Poppy Playtime Bölüm 3 İncelemesi – Bir Kabus ve Bir Rüya

Haşhaş Oyun Zamanı seri şu ana kadar kısa, hızlı ve oldukça kolay korku oyunlarından oluşuyordu. Playcare Co. oyuncak fabrikasında geçen hikaye, sayısız personelin öldürüldüğü gizemli bir olay etrafında dönüyor, ancak ilk iki bölümde gerçekten öğrendiğimiz tek şey, ölümcül oyuncakların kan arayarak canlandığıydı. Poppy Oyun Zamanı Bölüm 3Ancak, oraya ulaşmak için ara sıra kaba bir yolculuk olsa bile, yanan sorularımızı cevaplamaya başlar.

İndie korku bulmacalarının bir keyfini çıkararak, Poppy Playtime serisinin büyük bir hayranıyım. Bulmacalar, pacing’e zarar vermekle tehdit etmeden yeterince zorlayıcıdır ve Grabpack eklentileri şeklinde verdiğiniz çeşitli araçlar çeşitli ilgi çekici mekaniğe yol açar. İkincisi Bölüm 3 için geçerli olsa da, buradaki zorluk seviyesi biraz tutarsız ve hikayenin ortalarına yakın bir yerde, havlu atmaya en çok yaklaştığım yer. Şimdi Bölüm 3’ü tamamladıktan sonra, onunla sıkıştığım için çok mutluyum.

Oyunun en başında bir çöp oluğu içine düştükten sonra, ilk birkaç dakikanız, oyuncak şirketi tarafından işletilen yetim-cum-okul olan Playcare’in iç kısımlarında geçiriliyor. Birkaç mini oyundan sonra kendinizi Bölüm 1’deki fabrika ve Bölüm 2’deki GameStation gibi ana alanda buluyorsunuz. Buradan itibaren Home Sweet Home, Okul, Tiyatro ve Danışman Ofisi bulmaca hedeflerinizdir. , Gizemli koruyucu melekiniz Ollie’nin yardımıyla gücü her birinden oyun bakımının merkezine yönlendirmeniz gerektiği gibi.

Bölgelerin ilki, ev Sweet Home, dışarıdan şirin bir banliyö evine benziyor. Ancak içeride korkular sizi bekliyor ve buradaki oynanış Bölüm 3’ün en güçlüleri arasında yer alsa da hikaye anlatımı beni biraz soğuk bıraktı. Home Sweet Home’da bir rüya dizisi sırasında-PT’ye benzer sürekli değişen koridorların labirenti, korku katmanları ve Outlast 2-Bir radyo, Playtime Co.’nun yaratıcısı ve bir çocuğun vücudunun keşfi hakkında oldukça rahatsız edici haberler oynar. onun evi. Hikayenin bu noktasında, bu sol alandan biraz uzaklaşıyor ve kan lekeli çocuk yatakları ve gerçek çocukların fotoğrafları gereksiz yere rahatsız edici hissediyor. Dizide şimdiye kadar, ölüm görüntüleri çoğunlukla tamamen olmasa da yetişkin personeline odaklanmıştır.

FNAF benzerlikleri bir sonraki bölümden daha açık değildir, okuldan daha açık değildir. Sarı saçlı bir animatronik öğretmeni olan Miss Delight, ilk denemede tamamlanması imkansız olan inanılmaz derecede zorlu bir kovalamaca sahnesinde sizi avlıyor. Miss Delight sizi kovalarken ve ilk bölüm 3 atlama korkusunuzdan kaçınmaya çalıştığınız için bulmacaları da tamamlamanız gerekir. Miss Delight’ın sizi yakalamasını önlemenin tek yolu doğrudan ona bakmaktır, bu da bulmacaları daha da zorlaştırır. İlk mücadeleyi tamamladığınızda ve yolunuzu ezberlemeye başladığınızda – Miss Delight’ı mümkün olduğunca görüş alanınızda tutmaya dikkat edin ve onu tam olarak istediğiniz yere yönlendirmek için başka tarafa bakın – kovalamaca yapılabilir hale gelir. Ancak ilk birkaç deneme, öfkeyi bırakmayı çekici kıldı, ancak Bayan Delight, ilk ölümcül mücadeleniz olmasına rağmen, en zor olanı.

