Bu yılın başlarında, bilim adamlarından oluşan bir ekip kışkırtıcı raporlarıyla medyanın ilgisini çekti: Avcılarda, muhtemelen kontamine geyik eti yemelerinden kaynaklanmış olabilecek, nadir fakat ölümcül bir prion hastalığı vakası bulduklarını iddia ettiler; 30 yıl önceki deli dana krizini hatırlatıyor. Ancak dışarıdan pek çok uzman aynı fikirde değil ve son araştırmalar böyle bir şeyin en azından şimdilik mümkün olduğu konusunda tartışıyor.
Rapor şuydu: sundu San Antonio’daki Texas Üniversitesi Sağlık Bilimleri Merkezi’ndeki araştırmacılar tarafından Nisan ayı başlarında Amerikan Nöroloji Akademisi’nin yıllık konferansında.
Geyikten korkma zamanı mı geldi?
İnsanlarda en yaygın fakat yine de çok nadir görülen prion hastalığı olan Creutzfeldt-Jakob hastalığından veya CJD’den 2022 yılında ölen 72 yaşında bir erkek vakasına rastlamışlardı. Rapora göre adamın aynı av köşkünde yakın zamanda CJD’den ölen bir arkadaşı vardı. Ve her iki adamın da aynı geyik popülasyonundan geyik eti yediği bildirildi; bu popülasyonda daha önce kronik zayıflama hastalığı (CWD) vakaları tespit edilmişti.
CJD, CWD ve diğer prion hastalıklarına, zararsız prion proteininin yanlış katlanmış versiyonu neden olur. Kötü bir prion normal benliğiyle temasa geçtiğinde onu bir şekilde başka bir yanlış katlanmış kopyaya dönüşmeye zorlar. Zamanla, hastalıklı prionların bu zombi benzeri birikimi beyni içten dışa yok eder, ancak demans gibi semptomların ortaya çıkması yıllar hatta on yıllar alabilir. Ancak bunu yaptıklarında, ölüm çok geçmeden takip eder.
Memeliler genel olarak, ara sıra meydana gelebilen veya bu kötü prionların ortaya çıkmasını neredeyse kaçınılmaz kılan genetik mutasyonların neden olabileceği prion hastalığına karşı hassastır. Ancak bazen prionlar bir kişiden diğerine, hatta iki farklı hayvan türü arasında da bulaşabilir. 1980’lerde, ineklerin prionlardan (prionla enfekte olmuş koyunlardan yakalanmış olabilecek) sığır süngerimsi ensefalopatisi veya deli dana hastalığı geliştirebileceğini öğrendik; Birkaç yıl sonra insanların deli dana yiyerek CJD’nin farklı bir formunu yakalayabildiğini öğrendik.
Deli dana salgını ve bunun sonucunda ortaya çıkan vCJD (varyant formu) salgınları sonuçta içerilen geliştirilmiş gıda güvenliği uygulamalarıyla. Ancak geyiklerdeki CWD, ilk olarak 1960’larda keşfedildi ve hastalık Kuzey Amerika’daki geyik popülasyonlarında daha da geniş bir alana yayıldıkça, zamanla daha büyük bir sorun haline geldi. UT Health San Antonio araştırmacıları da benzer olaylar zincirinin iki avcının başına gelmiş olabileceğini savundu.
“Hastanın geçmişi, kendi sosyal grubundaki benzer bir vaka da dahil olmak üzere, CWD’nin hayvandan insana olası yeni bir geçişine işaret ediyor” diye yazdılar. Ayrıca bu olasılığı araştırmak için daha fazla araştırma yapılması çağrısında bulundular.
Ekip, geyikler ve insanlar arasındaki bu potansiyel prion bağlantısının kanıtlanmadığını açıkça belirtti (Gizmodo’nun yaptığı gibi). kapsama O zamanlar), ancak diğer medya kuruluşları sözlerinde o kadar dikkatli değildi. Birleşik Krallık Günlük posta‘S başlıkörneğin şuydu: “İki avcı, enfekte geyik eti yedikten sonra ‘ZOMBİ GEYİĞİ hastalığından ölen ilk Amerikalılar oldu’.”
‘İnanılmaz Sorumsuz’
Magazin haberlerini bir kenara bırakırsak, dışarıdan pek çok bilim insanı ve kuruluş, mevcut sınırlı bilgi göz önüne alındığında, araştırmacıların spekülasyonlarında hâlâ çok ileri gittiklerini düşünüyordu.
Rapora yanıt olarak Tennessee Yaban Hayatı Federasyonu koruma grubu belirtilmiş “İnsanlarda ara sıra görülen CJD vakalarını hiçbir belge veya kanıt olmadan CWD’ye bağlamaya çalışmak inanılmaz derecede sorumsuzdur.” Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri, CDC epidemiyologu Ryan Maddox ile daha cömert davrandı söylüyorum Bugün Amerika Nisan ayının sonlarında, CWD’nin insanlara bulaşma potansiyel riskini değerlendirmenin önemli olduğu, ancak aynı zamanda CDC’nin vakaları incelediği ve CWD ile bir bağlantıyı dışladığı da belirtildi.
