor. Bazıları boş, sıkıcı ve utandırıcıdır. Hadi! Anne sütüyle yapılan kahve hakkında daha fazla şakaya ya da ebeveynlerin tüm arkadaş listelerine “Günaydın” mesajı göndermelerine artık ihtiyacımız yok.
Ancak dizi dördüncü bölümden itibaren canlandırıcı bir dönüşe geçiyor. Şimdiye kadar dizi, çocukları hakkında şikayet eden ve iptal edilen planlardan oluşan ayrıcalıklı yetişkinlerin bir derlemesiyken, hikaye artık daha olgun ve ilgi çekici hale geliyor. Onlarca yıllık dostluklarının dinamiklerini keşfediyoruz ve onların ikilemleri, evlilikteki anlaşmazlıkları, hırsları ve ebeveynliğin sıklıkla göz ardı edilen yönleri hakkında samimi bir bakış açısıyla hizmet alıyoruz. Yönetmen Sumeet Vyas’ın TVF Tripling gibi daha önce çok sevilen, bağ kurulabilirliği, gerçek mizahı ve hassas tasvirleriyle tanınan programlarının canlandırıcı dokunuşu hararetle hissediliyor. Gösterinin iki yarısı arasındaki kontrast muhteşem; Sosyal onay için sıklıkla öne sürdüğümüz yüz ile gerçek mücadelelerimiz arasında bir karşılaştırma yapmak.
Suman’ın, arkadaşları onun yerine çok daha havalı ablasını seçtiğinde incindiği beşinci standarttaki doğum günü partisini endişeyle arkadaşlarına anlattığı, özellikle iyi yazılmış bir sahne var. Anlatımı hemen ardından onun daha az havalı ve arkadaşlıklarına layık olduğuna dair bilinçli bir monolog izliyor. “Arkadaşlığımıza her zaman daha fazla yatırım yaptım çünkü ikinizin benden çok daha havalı olduğunuzu biliyordum ve eğer fazladan çaba göstermeseydim, uzaklaşırdınız”. Tüm sekans zekice yazılmış, iyi uygulanmış ve görünüşte küçük çocukluk olaylarının etkisinin yaşamın çok daha sonraki dönemlerine kadar nasıl devam edebileceğini gösteriyor.
Suman’ın kendinden şüphe etme ve birbirine bağımlılık eğrisi de gösterinin ilerleyen bölümlerinde ortaya çıkıyor ve her seferinde ekranın ötesinde güzel bir şekilde yankılanıyor.
Gösterinin öne çıktığı bir diğer bölüm ise yeni doğmuş bebeğiyle oldukça güzel bir bağ kuran ve ona bakmak için işinden vazgeçmeyi umursamayan Avinash. Kendisi duyarlı ve düşünceli biri ve modern benin nasıl olması gerektiğinin ideal bir temsili. İyi eğitimli ve modern insanlarla çevrili lüks bir toplumda yaşamasına rağmen, çoğu zaman alay ve yargılayıcı bakışlara maruz kalıyor. Gösteri, modern baba dokusuna dair etkileyici bir keşif gerçekleştirdi. Bir sahnede, günlerini evde oturan bir baba olarak geçirmeye devam etmekle, güzel bir paketle hayalindeki işe başlamak arasında kalan, gözleri yaşlı bir Avinash’i görüyoruz. “Bana söz ver, hafta içi ilk adımlarını atmayacak ya da ilk kelimelerini söylemeyeceksin. Bunları hafta sonları için ayırın” diyor sevimli çocuğuna. Konu daha önce filmlerde ve televizyonda ele alınmış olsa da Sobti’nin tasviri yürek burkuyor. Gösteri, vaaz verici bir ton almadan toplumun ikiyüzlü standartlarını açığa çıkarıyor.
Radhika’nın kızı için bir anaokulu açmaya karar verdiğini gördüğümüz bölümlerden birinde mevcut eğitim sisteminin hicivli bir alayını da görüyoruz. “Öğrencilerimize robotik ve kodlama dersleri veriyoruz. Aday okullardan birinde, yarışta diğerlerinden önde olmalarına ihtiyacınız var” deniyor. Birine alfabe ve sayı sayma dersleri soruldu; YouTube ve İnternet bu işler için akreditedir.
Raat Jawaan Hai İncelemesi: Karar Genel olarak Raat Jawaan, yetişkin arkadaşlıklarının ve ebeveynliğin dinamiklerini araştıran iç açıcı bir dizi. Bir temanın diğerini ele geçirmesinden dikkatlice kaçınarak ikisi arasında güzel bir denge kurar. Hikaye bölümler arasında zahmetsizce akıyor ve ilişkilendirilebilirlik açısından üst sıralarda yer alıyor. Gereksiz küfürlerden ve müstehcen şakalardan kaçınılabilirken, modern ilişkiler ve ebeveynlerin suçluluk duygusuyla ilgili önemli soruları gündeme getiriyor. Dizi, ebeveynlerinin yaptığı hatalardan kaçınmaya çalışan bilgisiz yetişkinlerle dolu modern ebeveynliğin gerçekçi bir resmini sunuyor; kendilerininkini yapmaya hazırlar. Ebeveynseniz bundan kaçınmayın.
Değerlendirme: 7/10