Buradan, sonuna kadar büyük ölçüde basit bir yelken, ama zorluk oyun boyunca daha organik olarak artmasını diliyorum. Bu seferki trajik DogDay’deki bir başka kovalamaca, Bölüm 2’deki PJ Pug-a-Pillar’la karşılaşmaya çok benziyor. Bulmacalar, özellikle mağaralarda yaşanan sıkıntılı bir bulmaca dışında, daha önce tamamladığınız bulmacalara oldukça benziyor. Aslında, Bölüm 3’te karşılaştığım en büyük zorluklar, tüm bölümleri ve aşırı karanlık ortamları sıfırlamamı sağlayan oyun hatalarıydı. Sıkış ve yanarken ve biraz daha sonra bir araç bulmasına rağmen, okuldaki el fenerinizle ayrılırsınız. bir nevi Size biraz ışık sağlar, oyunun ikinci yarısının saf karanlığı beni kaşlarını çattı ve ekranda gözlerini kısarak, çok önemli bir şey eksik olup olmadığımı merak etti ve zorlukları tamamlamak için iki kat daha uzun sürdü. Biraz daha hafif ve daha az basit bulmaca olsaydı, bu deneyimden çok daha fazla keyif alırdım.

Son patron Catnap, bir kez daha zorluk havası sağlıyor ve neler olup bittiğini çözmek için birkaç girişim gerektiriyor. Ne yazık ki, ilk öldüğümde, başka bir böcek bana biraz ilerleme kaybettirdi, ancak ringe geri döndüğümde, bu korkunç son seviye bana Bölüm 3’ten tam olarak istediğim şeyi verdi: meydan okuma ve korkunun mükemmel dengesi.

Buraya gelmek için oyunun tamamını almama rağmen buna değer, çünkü bu son sahne 3. Bölüm’e olan bakış açımı tamamen değiştirdi. DogDay gerçekten de şu ana kadar herhangi bir duygu veya hikaye sunan tek karakter (Kissy Missy ile çok özlenen bir an dışında). Ev), ama son, Catnap’ı yenerek güçlü bir cutscene oynadığı için anlatının nihayet canlanmaya başladığı yerdir. Catnap ‘alındıktan’ kısa bir süre sonra, çıkış yolunuza çıkar, başka bir kısa bulmacayı tamamlarsınız ve son cutscene için Poppy ile buluşursunuz. Bu son birkaç dakikada sorular yanıtlanıyor, daha fazlası gündeme geliyor, Poppy’nin seslendirme sanatçısı baş döndürücü bir performans sergiliyor ve iki karaktere gerçekten yürek burkan bir sahne sunuluyor.

Bunu mümkün olduğu kadar spoiler’sız tutmak amacıyla hikayenin kendisi hakkında daha fazla bir şey söylemeyeceğim, ancak bu karakter gelişiminin oyun boyunca daha fazla birleştirilmesinin olmasını dilerdim. Haşhaş oyun süresini 3’ü bitirdikten sonra, benden daha parlak bir inceleme yapmak istiyorum ve yeni, gül renkli görünümümle dezavantajları hatırlamak için mücadele ediyorum, ancak böcekler, tutarsız bulmaca zorluğu ve geri yüklenmiş anlatı benim Oyunla zaman beklediğimden biraz daha az keyifli.

Ancak sonuçta inişler ve çıkışlar buna değdi ve tüm hatalar ve aksaklıklar halihazırda gideriliyor, bu nedenle genel deneyim herhangi bir bağımsız korku oyunu hayranı için olumlu olmalı. Bölüm 1 ve 2’nin daha az sorunu olsa da, burada uzunluk, zorluk ve hikaye gelişiminde açık bir gelişme var, bu yüzden haşhaş oyun süresini bekleyemem.