Maddox, mağdurların ileri yaşları da dahil olmak üzere bu vakalardaki ayrıntıların çoğunun “normalde CWD’ye atfedilmeyen klasik, sporadik CJD’de gördüğümüz şeylerle tutarlı olduğunu” söyledi. Buna karşılık, enfekte sığır etinin neden olduğu vCJD vakaları daha genç insanlarda görülme eğilimindedir.
Gizmodo, raporla ilgili olarak Case Western Üniversitesi Ulusal Prion Hastalığı Patolojisi Gözetim Merkezi’ndeki uzmanlara ulaştı; onlar da geyiklerde CWD’yi izlemenin önemini vurgulamalarına rağmen benzer şekilde şüpheciydi.
“NPDPSC, kronik zayıflama hastalığının insanlara bulaştığına dair herhangi bir kanıt bulamadı; ancak, hastalığın artan yayılımı göz önüne alındığında, gözetimin sürdürülmesi garanti edilmektedir, “dedi merkezin müdürü Brian Appleby Gizmodo’ya bir e-postada söyledi.
İnsan olmayan primatlar da dahil olmak üzere hayvanlar üzerinde yapılan bazı araştırmalar şunu göstermiştir: kanıt kronik zayıflama hastalığı prionlarının potansiyel olarak insanları enfekte edip hasta edebileceğini, ancak diğer araştırma bunu yapmadı. Bu konuyla ilgili yeni bir çalışma yapıldı yayınlanan Daha geçen ay ABD Ulusal Alerji ve Bulaşıcı Hastalıklar Enstitüsü’nden araştırmacıların öncülüğünde yapılan bir araştırma da güven vericiydi.
Bulacak hiçbir şey yok
NIAID araştırmacısı Cathryn Haigh liderliğindeki ekip daha önce öğrendi Beynimizin insan CJD prionları ile güvenilir bir şekilde enfekte olabilen, laboratuvarda yetiştirilen organoidlerinin (organlarımızın minyatür versiyonları) nasıl oluşturulacağı. Bu organoidler, zamandan ve hayvanların hayatlarından tasarruf etmenin yanı sıra, prionların bizi nasıl hasta ettiğini daha doğru bir şekilde modellemeli ve hatta onları durdurabilecek ilaçları keşfetmemize veya test etmemize yardımcı olabilir.
Bu yeni araştırmada Haigh’in ekibi bir kez daha organoidlere kolayca CJD bulaştırdı ve bu onların kontrol karşılaştırması olarak hizmet etti. Ayrıca diğer organoidleri de çeşitli geyik ve geyik türlerinden alınan CWD prionlarına bir hafta boyunca batırdılar ve altı aya kadar gözlemlediler.
NIAID Nörolojik Enfeksiyonlar ve Bağışıklık Laboratuvarı Prion Hücre Biyolojisi Birimi şefi Haigh, Gizmodo’ya “Kısa hikaye şu: hiçbir şey göremedik” dedi.
Haigh, CWD’nin insanlara bulaşma olasılığını tamamen göz ardı etmiyor. Örneğin bir gün tür bariyerini aşabilecek bir CWD türünün ortaya çıkması imkansız değil. Ve Haigh’in ekibi konuyu incelemeye devam ediyor; CWD prionlarının insan bağırsak dokusuna bulaşıp bulaşmadığını test etmek için yakında yapılacak bir çalışmayla, muhtemelen bozuk geyik eti yemekten kaynaklanan beyin enfeksiyonuna doğru çok önemli bir adım. Ancak şu anda hem onların araştırmalarına hem de diğerlerine bakılırsa pek de endişeli değil. “Şu anda CWD’nin insanlara yayılma riskinin düşük olduğunu düşünüyoruz” dedi.
Son rapora gelince, Haigh bu konudaki fikrine dair tek kelime etmiyor.
“Şahsen ben bunun korku tacirliği olduğunu düşündüm. Sahadaki insanları endişelendirecek bir şey sunduklarını düşünmüyorum” dedi.
Gizmodo, CWD vaka raporunun yazarlarından birkaçına ulaştı; her ikisi de Nisan ayında yayınlandı ve yakın zamanda doğrudan yanıt vermedi. UT Health San Antonio’nun Halk ve Medya İlişkileri kıdemli direktörü Monica Taylor, son soruşturmamıza yanıt verdi. Taylor, ekibin vaka raporunun hakemli bir çalışma değil, bir konferansta poster sunumu olduğunu doğru bir şekilde belirtti.
Taylor, “Bu sunumdan çıkan sonuç, bugüne kadar kanıtlanmış hiçbir bulaşma vakasının kalmadığıydı” diye ekledi.
Yani evet, eğer geyik eti aşığıysanız, bu alışkanlığınızı hemen azaltmanıza gerek yok. Sadece doğru şekilde yaptığınızdan emin olun Pişir. Hiçbir zaman geyiklerden prion yakalayamayabilirsiniz, ancak her türlü az pişmiş et, sizi hala hasta edebilecek mikrop veya parazitlere sahip olabilir. av eti.
